Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Μετά την αποτυχημένη προσπάθεια αξιολόγησης, η συγκυβέρνηση παρουσίασε ένα συνολικό σχέδιο αναδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα,  το οποίο υποστηρίζουν ότι θα οδηγήσει στην αποκομματικοποίηση του κράτους, στην αξιοκρατία, στην πλήρη ψηφιοποίηση του, στην απογραφειοκρατικοποίηση  και τέλος στην εκπλήρωση του ρόλου του που δεν είναι άλλος από την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Συνέντευξη στο «ΣΚΑΪ» Του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου
«Εχθρός της Παράταξής μας, όποιος αντιστρατεύεται την επιχειρηματικότητα και την κοινωνική αλληλεγγύη»
   
Όποιος θέλει να είναι υποψήφιος, πρέπει να έχει μία συγκεκριμένη πρόταση. Αυτό θα το κρίνουν οι ψηφοφόροι, οι πολίτες που θα συμμετάσχουν στη διαδικασία.
   
Σε ό,τι με αφορά, θα ανακοινώσω τον σχεδιασμό μου την κατάλληλη στιγμή, με σεβασμό τόσο στους υποψηφίους όσο και στους πολίτες και τα μέλη της Παράταξής μας. Όλοι εμείς που στην πιο δύσκολη φάση για τη χώρα δεν φύγαμε αριστερά ή δεξιά, αλλά παραμείναμε σταθεροί στο ΠΑΣΟΚ και στην Δημοκρατική Συμπαράταξη, και δώσαμε τη μάχη για την πατρίδα μας, έχουμε ξεκάθαρη πολιτική πρόταση. Και οφείλουμε να την καταθέσουμε.

Του Πάσχου Μανδραβέλη
Περισσεύει η χλεύη για τη διαδικασία ανάδειξης αρχηγού, που έπειτα από πολλές απόπειρες και με χίλια ζόρια, ξεκίνησε στην Κεντροαριστερά. Οσοι έχουν ισχυρή μνήμη θα θυμούνται ότι ανάλογη ήταν η λοιδορία για την εκλογή από τη βάση που εισήγαγε στα ελληνικά πράγματα το 2004 ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Βασικό αντικείμενο της ειρωνείας τότε ήταν η μία υποψηφιότητα. Σήμερα οι πολλές.

Του  Άγγελου Κωβαίου
Ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να κατηγορεί με εμμονικό τρόπο το «παλαιό σύστημα», ενώ ονειρεύεται τις πρακτικές του παρελθόντος. Υπόσχεται προσλήψεις και «αναδιανομή», επιβεβαιώνοντας άθελά του ότι ο Θόδωρος Πάγκαλος είχε δίκιο και ότι όσα είχε παραδεχθεί εξακολουθούν να ισχύουν

Ισως συμβαίνει ασυναίσθητα, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει καθημερινώς να βυθίζεται στην νοοτροπία εκείνη που τον χαρακτηρίζει και την οποία μάλλον δεν μπορεί να υπερβεί: τη νοοτροπία του αντιπολιτευόμενου Πρωθυπουργού.

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
Ηταν Δεκέμβριος του 2015. Στη Ν.Δ. γινόταν «του Παπαμιμίκου» – κατά τη φράση που χρησιμοποιεί τις τελευταίες ημέρες στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, για να ξορκίσει τα εκλογικά ατυχήματα. Πολλοί προφήτευαν τότε ότι η Δεξιά διαλύεται. Ακόμη περισσότεροι στοιχημάτιζαν στην άτρωτη ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον ένα ζεϊμπέκικο της Oλγας Γεροβασίλη –με τον Γ. Μαργαρίτη να καθαρίζει για χάρη της την πίστα– είχε ερμηνευθεί ως χορογραφία της συριζαϊκής αυτοπεποίθησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ένιωθε –και χόρευε– σαν να ήταν το νέο ΠΑΣΟΚ.