Ενώ η Ελλάδα αποκτά σημαντικούς βαθμούς ελευθερίας, γίνονται πιο αδρές οι προοπτικές της κάλπης σε τροχιά ανάπτυξης.

Του Ευκλείδη Τσακαλώτου*
*Υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας.

Μετά από σχεδόν μια δεκαετία, η Ελλάδα εξήλθε τον περασμένο Αύγουστο του καθεστώτος των μνημονίων. Αυτό αποτελεί ένα κομβικό σημείο καθώς σε συνδυασμό με τα μέτρα που έχουν ληφθεί για το χρέος, η χώρα πλέον αποκτά σταδιακά σημαντικούς βαθμούς ελευθερίας.



Αν ζούσε ο αείμνηστος φιλόσοφος Κώστας Παπαϊωάννου (1925-1981), σίγουρα θα θεωρούσε τον Αλέξη Τσίπρα μεγάλο «μηχανικό των μαζών».

Του Αθανάσιου Χ.Παπανδροπουλου

Κορυφαίος μελετητής του Μαρξ, του ολοκληρωτισμού, το Χεγκελ,αλλά και της βυζαντινής τέχνης ο Κώστας Παπαϊωάννου, που δυστυχώς «έφυγε» νωρίς, στο περιεκτικό βιβλίο του, με τίτλο «Η κρίση του μαρξισμού» που πρωτοεκδόθηκε από τον ίδιο στην Αθήνα το 1954,  επισημαίνει ότι κατά το πρότυπο οργανώσεως της βιομηχανικής παραγωγής που απευθύνεται στις μάζες, τα μαρξιστικής - λενινιστικής εμπνεύσεως κόμματα και οι συναφείς πολιτικοί σχηματισμοί δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην δημιουργία στελεχών του οργανωτικού και προπαγανδιστικού μηχανισμού τους, ο οποίος έχει αποστολή να κινητοποιεί, να κρατά υπό τον έλεγχό του και να καθοδηγεί την μάζα.



Tι διακυβεύεται για τη Ρωσία στη Βενεζουέλα; Η Μόσχα έχει χορηγήσει υπέρογκα δάνεια στο Καράκας. Έχει επίσης άμεσα οικονομικά συμφέροντα από την εκμετάλλευση πετρελαϊκών πόρων.

Ο Νίκολας Μαδούρο δίνει αγώνα πολιτικής επιβίωσης στη Βενεζουέλα έναντι της ισχυρής αντιπολίτευσης, έχοντας την υποστήριξη της Μόσχας. Η αποχώρησή του από την εξουσία θα έχει επιπτώσεις για τη Ρωσία, εξαιτίας πολλών παραγόντων.



Τέσσερις προτάσεις προκειμένου να μετατραπούν τα Βαλκάνια από «αέναο μήλον της έριδος» σε μια «καλοκατασκευασμένη πλατφόρμα συνεργασίας» παρουσιάζει το Ρωσικό Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων. Τα σχέδια της Βρετανίας και η στάση της ΕΕ.



Γράφει ο Τάκης Σουβαλιώτης

 Κυρώθηκε και από τη δική μας βουλή η συμφωνία των Πρεσπών, με το βροντερό ναι που είπαν σε αυτή 153 βουλευτές. Με αυτή τη πολιτική πράξη τους οι κυβερνώντες μας δεν έδωσαν μόνο στους Σκοπιανούς τη νομική δυνατότητα, τη νομική ευχέρεια να προωθήσουν πιο αποφασιστικά τις γνωστές αλυτρωτικές τους ιδέες σε βάρος της Μακεδονίας μας.



Από τις τρελές σπατάλες της δεκαετίας του 1980 στη μόνιμη προειδοποίηση της Κομισιόν τα τελευταία χρόνια για παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για παράνομες κρατικές ενισχύσεις σε βάρος των φορολογουμένων

Του Δημήτρη Στεργίου

Πριν από 33 χρόνια, σε μια μεγάλη έρευνά μου που δημοσιεύθηκε στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» (24 Ιουλίου 1986) τόνιζα ως εισαγωγή τα εξής: «Δεν μας σώζει τίποτε. Δεν πρόκειται να σώσουν την ελληνική οικονομία ούτε τα γνωστά μέτρα λιτότητας και ούτε άλλα ενδεχομένως πιο σκληρά που αναγκαστικά θα ληφθούν, αν οι αρμόδιοι θα εξακολουθήσουν σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης να σπαταλάνε  τα εθνικά κεφάλαια για  προκλητικές σκοπιμότητες ή να κλείνουν τα μάτια τους μπροστά σε αδίστακτες παραβάσεις διατάξεων της ελληνικής νομοθεσίας περί ανωνύμων εταιρειών…».



Γράφει ο Ρωμανός Οικονομίδης

Αναμφισβήτητα η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ένας ελέφαντας μέσα στο δωμάτιο, ο οποίος δε στέκεται μόνο, αλλά τρέχει προκαλώντας σεισμικές δονήσεις μεγάλης έντασης. Τον τελευταίο καιρό πολλά άρθρα γράφτηκαν και πολλές εκδηλώσεις διοργανώθηκαν εκατέρωθεν από τους υπερασπιστές και τους αντιπάλους της Συμφωνίας. Στο κείμενο αυτό δεν επιδιώκω να αναλύσω τη Συμφωνία αυτή καθαυτή, εξάλλου το καλύτερο για κάποιον που ζητά να πληροφορηθεί είναι να αναζητήσει τα επιχειρήματα που διατυπώνονται από τους αρμόδιους επιστήμονες. Αυτό όμως που θα προσπαθήσω να κάνω μέσω αυτής της παρέμβασης είναι να θέσω ορισμένα ερωτήματα και να φωτίσω ορισμένες παράπλευρες πτυχές που δεν έχουν ακουστεί, αλλά έχουν ιδιαίτερη σημασία.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Η ​​κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κέρδισε την ψήφο εμπιστοσύνης. Υστερα από μερικές ημέρες, το ένα από τα δύο συνθετικά της διαλύθηκε εις τα εξ ων συνετέθη, ώστε να καταφέρει η κυβέρνηση που υποτίθεται πως ήταν η ίδια με αυτήν που πήρε την ψήφο εμπιστοσύνης να κερδίσει μια δεύτερη κρίσιμη, και μάλλον κρισιμότερη ψηφοφορία για τη συμφωνία των Πρεσπών. Θύμα της δεύτερης αυτής ψηφοφορίας ήταν και το Ποτάμι.