Οι μικρασιάτες στο Αίγιο - Προσφυγιά του '22 | tempo24.news
«1922. Ο Κεμάλ μπαίνει θριαμβευτής στην ''Γκιαούρ Ιζμιρ''. Η πολιτιστική της προσωπικότητα ποδοπατιέται. Το Παραλέλι, η Μπελαβίστα, οι Βερχανέδες, το Μπουλβάρ Αλιότι, οι Βερχαναδες, ο Κουλές, τα Τράσα, η Αγία Φωτεινή, η Αγία Αικατερίνη, τα βαποράκια του Κορδελιού, ο φραγκομαχαλάς, τα  Εγγλέζικα, τα Αρμένικα, τα σαντούρια, το Tennis Club, η Ευαγγελική Σχολή, ολόκληρη η κάτω πόλη χάνεται στις φλόγες... Η Σμύρνη των Αμαζόνων και του Τάνταλου σβήνει από τους χάρτες του κόσμου!...»  ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ το νέο βιβλίο του δημοσιογράφου Φάνη Ζουρόπουλου αφιερωμένο στα 100 χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή και την άφιξη των προσφύγων στην Αιγιάλεια. Μια ιστορική έρευνα για το πόσοι, πότε, και πως έφθασαν οι Μικρασιάτες στην Αιγιάλεια. Ο αγώνας για την επιβίωση, η ενσωμάτωση, η εξέλιξη, η συμμετοχή  τους στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής. ΣΕ ΛΙΓΟ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ.

Ο Δρ. Πέτρος Τζεφέρης για το ζήτημα της δυνατότητας εξόρυξης σε χώρους που  απαιτείται προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς -  StoneNews.eu

Πλούσια πηγή ορυκτών πρώτων υλών η χώρα έχει τη δυνατότητα να πρωταγωνιστήσει στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής. Η μεταλλευτική «προίκα» του ελληνικού δημοσίου και οι κρίσιμοι κοιτασματολογικοί στόχοι.

Γράφει ο Πέτρος Τζεφέρης*

Ο ελληνικός εξορυκτικός τομέας αναζητά τη δική του συμβολή στο ζήτημα της ενεργειακής πράσινης μετάβασης και της κλιματικής αλλαγής.

Στην Ελλάδα, υφίστανται αρκετοί κοιτασματολογικοί στόχοι, που περιλαμβάνονται στον κατάλογο των 30 Κρίσιμων Ορυκτών Πρώτων Υλών (ΚΟΠΥ, CRMs) του πλέον επικαιροποιημένου πίνακα της ΕΕ για το 2020.

Μάλιστα αρκετοί από αυτούς εντοπίζονται εντός των ελληνικών Δημόσιων Μεταλλευτικών Χώρων (ΔΜΧ), δηλ. των χώρων που αποτελούν τη λεγόμενη μεταλλευτική «προίκα» του ελληνικού δημοσίου. Οι ΚΟΠΥ (2020) εντός των ΔΜΧ είναι: βωξίτης, φωσφορίτης, βαρίτης, αντιμόνιο, κοβάλτιο, μαγνήσιο, πυρίτιο, βολφράμιο, γραφίτης, πλατινοειδή και σπάνιες γαίες.


Ο πόλεμος στην Ουκρανία αναβιώνει την ιδέα του Μιτεράν για μια ευρωπαϊκή  πολιτική κοινότητα | The Indicator
Του Βασιλείου-Γεωργίου Γρ. Παπαδάκη (*)

Όλα ξεκίνησαν από την ιστορική «Διακήρυξη Σουμάν». Το 1950, ο Ρομπέρ Σουμάν, ο οποίος τότε ήταν Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, σε ομιλία του στο Παρίσι πρότεινε μια νέα μορφή πολιτικής συνεργασίας στην Ευρώπη, η οποία θα απέτρεπε κάθε ενδεχόμενο πολέμου. Όραμα του ήταν η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού οργάνου που θα διαχειριζόταν κεντρικά την παραγωγή άνθρακα και χάλυβα.

Η Συνθήκη για την ίδρυση του οργάνου αυτού, που ήταν η ΕΟΚ{Ευρωπαικές Οικονομικές Κοινότητες] υπεγράφη έναν μόλις χρόνο μετά, από τα 6 ιδρυτικά της κράτη (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Βέλγιο). Η πρόταση του Σουμάν θεωρείται έτσι, η απαρχή της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η 9η Μαίου συνεπώς, καθιερώθηκε το 1985 από τους ηγέτες των τότε Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,ως «Ημέρα της Ευρώπης» με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αναγνωρίζει και επισήμως τον εορτασμό της το 2008.

Κρήτη | Έτσι θα «αναστηθεί» η αγροτική οικονομία του νησιού – Τι ζητούν  αγροτοσυνδικαλιστές

της Λέλας Παπαγιαννοπούλου*

Το αβέβαιο μέλλον της παγκόσμιας αγροτικής παραγωγής ως αποτέλεσμα των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής ενισχύεται λόγω των συγκυριακών μεταβολών που οφείλονται στην πανδημία αφενός και στον ρωσοουκρανικό πόλεμο αφετέρου.

Το οικοδόμημα της παγκοσμιοποιημένης αγοράς δέχτηκε δύο απανωτά πλήγματα. Το πρώτο εξαιτίας του Covid, κυρίως στις μεταφορές αγαθών, εισαγόμενων εργατικών χεριών και στην παραγωγή λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Στη συνέχεια, ο ρωσοουκρανικός πόλεμος έρχεται να προσθέσει νέα προβλήματα στο διεθνές εμπόριο βασικών διατροφικών αγαθών.

Στις παγιωμένες εδώ και πολλά χρόνια εμπορικές σχέσεις, Ουκρανία και Ρωσία αποτελούν τους βασικούς προμηθευτές (α) του ελλειμματικού ευρωπαϊκού νότου σε μαλακό σίτο και δημητριακά εν γένει και (β) όλης της Ευρώπης σε ηλιέλαιο και λιπάσματα.

Καρκίνος και διατροφή - Nutriproject


του Νίκου Καφετζόπουλου

 Η είδηση ​​της διάγνωσης καρκίνου είναι μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή τόσο για τους ασθενείς όσο και για τις οικογένειές τους. Μπορεί να προκαλέσει πολλές ψυχολογικές, συναισθηματικές και σωματικές προκλήσεις για όσους υποβάλλονται σε θεραπεία αλλά και για όσους πρέπει να ζήσουν με τη νόσο. Ακόμα και για αυτούς που την έχουν ξεπεράσει, ο φόβος της επανεμφάνισης είναι πάντα στο μυαλό τους.Ως εκ τούτου, είναι κατανοητό ότι πολλοί θα προσπαθήσουν να βοηθήσουν την καταπολέμηση του καρκίνου ή να ανακουφίσουν τις παρενέργειες της θεραπείας μέσω της αλλαγής της διατροφής τους. Ωστόσο, εάν εσείς ή κάποιος συγγενής ή φίλος σχεδιάζετε να τροποποιήσετε την διατροφή, είναι σημαντικό να γνωρίζετε εάν κάνετε τις σωστές αλλαγές.