Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

16 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 267

Το αίτημα για περισσότερο κράτος και πώς μπορεί τελικά να βλάψει τη Δημοκρατία. Τα επικίνδυνα προηγούμενα και η νέα παραγωγή ανισοτήτων.

Γράφει ο Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

Ενώ μαίνονται παγκοσμίως οι επιπτώσεις της πανδημίας και οι παρενέργειες του άτυπου παγκοσμίου πολέμου που ξεκίνησε ένας πρώην πράκτορας της σοβιετικής μυστικής υπηρεσίας KGB εισβάλλοντας στην Ουκρανία, γίνεται ηλίου φαεινότερον ότι ο κρατισμός θα γνωρίσει λαμπρές ημέρες δόξας.

Ενόψει δε της προοπτικής αυτής, σίγουρα είναι εντυπωσιακό το πάρτι που κάνουν βαριές υπογραφές οικονομολόγων όπως του Στίγκλιτς, του Κρούγκμαν, της Ματσουκάτο, του Ζαν Τιρόλ και άλλων ουκ έστιν αριθμός, που παρελαύνουν από σελίδες περιοδικών, εφημερίδων και ιστοτόπων.

Περισσότερα...

Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

16 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 274

Για να διατηρηθεί το αμερικανικό βιοτικό επίπεδο απαιτείται όλο και περισσότερη εργασία, όλο και περισσότερη κατανάλωση

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Η οικονομία των ΗΠΑ και οι αδυναμίες της: φοιτητικά δάνεια, κόστος περίθαλψης, ακίνητα, ομοσπονδιακά χρέη, εμπορικά ελλείμματα και ασυμμετρία εισαγωγών.

Οι δείκτες των αγορών είναι θετικοί, η κατανάλωση έχει φτάσει σε σημείο ρεκόρ, οι τιμές των ακινήτων επίσης. Αλλά η αμερικανική οικονομία είναι ένα εξαιρετικά ασταθές σύστημα που απειλεί ολόκληρο τον κόσμο ― από την ίδια της τη φύση. Οι ΗΠΑ δεν έμαθαν τίποτα από τη χρηματιστηριακή κρίση του 2008· συνεχίζουν να ζουν με τη χαρακτηριστική αμερικανική αισιοδοξία και με υπέρογκα προσωπικά και συλλογικά χρέη. Αν και στον αντίποδα υπάρχουν, όπως πάντοτε, οι προφήτες της Ημέρας της Κρίσεως που επισημαίνουν τις μη διαχειρίσιμες δομικές αδυναμίες της αμερικανικής οικονομίας, κανείς δεν θέλει να ακούει τους un-American πεσιμιστές και πραγματιστές.

Περισσότερα...

Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

15 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 419

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Δεν τρέφω ψευδαισθήσεις. Ξέρω ότι όταν αναφέρομαι στη σημασία των κλασικών σπουδών, αν και δεν είμαι εκπαιδευτικός, αυτομάτως τοποθετούμαι στην όχθη όπου συνωστίζονται διάφορα απομεινάρια του παλαιού κόσμου. Εκεί, μαζί με τους νοσταλγούς της υπεροχής του δυτικού πολιτισμού απέναντι στους ανταγωνιστές του, νοσταλγούς της αποικιοκρατίας και ζηλωτές της ανωτερότητας της λευκής φυλής, τους «λευκούς, νεκρούς, Eυρωπαίους άνδρες». Τις κλασικές σπουδές τις στοιχειώνει ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η δουλοκτησία, η πατριαρχία, η φυλετική ανισότητα. Η σοφία τους βρίθει από απολιθώματα που δεν έχουν θέση στον κόσμο μας. Στην ανδροκρατούμενη Ελλάδα η γυναίκα ήταν στο περιθώριο και ο Αριστοτέλης δεν δίστασε να υποστηρίξει ότι υπάρχουν δούλοι εκ φύσεως.

Περισσότερα...

Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

15 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 300

Ιστορικές υπενθυμίσεις που αξίζει τον κόπο να γίνουν και ευρύτερα γνωστές, 201 χρόνια μετά τον μεγάλο ξεσηκωμό.Τεράστια η συμβολή των ξενόγλωσσων εφημερίδων,ιδιαίτερα δε,ιταλικών,ελβετικών.ν και Γαλλικών.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Οποιαδήποτε ιστορική αναφορά στον ρόλο του τύπου κατά την διάρκεια του Μεγάλου Αγώνα παραπέμπει απαραιτήτως στην απαρχή της ελληνικής τυπογραφίας και στην διαμόρφωση της συνειδήσεως του νέου ελληνισμού. Πρέπει, έτσι, να επισημάνουμε ότι, κατά τον Κ. Π. Στάϊκο, για πρώτη φορά στην ιστορία άρχισαν από το 1470 να εκτυπώνονται στην Ιταλία ελληνικά κείμενα, ως φυσικό επακόλουθο της συστηματικής καλλιέργειας των ελληνικών γραμμάτων, η οποία παρατηρείται στον ιταλικό χώρο από τα τέλη του 140υ αιώνα. Και, βεβαίως, η καλλιέργεια αυτή είναι συνυφασμένη με την ανάπτυξη της ιταλικής Αναγέννησης,περιστρεφόμενη πλάκα του Διαφωτισμού, στα πλαίσια της οποίας σημαντική υπήρξε και η ελληνική επιρροή.Παρά τις ιστορικές ανακρίβειες που κάποιοι διαδίδουν στην Ελλάδα.

Περισσότερα...

Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

15 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 312

Του Χρήστου Χωμενίδη

Καλλιτέχνης του δρόμου! Πόση μαγκιά χρειάζεται για να τραγουδάς μπροστά σε περαστικούς;

Απόγευμα στον πιο πολυσύχναστο πεζόδρομο της Πάτρας. Γλυκύτατη άνοιξη, χαρά Θεού. Σμάρια όλων των ηλικιών βολτάρουν, παρέες κάθονται στα τραπεζάκια, μαμάδες και μπαρμπάδες, κυρίως όμως έφηβοι και φοιτητές. Λίγη παρατηρητικότητα αν έχεις, μαντεύεις ποιοι θα ερωτευτούν, ποιοι θα χωρίσουν, τίνων το μάτι αστράφτει – ποιοι θα κυνηγήσουν τα όνειρά τους – και ποιοι θα βολευτούν σε μία ανετούτσικη ρουτίνα, αποφεύγοντας όσο γίνεται τους κραδασμούς. Μπλέκονται στον αέρα οι μουσικές από τις καφετέριες, τα γέλια και οι φωνές. Κάπου, από το βάθος, έρχεται στα αφτιά σου ένα τραγούδι της Εντίθ Πιαφ – «non, je ne regrette rien», «όχι, δεν μετανιώνω για τίποτα» – και κολλητά «besame mucho», «φίλα με πολύ»…

Περισσότερα...