Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που η «Ελλάδα μάς πληγώνει». Επί δεκαετίες έχουμε βιώσει καταστάσεις στην ζωή της χώρας που μας έχουν προκαλέσει ντροπή, αγανάκτηση και λύπη. Η περίπτωση όμως της καταδίκης του Athens Review of Books (ενός εντύπου που έχει καταξιωθεί διεθνώς για την ποιότητά του και την συμβολή του στην δημόσια συζήτηση στην κοινωνία) αποτελεί ένα ραπισμα σε κάθε έννοια δικαιοσύνης και ελευθερίας του λόγου.

Του  Κώστα Χριστίδη*
‘’Η ανάγκη εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας είναι άμεση και επιτακτική ούτως ή άλλως … Γιατί αυτή τη στιγμή συντελούνται στην παγκόσμια οικονομία αλλαγές όπως η νέα τεχνολογική επανάσταση, η εμφάνιση στο προσκήνιο των χωρών της βάσης του Ειρηνικού Ωκεανού και ο νέος διεθνής καταμερισμός της εργασίας. Άρα το θέμα της ανάπτυξης της οικονομίας μας και της γεφύρωσης του κενού που μας χωρίζει από τους ανταγωνιστές μας είναι εθνική προτεραιότητα …Είναι κάτι που πρέπει να γίνει οπωσδήποτε αν δεν θέλουμε να εκφυλιστούμε σε μία περιθωριακή και υπανάπτυκτη χώρα … Αν φθάσουμε έγκαιρα στο τέρμα, τότε μαζί με τους άλλους εταίρους μας θα συμμετάσχουμε σε μία διαδικασία που, παρά το βραχυπρόθεσμο κόστος της, έχει σημαντικά οφέλη για διανομή στους κερδισμένους.

Του Θανάση Μαυρίδη
Οι μουσουλμάνοι στο χωριό διαφωνούσαν για το αν οι συγγενείς του νεκρού θα έπρεπε να είναι μπροστά ή πίσω από το φέρετρο. Κι έτσι ζήτησαν την βοήθεια του Χότζα. Εκείνος του απάντησε ότι το θέμα δεν είναι να είσαι μπροστά ή πίσω, αλλά να μην είσαι μέσα στο φέρετρο. Οι νεκροί από σφαίρες κομμουνιστών ή ναζί, θα συμφωνούσαν μαζί του!

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι παλαιότερες ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ το έχουν πάρει το μάθημά τους και να έχουν αντιληφθεί πόσο λαθεμένη ήταν η στάση που κράτησαν στο Ευρωκοινοβούλιο, στο ψήφισμα για τα θύματα του Ναζισμού και του Κομμουνισμού, τον Απρίλιο του 2008. Προσπάθησαν τότε να χαϊδέψουν τις αριστερές ψήφους και δολοφόνησαν την ιστορική αλήθεια. Εκεί που μας χρώσταγαν, μας πήραν και το βόδι!

Του Αντώνη Κεφαλά

Φαντάζομαι ότι επειδή το Hollywoodέχει φτιάξει ταινίες κυρίως (αν όχι μόνο) για τα Ιαπωνικά και Γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης ο κ. Κοντονής δικαιολογείται να ισχυρίζεται ότι «πρέπει να γίνει κατανοητό στην κοινωνίαότι υπάρχει προσπάθεια διαστρέβλωσης και αποσιώπησης της ιστορικής πραγματικότητας, ότι αφενός ο κομμουνισμός σε οποιαδήποτε μορφή του, δεν μπορεί να ταυτιστεί με αυτό το όνειδος του ναζισμού, των στρατοπέδων συγκέντρωσης, της εξόντωσης 6 εκατ. εβραίων, εκατομμυρίων άλλων αντιφρονούντων ή αιχμαλώτων πολέμου ...»

Του Ηλία Καραβόλια

Είναι μάλλον δεδομένο πλέον:  γεμίσαμε κομμουνιστοφάγους και αντιφασίστες.Ο εμφύλιος στα social media( στο 2017) καλά κρατεί. Αναλύονται και συγκρίνονται εγκλήματα ναζισμού, σταλινισμού, αλλά και το πώς λειτούργησαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και ο φασισμός. Έτοιμοι κάποιοι,όπως πάντα ,να θυμηθούν τον εμφύλιο μετά την Κατοχή, τα αλέθουν όλα στον μύλο τους.Ειδικά δε εκείνοι που τυγχάνει να είναι και ιδεολόγοι με ισχυρή άποψη, άσχετα αν δεν γνωρίζουν απο που ξεκινά και που καταλήγει το δόγμα που πιστεύουν (σημ: το λέω αυτό γιατί άκουσα πρόσφατα έναν έμπειρο πολιτικό να αναρωτιέται σε τι οφείλουν τα ονόματα τους, η Δεξιά και η Αριστερά ! Το να μην ξέρεις ότι αυτός ο διαχωρισμός ξεκίνησε από τη διάταξη των καθισμάτων στην γαλλική εθνοσυνέλευση,μάλλον δείχνει οτι αγνοείς τι εστί γαλλική επανάσταση, γιατί συνέβη, ποιός ήταν ο Ροβεσπιέρος και οι Ιακωβίνοι, η τρομοκρατία, και ότι άλλο καταγράφηκε εκείνη την περίοδο, χρήσιμο ή μή, για την ανθρωπότητα).