Βασίλης Κοντογιαννόπουλος

Άρθρο του  Βασίλη Κοντογιαννόπουλου στην Ιefimerida

 

Η ΔΕΘ σηματοδότησε την έναρξη μιας μακράς προεκλογικής περιόδου. Η εμφάνιση του Πρωθυπουργού και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αποτύπωσε το πραγματικό δίλημμα στο οποίο οι πολίτες θα κληθούν να απαντήσουν: Κυριάκος Μητσοτάκης ή Αλέξης Τσίπρας;

Ανάπτυξη ναι, αλλά πώς; - Ένα άρθρο του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου |  eirinika.gr

Είναι άξια προσοχής μια εκδήλωση που θα γίνει την 29η Σεπτεμβρίου στην Τράπεζα της Ελλάδας, προς τιμήν ενός καθηγητού, που στην εποχή του έχαιρε διεθνούς αναγνώρισης.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

«Ένας καθηγητής Πανεπιστημίου - και δη Ελληνικού τοιούτου- είναι,  κατά κανόνα μία «επιφανής ασημότης», Αυτό δεν ενέχει από μέρους μου καμμία περιφρόνησι. Είναι η απλή διαπίστωσις μιας πραγματικότητος. Αλήθεια, πόσοι είνε εκείνοι πού γνωρίζουν την ύπαρξι των πλείστων από τούς καθηγητάς των δύο Πανεπιστημίων μας; Οι φοιτηταί, ο διδασκαλικός κόσμος, οι επιστήμονες του κλάδου στον όποιο καθείς από αυτούς ανήκει. Το κοινό τους αγνοεί. Εκτός δε των συνόρων του κράτους τούς αγνο¬ούν και αυτοί ακόμα οι συνάδελφοι τους και οι επιστήμονες - δεδομένου ότι δεν έχουν εκπονήσει συγγράμματα τοιούτου κύρους ώστε να έχουν μεταφρασθή και διαβασθή στο εξωτερικό. Ο μόνος πού έκαμε εξαίρεσι σ' αυτόν τον κανόνα ήταν ο καθηγητής Ανδρεάδης - τον όποιο μας αφήρπασε αυτές τις ημέρες ένας αιφνίδιος θάνατος.

Οι μόνιμοι κομπάρσοι - Του Ηλία Καραβόλια | Verena

Του Ηλία Καραβόλια

«Προτιμώ να απαλλαγώ από τους απατηλούς ενθουσιασμούς, προκειμένου να αισθανθώ δέος με αληθινά θαύματα»  ( Pierre Bourdieu)

Ο άνθρωπος δεν αντέχει πλέον πολύ τον ρεαλισμό. Προτιμά τον εθισμό στον φόβο καθώς η τυραννία της κανονικότητας είναι ανυπόφορη μπροστά σε αυτή της αρνητικής είδησης.

Έχει συνηθίσει το άτομο να απορροφά τον τρόμο ως ένα φυσιολογικό ερέθισμα, όπως το βλέμμα που απορροφά την εικόνα στην οθόνη ή ψαχουλεύει την ζωή των άλλων στα υποτίθεται δικά τους ψηφιακά άβατα.

Παραινέσεις» από Κίνα και Ινδία στον Πούτιν για αποκλιμάκωση στην Ουκρανία

Του Γιώργου Παπανικολάου

Πολύ μελάνι χύθηκε (για να χρησιμοποιήσουμε μια ρετρό έκφραση) γύρω από την πρόσφατη συνάντηση Πούτιν - Σι, είτε επειδή ο Κινέζος ηγέτης δεν παραβρέθηκε σε δείπνα και φωτογραφίσεις (λόγω των μέτρων Covid που ακολουθεί η χώρα του), είτε επειδή ο Πούτιν δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια των επαφών του με τον Σι θα καλύψει τα «ερωτήματα» και τις «ανησυχίες» του δεύτερου, για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

 

Με βάση αυτά τα μάλλον περιορισμένα στοιχεία, δημοσιογράφοι και πολιτικοί αναλυτές έσπευσαν να εκτιμήσουν ότι η Κίνα βλέπει πως η Ρωσία δεν επιτυγχάνει τους στόχους της και τείνει να απομακρυνθεί, παρά τη δέσμευση των ηγετών των δύο χωρών ότι σχηματίζουν μια «συμμαχία δίχως όρια», λίγες μέρες πριν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

 

 Τα πεζοδρόμια του Βερολίνου

 Του Αντώνη Ν. Βενέτη

 

Στην «Κ» της 8.9.2022, ο κ. Κ. Ιορδανίδης σ’ ένα μικρό κείμενό του, με τον τίτλο «ο χειμώνας, σύμμαχος του Πούτιν» συνδυάζει τον πόλεμο της Ουκρανίας με τις δύο εισβολές των Γάλλων του Ναπολέοντος και των Γερμανών του Χίτλερ στην Ρωσία και στον σημαντικό ρόλο που έπαιξε ο χειμώνας της Ρωσίας στην συμβολή των εισβολέων.

Οι «πολλοί» κι οι περισσότεροι – Άρθρο του Τάκη Θεοδωρόπουλου | Talk of the  Town

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Και τώρα τι γίνεται; Το πρότυπο της ανεκτικής κοινωνίας, ο ναός της σοσιαλδημοκρατίας, η Σουηδία, γέρνει προς την Ακροδεξιά. Κοινώς, το πολιτικό της φορτίο έχει προκαλέσει μια ανισορροπία η οποία δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορη την υπόλοιπη Ευρώπη. Τα δημοκρατικά μας αισθήματα τα απείλησαν οι Γάλλοι, οι Αυστριακοί, όμως μη γελιόμαστε. Τους αντιμετωπίζαμε με ένα είδος ιστορικής ανοσίας. Και οι μεν και οι δε είχαν πάντα στην Ιστορία τους μια κλίση προς την απολυταρχία, ένα ταλέντο, όμως εντέλει επικρατούσαν οι αντίρροπες δυνάμεις που τους έβγαζαν απ’ το αδιέξοδο. Μην ξεχνάμε ότι η σύγχρονη δημοκρατία είναι γέννημα θρέμμα της Γαλλίας, όσο για την Αυστρία –υπέροχη χώρα– δεν νομίζω ότι επηρεάζει την ευρωπαϊκή πολιτική μετά τον Α΄ Παγκόσμιο.

Όλα τα «κουφά» με το… «μείζον εθνικό θέμα» της… «επανακρατικοποίησης» της  ΔΕΗ! - Οικονομικός Ταχυδρόμος - ot.gr

Του Δημήτρη Στεργίου

Επί τέσσερα χρόνια ως πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας όχι μόνο δεν κατάργησε Νόμο του 2012 που επέβαλε την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ, αλλά και με δικό του Νόμο το 2016 υποχρέωνε το ΤΑΙΠΕΔ να διαθέσει προς πώληση το ποσοστό 17% των μετοχών που διαθέτει…


Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ –ΠΣ (Προοδευτική Συμμαχία) Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της ΔΕΘ παρουσίασε ως «πρώτη εθνική προτεραιότητα την «επανακρατικοποίηση» της ΔΕΗ τονίζοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Επανακρατικοποιούμε τη ΔΕΗ, ανακτούμε τουλάχιστον το 51% του Δημοσίου στο μετοχικό της κεφάλαιο, καθαρές κουβέντες». Ίσως να είναι το πιο «κουφό» που ακούστηκε έως τώρα από το βήμα της ΔΕΘ, η οποία από διεθνής έκθεση προβολής της οικονομικής και παραγωγικής εικόνα της Ελλάδος έχει εξελιχθεί σε «αϊδιο»μνημείο, δηλαδή αιώνιο, (όπως έλεγε ο Περικλής για τα έργα του στην αρχαία Αθήνα, κομματικής αναξιοπιστίας με τις δημαγωγικές και εύκολες υποσχέσεις που ακούγονται στο καθιερωμένο επί δεκαετίες «κομματικό ραντεβού κάθε Σεπτέμβρη».

H παγκοσμιοποίηση δεν πεθαίνει, αλλάζει... Του Martin Wolf

Του Martin Wolf


Ποιο είναι το μέλλον της παγκοσμιοποίησης; Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα της εποχής μας. Τον Ιούνιο, υποστήριξα, σε αντίθεση με την ολοένα και πιο διαδεδομένη άποψη, ότι «η παγκοσμιοποίηση δεν έχει πεθάνει. Μπορεί καν να μην πεθαίνει. Αλλά αλλάζει».