Του Χρίστου Χ. Λιάπη

Από τον Απρίλιο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2010, ολόκληρη η παγκόσμια κοινότητα έζησε κάτω από την απειλή μιας κατακλυσμιαίας έκρηξης λοιμώξεων προκαλουμένων από ένα νέο στέλεχος του ιού της γρίπης τύπου Α, το οποίο ονομάστηκε Η1Ν1 2009. Σε ανάλογη κατάσταση βρισκόμαστε τώρα, μπροστά στον φόβο του Κορονοϊού της επαρχίας Wuhan της Κίνας.



Ένα χαριτωμένο και νοσταλγικό  βιβλίο που πάει πολλά χρόνια πίσω....

Του Αθαν.Χ.Παπανδρόπουλου

Τον Γιώργο Κουρμούση τον θυμάμαι από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 τότε που στην παρέα μας στην Πάτρα τον παρουσίαζαν σαν φόβητρο. «Έχει μαύρη ζώνη στο τζούντο», μας έλεγε ο φίλος Νίκος Μπρουσινός, ένας από τους πλακατζήδες της παρέας.Και Οντως είχε δικηο. Τελικά όμως τον Γιώργο τον γνώρισα για καλά πολλά χρόνια μετά. Στις αρχές του 1980 όταν ήταν σύμβουλος το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο του Πειραιά.


Του  Κώστα Χριστίδη   *

        Κάθε καλός μάνατζερ γνωρίζει τη σημασία του να επικεντρώνει τις δραστηριότητές του στην επίτευξη ορισμένων σημαντικών στόχων και να μην ασχολείται με δευτερεύοντα ή ασήμαντα πράγματα (efficient managers do first things first and second things not at all). Ενώ, όμως, η αρχή αυτή φαίνεται περίπου αυτονόητη, η εφαρμογή της στην πράξη αποδεικνύεται δύσκολη υπόθεση. Προϋποθέτει σωστό καθορισμό προτεραιοτήτων, χάραξη συγκεκριμένων μακρο -, μεσο – και βραχυπρόθεσμων στόχων, εξεύρεση και αξιοποίηση πόρων (υλικών και, κυρίως, ανθρώπινων) για την επίτευξη των στόχων και εκπόνηση λεπτομερούς χρονικού προγραμματισμού.


Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Το τηλεοπτικό show καλά κρατεί στη χώρα μας. Από την μια είδαμε την αθλιότητα Βαρουφάκη, που κατέθεσε στη Βουλή στικάκι προϊόν υποκλοπής από τις συνεδριάσεις του Eurogroup το πρώτο εξάμηνο του 2015, και από την άλλη την επιστράτευση της ΕΡΤ, προκειμένου με ρεπορτάζ να μας πείσουν ότι φυλάσσονται με συνεχείς περιπολίες, τόσο τα θαλάσσια σύνορα στο ανατολικό Αιγαίο, όσο και αυτά στον Έβρο.


Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου

Πριν λίγες μέρες  περπατώντας  στο κέντρο της πόλης  καθημερινή  την ώρα που τα  άλλα παιδιά βρίσκονταν στο σχολείο, αντίκρισα  ένα τσούρμο πιτσιρίκια  να έχουν ξαμοληθεί σε κεντρική πλατεία και  να επαιτούν. Λυπήθηκα ήθελα να μπορούσα σε όλα να δώσω κάτι, αμέσως μετά σκέφθηκα ότι είναι ώρα σχολείου και αντί να ζητιανεύουν θα έπρεπε να βρίσκονται σε κάποια τάξη και να παίρνουν τα εφόδια εκείνα που θα τα κάνουν να σταθούν στα πόδια τους. Λίγα μέτρα πιο πέρα στην οδό Μαιζώνος κάπου στις 12 το μεσημέρι ένα παιδάκι  ντυμένο στα ροζ , σκυμμένο με ένα ποτηράκι πλαστικό μπροστά του περίμενε την ελεημοσύνη των περαστικών. Πέρασα από μπροστά και το προσπέρασα, θύμωσα με τον εαυτό μου που δεν έσκυψα να αφήσω  έστω λίγα λεπτά.


Γράφει ο Νίκος Ζαχαριάδης

Υπάρχει μια ειδική κατηγορία ανθρώπων, που θα μπορούσε να τους ονομάσει κανείς «πρώην παίκτες reality». Κάποια στιγμή βρέθηκαν στο επίκεντρο της δημοσιότητας, έγιναν περιζήτητοι, έκαναν «καυτές» αποκαλύψεις, για το προσκήνιο και το παρασκήνιο, κατήγγειλαν τους «συμπαίκτες» τους που τους παγίδευσαν. Αλλά μετά τα φώτα έκλεισαν. Και έμειναν με λίγους θαυμαστές που τους ακολουθούν πιστά αλλά για πόσο!



Μερικές  κινήσεις – έστω και «συμβολικές» – που θα μπορούσαν να αλλάξουν το κλίμα:
Του Θανάση Κ.

— Πριν  λίγες μέρες λαθρομετανάστες στη Λέρο λεηλάτησαν δημόσιο νοσοκομείο. Η διοίκηση του νοσοκομείο τους καλεί να… επιστρέψουν όσα πήρανε!

Αστεία πράγματα. Οι Αρχές οφείλουν να εντοπίσουν τους δράστες – ή κάποιους δράστες – να τους συλλάβουν αμέσως και να τους απελάσουν με συνοπτικές διαδικασίες. Ας το κάνουν με «καταδρομική επιχείρηση», αν χρειαστεί…



Μετά τη μνημειώδη γκάφα της κυρίας Μέρκελ να προσκαλέσει τη μισή Τουρκία στην Ευρώπη και στη Γερμανία είναι γελοίο οι Γερμανοί να ασκούν κριτική στον Μαργαρίτη Σχοινά και την Ελλάδα για το μεταναστευτικό. 

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αν η καγκελάριος Μέρκελ είχε κόψει τον τσαμπουκά στον νεοοθωμανό Σουλτάνο πριν μια πενταετία, όταν οι πρώτοι πρόσφυγες άρχισαν να συσσωρεύονται την Τουρκία, το μεταναστευτικό θα είχε πάρει άλλη τροπή. Αυτό δεν έγινε όμως γιατί τότε υπήρχαν αρκετοί εσωτερικοί και εξωτερικοί λόγοι που η Γερμανίδα καγκελάριος νόμισε ότι θα μπορούσε να αξιοποιήσει λέγοντας ότι η χώρα της είναι έτοιμη και με ανοιχτές αγκάλες να δεχτεί ένα εκατομμύριο μετανάστες. Την εξαγγελία αυτή όμως, η κυρία Άνγκελα Μέρκελ την έκανε χωρίς να ρωτήσει τους εταίρους της, χωρίς να υπολογίσει το κόστος και χωρίς βέβαια να λάβει υπόψη της τη γεωγραφία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.