Βούλτεψη σε Παπακωνσταντίνου: Ο καθένας ας ασχοληθεί με την άρση της δικής  του ασυλίας | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | iefimerida.gr


Γράφει η Σοφία Βούλτεψη


Την ονόμασαν «παρέλαση του θανάτου». Ο λόγος για την πρωτομαγιάτικη παρέλαση στο Κίεβο του 1986, λίγες μέρες μετά την έκρηξη στο Τσερνομπίλ. Τριανταπέντε χρόνια μετά, μέσα στην πανδημία, στην Ελλάδα του 2021, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και λοιποί συγγενείς οργάνωσαν 632 «παρελάσεις θανάτου» μέσα σε 50 μέρες! Για να αποδειχθεί πως για τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και τους θιασώτες τους η ανθρώπινη ζωή συνεχίζει να μην έχει καμιά αξία.


Την 13-01-2021 εξεμέτρησε το ζην ο συμπολίτης δικηγόρος Βασίλειος Κοντόπουλος. Η εξόδιος ακολουθία έγινε στον Άγιο Νικόλαο Πευκακίων Αθηνών και η ταφή στο Αίγιον, στον οικογενειακό τάφο. Δυστυχώς η πανδημία δεν επέτρεψε να τον κατευοδώσουν οι πολλοί συγγενείς και φίλοι.


Ζούσε στην Αθήνα για λόγους επαγγελματικούς αλλά το Αίγιο ήταν η αγάπη του και οι αναμνήσεις του. Προ 30 ετών απέκτησε διαμέρισμα, με θέα τον Κορινθιακό και επισκεπτόταν την ιδιαίτερη πατρίδα του τακτικά. Από το μπαλκόνι αυτό, με την απεριόριστη, πανταχόθεν, θέα ηρεμούσε, από την ένταση της απασχόλησης και του άγχους της Αθήνας. Αναγάλλιαζε η ψυχή του. Το διαμέρισμα αυτό ήταν και η αφορμή, για να συσφιγκτούν οι σχέσεις και η φιλία των οικογενειών μας.



Με τον Φάνη Ζουρόπουλο τον συγγραφέα του βιβλίου που κρατώ στα χέρια μου και για το οποίο θα σας μιλήσω, εκτός από συντοπίτες είμαστε και συμφοιτητές και τολμώ να πω και πολύ καλοί φίλοι.

Από την εποχή της πρώτης νιότης, τότε που, έμπλεοι ενθουσιασμού και νεανικής ορμής μαζευόμασταν να μιλήσουμε για τα σχέδια, τα όνειρα και τις ανησυχίες μας, ο Φάνης ξεχώριζε με την αφηγηματικότητά του, την οξυδέρκεια, την παρατηρητικότητα και τη φαντασία του.

Ακατάλληλο για στρουθοκαμήλους": Στο νέο του βιβλίο ο Αθανάσιος  Παπανδρόπουλος γράφει για τον Γ. Μαρίνο & τον οικονομικό ταχυδρόμο |  eirinika.gr

Ένα θαυμάσιο χριστουγεννιάτικο δώρο αλλά και εργαλείο για όσους θέλουν να  καταλαβαίνουν την πραγματικότητα.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου


Ενώ σύντομα θα ξεκινήσει η αυγή του 2021, με το Φάνη Ζουρόπουλου θα έχουμε συμπληρώσει 30 χρόνια αδιατάρακτης φιλίας. Μια φιλία που έχει έναν κοινό παρονομαστή, που είναι η βαθιά αγάπη για τη δημοσιογραφία. Όχι όμως οποιαδήποτε δημοσιογραφία, και κυρίως όχι αυτήν που μεταβάλει τον δημοσιογράφο σε θεατρίνο, σε καραγκιόζη – εισαγγελέα και σε ευτελή ινστρούχτορα.


Κριτική από τον Τάκη  Σουβαλιώτη

      
Ο Φάνης Ζουρόπουλος από το Αίγιο είναι ένας καταξιωμένος δημοσιογράφος και εκδότης. Για 45 χρόνια εξέδιδε «Το Βήμα της Αιγιάλειας». Επρόκειτο για μια εφημερίδα η οποία με αυτή την πολύχρονη διαδρομή της, μας  έδωσε μαθήματα δημοσιογραφικής σοβαρότητας, μετριοπάθειας, ευπρέπειας , υπευθυνότητας κλπ Και τώρα τελευταία έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Ο ναύτης του Αιγίου». Αφορμή γι’ αυτό (το βιβλίο του) στάθηκε το πάθος που τον διακατέχει για την ιστορική έρευνα.



Γράφει Λεωνίδας Γ.Μαργαρίτης Επίτ.Δικηγόρος
Πρόεδρος  της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν.Δ.Ελλάδος

Κάποια από τις λίγες μέρες που πήγαινα στο VERDE KAFE λόγω των περιοριστικών της κυκλοφορίας μέτρων, εξ αιτίας του κορονοιού, περιήλθε στα χέρια μου, μέσω  κοινής με το συγγραφέα φίλης, το πρώτο  βιβλίο, του έγκριτου Δημοσιογράφου και για 45 χρόνια Εκδότη, Συντάκτη και Διευθυντή της εφημερίδας της πόλης του Αιγίου με τον τίτλο: «TO ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΊΑΣ» «φίλου» Φάνη Ζουρόπουλου με τον τίτλο «Ο ναύτης του Αιγίου».

Η ελληνική γη παράγει τα καλύτερα τρόφιμα!! Δείτε 14 ασυναγώνιστα ...
Του Θανάση Φροντιστή
Δρα Οικονομολόγου-Συγγραφέα
                                                                                           
                                                                                              
     Τον τελευταίο καιρό χρησιμοποιείται  συχνά-πυκνά ο μάλλον αδόκιμος για τον τουρισμό όρος  της επικεφαλίδας.  Αδόκιμος, γιατί ο όρος βιομηχανία στην Ελλάδα, πολύ σωστά, έχει ταυτιστεί με την μεταποιητική δραστηριότητα, με την κατεργασία δηλ. πρώτων υλών και την παραγωγή προϊόντων με τη χρήση κυρίως μηχανών και λιγότερο  με την εργασία. Σύμφωνα,  άλλωστε, και με την έννοια του όρου, όπως  αυτή προσδιορίζεται και στα Ελληνικά λεξικά (π.χ. Μπαμπινιώτη, Δημητράκου, κ.ά.), Αντίστοιχα, θα ήταν τουλάχιστον αδόκιμο  ο όρος βιομήχανος να χρησιμοποιείται και από έναν... ξενοδόχο.

Newsletter 12/2017 - Rhumveld Winter & Konijn

Η δυσωδία μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που «πουλάει» ανθρωπισμό και «πρόοδο».

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Στα πρόθυρα εκκωφαντικής πτώχευσης βρίσκεται μια μη κυβερνητική οργάνωση, η οποία τα τελευταία χρόνια, έναντι σοβαρών επικοινωνιακών επενδύσεων, προβάλλει στα διεθνή μέσα επικοινωνίας ατεκμηρίωτες θέσεις και απόψεις περί των ανισοτήτων, της κατανομής του διεθνούς πλούτου και της φτώχειας. Πρόκειται για την Μη Κυβερνητική Οργάνωση Oxfam, η οποία ιδρύθηκε στην Οξφόρδη το 1942, με σκοπό να στείλει ανθρωπιστική βοήθεια στην Ελλάδα, που τότε βρισκόταν υπό ναζιστική κατοχή και στις μεγάλες πόλεις της θέριζε η πείνα. Μια πείνα που σε μεγάλο βαθμό ήταν το προϊόν του εμπάργκο που είχαν επιβάλλει οι Βρετανοί, ακριβώς για να πλήξουν τους ναζί κατακτητές και να τονώσουν το αίσθημα αντίστασης των Ελλήνων.