Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

21 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 223

Τα τρία ευχαριστώ του Τζο Μπάιντεν στην Ελλάδα

Toυ Δημήτρη Γκάτσιου

Ορόσημα που κλείνουν και άλλα που ανοίγουν. Σε μία περίοδο γεωπολιτικών ανακατατάξεων, που συνοδεύεται από σφοδρές αναταράξεις στις παγκόσμιες οικονομίες και με άγνωστη την ημερομηνία λήξης μίας κρίσης, η οποία ξεκίνησε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον πολλαπλών εξισώσεων, οι απαντήσεις ζητούν σταθερότητα, σαφείς τοποθετήσεις, ενίσχυση των συμμαχιών, αλλά και... διάβασμα της επόμενης ημέρας, για να ξεκινήσεις, όταν αυτή, αργά ή γρήγορα, φτάσει από όσο το δυνατόν καλύτερη αφετηρία.

Σε αυτό το γεωπολιτικό-οικονομικό-ενεργειακό momentum, η Αθήνα... ξεδιπλώνει ένα προς ένα τα χαρτιά ενός διεθνούς διπλωματικού ντεμαράζ, λαμβάνοντας θέσεις καθαρές στον παγκόσμιο χάρτη του αύριο. Και αυτές, ακριβώς, οι θέσεις ήταν που πρωταγωνίστησαν στη σχεδόν τριήμερη παρουσία του πρωθυπουργού στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Η παρουσίαση μίας Ελλάδας που αλλάζει, αφήνοντας πίσω της μία δεκαετή κρίση, ήταν το κυρίαρχο ζητούμενο των επαφών που πραγματοποίησε ο κ. Μητσοτάκης στην Ουάσινγκτον, με κορυφαία όλων αυτή με τον πρόεδρο Μπάιντεν. "Η χώρα επιστρέφει ως ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και μετατρέπεται σε πόλο ασφάλειας και ανάπτυξης", είναι το μήνυμα που εκπέμπεται. Οι σχέσεις Αθήνας-Ουάσινγκτον εισέρχονται σε ακόμα πιο θετικό έδαφος, όπως και η στενή ιστορική συνεργασία των δύο χωρών, με τα κέρδη να είναι πολλαπλασιαστικά για το μέλλον, όπως παρατηρούν κυβερνητικά στελέχη, κάνοντας τον απολογισμό των συναντήσεων του κ. Μητσοτάκη.

Περισσότερα...

Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

20 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 241

To κύμα της μεγάλης παραίτησης που πυροδοτήθηκε μετά την έναρξη της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης αντανακλάται και στην Ελλάδα

Mεγάλη μερίδα εργαζομένων στην Ελλάδα έχει επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές της, με τις νεότερες γενιές να εκφράζουν φανερά την ανάγκη για προσωπική ολοκλήρωση, ενώ παράλληλα δεν φοβούνται να αποχωρήσουν από την εργασία τους αν δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες και στις αξίες τους. [Shutterstock]

Της Ρούλας Σαλούρου

Η έλλειψη ταλέντων και το κύμα της «μεγάλης παραίτησης» που πυροδοτήθηκε μετά την έναρξη της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης αναδιατάσσουν το τοπίο και στην εγχώρια αγορά εργασίας, με σχεδόν έναν στους δύο Ελληνες εργαζομένους να δηλώνει ότι θα προτιμούσε να παραιτηθεί από την εργασία του αν αυτή εμπόδιζε την προσωπική του ευτυχία. Μάλιστα, το 59% των ερωτηθέντων που συμμετείχαν στην έρευνα Workmonitor της Randstad θέτει ως βασική προτεραιότητα την προσωπική του ζωή έναντι της επαγγελματικής και το 28% προτιμάει να παραμείνει χωρίς εργασία, παρά να είναι δυσαρεστημένο στη θέση εργασίας του. Οπως αποδεικνύεται, μια μεγάλη μερίδα εργαζομένων στην Ελλάδα έχει επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές της, με τις νεότερες γενιές να εκφράζουν φανερά την ανάγκη για προσωπική ολοκλήρωση, ενώ παράλληλα δεν φοβούνται να αποχωρήσουν από την εργασία τους αν δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες και στις αξίες τους. Η τελευταία έρευνα Workmonitor της Randstad, με συνολικό δείγμα 35.000 εργαζομένους –μεταξύ των οποίων περισσότεροι από 800 Ελληνες–, καταδεικνύει την επιτακτική ανάγκη των επιχειρήσεων να συμπεριλάβουν στη στρατηγική τους τη νέα δυναμική που δημιουργείται μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών και επηρεάζεται άμεσα από την έλλειψη ταλέντων. Οι νέες αυτές τάσεις είναι εμφανείς και στη χώρα μας, ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές, με χαρακτηριστικότερη τη σύνδεση της προσωπικής με την επαγγελματική ζωή. Σχεδόν 6 στους 10 συμμετέχοντες θέτουν ως βασική προτεραιότητα την προσωπική τους ζωή έναντι της επαγγελματικής. Μάλιστα, το 40% θα επέλεγε να μην εργαστεί καθόλου σε περίπτωση που είχε την οικονομική δυνατότητα να κάνει κάτι τέτοιο (48% παγκοσμίως).

Περισσότερα...

Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

20 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 252

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία εισήγαγε νέα δεδομένα στη στρατηγική εξίσωση και επιδρά προς την κατεύθυνση ενίσχυσης του ΝΑΤΟ.

Του Σωτήρη Ριζά

Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και παρά ορισμένες αρχικές αμφιβολίες, μάλλον λίγων Ευρωπαίων, για τη σκοπιμότητα ύπαρξης της Ατλαντικής Συμμαχίας στις νέες συνθήκες, το ΝΑΤΟ αποτέλεσε τον βασικό παράγοντα της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ευρώπη: Επέτρεψε την απορρόφηση των συνεπειών της ενοποίησης της Γερμανίας, η οποία προκαλούσε την ανησυχία όχι μόνο της τότε Σοβιετικής Ενωσης αλλά και δυτικών δυνάμεων, όπως της Γαλλίας και της Βρετανίας. Με τη διεύρυνσή του προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη πρόσφερε για μεγάλο διάστημα ένα σταθερό περιβάλλον ασφαλείας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η διεύρυνση ενόχλησε τη Μόσχα, δυσαρεστημένη από την απώλεια της ζώνης επιρροής της, αλλά κάλυψε τις θεμελιώδεις ανάγκες ασφαλείας των μικρών κρατών τα οποία αναδύθηκαν στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και υπέστησαν κατά καιρούς τις συνέπειες του ανταγωνισμού ή των πρόσκαιρων συμμαχιών μεγάλων δυνάμεων, ιδίως της ναζιστικής Γερμανίας και της Σοβιετικής Ενωσης, το 1939, και της στρατιωτικής επικράτησης της τελευταίας στην περιοχή στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Περισσότερα...

Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

20 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 238

Του Γιάννη Μαρίνου

Οπόλεμος στην Ουκρανία τείνει να εξελιχθεί σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, καθώς ήδη έχει εμπλακεί σ’ αυτόν όλη η Δυτική Ευρώπη και ως Ευρωπαϊκή Ενωση και ως ΝΑΤΟ υπό τη στήριξη και έμμεση κηδεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών. Συμπράττουν επίσης Καναδάς, Αυστραλία και Ιαπωνία. Η πρωτοτυπία του πολέμου αυτού έγκειται στο ότι ο μεν επιτιθέμενος, η Ρωσία, μετέχει με το σύνολο των ενόπλων δυνάμεών της, ενώ η δυτική συμμαχία συνεισφέρει σε όπλα και χρήματα, αλλά όχι και ένοπλες δυνάμεις, περιοριζόμενη να στηρίζει τους μόνους μαχόμενους, δηλαδή τους Ουκρανούς. Αλλά έτσι όσο παρατείνεται ο πόλεμος, όπως τον προβλέπουν και φαίνεται να τον επιθυμούν δυτικές χώρες όπως το πολεμοχαρές Ηνωμένο Βασίλειο, οι ανθρώπινες απώλειες των Ουκρανών οδηγούν σε αφανισμό του άρρενος κυρίως πληθυσμού της χώρας και σε ολοσχερή καταστροφή του παραγωγικού μηχανισμού και των υποδομών της. Ο πόλεμος ξεκίνησε με την εντύπωση ότι θα απαιτούσε λίγες μόνο μέρες για να υποκύψει και παραδοθεί η Ουκρανία. Ομως το μίσος που κυριαρχεί για ιστορικούς λόγους στους Ουκρανούς απέναντι στους Ρώσους ενεργοποίησε αμυντικά το σύνολο του πληθυσμού. Ουσιαστικά όλοι οι άρρενες Ουκρανοί επιστρατεύθηκαν.

Περισσότερα...

Πληροφοριακά Στοιχεία

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Άρθρα - Απόψεις

20 Μαΐου 2022

Εμφανίσεις: 261

Το δόγμα της αποκλιμάκωσης δια της κλιμάκωσης: Λίγοι φαίνεται να γνωρίζουν στην Ελλάδα ότι ο Πούτιν ήταν επικεφαλής των δημιουργών του δόγματος που αναπτύχθηκε στην Ρωσία 1999-2000 περί «αποκλιμάκωσης μιας πολεμικής σύρραξης δια της κλιμάκωσης με χρήση πυρηνικών όπλων». De-escalation doctrine, of escalating to de-escalate. Αρχικά σαν Γ.Γραμματέας του Ρωσικού συμβουλίου εθνικής ασφαλείας, που εν συνεχεία υπέγραψε και σαν επίσημο έγγραφο ως πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ο λόγος που «εφευρέθηκε» αυτό το δόγμα, ήταν τα πολύ εξελιγμένα συγκριτικά με τα ρωσικά συμβατικά στρατιωτικά μέσα του ΝΑΤΟ (ιδίως των ΗΠΑ στον πόλεμο για την ανεξαρτησία του Κοσόβου, όταν το ΝΑΤΟ είχε επέμβει με αεροπορικό βομβαρδισμό της Σερβίας, την οποία ανάγκασαν σε συνθηκολόγηση 1999.

Οι Ρώσοι φοβήθηκαν ότι οι Δυτικοί θα μπορούσαν με τον ίδιο τρόπο να επέμβουν στην Ρωσική Ομοσπονδία, όπου οι Ρώσοι πολεμούσαν εκείνη τη χρονιά με τους Τσετσένους αυτονομιστές. Για να αντιμετωπίσουν λοιπόν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, όπου τα συμβατικά στρατιωτικά τους μέσα θα υστερούσαν έναντι των Δυτικών επινόησαν και έκαναν γνωστό το πιο πάνω δόγμα/αρχή ώστε να λειτουργήσει αυτό αποτρεπτικά σε τυχόν τέτοια σχέδια της Δύσης. Για να καταστεί όμως αποτελεσματική μια τέτοια απειλή, έπρεπε να γίνει πιστευτή. Έτσι σε όλα τα μεγάλης εμβέλειας γυμνάσια που διεξήγαγε η Ρωσία από το 2000, όλα περιελάμβαναν προσομοιώσεις περιορισμένων πυρηνικών κτυπημάτων.

Περισσότερα...