Ανδρέας Ανδριανόπουλος - Βικιπαίδεια
Αν η κατάσταση σχηματοποιηθεί σε δύο σοβαρά μπλόκ, ΗΠΑ και Ευρώπη από την μία πλευρά και Ρωσία με Κίνα από την άλλη, οι γενικότερες ισορροπίες δεν δείχνουν ιδιαίτερα ευνοϊκές για την Δύση


Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Πολλά λέγονται και γράφονται για την απομόνωση της Ρωσίας σαν συνέπεια της απροσδόκητης εισβολής της στην Ουκρανία.  Και φέρνουν σαν παράδειγμα την αντίδραση των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και πολλών, αν κι όχι όλων, από τους συμμάχους τους εναντίον της. Πολλοί παρατηρητές αρχίζουν να διαπιστώνουν πως αντί να κοπεί η επικοινωνία της Ρωσίας από τον υπόλοιπο κόσμο αρχίζει να κινδυνεύει η Ευρώπη από μια παρόμοια απομόνωση. Παρατηρώντας προσεκτικά τους ψήφους στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών κατά της Ρωσίας βλέπουμε πως οι 40 χώρες που απείχαν η δεν έλαβαν μέρος στην ψηφοφορία εκπροσωπούν αριθμητικά τo 40% του παγκόσμιου πληθυσμού και  περίπου το 25% της οικονομίας του.

Μάλιστα η υποστήριξη προς την Ρωσία αυξήθηκε μεταξύ της ψηφοφορίας της 2ας Μαρτίου και της ψήφου της 25ης Μαρτίου. Οσον αφορά τις κυρώσεις κατά του Κρεμλίνου οι χώρες που αρνήθηκαν να τις υιοθετήσουν αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία και πως μόνο οι Δυτικές χώρες τις υιοθέτησαν. Και όχι όλες. Λχ η Ουγγαρία, η Σερβία  το Ισραήλ δεν προχώρησαν στην υιοθέτηση πολλών μέτρων, ενώ η Τουρκία κράτησε έκδηλα φιλορωσική στάση – με το ΝΑΤΟ και την Ουάσιγκτον μάλιστα να δείχνουν ικανοποιημένοι!

αθανασιος παπανδροπουλος | tempo24.news

Ο αρχηγός των μπολσεβίκων και μετέπειτα ανατροπέας της μοναδικής στη Ρωσία του 20ου αιώνα πολυκομματικής Κυβέρνησης, υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Κεμάλ στη συνέχεια, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην μικρασιατική καταστροφή του 1922.

Γράφει ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος

Ο αείμνηστος Κώστας Παπαϊωάννου (1925-1981), μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος και ο καλός του φίλος Μπόρις Σουβάριν (1895-1984), εκ των ιδρυτών του Κ.Κ. Γαλλίας και σύντροφος του Λένιν, υπήρξαν οι δύο διανοούμενοι που στα τέλη της δεκαετίας του 1970, με οδήγησαν στο να «ανακαλύψω» ποιος ήταν ο εμπνευστής της αποκαλούμενης «Οχτωβριανής Επανάστασης» που μετέτρεψε τον μαρξισμό και την ουτοπία του σε σύστημα βίας και ανάλγητου ολοκληρωτισμού.


Τάκης Θεοδωρόπουλος - metaixmio.gr
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
 
Ηττήθηκε ο λαϊκισμός στις γαλλικές εκλογές; Ναι, όμως οι φετινές εκλογές ανέδειξαν τις δυνάμεις του σε μια σοβαρή σταθερά της γαλλικής πολιτικής σκηνής. Αν όντως οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες θέλουν να τον αντιμετωπίσουν, οφείλουν κατ’ αρχάς να τον πάρουν στα σοβαρά. Μέχρι στιγμής τον αντιμετώπισαν με αφ’ υψηλού περιφρόνηση, σαν τον ψυχισμό κοινωνικών στρωμάτων που αδυνατούν να κατανοήσουν τον σύγχρονο κόσμο. Γιατί οι ίδιοι θεωρούν την ευημερία προνόμιο των «άλλων»; Γιατί δεν εμπιστεύονται την παιδεία που τους προσφέρεται αφού ξέρουν ότι δεν εξασφαλίζει την κοινωνική κινητικότητα; Γιατί αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τους δημοκρατικούς θεσμούς; Γιατί πιστεύουν ότι αυτοί είναι φτιαγμένοι για να υπηρετούν τις ελίτ και αναζητούν ισχυρή ταυτότητα για να καλύψουν την υπαρξιακή τους ανασφάλεια. Η Λεπέν και ο Ζεμούρ τούς προσφέρουν τη γαλλική ταυτότητα. Ο Μελανσόν, ένα σύμπλεγμα από ταυτότητες που ξεκινά από την ισλαμοφιλία, τους woke και φτάνει έως την παραδοσιακή ταξική οργή της Αριστεράς κατά παντός υπευθύνου. Ο επιτυχημένος λαϊκισμός δεν απευθύνεται απλώς στον «λαό». Τον κατασκευάζει. Τον φτιάχνει και τον φέρνει αντιμέτωπο με μιαν άλλη ταυτότητα που είναι οι λεγόμενες ελίτ. Και ο «λαός» και οι «ελίτ» είναι ρευστές πραγματικότητες. Δουλειά των πολιτικών είναι να φτιάξουν το δοχείο που θα τους δώσει σχήμα.


Χρήστος Χωμενίδης – Το Βραβείο Ευρωπαϊκού Μυθιστορήματος απέσπασε το  μυθιστόρημα «Νίκη» - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online

Από τα «Νέα» Του Χρήστου Α. Χωμενίδη


Ενώ η διεθνής κατάσταση είναι εκρηκτική… Ενώ ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος προβάλλει ως ενδεχόμενο ρεαλιστικό και ανατριχιαστικό - κάποιοι διατείνονται ότι έχει ήδη, άτυπα, ξεκινήσει… Το να καταγγέλλεται από έγκριτες εφημερίδες σενάριο επιστροφής του τέως βασιλιά, «από το παράθυρο», ακούγεται σαν μεταχρονολογημένο πρωταπριλιάτικο αστείο.

Εδώ και χρόνια η φωτογραφία του Κωνσταντίνου φιγουράρει σε λαθρόβια εντύπα συνοδευόμενη από ψευδοπροφητείες καλογέρων ότι οσονούπω μπαίνει έφιππος στην Πόλη και στην Αγιά Σοφιά. Γιατί να μην ξεμαρμαρώσει και ο συνονόματός του Παλαιολόγος και να καθίσουν πλάι-πλάι σε μαρμάρινους -ή σε μαλαματένιους- θρόνους;

Ταπείνωσε» τον Ανδρουλάκη ο Καψής: «Τον ψηφίσαμε για πρόεδρο και μας βγήκε  αρχηγός φοιτητικής παράταξης» | Το Κουτί της ΠανδώραςΤου Παντελή Καψή


Η Aριστερά ποτέ δεν σε αφήνει να βαρεθείς. Μπορεί πολλές φορές να σε βγάζει από τα ρούχα σου, να σε εξοργίζει. Άλλες ωστόσο γίνεται αφοπλιστικά διασκεδαστική. Να, για παράδειγμα, το πρόσφατο πρωτοσέλιδο της «Εφημερίδας των Συντακτών». Ο Μητσοτάκης είδε τον Κάρολο για το Τατόι άρα… τρέχα γύρευε. Από κοντά, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να προσπαθούν να προσδώσουν σοβαρότητα στη γελοιότητα. Αξία ανεκτίμητη. Ο κόσμος καταρρέει γύρω μας, αλλά, όλα κι όλα, η Aριστερά έχει αρχές. Αναδεικνύει τα σοβαρά και μεγάλα. Αυτά που εμείς οι υπόλοιποι, οι κοινοί θνητοί, δεν μπορούμε καν να σκεφτούμε.

Γιατί, ας μη γελιόμαστε, όλο το παιχνίδι εκεί παίζεται: στην ιδεολογική καθαρότητα. Αυτή που ξεχωρίζει τους αληθινούς αριστερούς από τους σοσιαλδημοκράτες, τους ακροκεντρώους και τους κρυπτο-φιλελέδες. Κι είναι καθήκον των Μηχανισμών Συμμόρφωσης Όμορων Συνασπισμών (Μη.Σ.Ο.Σ), μόλις διαπιστώνουν παρεκκλίσεις, να παρεμβαίνουν.