H συμπύκνωση του χωροχρόνου στις σύγχρονες κοινωνίες της υπερδικτύωσης

Του Ηλία Καραβόλια

Αυτή η πατρίδα ορίζεται περισσότερο από αυτά που δεν είναι παρά από αυτά που κατάφερε να γίνει. Είμαστε «δύσκολη» χώρα επειδή στην ουσία ακόμη δεν ξέρουμε να ενώσουμε την κοινωνία με το δυσλειτουργικό κράτος, τον ρεαλισμό της εποχής με τα εθνικά ιδεώδη. Την γλώσσα με τα αντικειμενικά πατριωτικά σημαίνοντα. Εισερχόμαστε στο εθνικό παρελθόν πάντα σε απόσταση από το παγκόσμιο παρελθόν. Και αυτό μας δημιουργεί πρόβλημα στο παρόν και στο μέλλον.

Ακόμη χωριζόμαστε σε φατρίες, ιδεολογικά «κενά σημαίνοντα», άστοχες διαιρέσεις. Εμφανίζεται εύκολα η προσωπολατρεία συχνά για ασήμαντους που επιδιώκουν εξουσία και ισχύ («..πρόθυμοι στην κατάφαση, πρόθυμοι να προστρέξουν στο νεύμα της ισχύος, χωρίς πρόσημο, ελπίζοντας να μετέχουν σ αυτήν» όπως εύστοχα γράφει ο ποιητής Κ. Καναβούρης)



Του Τάκη Σουβαλιώτη

Είναι αρκετοί οι πολίτες που έχουν την εντύπωση, που το πιστεύουν ως μια ιστορική αλήθεια, ότι στους πλούσιους πολιτικούς του μεσοπολέμου (1918-1939) ανήκε ο Ελ. Βενιζέλος. Αυτοί οι πολίτες, δεν έχουν τη πραγματική εικόνα για τα οικονομικά αυτού του πολιτικού τιτάνα. Όντως στα τελευταία χρόνια της ζωής του (πέθανε το 1936) βρισκόταν σε μια ανθηρή οικονομική κατάσταση. Αλλά σε αυτή τη κατάσταση δεν βρισκόταν από κάποιες σκοτεινές χρηματοδοτήσεις. Δεν είχε δηλαδή αποκτήσει αυτή την οικονομική του άνεση από διάφορες μίζες. Αλλά από τον δεύτερο γάμο του. Από τον γάμο του με τη πλούσια ελληνίδα Έλενα Σκυλίτση, η οποία ζούσε στο Παρίσι.

Γιάννης Μεϊμάρογλου | In Social

Αυτό που περιμένει η ελληνική κοινωνία από το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης είναι ένα όραμα που θα εμπνεύσει τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες και θα αποτελέσει κίνητρο για την «αυτοοργάνωσή» τους

Του Γιάννη Μεϊμάρογλου

Με την επιλογή της νέας ονομασίας του Κινήματος Αλλαγής που θα γίνει στις 8 Μάϊου, παράλληλα με την εκλογή των αντιπροσώπων για το συνέδριο του κόμματος, οι προσυνεδριακές διαδικασίες μπαίνουν στην τελευταία και πιο σημαντική φάση. Δεν είναι λίγα τα μέλη και οι φίλοι του Κινήματος που πιστεύουν ότι η διαφαινόμενη επιστροφή του «ΠΑΣΟΚ» στον τίτλο του θα οδηγήσει στην επανασυσπείρωση των πολιτών που διαφοροποιήθηκαν ή αποστασιοποιήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια και θα σημάνει από μόνη της μια νέα εποχή στην πορεία της Δημοκρατικής Παράταξης. Πρόκειται για μια αισιόδοξη άποψη που αγνοεί το γεγονός ότι το όνομα «ΠΑΣΟΚ» δεν στάθηκε ικανό να αποτρέψει την εκλογική του κατάρρευση στα χρόνια της κρίσης.


ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΙΑΝΝΑΡΟΣ Αρχεία - entospolis.gr | Ειδήσεις από την Κρήτη και όλο  τον κόσμο
Toυ Θοδωρή Γιάνναρου

Ήταν πρωί μιας μέρας του Μάη μερικά χρόνια μετά τον μεγάλο πόλεμο στην Ευρώπη και ο Αλέξανδρος ξύπνησε νωρίς το πρωί, να πάει μέχρι την "Υπηρεσία Επιτήρησης”, για τα νομιμοποιητικά έγγραφα που χρειαζόταν για το ταξίδι του στη Θεσσαλονίκη -είχε βλέπετε μήνες να δει την κόρη του, που μερικές μέρες πριν, είχε ζητήσει να τον δει. Είχε πολλά να του πει, που όμως δεν λέγονταν από το τηλέφωνο. Ήταν παντρεμένος, αλλά είχε να δει τη γυναίκα του πολύ καιρό  -από τότε που εκείνη επέλεξε να ενταχθεί στην Υπηρεσία Επιτήρησης της Τάξης και είχε μετατεθεί σε άλλη περιοχή αρκετά έως πολύ μακριά. Οι γάμοι είχαν ακυρωθεί στο σύνολό τους και ο όρος οικογένεια είχε εξαλειφθεί ακόμα και από το καθημερινό λεξιλόγιο, με τον καθένα να παλεύει μόνος του. Ιδιοκτησίες δεν υπήρχαν -απλά η Ομοσπονδία παρείχε στέγη σε όλους, αλλά  μέχρι εκεί. Χρήματα δεν υπήρχαν, παρά άυλοι πόντοι στο ειδικό καρτελάκι, που κάθε πολίτης ήταν υποχρεωμένος να έχει κρεμασμένο στο λαιμό του και το οποίο ήταν η μοναδική περιουσία που επιτρέπονταν να κατέχει κάποιος! Μπόνους πόντους λάμβαναν και μάλιστα αρκετούς έως πολλούς, μόνον οι συνεργάτες και οι αξιωματούχοι της Ομοσπονδίας που βέβαια δεν χρειαζόταν να ζουν μαζί με τις μάζες -τον όχλο όπως ονόμαζαν τους άλλους…

Ανδρέας Ανδριανόπουλος - Βικιπαίδεια
Αν η κατάσταση σχηματοποιηθεί σε δύο σοβαρά μπλόκ, ΗΠΑ και Ευρώπη από την μία πλευρά και Ρωσία με Κίνα από την άλλη, οι γενικότερες ισορροπίες δεν δείχνουν ιδιαίτερα ευνοϊκές για την Δύση


Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Πολλά λέγονται και γράφονται για την απομόνωση της Ρωσίας σαν συνέπεια της απροσδόκητης εισβολής της στην Ουκρανία.  Και φέρνουν σαν παράδειγμα την αντίδραση των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και πολλών, αν κι όχι όλων, από τους συμμάχους τους εναντίον της. Πολλοί παρατηρητές αρχίζουν να διαπιστώνουν πως αντί να κοπεί η επικοινωνία της Ρωσίας από τον υπόλοιπο κόσμο αρχίζει να κινδυνεύει η Ευρώπη από μια παρόμοια απομόνωση. Παρατηρώντας προσεκτικά τους ψήφους στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών κατά της Ρωσίας βλέπουμε πως οι 40 χώρες που απείχαν η δεν έλαβαν μέρος στην ψηφοφορία εκπροσωπούν αριθμητικά τo 40% του παγκόσμιου πληθυσμού και  περίπου το 25% της οικονομίας του.

Μάλιστα η υποστήριξη προς την Ρωσία αυξήθηκε μεταξύ της ψηφοφορίας της 2ας Μαρτίου και της ψήφου της 25ης Μαρτίου. Οσον αφορά τις κυρώσεις κατά του Κρεμλίνου οι χώρες που αρνήθηκαν να τις υιοθετήσουν αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία και πως μόνο οι Δυτικές χώρες τις υιοθέτησαν. Και όχι όλες. Λχ η Ουγγαρία, η Σερβία  το Ισραήλ δεν προχώρησαν στην υιοθέτηση πολλών μέτρων, ενώ η Τουρκία κράτησε έκδηλα φιλορωσική στάση – με το ΝΑΤΟ και την Ουάσιγκτον μάλιστα να δείχνουν ικανοποιημένοι!