Γράφει ο Χρίστος Χ. Λιάπης MD, MSc, PhD
Ψυχίατρος - Διδάκτωρ Παν/μίου Αθηνών

Δεν είναι η πρώτη φορά που η παγκόσμια κοινή γνώμη βίωσε την επικοινωνιακή δίνη και τις διπλωματικές αναταράξεις  υποθέσεων διαρροής απορρήτων πληροφοριών. Η υπόθεση, όμως, των  WikiLeaks η οποία ήρθε πάλι στο προσκήνιο, λόγω της πρόσφατης σύλληψης του πρωταγωνιστή της Julian Assange στο Λονδίνο και της σημερινής καταδίκης του από Βρετανικό Δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης 50 εβδομάδων, εμπλέκει στα γρανάζια των μυστικών υπηρεσιών και του διαδικτυακού ιστού, κατασκοπευτικές πλοκές,  δημοσιογραφικές διαρροές και διεθνείς δικαστικές διαμάχες, με έναν ιδιαίτερα ιντριγκαδόρικο τρόπο.

 

Αυξάνονται και πληθύνονται συνεχώς τα εφιαλτικά αίτια (δημογραφικό, οικονομική  κρίση, ηθική κατάπτωση, καταπάτηση θεσμών, ποδοπάτηση ιερών συμβόλων, κυριαρχία ολέθριων ιδεοληψιών ) που οδήγησαν ολόκληρα έθνη και αυτοκρατορίες σε κατάρρευση και που  για  τη σημερινή Ελλάδα προδιαγράφουν όχι μόνο ένα «ουκ άμεινον  αύριον», αλλά και εντελώς καταστροφικό

Του Δημήτρη Στεργίου

Την του Χριστού Ανάστασιν θεασάμενοι με ύμνους, οβελίες, ευχές και αγαλλίαση, σκέφθηκα ότι είναι επιτακτική ανάγκη να ευχόμαστε και να επιδιώξουμε όλοι οι Έλληνες την του Έθνους Ανάτασιν και την της χώρας Ανάστασιν. Διότι «το αύριον ουκ έσσεται άμεινον». Αντιθέτως, «έσσεται» εφιαλτικόν, εξαιτίας των τεράτων και σημείων που κυριαρχούν κυρίως τα τελευταία  45 χρόνια και που ολοένα κορυφώνονται μετά το 2010, δηλαδή κατά την άγρια μνημονιακή περίοδο, η οποία και θα συνεχισθεί έως το … 2061, όταν προβλέπεται (τονίζουμε: απλώς προβλέπεται) ότι θα συρρικνωθεί κάπως το δημόσιο χρέος!!!



Γράφει ο Χρίστος Αλεξόπουλος


Η ανίχνευση του συναισθήματος και της λογικής στην πολιτική εξαρτάται από την οπτική προσέγγισης και ανάλυσης της ανά τομέα. Για παράδειγμα στον τομέα της επικοινωνιακής διαχείρισης της πολιτικής και διαμόρφωσης πολιτικής στάσης στους πολίτες αξιοποιείται κυρίως το συναίσθημα. Στον τομέα όμως του πολιτικού σχεδιασμού βασικό εργαλείο είναι η λογική, όταν ο πολιτικός λόγος δεν εξαντλείται σε ιδεολογήματα και κοινοποίηση «καλών προθέσεων».



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

26 Απριλίου 1986. Από συγκεχυμένες πληροφορίες δυτικών χωρών γίνεται γνωστό, ότι κάτι συνέβη στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσέρνομπιλ. Από τρίτες χώρες καταγράφεται σημαντική αύξηση της ραδιενέργειας στις περιοχές τους. Η ηγεσία της τότε Σοβιετικής Ένωσης τηρούσε σιγή ιχθύος.



Το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια αποτελεί κομβικό στοιχείο του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Γιατί επηρεάζει καταλυτικά τη λειτουργία και την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης και προς τα κάτω, το Λύκειο, και προς τα πάνω, τα πανεπιστήμια. Ταυτόχρονα, αποτελεί μείζον κοινωνικό ζήτημα, γιατί προκαλεί τη μεγαλύτερη ψυχολογική πίεση και οικονομική αφαίμαξη στους υποψηφίους φοιτητές και στις οικογένειές τους. Οπως όλα τα ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, έγινε κι αυτό αντικείμενο κομματικής εκμετάλλευσης και δημαγωγίας. Τόσο από το «πρώιμο» ΠαΣοΚ το 1981 όσο και από το κακέκτυπό του, τον ΣΥΡΙΖΑ, καλλιεργήθηκε ο μύθος της «ελεύθερης» εισαγωγής στα ΑΕΙ.

 

Γράφει ο Πάνος Αργυρόπουλος

Ο Αύγουστος του 1964 αποτελεί ένα από τους τραγικότερους μήνες του εικοστού αιώνα της Κύπρου. Μήνας αιματηρός, μήνας προάγγελος της εισβολής της Τουρκίας που θα ακολουθούσε δέκα χρόνια αργότερα.!!

Η ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία που προέκυψε από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, δεν έμελε να μακροημερεύσει, δικαιώνοντας όσους εξαρχής υποστήριζαν ότι οι συμφωνίες με όσα προέβλεπαν είναι θνησιγενείς.



Ας ξαναδούμε όλοι τη σύσκεψη Τσίπρα στο κέντρο Επιχειρήσεων για τη φωτιά στο Μάτι εκείνης της νύχτας. Είναι θέμα εθνικής αξιοπρέπειας να τη βλέπουμε και να τη ξαναβλέπουμε όπως οι νεόνυμφοι το βίντεο του γάμου τους. Μελετήστε το αργό του βήμα. Το πώς ψάχνει τις κάμερες, πώς υποκρίνεται τον ανήσυχο ως ήσυχος

Γράφει η Ρέα Βιτάλη

Εκείνο το αγουροξυπνημένο «Ναι» με μαστίγωνε. Με διαπερνούσε σαν ψυχικό τραύμα που δεν επουλώνεται ποτέ. Ακούσατε! Σίγουρα ακούσατε και ‘σεις αυτά που άκουσα και ‘γω. Από τη μια ο αγωνιστικός «μηχανισμός». Μόνος, παντέρημος. Ενοιωθες τον ιδρώτα στο μέτωπο τους, ένοιωθες κρύο κουβά να στάζει η πλάτη τους, μύριζες την αγωνία τους, έβλεπες -κι ας μην έβλεπες- σε διαστολή τα μάτια τους: «Γίνεται της πουτάνας», ήτανε alert κάθε κύτταρο του σώματός τους. Τους τρυπούσε η αίσθηση της πραγματικότητας, τους διαπερνούσε η ενσυναίσθηση. Εν-συ-ναί-σθη-ση. Ηταν γαμώτο μου, ζωντανοί, ζω-ντα-νοί οργανισμοί!

 

 

Η μετατροπή πολλών κακουργημάτων σε πλημμελήματα αναμένεται να οδηγήσει περίπου 4.500 κακουργηματικές διώξεις στο αρχείο. Χιλιάδες διώξεις για κλοπές, υπεξαιρέσεις, απάτες και απιστία κατά του Δημοσίου θα εξαφανιστούν.

                              του. Γιάννη Μαρινου(*)

Κάθε άλλο παρά πασχαλινό μπορεί να θεωρηθεί το θέμα του σημειώματος αυτού, εκτός από τους παραβάτες του Ποινικού Δικαίου που ήδη πρέπει να υμνούν Πάσχα το Τερπνόν. Διότι ως αναστάσιμος ύμνος θα πρέπει να έγινε από αυτούς δεκτό το σχέδιο του νέου Ποινικού Κώδικα, ο οποίος δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα με επικείμενη τη σύντομη έγκρισή του από τη Βουλή. Και είναι μεν γεγονός ότι οι ζωηρές αντιδράσεις που προκάλεσαν κάποιες διατάξεις του έτυχαν της βελτιωτικής προσοχής του υπουργείου Δικαιοσύνης. Όμως, επειδή το προηγούμενο του διαβόητου Νόμου Παρασκευόπουλου άνοιξε τις πύλες των φυλακών σε χιλιάδες καταδικασμένους σε πολυετείς ποινές κάθειρξης και τα χαϊδολογήματα προς τον αμετανόητο πολυδολοφόνο Κουφοντίνα κάθε άλλο παρά καθησυχαστικά είναι, καλώ τους αγαπητούς αναγνώστες μου να συνειδητοποιήσουν κάποια απίστευτα που προβλέπει ο νέος Κώδικας, αν τον αποκρυπτογραφεί σωστά ο πρώην υπουργός Γιώργος Φλωρίδης σε άρθρο του στο «Βήμα» (14/4).