Πού το πάει ο Ευάγγελος Βενιζέλος | mononews

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Βήμα της Κυριακής

1. Η ευρωπαϊκή ασφάλεια διέπεται από βαθιές ασυμμετρίες που έχουν προκύψει ιστορικά. Οι νέες προκλήσεις που συνδέονται με τη ρωσική στρατιωτική εισβολή και τον πόλεμο στην Ουκρανία αναδεικνύουν τις ασυμμετρίες αυτές που δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από μια ρητορική που εξωραΐζει τα προβλήματα και αναβάλλει δύσκολες αποφάσεις.



Παρακάτω μεταφέρουμε τα πεπραγμένα μιας σημαντικής εκδήλωσης που διοργάνωσε η Ομάδα του βιβλίου χωρίς όνομα,στη διάρκεια της οποίας ο κύριος Δημ.Τριανταφυλλιδης,με σπουδές στο Κίεβο και στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ,ανέλυσε σε βάθος τη σημερινή Ρωσία, την οποίαν γνωρίζει καλά από μέσα,και παρουσίασε τις πιθανές εκβάσεις της Ρώσο -Ουκρανικής σύγκρουσης.



Ευρωπαϊκή Ένωση | Pagenews.gr
Του Σάκη Μουμτζή

Η εφημερίδα Le Monde γράφει πως ο γαλλογερμανικός άξονας κλονίζεται. Ευτυχώς, συμπληρώνω εγώ. Η εισβολή της Ρωσίας του Πούτιν ανέδειξε, πέραν όλων των άλλων, και τις τραγικές ευθύνες της «παλιάς» Ευρώπης γι' αυτή την εισβολή. Η φυσιογνωμία που προσέδωσε στην Ε.Ε. ο γαλλογερμανικός άξονας, αρχής γενομένης με το δίδυμο Μέρκελ -Σαρκοζί, έφερε την οικονομική, την πολιτική και τη στρατιωτική ενδυνάμωση της Ρωσίας, κάτι που το πληρώνει σήμερα όλος ο πλανήτης. Ενώ ο Βλ. Πούτιν προωθούσε σταδιακά τις αυτοκρατορικές-αναθεωρητικές θέσεις του, η «παλιά Ευρώπη» τον αντιμετώπιζε ως έναν επικερδή και αξιόπιστο εμπορικό συνεργάτη.

Έχοντας φτωχύνει το πανευρωπαϊκό όραμα των εμπνευστών της Ενωμένης Ευρώπης, την κατέστησαν τελικά μια μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά, γιατί αυτό πρωτίστως απαιτούσαν τα συμφέροντα της ενοποιημένης Γερμανίας. Οικοδόμησε μια συλλογικότητα 27 κρατών για να αυξήσει το εμπορικό της πλεόνασμα σε δυσθεώρητα ύψη, εκμεταλλευόμενη κυρίως το φτηνό κόστος ενέργειας που της παρείχε η Ρωσία του Πούτιν.

Όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια; – Astinomiko.gr

Σήμερα, ειδικά σήμερα, όταν λέμε ισόβια δεν μπορούμε να εννοούμε κάτι λιγότερο από ισόβια. Και το εννοούμε επειδή έτσι εκφράζεται το «φτάνει πια» για τις δολοφονίες της Ελένης, της Καρολάιν, της Αγγελικής και τόσων θυμάτων ακόμη

Του Περικλή Δημητρολόπουλου

Η καταδίκη των δολοφόνων της Ελένης Τοπαλούδη σε ισόβια και η φράση του Κ. Καραμανλή που πλέον δεν συνδέεται με την Ιστορία αλλά με τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα.


Μπορεί να ήταν έτσι η εποχή. Η ζωή ήταν τότε τόσο ασφαλής ώστε τα ισόβια που θα έπρεπε να εννοούνται μόνο ως ισόβια δεν συνδέθηκαν με κάποιο έγκλημα που είχε συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία αλλά με μια χούντα που της είχε καθίσει στον σβέρκο. Μπορεί να ήταν και ένα τερτίπι της Ιστορίας. Ναι, ποινική ζωή υπήρχε και τότε. Φαινόταν όμως πιο πιθανό να ξυπνήσεις ακούγοντας ερπύστριες στον δρόμο παρά τα βήματα ενός ληστή στο σπίτι σου. Ίσως πάλι να ήταν έτσι τα ήθη. Στυγερές δολοφονίες έκοβαν και τότε την ανάσα της κοινωνίας. Αλλά εάν ο θύτης ήταν γυναίκα καταχωριζόταν ως μέγαιρα. Εάν ήταν άνδρας το έγκλημα δεν ήταν απλώς έγκλημα αλλά έγκλημα πάθους ή τιμής – και τι ήταν ο καημένος ο άνδρας εάν όχι τα καημένα του τα πάθη και η καημένη η τιμή  του;


Τα τρία ευχαριστώ του Τζο Μπάιντεν στην Ελλάδα
Τα τρία ευχαριστώ του Τζο Μπάιντεν στην Ελλάδα

Toυ Δημήτρη Γκάτσιου

Ορόσημα που κλείνουν και άλλα που ανοίγουν. Σε μία περίοδο γεωπολιτικών ανακατατάξεων, που συνοδεύεται από σφοδρές αναταράξεις στις παγκόσμιες οικονομίες και με άγνωστη την ημερομηνία λήξης μίας κρίσης, η οποία ξεκίνησε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον πολλαπλών εξισώσεων, οι απαντήσεις ζητούν σταθερότητα, σαφείς τοποθετήσεις, ενίσχυση των συμμαχιών, αλλά και... διάβασμα της επόμενης ημέρας, για να ξεκινήσεις, όταν αυτή, αργά ή γρήγορα, φτάσει από όσο το δυνατόν καλύτερη αφετηρία.

Σε αυτό το γεωπολιτικό-οικονομικό-ενεργειακό momentum, η Αθήνα... ξεδιπλώνει ένα προς ένα τα χαρτιά ενός διεθνούς διπλωματικού ντεμαράζ, λαμβάνοντας θέσεις καθαρές στον παγκόσμιο χάρτη του αύριο. Και αυτές, ακριβώς, οι θέσεις ήταν που πρωταγωνίστησαν στη σχεδόν τριήμερη παρουσία του πρωθυπουργού στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Η παρουσίαση μίας Ελλάδας που αλλάζει, αφήνοντας πίσω της μία δεκαετή κρίση, ήταν το κυρίαρχο ζητούμενο των επαφών που πραγματοποίησε ο κ. Μητσοτάκης στην Ουάσινγκτον, με κορυφαία όλων αυτή με τον πρόεδρο Μπάιντεν. "Η χώρα επιστρέφει ως ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και μετατρέπεται σε πόλο ασφάλειας και ανάπτυξης", είναι το μήνυμα που εκπέμπεται. Οι σχέσεις Αθήνας-Ουάσινγκτον εισέρχονται σε ακόμα πιο θετικό έδαφος, όπως και η στενή ιστορική συνεργασία των δύο χωρών, με τα κέρδη να είναι πολλαπλασιαστικά για το μέλλον, όπως παρατηρούν κυβερνητικά στελέχη, κάνοντας τον απολογισμό των συναντήσεων του κ. Μητσοτάκη.