Γράφει ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης

Οι επικείμενες Ευρωεκλογές (26 Μαΐου) ανάμεσα στα πολλά ζητήματα που θέτουν είναι και αυτό των σχέσεων Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Ευρωπαϊκής κοινωνίας, Ευρωπαίων πολιτών.  Πόσο πράγματι ενδιαφέρονται οι Ευρωπαίοι πολίτες για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πόσο γνωρίζουν το έργο του, τις εξουσίες και αρμοδιότητές του;  Δυστυχώς, όπως  καταγράφουν διαδοχικές  δημοσκοπήσεις, το ενδιαφέρον του μέσου πολίτη για το Ευρωκοινοβούλιο είναι ελάχιστο έως μηδαμινό. Και στο σημείο αυτό το Κοινοβούλιο καταγράφει μια κραυγαλέα αποτυχία. Απέτυχε δηλαδή το άμεσα εκλεγμένο Κοινοβούλιο να συνδέσει το Ευρωπαϊκό  θεσμικό σύστημα, την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ),  με την ευρύτερη  ευρωπαϊκή κοινωνία και πολίτες .  Όταν αποφασίστηκε στη δεκαετία του 1970  η διεξαγωγή εκλογών για την άμεση  ανάδειξη των μελών του Ευρωκοινοβουλίου κύριος στόχος μεταξύ άλλων ήταν να λειτουργήσει το Κοινοβούλιο ως η γέφυρα με την κοινωνία ώστε να ενισχυθεί και η δημοκρατική νομιμοποίηση της Ευρωπαικής  Ένωσης. Αυτό όμως δεν έγινε, πράγμα που αντανακλάται και στη φθίνουσα συμμετοχή στις Ευρωεκλογές, από 63% το 1979 (στις πρώτες εκλογές)  στο 41,5% το 2014 (στις τελευταίες).


Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

«Μου καίγεται η καρδιά για τη μεγάλη ζημιά –ακόμα και τη διανοητική ζημιά– που παθαίνει ο τόπος με την επιμονή και το γινάτι μιας μελαγχολικής οπισθοφυλακής που φιλοδόξησε κάποτε να διεκδικήσει τη θέση μιας μεσσιανικής πρωτοπορίας που θα έφτιαχνε, ούτε λίγο ούτε πολύ, με ένα μαγικό ραβδί έναν άλλο (καλύτερο) κόσμο μέσα στον κόσμο» - Ζ. Λορεντζάτος, Collectanea, σ. 210. Ο Λορεντζάτος, όταν αναφέρεται στη «μελαγχολική οπισθοφυλακή», στην «επιμονή» και στο «γινάτι» της, περιγράφει τους αριστερούς του καιρού του, όσους επέμεναν να κρατούν ζωντανό το πνεύμα του Εμφυλίου δεκαετίες μετά το ιστορικό του τέλος. Το ενδιαφέρον είναι ότι αποδίδει τη στάση τους στην ψυχολογική ανάγκη των ανθρώπων να υιοθετούν τον ρόλο του Μεσσία, τον οποίον δεν τον εγκαταλείπουν ακόμη κι όταν ο κόσμος τους τον αρνηθεί. Εκεί παρεμβαίνουν οι δύο ελληνικότατες αρετές, η «επιμονή» και το «γινάτι».


Ο Αμερικανός ακαδημαϊκός και στοχαστής, Νόαμ Τσόμσκι, αναλύει τις δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης.

Το κείμενο αποτελεί μέρος μιας συλλογής συνεντεύξεων του Ν.Τσόμσκι, όπου ο κορυφαίος διανοητής διαπιστώνει διεισδυτικές παρατηρήσεις για τους θεσμούς που διαμορφώνουν τη σκέψη του κοινού και οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία της ισχύος και του κέρδους.


Γράφει ο Χρίστος Αλεξόπουλος

Συνεχώς διευρύνονται τα όρια της αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης στους διάφορους τομείς δραστηριοποίησης των κοινωνιών. Από τους τομείς της παραγωγής και της υγείας επεκτείνονται με ταχύτατους ρυθμούς και καταγράφεται πολύ σημαντική παρουσία και στο στρατιωτικό πεδίο.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η ώρα της αλήθειας πλησιάζει. Σε πέντε εβδομάδες οι πολίτες θα κληθούν να εκλέξουν ευρωβουλευτές, περιφερειάρχες και δημάρχους. Είναι η κορυφαία στιγμή της δημοκρατίας μια και ο λαός θα μιλήσει με την ψήφο του.

 

Της Ειρήνης Δούσκα υποψήφιας δημοτικής  συμβούλου « Αιγιάλεια Αύριο»

Ένας υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος σήμερα ,δεν είναι μόνο το άτομο το οποίο θα ζητήσει την ψήφο και την στήριξη των συνδημοτών του ,αλλά είναι ένα άτομο το οποίο ζει και κινείται όπως όλοι στην περιοχή του .



Του Γ. Αγγέλη

Υπερ-αντίδραση των αγορών ή πραγματική βελτίωση; Η ταχύτατη πτώση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων σε επίπεδα προ κρίσης (2005-2006), με την ταυτόχρονη βελτίωση των τιμών τους, έχει καταφέρει να συγκεντρώσει σε χρόνο μηδέν την προσοχή των επενδυτών της δευτερογενούς αγοράς ομολόγων διεθνώς. Αλλά τώρα για τους "καλούς" λόγους... αντίθετα με ό,τι είχε συμβεί το 2010-2011.



Γράφει ο Παντελής Καψής

Μια πρόχειρη ματιά στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ είναι αρκετή για να φανεί ο ιδεολογικός και πολιτικός αχταρμάς αρκετών εκ των υποψηφίων. Στο ένα άκρο η κ. Κουντουρά παρέα με τον κ. Κουρουπλή που βγάζει σέλφι και παίρνει βραβείο από τον Αμβρόσιο. Στο άλλο ο κ. Τσελέντης με αποφθέγματα που θα μπορούσαν να είχαν βγει κάλλιστα από το ρεπερτόριο της Χρυσής Αυγής ή του ΣΥΡΙΖΑ του 2015, όπως και η κ. Μάρκου που δεν έχει «ενδείξεις» για θανάτους μεταναστών στον Έβρο.