Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει επιστρέψει κανονικά στο 2014 – ως εάν να μην έχουν μεσολαβήσει πέντε σχεδόν δραματικά χρόνια διακυβέρνησης (λέμε τώρα) της χώρας από την καιροσκοπική παραδοξότητα που άκουγε στο όνομα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ – συλλαμβάνω αρκετές φορές τον λογισμό μου να τρέχει σ’ εκείνη την ταραγμένη εποχή.


Έχουμε γίνει failed state, δηλαδή διαλυμένο κράτος;

Κρίνετε μόνοι σας…

* Δεν ελέγχουμε τα σύνορά μας! Όποιος θέλει μπαίνει παράνομα, χωρίς επίσημα χαρτιά, δίνει ψεύτικα στοιχεία, κι εμείς υποχρεωνόμαστε να τον περιθάλπουμε και να του προσφέρουμε, λέει, «άσυλο». Και καμιά άλλη Ευρωπαϊκή χώρα δεν τον παίρνει…

Tου Θανάση Κ.

* Μας λένε ότι το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο απαγορεύει δήθεν να τους αντιμετωπίζουμε ως «παράνομους» να τους βάζουμε σε κλειστά κέντρα και να τους απελαύνουμε…



Πριν μιλήσει για «αρμούς της εξουσίας» ο Αλ. Τσίπρας καλά θα έκανε να άνοιγε και κάνα βιβλίο, όπως για παράδειγμα αυτό του Γ.Β. Δερτιλή, για τα πλέγματα εξουσίας στην ιστορία.

Του Αθ.Χ.Παπανδρόπουλου

Εντάξει, κάποιοι βαθυστόχαστοι σύμβουλοί του θα του έχουν πει ότι ο μέσος Δείκτης Νοημοσύνης αυτών στους οποίους απευθύνεται δεν ξεπερνά το 90. Άρα μπορεί να τους λέει όποια αρλούμπα θέλει, αρκεί να είναι καλά πακεταρισμένη και να προφέρεται με τη σοβαροφάνεια δέκα σοφών. Το γεγονός αυτό, πάντως, δεν θα πρέπει να απαλλάσσει τον πρώην πρωθυπουργό, για προσωπική του πληροφόρηση, να ενημερώνεται ως πρός το περιεχόμενο αυτών που λέει. Διότι πέρα από τα μαρξιστογενη και λενινιστικής εμπνευσεως τσιτάτα περί εξουσίας και τις φασιστικές μπαρούφες του κ. Παύλου Πολάκη, υπάρχει και η ιστορική πραγματικότητα, η οποία όταν αγνοείται μπορεί να προκαλέσει δράματα.


Η καινοτομία προκύπτει μέσα από συγκεκριμένα οικοσυστήματα και όχι από σκόρπιες εμπειρίες
                                        
της Βενετίας Κουσία(*)

Με αφορμή την φετινή δημοσίευση των αποτελεσμάτων Καινοτομίας του Bloomberg μπορούμε να συγχαρούμε τη χώρα μας γιατί κέρδισε 5 βαθμίδες και βρέθηκε στην 30η θέση σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, ανάμεσα σε 200 οικονομίες.

9η στον κόσμο αξιολογείται η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και την ίδια στιγμή βρισκόμαστε στην 50η θέση γιατί δεν μπορούμε να μετατρέψουμε την γνώση σε προστιθέμενη αξία και να παράξουμε προϊόντα υψηλότερα στην αλυσίδα αξίας παραγωγής.


Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου

Πριν λίγες  ώρες  στην Αθήνα, με το άγχος να έχει φθάσει στα ύψη προκειμένου να προλάβω την  καθημερινότητα που έτρεχε, μπαίνω στο λεωφορείο  Ε14, στη  διπλανή μου θέση μια κυρία γύρω στα 70 και κάτι,  μαυροφορεμένη με μάτια δακρυσμένα φιλούσε το δαχτυλίδι που φορούσε.


Γράφει ο Δημήτρης Καμπουράκης

Κι αντί το γκαρσόνι να αφήσει πάνω στο τραπέζι τον λογαριασμό που του είχα ζητήσει, έσκυψε στο αυτί μου λες και ήμασταν παλιά φιλαράκια και μου ψιθύρισε: «Σαράντα ευρώ είναι.» Καινούριο φρούτο σε καινούριο καφάσι ήταν αυτό. Παλιότερα μου έλεγε «πενήντα με απόδειξη ή σαράντα δίχως». Τώρα το ‘κοψε το πρώτο μέρος της φράσης και με πήγε κατ’ ευθείαν στο δεύτερο, δίχως πολλά-πολλά. Όχι παίζουμε.


Της Τζένης Λιαλιούτη*
Προϊόν της φαιοκόκκινης ιδεολογίας
Η ιστορία του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα δεν εξαντλείται στην ιστορία των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, παρότι αναμφισβήτητα τροφοδοτείται από αυτές και τις επηρεάζει με τη σειρά του. Είναι, συγχρόνως, κομμάτι της ιστορίας της ιδεολογικής σκέψης στην Ελλάδα από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 και μέχρι τις μέρες μας. Η ελληνική διαδρομή του είναι συνυφασμένη με την εδραίωση του «αμερικανικού αιώνα» μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με τις άλλες εθνικές εκδοχές του ευρωπαϊκού αντιαμερικανισμού κατά την ίδια περίοδο.



Του Ηλία Καραβόλια

Στο πρόσφατο ''Συνέδριο Ασφαλείας του Μονάχου'' μίλησε και ο ιδρυτής του facebook, o Marck Zuckerberg. Oπως μας ενημερώνει το Sarajevo Magazine το αφεντικό του μεγαλύτερου κοινωνικού δικτύου στον πλανήτη είπε μεταξύ άλλων(αναφερόμενος στην ελευθερία έκφρασης στα social media) : ''Θα πρέπει να υπάρξουν περισσότερες οδηγίες και ρυθμίσεις απ’ τα κράτη πάνω στο βασικό ζήτημα του τι συζητήσεις επιτρέπονται.Πάρτε την πολιτική διαφήμιση για παράδειγμα ή την ισορροπία ανάμεσα στην ελευθερία της έκφρασης και κάποια πράγματα που ο κόσμος θεωρεί επιβλαβείς εκφράσεις: πού θα χαράζατε το όριο;''