Η κροατική προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πρώτο εξάμηνο του 2020, θα στείλει ξεκάθαρο μήνυμα στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων σε σχέση με την ευρωπαϊκή τους προοπτική, τόνισε σε δηλώσεις του από το Μόσταρ στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπου πραγματοποίησε επίσκεψη, ο υπουργός Εξωτερικών της Κροατίας, Γκόρνταν Γκρλιτς Ράντμαν.



Ανέκαθεν, η αριστερά αγωνιζόταν για την ελευθερία του δικού της λόγου, όχι για την ελευθερία του λόγου

Η Σώτη Τριανταφύλλου γράφει για την ιδεολογική συνέπεια της Αριστεράς.


Οι οπαδοί, τα μέλη και τα στελέχη της αριστεράς αναρωτιούνται για την ιδεολογική τους συνέπεια: είμαστε άραγε πιστοί στις ιδέες μας; Σπεύδω να τους καθησυχάσω: είστε. Οι ιδέες που συνθέτουν το «ιδεολογικό οπλοστάσιο» της αριστεράς (σταθερά πολεμική η ορολογία) είναι ο διεθνισμός, η λαϊκή παιδεία, το κοσμικό κράτος (και σχολείο), η ισότητα και η κοινωνική προστασία που την εξασφαλίζει. Αλλά, οι «μεγάλες ιδέες» επιδέχονται διαφορετικές ερμηνείες, ρητορικές, στρατηγικές και τακτικές.



Γράφει ο Δρ. Γιώργος Κωνσταντινίδης

Αυτή τη φορά θα ξεφύγω εντελώς από τη θεματολογία των προηγούμενων άρθρων μου και θα αναφερθώ σε ένα πολιτιστικό θέμα, που, μερικές φορές, με προβληματίζει, κυρίως όταν ακούω ελληνική μουσική. Η μουσική αποτελεί για εμένα, όπως και για πολλούς άλλους ανθρώπους, μια μορφή ψυχαγωγίας και χαλάρωσης από την καθημερινότητα. Είχα την τύχη να παρακολουθήσω μαθήματα πιάνου, κλασικής μουσικής σε ωδεία, από τα παιδικά έως τα εφηβικά μου χρόνια και έτσι να καλλιεργηθώ μουσικά, να μπορώ να διακρίνω το ποιοτικό μουσικό άκουσμα από το ευτελές, το ποιοτικά υποβαθμισμένο και το πρόχειρο.

 

Το Ην. Βασίλειο θα περάσει πιθανότατα στην Ιστορία και θα θριαμβεύσει «η μικρή και έντιμη Αγγλία» κυρίαρχη(;) εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης.

                              του. Παν.Κ.Ιωακειμιδη(*)
Τελικά το Brexit πραγματοποιείται. Γιατί; | in.gr

Μετά την κατάκτηση της πολυπόθητης μεγάλης πλειοψηφίας από το Συντηρητικό Κόμμα υπό τον πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον είναι πλέον βέβαιο ότι το Brexit, η έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ενωση, γίνεται πραγματικότητα το αργότερο μέχρι την 31η Ιανουαρίου 2020.

 
Γράφει ο Γιώργος Παπανικολάου

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια αναζωπύρωση των κινητοποιήσεων, σε μέρος του ιδιωτικού αλλά και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, που πίσω της υποκρύπτει μια «μάχη» διατήρησης προνομίων, τα οποία, για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, ουδέποτε απόλαυσε η πλειονότητα των εργαζομένων.

 

Δεν έχουν περάσει παρά μόνο ελάχιστες ώρες από τη στιγμή που έφυγε το 2019, πολλοί από εμάς ίσως κάναμε έναν γρήγορο απολογισμό και άλλοι απλά το προσπεράσαμε. Η ουσία είναι μια πως όλοι είτε λίγο είτε πολύ κάτι προσδοκούμε από το νέο χρόνο. Ας πιάσουμε το κουβάρι της ζωής μας από την αρχή.


Αναλύοντας την περίοδο 2005-2018, παρατηρείται ότι καταγράφηκε μια σημαντική αύξηση της αξίας των εξαγωγών μας, με έντονες όμως διακυμάνσεις.

«To διάστημα 2010-2018, η Ρωσία κατατάχτηκε μεταξύ των θέσεων 15ης και 18ης από πλευράς ελληνικών εξαγωγών. Θεωρούμε βέβαιο ότι η θέση αυτή μπορεί να βελτιωθεί, διότι τα ελληνικά κρασιά αξίζουν αποδοτικότερης τοποθέτησης στα ράφια των ρωσικών σημείων πώλησης (υπεραγορές, κάβες και υψηλής αισθητικής εστιατόρια). Στη Ρωσική Ομοσπονδία, την πρωτοκαθεδρία στις πωλήσεις ελληνικών οίνων έχει το νότιο τμήμα της χώρας (ανατολικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας), όπου κυριαρχεί το ομογενές στοιχείο».    


Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Η κοινωνία μας κι το μεγαλύτερο μέρος της, δεν τους θέλει τους πολιτικούς μας να κραδαίνουν σπαθιά και καριοφίλια. Ούτε και να τη καλούν να βγει στους δρόμους. Ή να πάρει τα όρη και τα βουνά. Η κοινωνία μας τους θέλει τους πολιτικούς μας να είναι πάντα ειρηνικοί.