Γράφει ο Πάνος Αργυρόπουλος

Ο Αύγουστος του 1964 αποτελεί ένα από τους τραγικότερους μήνες του εικοστού αιώνα της Κύπρου. Μήνας αιματηρός, μήνας προάγγελος της εισβολής της Τουρκίας που θα ακολουθούσε δέκα χρόνια αργότερα.!!

Η ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία που προέκυψε από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, δεν έμελε να μακροημερεύσει, δικαιώνοντας όσους εξαρχής υποστήριζαν ότι οι συμφωνίες με όσα προέβλεπαν είναι θνησιγενείς.

Επιθυμώντας να αναθεωρήσει το Σύνταγμα του νεοσύστατου κράτους, ο Μακάριος επιβάλλει στις 30 Νοεμβρίου του 1963 συνολικά 13 τροποποιήσεις. Οι οποίες προκαλούν σφοδρές αντιδράσεις από την πλευρά των Τουρκοκυπρίων και της Τουρκίας βέβαια. Ενώ και οι τρείς εγγυήτριες δυνάμεις ενημερώνονται σχετικά με τις τροποποιήσεις και την αναγκαιότητά τους για την ομαλή λειτουργία του κυπριακού κράτους, μετά από δύο εβδομάδες 16 Δεκεμβρίου 1963 η Άγκυρα με επίσημη ανακοίνωσή της τις απορρίπτει και απειλεί με ένοπλη επέμβαση. Λίγες ημέρες αργότερα στις 21 Δεκεμβρίου εκδηλώνεται στη Λευκωσία τουρκοκυπριακή ανταρσία, η οποία θα τερματιστεί προσωρινά στις 30 του ίδιου μήνα με την υπογραφή της δημιουργίας γραμμής διαχωρισμού της κυπριακής πρωτεύουσας σε δύο τομείς (ελληνικό και τουρκικό). Είναι η περιβόητη «πράσινη γραμμή». Στους πρώτους μήνες του 1964 η κατάσταση θα συνεχίσει να είναι τεταμένη και από τις ΗΠΑ θα γίνουν απόπειρες εγκατάστασης νατοϊκής δύναμης στο νησί. Την ίδια περίοδο και συγκεκριμένα από την Άνοιξη του 1964 η Τουρκία ξεκινά μαζικές απελάσεις Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, δημεύοντας παράλληλα τις περιουσίες τους. Η Ελληνική πλευρά θα εμμείνει στην απόφασή της να προασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ασφάλεια των Κυπρίων πολιτών, αποστέλλοντας και συγκροτώντας με πρωτοβουλία του υπεθα Πετρου Γαρυφαλια "μυστικά" στο νησί μία ενισχυμενη Ταξιαρχια 7.350 ανδρων με βαρυ οπλισμο αρματα μαχης και πυροβολικο.!!

Τον Ιούνιο του 1964 κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψής του στις ΗΠΑ και τον Λευκό Οίκο, ο Έλληνας πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου δέχεται έντονες πιέσεις από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Λ. Τζονσον, προκειμένου να αρχίσουν διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με σκοπό την εξεύρεση συμβιβαστικών λύσεων προς επίλυση του κυπριακού. Ο Γ. Παπανδρέου δεν θα αποδεχθεί τις προτάσεις του Λ. Τζόνσον. Τον Ιούλιο οι μαζικές απελάσεις Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης θα συνεχιστούν παρά τις αντιδράσεις και τις συστάσεις από την πλευρά του ΟΗΕ και την περίοδο 6 έως 8 Αυγούστου θα ξεσπάσει ελληνοτουρκική σύρραξη στην περιοχή της Τηλλυρίας στην Κύπρο. Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι σε πλήρη ετοιμότητα και οι τουρκικές δυνάμεις κατατροπώνονται στη βόρεια Κύπρο. Τουρκικά μαχητικά αεροπλάνα θα βομβαρδίσουν και θα πολυβολήσουν ελληνικά χωριά. Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία που επίσης είναι σε πλήρη ετοιμότητα θα κληθεί να απαντήσει

Οι ελληνικές επιχειρήσεις στην Κύπρο εναντίον των Τουρκοκυπρίων και της ΤΟΥΡΔΥΚ, παρά τον επαρκή και σύγχρονο οπλισμό των τελευταίων, στέφθηκαν με επιτυχία κατά το διάστημα Ιανουαρίου-Αυγούστου 1964. Τον Αύγουστο της χρονιάς εκείνης με τις επιχειρήσεις στη Τηλλυρία και τα χωριά της Μανσούρας, παρά τις διαφωνίες του Γ. Παπανδρέου με τον πρόεδρο Μακάριο, αλλά και τον ίδιο του το γιό τον Ανδρέα, σχετικά με την αποδοχή –ή μη- του Σχεδίου Άτσεσον, η ελληνική κυβέρνηση στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων υποστηρίζοντας την απόφασή της να συνδράμει τη νεοσύστατη Κυπριακή Δημοκρατία.

Πέρα από την έναρξη της μυστικής διαδικασίας αποστολής της ελληνικής "Μεραρχίας" Μενελαος οπως ονομαστηκε στη μεγαλόνησο, στο πλαίσιο της πολιτικής στήριξης της Κύπρου, διατάχθηκε και η αποστολή αεροσκαφών της ΕΒΑ εκεί, τόσο για καθαρά επιχειρησιακούς σκοπούς, όσο και για λόγους εξύψωσης του ηθικού των ελληνοκυπρίων . H πρώτη αποστολή ελληνικών αεροπλάνων στην Κύπρο ήταν αυτή που είχε καθαρά ψυχολογικό χαρακτήρα, αν και σε πρώτη φάση τα τέσσερα F-84F που συμμετείχαν σε αυτή, σχεδιάζονταν να ταξιδέψουν οπλισμένα όπως θα δούμε. Η απογείωσή τους έγινε το απόγευμα της 9ης Αυγούστου του 1964. Σχεδόν ταυτόχρονα δηλαδή με την αποστολή πέντε εκπαιδευτικών/ελαφρών επιθετικών αεροσκαφών τύπου T-6G Texan που προορίζονταν να προσβάλλουν με ρουκέτες μία δύναμη τεσσάρων τουρκικών πλοίων τα οποία έπλεαν ανοικτά των βορείων ακτών του νησιού. Και οι δύο προαναφερόμενες αποστολές της ΕΒΑ εκτελέστηκαν χωρίς την παρέμβαση των αγγλικών αεροπορικών δυνάμεων που στάθμευαν στο νησί. Η τετράδα των F-84F της 338 Μοίρας Δίωξης/Βομβαρδισμού που επιχειρούσε τότε από τη Σούδα, επρόκειτο να πετάξει πάνω από την Κύπρο με φορτίο τεσσάρων ρουκετών των 5 ιντσών (σε κάθε αεροσκάφος αναρτημένες στους εξωτερικούς πτερυγικούς φορείς). Κάτι τέτοιο όμως τελικά δεν έγινε καθώς αποφασίστηκε τα αεροπλάνα να επιστρέψουν πίσω στη βάση τους και να μην κατευθυνθούν προς άλλο αεροδρόμιο που είχε επιλεγεί και συμφωνηθεί…

Τα RF-84F της 348 Μοίρας φωτογραφίζουν τους τουρκοκυπριακούς θύλακες.

Η αποστολή φωτοαναγνωριστικών αεροσκαφών στην Κύπρο, αποφασίστηκε λίγες ημέρες μετά τις δύο αποστολές της 9ης Αυγούστου του 1964. Είναι αναγκαίο εδώ να σημειωθεί ότι μέχρι τότε το σύνολο των μαχητικών αεροπλάνων που αξιοποιούσε επιχειρησιακά η ΕΒΑ, είχε παραληφθεί μέσω προγραμμάτων στρατιωτικής βοήθειας (MAP-Military Assistance Programs) και ένα σημαντικό μέρος της δύναμής της προορίζονταν να καλύψει επιχειρησιακά, ανάγκες του ΝΑΤΟ. Στην πραγματικότητα δεκάδες Έλληνες χειριστές και τεχνικοί-οπλουργοί είχαν εκπαιδευτεί στην εκτέλεση αποστολών πυρηνικής κρούσης στις τάξεις της 335 και κατόπιν και της 336 Μοίρας Δ/Β, ενώ και η 348 Μοίρα Τακτικής Αναγνώρισης είχε πετάξει αποστολές φωτοαναγνώρισης πάνω από την Αλβανία και τη Βουλγαρία κυρίως, συμμετέχοντας έτσι ενεργά στον επιχειρησιακό σχεδιασμό και προσανατολισμό του ΝΑΤΟ. Για πρώτη φορά επομένως η Ελλάδα αξιοποιούσε τα αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας για καθαρά εθνικούς σκοπούς. Και αυτό θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι το έπραξε, όταν η Άγκυρα δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει αεροσκάφη που της είχαν επίσης παραχωρηθεί μέσω ΜΑΡ, στο πλαίσιο της συμμετοχής της στις νατοϊκές δυνάμεις. Σκοπός της αποστολής των ελληνικών Thunderflash στην Κύπρο, ήταν να καθοριστούν με ακρίβεια τα σημεία επαφής των τουρκοκυπριακών θυλάκων, οι οχυρώσεις τους και να προσδιοριστεί η έκτασή τους εάν αυτό ήταν δυνατό. Σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στο βιβλίο του υποπτεράρχου ε.α. κου Γ. Μήτσαινα «Ελληνικά φτερά στην Κύπρο», το ΑΤΑ (28η ΤΑΔ-Τακτική Αεροπορική Δύναμη τότε) που πήρε την εντολή για την εκτέλεση της αποστολής, αποφάσισε την αποστολή έξι RF-84F στην Κύπρο.

Τα αεροπλάνα με βάση τη διαταγή που εκδόθηκε θα μεταστάθμευαν στη Σούδα και από εκεί για λόγους επάρκειας της αυτονομίας τους, θα πετούσαν για την Κύπρο. Καθήκοντα διοικητή στην 110 Πτέρυγα Μάχης τότε στη Λάρισα είχε ο αντισμήναρχος (Ι) Γεώργιος Κοντέας που αντικαθιστούσε τον κανονικό διοικητή της τον Σμήναρχο (Ι) Γεώργιο Μιχελόγκονα που έλειπε με κανονική άδεια, ενώ ο ίδιος εκτελούσε και χρέη διοικητή της 348 ΜΤΑ, εν αναμονή του νέου της διοικητή που μόλις είχε τερματίσει τη φοίτησή του στη Σχολή Πολέμου Αεροπορίας. Σύμφωνα με τον κο Κοντέα η διαταγή για την αποστολή των έξι αεροσκαφών στη Σούδα για τη διενέργεια μίας ή περισσότερων αποστολών στην Κύπρο, στάλθηκε από το ΑΤΑ στην 110 ΠΜ στις 09:00 το πρωί αναφέροντας τα παρακάτω Να πετάξουν στη Σούδα (115ΠΜ) έξι αεροσκάφη με χειριστές τους επισμηναγό (Ι) Ευθύμιο Ρούλια (Αξιωματικός επιχειρήσεων της Μοίρας και αρχηγός της αποστολής), υποσμηναγό (Ι) Θεοφάνη Δημόπουλο (Νο.2), υποσμηναγό (Ι) Νίκο Παπαδόπουλο (Νο.3), υποσμηναγό (Ι) Σταύρο Δράνια (Νο.4), υποσμηναγό (Ι) Ιωάννη Πρίντζιο (Νο.5) και υποσμηναγό (Ι) Γεώργιο Παπάση (Νο.6).
Εκτός από τα έξι αεροσκάφη, στη Σούδα θα μεταστάθμευε και το Dakota του αρχηγού ΑΤΑ φορτωμένο με τεχνικούς και φωτοερμηνευτές, εξοπλισμό εμφάνισης φιλμ και εκτύπωσης φωτογραφιών, μαζί με ανταλλακτικά και αναλώσιμα για τα αεροσκάφη προκειμένου να μπορούν από την Κρήτη να εκτελέσουν περισσότερες από μία φωτοαναγνωριστικές αποστολές στην Κύπρο.

Τέλος, με την άφιξη του κλιμακίου της 348 ΜΤΑ στη Σούδα, θα δίνονταν περισσότερες λεπτομέρειες στα πληρώματα και το προσωπικό από το κέντρο επιχειρήσεων της 115 Πτέρυγας Μάχης.

Σκοπός της αποστολής των ελληνικών RF-84FThunderflash στην Κύπρο τον Αυγουστο του 1964, ήταν να καθοριστούν με ακρίβεια τα σημεία επαφής των τουρκοκυπριακών θυλάκων που είχαν εξεγερθεί κατά της νόμιμης κυπριακής κυβέρνησης, οι οχυρώσεις των Τουρκοκυπρίων, και να προσδιοριστεί η έκτασή τους εάν αυτό ήταν δυνατό.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η 338 Μοίρα είχε απενεργοποιηθεί το 1960, όταν το σύνολο σχεδόν των ελληνικών F-84G Thunderjet παραδόθηκε στη Γιουγκοσλαβία. Επανασυγκροτήθηκε τον Αύγουστο του 1964 στη Σούδα…

Την περίοδο δηλαδή που η κρίση στην Κύπρο βρισκόταν στο αποκορύφωμά της!

Το κλιμάκιο των έξι RF-84F τελικά πέταξε για την Κύπρο την επόμενη ημέρα το πρωί, χωρίς τα πληρώματα να έχουν λάβει σαφείς εντολές σχετικά με το πώς θα έπρεπε να αντιδράσουν σε περίπτωση που αναχαιτίζονταν είτε από βρετανικά μαχητικά Lightning που επιχειρούσαν από τη βάση του Ακρωτηρίου, είτε από τουρκικά μαχητικά…Θα έπρεπε να αποφύγουν βέβαια, αν ήταν δυνατόν, οποιαδήποτε επαφή ή εμπλοκή, να φωτογραφίσουν και να επιστρέψουν. Αυτό όμως ήταν κάτι που ίσχυε ούτως ή άλλως για κάθε φωτογραφική αποστολή…

Σύμφωνα πάντα με τα αναγραφόμενα στο βιβλίο «Ελληνικά φτερά στην Κύπρο» του κ. Γ. Μήτσαινα, σε κάθε ιπτάμενο είχε ανατεθεί διαφορετικός στόχος προς φωτογράφηση. Η απογείωση των RF-84F, που θα φωτογράφιζαν με μηχανές κατακόρυφης λήψης (στο ρύγχος του αεροσκάφους μπορούσαν να τοποθετηθούν η Κ-17C πανοραμική με φακό των 12 ιντσών για λήψεις από μικρά και μέσα ύψη, η Κ-38 επίσης κατακόρυφης λήψης για μεγάλα ύψη με φακό των 36 ιντσών και η πρόσθια –DICE– Κ-22Α που κοιτούσε εμπρός και λοξά προς τα κάτω, με φακό επίσης 12 ιντσών) έγινε με χρονικό διαχωρισμό τριών έως πέντε λεπτών.

Αναφορά σχετικά με το ποιος ακριβώς ήταν ο φωτογραφικός εξοπλισμός των RF-84F που πέταξαν στην Κύπρο τον Αύγουστο του 1964, δεν υπάρχει. Μόνο να υποθέσουμε μπορούμε ότι πιθανότατα τα αεροσκάφη «φορούσαν» τις K-22A και K-17C, δεδομένου ότι υπάρχει αναφορά για κάθοδο στα 10.000 πόδια όπως θα δούμε παρακάτω.

Το ύψος πτήσης προς την Κύπρο καθορίστηκε στα 28.000 πόδια, προφανώς για λόγους οικονομίας καυσίμου. Τελικά στην Κύπρο έφτασαν πέντε από τα έξι ελληνικά Thunderflash, καθώς στο ύψος της Ρόδου ο υποσμηναγός Παπαδόπουλος διαπίστωσε προβλημα τροφοδοσίας του κινητήρα από τις εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου! Ζήτησε λοιπόν άδεια να επιστρέψει στη Σούδα όπου και προσγειώθηκε χωρίς κανένα άλλο πρόβλημα.

Στον Ι. Πρίντζιο είχε ανατεθεί η φωτογράφηση της Μόρφου.

Όταν πλέον βρισκόταν πάνω από το νησί είδε σε απόσταση δύο αεροσκάφη να τον πλησιάζουν χωρίς να μπορεί να αναγνωρίσει την εθνικότητά τους. Αυτό έγινε κατά την περίοδο που πλησίαζε το στόχο του και ευθυγράμμιζε κατερχόμενος για το επίπεδο των 10.000 ποδών.

Υποθέτοντας ότι είναι τουρκικά, απέρριψε τις εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου και κατέβηκε χαμηλότερα εκτελώντας ελιγμούς διαφυγής. Χωρίς να φωτογραφίσει, πήρε πορεία προς τη Ρόδο, όπου και προσγειώθηκε, ανεφοδιάστηκε με καύσιμα και επέστρεψε στη Σούδα.

Ο αρχηγός της αποστολής επισμηναγός Ευθ. Ρούλιας που θα φωτογράφιζε την Κυρήνεια, προσεγγίστηκε από δύο Βρετανικά Lightning που πέταξαν δεξιά και αριστερά του σε σχηματισμό. Οι Βρετανοί με νεύματα του ζήτησαν να αναστρέψει πορεία και να απομακρυνθεί, αλλά δεν υπάκουσε.
Αυτοί όμως περνώντας από μπροστά του και προκαλώντας αναταράξεις προσπαθουσαν να τον εμπόδισαν να φωτογραφίσει. Ο ίδιος ομως χρησιμοποίησε τις φωτομηχανές του,

Αφού ενημέρωσε τα άλλα αεροσκάφη για την παρουσια των βρετανικων Lightning, πήρε πορεία επιστροφής.

Ο υποσμηναγός Δράνιας που άκουσε και την αναφορά του Ι. Πρίντζιου για την αναχαίτισή του, αλλά και την προειδοποίηση του Ρούλια για τα βρετανικά Lightning, συνέχισε αρχικά την πορεία προς το στόχο του.

Λίγο αργότερα όμως ο αρχηγός της αποστολής του είπε να γυρίσει πίσω… Αυτός υπάκουσε, κατέβηκε χαμηλότερα και πήρε πορεία προς τη Σούδα όπου και προσγειώθηκε κανονικά.

Τα δύο άλλα RF-84F με χειριστές τους Δημόπουλο και Παπάση έφτασαν τελευταία πάνω από την Κύπρο.

Ο Δημόπουλος με το που κρόσαρε τις ακτές ανέφερε στον Παπάση ότι δύο βρετανικά Lightning μπήκαν σε σχηματισμό δεξιά και αριστερά και ελαφρά πίσω του και με νεύματα οι χειριστές τους του υπέδειξαν να απομακρυνθεί από την Κύπρο.

Ο Δημόπουλος μάλιστα κατέγραψε και τα νούμερά τους. Στη συνέχεια, όταν δεν υπάκουσε στις εντολές τους προσπάθησαν να τον παρενοχλήσουν με τον ίδιο τρόπο που έπραξαν και προηγουμένως.

Ο Δημόπουλος συνέχισε όμως την πορεία του προς το στόχο, προειδοποιώντας μάλιστα και τον Παπάση «Τώρα έφυγαν από εμένα και εκτιμώ ότι έρχονται προς εσένα».
Στόχος του Παπαση ήταν η περιοχή του Αγίου Ιλαρίωνα. Συνέχισε να πετά προς αυτόν κατερχόμενος όπως ανέφερε για το επίπεδο των 10.000 ποδών, όταν τα βρετανικά αεροπλάνα βρέθηκαν δίπλα του. Σύμφωνα πάντα με την μαρτυρία του κ. Παπάση, τα βρετανικά μαχητικά ήταν βαμμένα μαύρα με κίτρινες λωρίδες στο κάθετο σταθερό τους.

Όταν πλησίασε το στόχο του και ευθυγράμμισε, το βρετανικό μαχητικό που βρισκόταν δεξιά του πήρε ύψος και έκανε κύκλο. Ακριβώς όπως με τον επιθετικό ελιγμό σε πεδίο βολής…

Αυτό στα αριστερά παρέμεινε στη θέση του και το RF-84F συνέχισε τη διαδρομή του προς το στόχο του. Τότε το «επιτιθέμενο» Lightning πέρασε αστραπιαία από μπροστά του προκαλώντας έντονες αναταράξεις με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει λήψη φωτογραφιών. Ο Παπάσης με ψυχραιμία πέρασε πάνω από το στόχο του, απομακρύνθηκε και έστρεψε 180 μοίρες για ένα δεύτερο πέρασμα, αποφασισμένος να πάρει τις φωτογραφίες που έπρεπε! Το δεύτερο Lightning από αριστερά πήρε τότε ύψος, εκτελώντας την ίδια διαδικασία για πρόκληση αναταράξεων.

Την ώρα που τα βρετανικά μαχητικά βύθιζαν, ο Παπάσης «έκοψε» στοιχεία στον κινητήρα και έβγαλε τα αερόφρενα, ελαττώνοντας δραστικά την ταχύτητά του. Οι Άγγλοι που δεν περίμεναν την ενέργεια αυτή πέρασαν σε πολύ μεγάλη απόσταση μπροστά του και μέχρι να επανακυκλώσουν για να «επιτεθούν» για δεύτερη φορά, ο Παπάσης είχε ολοκληρώσει τη φωτογράφιση ανενόχλητος. Κατόπιν πήρε πορεία επιστροφής.

Οι Άγγλοι, τον ακολούθησαν έως και 15 μίλια ανοικτά των δυτικών ακτών του νησιού. Όταν έπιασε στη Σούδα και πριν καλά-καλά προλάβει να εισέλθει στο χώρο στάθμευσης, ο κινητήρας του έσβησε από έλλειψη καυσίμου! Αυτή ήταν η πρώτη, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, εμπλοκή ελληνικών μαχητικών με άλλα ξένης δύναμης μεταπολεμικά!

Οι Βρετανοί προσπάθησαν να παρεμποδίσουν τα ελληνικά αεροπλάνα επ’ ωφελεία των Τούρκων Φυσικά οι ίδιοι οι Βρετανοί δεν έκαναν τίποτε ανάλογο για τα τουρκικά F-84F που πέταξαν εκείνη την περίοδο πάνω από την Τυλληρία βομβαρδίζοντας ελληνοκυπριακές δυνάμεις… Το εκπληκτικό στην όλη υπόθεση είναι ότι το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο Δημόπουλος και ο Παπάσης ξαναπέταξαν με προορισμό την Κύπρο! Στο βιβλίο του ο κος Γ. Μήτσαινας αναφέρει ότι το ΓΕΕΘΑ είχε ζητήσει επίμονα να φωτογραφηθούν κάποιοι συγκεκριμένοι στόχοι. Για αυτόν ακριβώς το λόγο έγινε και η δεύτερη αποστολή από αέρος φωτογράφισης, η οποία στέφθηκε από επιτυχία. Απόδειξη αποτελεί το γεγονός ότι την επόμενη ημέρα οι Βρετανοί απέστειλαν διάβημα διαμαρτυρίας για την παραβίαση του εναέριου χώρου τους, χωρίς βέβαια να πράξουν το ίδιο και για την Τουρκία…

Τον Αύγουστο του 1964 η ελληνική πλευρά συνειδητοποίησε για πρώτη φορά τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας με αφορμή ένα και μόνο γεγονός.Σε έρευνα που έγινε στο νεκρό χειριστή ενός τουρκικού F-84F που καταρρίφθηκε κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων του Αυγούστου του 1964 στην Κύπρο, βρέθηκαν στη φόρμα του σημειώσεις και χάρτες με καταγεγραμμένες ελληνικές συχνότητες και σχέδια προσβολής του αεροδρομίου της Σούδας!

Πηγες πληροφοριων απο το αμυντικο σαητ defencereview gr και το βιβλίο του υποπτεράρχου ε.α. Γ.Μήτσαινα, «Ελληνικά φτερά στην Κύπρο»

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.