Με αφορμή την 23η Αυγούστου και την καταδίκη των ολοκληρωτικών καθεστώτων  από την Ε.Ε. διαβάζοντας ιστορία κανείς παρατηρεί, πως το κόκκινο με το μαύρο σε καιρούς κρίσης συμπορεύονται… Αντί ο κάθε έλληνας να το αντιληφθεί αυτό γίνεται χειροκροτητής. Να τι τρώει τον ελληνικό λαό η αμάθεια και η αδιαφορία του να διδαχθεί μέσα από την Ιστορία.

Ήταν Απρίλιος  του 2008 όταν σύσσωμα τα πολιτικά κόμματα του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου κλήθηκαν να καταδικάσουν με ψήφισμα τα εγκλήματα που διέπραξαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα είτε Κομμουνιστικά είτε Ναζιστικά… Άλλωστε είναι κοινώς αποδεκτό πως το έγκλημα είναι πάντα έγκλημα είτε φέρει κόκκινο , είτε μαύρο χρώμα, το χρώμα αλλάζει η αποτρόπαια πράξη παραμένει η ίδια.

Σε πλήρη εξέλιξη είναι τα πύρινα μέτωπα στα χωριά Αναφωνήτρια, Βολήμες και Πόρτο Βρώμη της Ζακύνθου.

Στην περιοχή της Αναφωνήτριας, όπου εντοπίζεται και το μεγαλύτερο πρόβλημα από το μεσημέρι του Σαββάτου, έχει καταστραφεί ολοσχερώς μια παλαιά κατοικία, όπου διέμεναν δύο ηλικιωμένοι, ενώ σοβαρές ζημιές έχει υποστεί ταβέρνα της περιοχής. Επιπλέον, η πυρκαγιά πέρασε μέσα από τις αυλές των σπιτιών του χωριού, ενώ σύμφωνα με την υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας είναι έτοιμο σχέδιο εκκένωσης του χωριού. Στο σημείο βρίσκονται 10 πυροσβεστικά οχήματα με 25 άνδρες.

Το έργο των πυροσβεστικών δυνάμεων δυσχεραίνουν οι δυνατοί άνεμοι που πνέουν στην περιοχή, οι οποίοι καθιστούν αδύνατη την επιχείρηση των εναέριων πυροσβεστικών μέσων.

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Οπως είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια, είναι επίσης κακό να χαράσσεις πολιτικές μόνο με βάση τις καλές προθέσεις. Τέτοιες πιθανώς είχαν οι κυβερνήσεις του 2014 και 2016 και αφαίρεσαν από τους δήμους την αρμοδιότητα εκμίσθωσης των παραλιών για να την επιστρέψουν στο κεντρικό κράτος. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με το εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ του κ. Γιώργου Λιάλιου («Καθημερινή», 24.8.2017), είναι να συνεχίζεται το «όργιο αυθαιρεσίας» και επιπλέον τώρα –στα τελειώματα του Αυγούστου, δηλαδή– να μην έχουν υπογραφεί πολλές συμβάσεις για παραλίες που ήδη έχουν γεμίσει ξαπλώστρες και μπαρ από τον περασμένο Μάιο. Ζήσε κράτος μου...

Του Παντελή Μπουκάλα
Θερινή ραστώνη; Οχι βέβαια. Οι γονιδιοφύλακες δεν πάνε διακοπές. Και ο εθνικός οίστρος δεν γνωρίζει από ανάπαυση. Πάντα έτοιμος να κεντήσει. Πάντα έτοιμος να αποδείξει γιατί η λεξούλα αυτή, από όνομα ζωύφιου, έγινε συνώνυμο του ακραίου πάθους ή και της παραφροσύνης. Μόλις ανακοίνωσε λοιπόν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο ότι δεν θα μπορέσει να συμμετάσχει με την Εθνική στο Ευρωμπάσκετ, ο πατριωτικός οίστρος δάγκωσε όσους ήταν έτοιμοι από καιρό, όσους κρατιόνταν με το ζόρι. Και από το μετερίζι του ο καθένας, από την ξαπλώστρα ή τον καναπέ της κακότητας, της ζήλιας, της μικρότητας, άφησαν ελεύθερη τη χολή τους να πλημμυρίσει το Διαδίκτυο: Ο προδότης. Ο φραγκοφονιάς. Η μαϊμού που πηδάει – όπως το είχε πει δα και ο μικροφύρερ Μιχαλολιάκος. Και βέβαια, τι άλλο, «η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες», «Ελληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι» και τα λοιπά καπηλικά.

Γράφει ο  Χρήστος Χωμενίδης
Είχα την τύχη πρόσφατα να μυηθώ στην τέχνη της μαγείας - της ταχυδακτυλουργίας θα έλεγα, άμα οι θεράποντές της δεν απέρριπταν τον όρο ως υποτιμητικό, προσβλητικό σχεδόν. "Δεν είναι ζήτημα ταχύτητας στα δάχτυλα!" τονίζουν. "Για να πετύχει ένα μαγικό νούμερο, πρέπει ο μάγος να κατακτήσει προσωρινά τη συνείδησή των θεατών του. Να μαγνητίσει το βλέμμα και την προσοχή τους και να τα κατευθύνει όπου εκείνος επιθυμεί. Το κοινό σαν υπνωτισμένο να τον κοιτάει στα μάτια ενώ τα χέρια του -ορατά κι ωστόσο αθεάτα- θα φέρνουν σε πέρας το "θαύμα". Κανείς άνθρωπος δεν έχει την ικανότητα να παρακολουθεί δυό γεγονότα ταυτόχρονα. Όταν μια όμορφη γυναίκα γδύνεται μπροστά σου, όταν ένας άθλιος τύπος σε βγάζει εκτός εαυτού βρίζοντας σου τη μάνα, τον πατέρα κι ό,τι έχεις ιερό, κάποιος άλλος μπορεί να σού κλέβει επιδέξια το σώβρακο δίχως καν να το παίρνεις χαμπάρι..."