Γιώργος Τράγκας: «Τα χρήματα δεν είναι από τη δημοσιογραφία», λέει ο  Λαζόπουλος | in.gr
Του Μανόλη Καψή

Την εποχή των μνημονίων ο Γιώργος Τράγκας ήταν αγανακτισμένος και οπαδός της δραχμής. Στο ραδιόφωνο έδινε ρέστα, μιλώντας πότε ελληνικά, πότε γερμανικά και πότε γρυλίζοντας. Στην τηλεόραση, εμφανιζόταν πλαισιωμένος από δυο αξιωματικούς των ναζί, με τα περιβραχιόνια με τον αγκυλωτό σταυρό, οι οποίοι τον παρακολουθούσαν αμίλητοι σε όλη τη διάρκεια της εκπομπής, να αγορεύει για τη νέα κατοχή που ζούμε. Στο γραφείο του στο στούντιο του Contrachannel, φιγουράριζαν τα πορτρέτα της Μέρκελ και του Σόϊμπλε, δίπλα δίπλα μαζί με εκείνο του Χιτλερ και των αξιωματικών- εγκληματιών πολέμου της Βέρμαχτ και των SS.

Κορυφαίοι ξένοι δημοσιογράφοι μιλάνε στον Αθανάσιο Παπανδρόπουλο για την  προσωπικότητα του Τραμπ - Κουρδιστό Πορτοκάλι

Η 4η βιομηχανική επανάσταση, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για καθυστερήσεις στην απαραίτητη βαθειά εκπαιδευτική και μορφωτική ταυτοχρόνως μεταρρύθμιση.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Τον Μάϊο 1968, δέχθηκα προσωπική εντολή του αείμνηστου Χρήστου Δ. Λαμπράκη, επικεφαλής τότε του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (Δ.Ο.Λ.), όντας στο Παρίσι, να καλύψω τα δραματικά και ανατρεπτικά γεγονότα που εξελίσσονταν στη γαλλική πρωτεύουσα. Παράλληλα όμως, ο Χ.Δ.Λ. με συμβούλευε να εκτιμήσω, αν τα γεγονότα αυτά θα είχαν και ευρύτερες επιπτώσεις σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και μεγάλες πόλεις.  

Στην απάντησή μου, έγραφα ότι συγκρούσεις τύπου Παρισιού μάλλον δεν θα γίνονταν σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, πλην όμως τα γεγονότα θα είχαν μεγάλο ιδεολογικό βάρος στις ευρωπαϊκές νεολαίες.

«...Το βάρος αυτό, όμως», τόνιζα στην απάντησή μου, «δεν θα είναι ευνοϊκό για την κομμουνιστική ιδεολογία, που τότε ήταν κυρίαρχη στις τάξεις πολλών νέων. Όντως, το σύνθημα “απαγορεύεται το απαγορεύειν” δεν είχε καμμία απολύτως σχέση με τις σταλινικές πρακτικές και θεωρίες».

Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών: Η Ελλάδα παραμένει η κορυφαία ναυτιλιακή χώρα  στον κόσμο - enikonomia.gr

Οι ελληνικές ναυτιλιακές επιχειρήσεις έχουν συγκροτήσει ένα ισχυρό επιχειρηματικό πρότυπο, το οποίο χαρακτηρίζουν η ευελιξία και η ταχύτητα στη λήψη των αποφάσεων και η εξαιρετική ικανότητα προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες συνθήκες του ναυτιλιακού επιχειρηματικού περιβάλλοντος

 

   του Γιάννη Θεοτοκά{•}

 

Η ελληνόκτητη ναυτιλία κυριαρχεί στις παγκόσμιες ναυλαγορές τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. Βρέθηκε στη θέση αυτή ύστερα από μια πορεία συνεχούς ανάπτυξης σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα – είναι, μάλιστα, η μοναδική ναυτιλιακή δύναμη που σημειώνει αδιάκοπη αναπτυξιακή πορεία. Η παρατήρηση της πορείας των βασικών ναυτιλιακών δυνάμεων και οι ανακατατάξεις που καταγράφονται στις κορυφαίες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης επιβεβαιώνουν αυτή τη διαπίστωση. Από την άποψη αυτή, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι στον κατ’ εξοχήν παγκοσμιοποιημένο κλάδο οικονομικής δραστηριότητας, τον ναυτιλιακό κλάδο, ο οποίος χαρακτηρίζεται από διαρκείς και έντονες διακυμάνσεις, η μόνη σταθερά υπήρξε, και συνεχίζει να είναι, η πορεία ανάπτυξης της ελληνόκτητης ναυτιλίας.

Δύο ελληνικά σχολεία στην πρώτη δεκάδα των υποψηφίων για τα νέα βραβεία World's  Best School Prizes

ΤΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ  

Στην σύγχρονη εποχή της υψηλού βαθμού ρευστότητας και αβεβαιότητας οι ανισορροπίες και τα αρνητικά φαινόμενα σε σχέση με την κοινωνική συνοχή και την διαχείριση της πραγματικότητας στην δυναμική προβολή της στο μέλλον πληθαίνουν. Διαμορφώνεται ένα μίγμα αρνητικών παραμέτρων, οι οποίες δεν συμβάλλουν στην δημιουργία των προϋποθέσεων, οι οποίες διασφαλίζουν την ομαλή και με προσανατολισμό σε συνεκτικές κοινωνικές αξίες διαμόρφωση των κοινωνικών συνθηκών.

 

Ιδιαιτέρως εμφανής είναι αυτή η κατεύθυνση της κοινωνικής δυναμικής στην νέα γενιά και στις σχέσεις, που οικοδομούνται μεταξύ των μελών της και την στάση της απέναντι στο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης και λειτουργίας.

 

 Τα καλύτερα μέρη για ταξίδια περιπέτειας - Εντυπωσιακή η θέση της Ελλάδας  ανάμεσα σε 99 χώρες - Healthstories.gr - υγεία, διατροφή, ομορφιά, φυσική  κατάσταση, κορονοϊός, ειδήσεις, αρθραγραφία, συμβουλές, νέα,

 Του Μιχάλη Μητσού

«Τι κάνω εγώ εδώ;». Είναι μια φράση του Ρεμπό σε μια από τις επιστολές του από τη Αβησσυνία, είναι η ερώτηση που έθεσε ο Μπρους Τσάτοσιν όταν ήταν στα τελευταία του στο νοσοκομείο, είναι κι ο τίτλος του βιβλίου του που κυκλοφόρησε μετά θάνατον με ταξιδιωτικές ιστορίες απ’ όλη του τη ζωή. Το βιβλίο αυτό καθοδήγησε τα τελευταία τριάντα χρόνια νέους απ’ όλον τον κόσμο, οι οποίοι πήραν το λεωφορείο ή το τρένο και ταξίδεψαν στη Βενετία και την Κωνσταντινούπολη, στο Ντουμπάι και την Γκόα. Και τώρα;

 

Τώρα υπάρχει κίνδυνος να κλειστούμε οριστικά στα σπί­τια μας, όλοι, νέοι και λιγότερο νέοι, όχι μόνο λόγω της πανδημίας, αλλά και μετά το τέλος όλης αυτός της περι­πέτειας. Αυτή τουλάχιστον την πρόβλεψη, ή έστω την ανησυχία, διατυπώνει ο γνωστός γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος Πασκάλ Μπρικνέρ, που έχει αποφασίσει να προκαλέσει τα γεράματα ταξιδεύοντας όλο και συχνότερα, κάνοντας όλο και περισσότερα πράγματα, γράφοντας το ένα βιβλίο μετά το άλλο.