Πλησιάζει η στιγμή του τέλους μιας πλάνης που θα έχει βέβαια και τις σχετικές επιπτώσεις
                                    
Tου Λευτέρη Κουσουλη(*)
 
Δειλά-δειλά εγκαθίσταται το πνεύμα των εκλογών. Η πρώτη πολιτική και πολυμέτωπη αναμέτρηση από την εκλογή του Σεπτεμβρίου του 2015 είναι μπροστά μας.



Η αισιοδοξία ξαγυρισε σε έναν χώρο καταλυτικό για τα πολιτικά δρώμενα στη χώρα μας
                                 
Του Αθανάσιου Χ.Παπανδροπουλου

Έχουμε κατ´επαναληψη γράψει ότι για να μπορέσει η χώρα να βγει από το σημερινό τέλμα της παρακμής και της οικονομικής καθυστέρησης,είναι απαραίτητο το υγιές τμήμα της κεντροαριστεράς να βρεί τη θέση που πρέπει να έχει στο εγχώριο πολιτικο σκηνικό



Το δίκτυο από το ΑΚΕΛ και την καραμανλική ακροδεξιά, στον Πετσίτη και τον Νίκο Παππά μέσω Αρτεμίου

Γράφει ο Νίκος Γεωργιάδης

Κάθε εξουσία έχει τη σκοτεινή της πλευρά. Μόνο που αυτή τη φορά ο ιστός της αράχνης έχει πολύπλευρη και πολυεπίπεδη ύφανση. Επεκτείνεται στα καραμανλικά υπερσυντηρητικά αποθέματα που έμειναν ορφανά, αλλά και στις σκοτεινότερες πλευρές ενός αριστερού, διεθνούς όμως κυκλώματος από το ΑΚΕΛ έως τις παράγκες του Τσαβισμού.


Του Ηλία Καραβόλια

Οσοι αρέσκονται στην ιστορία της μακροοικονομικής θεωρίας- και ο σύρων αυτές τις γραμμές ανήκει σε αυτούς - θα έχουν διαβάσει το παράδοξο του καθηγητή Solow που το 1987 διατύπωσε το ''πώς γίνεται και τόσοι πολλοί υπολογιστές δεν αποτυπώνουν απόδοση στους στατιστικούς δείκτες της παραγωγικότητας ''. Ουσιαστικά διατύπωσε την θεωρία που λέει ότι η εισαγωγή νέων τεχνολογιών δεν αποτυπώνεται στην παραγωγικότητα της εργασίας.


Θα πρέπει κάποτε να δούμε κάποιες αλήθειες χωρίς παρωπίδες και προκαταλήψεις
                           
Του Βασίλειου Γρ. Παπαδάκη{*}

Υπάρχουν ιδιώτες έξω από το πλαίσιο του πολιτικού πολιτισμού οι οποίοι διεκδικούν καθέκλα στις εθνικές εκλογές και ευρωψηφοδέλτιο.



Καθώς εντείνεται συνεχώς η αέναη, αδιάκοπη, στην Ελλάδα προεκλογική δραστηριότητα προς γνώσιν άμα και τέρψιν παρουσιάζω την οικονομική πολιτική του Περικλέους, του ηγέτη της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, με την οποία η Αθήνα απέκτησε μεν "αίδια" (αθάνατα) έργα, ωστόσο λειτούργησε ως "καρκίνος", όπως εύστοχα επεσήμανε ο οικονομολόγος Γλάδστων προς τον Ιούλιο Φερρύ, τονίζοντας ότι "αι Αθήναι απέθανον λόγω της κακής αυτών οικονομίας". Πρόκειται για τον πρώτο παγκοσμίως "Πολιτειακό σοσιαλισμό", τον οποίο εισήγαγε ο Περικλής και με τον οποίο όλοι σχεδόν οι Αθηναίοι έγιναν ... δημόσιοι υπάλληλοι! Κι ενώ, λοιπόν, από αυτόν τον "Πολιτειακό σοσιαλισμό" πέθανε η Αθηναϊκή Δημοκρατία, αυτό δεν έγινε μάθημα και σε άλλες Δημοκρατίες και ιδιαίτερα στη σύγχρονη Ελλάδα, όπου όλα τα κόμματα και ιδιαίτερα από τον πρώτο δικομματισμό που άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1870, επισώρευσαν και επισωρεύουν πάμπολλα δεινά, τα οποία καταμαρτυρούνται από τους επονείδιστους διεθνείς οικονομικούς ελέγχους, τις χρεοκοπίες και τα εφιαλτικά σημερινά Μνημόνια.



Σοβαρές εκτιμήσεις διεθνών συμβούλων επενδύσεων,τονίζουν ότι το 2039 η Ελλάδα θα έχει το ΑΕΠ που είχε το 2007!!

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Είναι απίστευτος ο τρόπος με τον όποιον τα σοβαρά προβλήματα της χώρας συσκοτίζονται,διαστρεβλώνονται και τελικά παραμερίζονται από τον δημόσιο διάλογο.Και αυτό συμβαίνει γιατί η συζήτηση πάνω σε καυτά θέματα οδηγεί σε λύσεις που η αδρανής συντεχνιακή και διαπλεκόμενη κοινωνία μας δεν θέλει



Όσοι απορούν με τις δημοσκοπικές επιδόσεις του Αλέξη Τσίπρα, ξεχνούν ότι στη χωρα ενα σκληρο αντιφιλελευθερο κομματι της ειναι «γαλαζιο»

Tου Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Συνήθως έχουν ένα πολύ λυπημένο βλέμμα δείχνουν μεγάλη στενοχώρια και με απελπισία λένε ότι: Ο Κούλης δεν τραβάει. Τα παιδί έχει πρόβλημα. Δεν βλέπει ότι απέναντί του υπάρχει ένας ογκόλιθος της πολιτικής στρατηγικής, ο Αλέξης Τσίπρας, που κάνει ότι θέλει, χωρίς ουσιαστικό αντίλογο, γιατί ο Κούλης έχει λερωμένη τη φωληά του. Σχέσεις με τον Χριστοφοράκο, με τη Ζήμενς και τη Novartis,  δεν είναι ότι πρέπει όταν έχεις αντίπαλο τον Τσίπρα. Αντίθετα με έναν Τζιτζικώστα για παράδειγμα, η Ν.Δ. θα πετούσε…»