Του Γιώργου Καρελιά

Ο σχεδιασμός των Βρυξελλών, που έχει αποδεχθεί ο Τσίπρας και γνωρίζει ο Μητσοτάκης, οδηγεί σε εκλογές το φθινόπωρο του 2018. Τότε ο πρώτος θα λέει «σας έβγαλα από τα Μνημόνια» και ο δεύτερος «μας έχει δέσει χειροπόδαρα»

 Για όσους διαβάζουν μέσα (ή κάτω) από τις γραμμές όσων λέγονται, καμιά φορά η «πρόβλεψη» των εξελίξεων είναι εύκολη. Οσο κι αν ο ισχυρισμός αυτός φαίνεται υπερβολικός ή και υπερφίαλος («μα είναι δυνατόν να κάνεις προβλέψεις σε μια χώρα που τα πάντα αλλάζουν κάθε μέρα;»), τα πράγματα μπορεί να είναι σχετικά απλά. Και τα (σχεδιαζόμενα) γεγονότα από τώρα έως το φθινόπωρο του 2018 να είναι προβλέψιμα.

Του Πανου Καρβουνη{*}

"Δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η ευρωπαϊκή οικονομία επιτέλους ανακάμπτει και, μαζί με αυτήν, ανακάμπτει και η αυτοπεποίθησή μας. Πνέει και πάλι ούριος άνεμος για την Ευρώπη".

Τα αισιόδοξα αυτά λόγια που ακούστηκαν πριν ένα μήνα περίπου, ανήκουν στον ΠρόεδροΓιούνκερκατάτην ομιλία του για την Κατάσταση της Ένωσης το 2017. Μάλλον όμωςαντήχησαν κάπως παράφωνα για πολλούς συμπατριώτες μας. Αν έτυχε να ακούσουν τη συγκεκριμένη ομιλία, "η Ελλάδα δεν είναι Ευρώπη;", θα αναρωτήθηκαν.  Έτσι δεν μας επαναλαμβάνεται χρόνια τώρα, μετ' επιτάσεως δε τα χρόνια της κρίσης; Πού είναι λοιπόν και εδώ, στη χώρα μας, ο ούριος άνεμος;

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Στο μέτρο που το κοινό απομακρύνεται από τα παραδοσιακά ΜΜΕ για την πληροφόρησή του, ανοίγει ο διαδικτυακός ασκός του Αιόλου

Σε προηγούμενες αρθρογραφίες μας υπογραμμίζαμε τις ριζικές αλλαγές που παρατηρούνται στον τρόπο άσκησης της δημοσιογραφίας, στην μετακίνηση του κοινού από την ανάγνωση στην εικόνα και στην πραγματική εισβολή του Διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (ΜΚΔ) στην πληροφόρηση ή αποπληροφόρηση του κοινού.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Δ​​εν ξέρω τι διδάσκει ο κύριος που έκρινε σκόπιμο να επιδείξει στην παρέλαση των μαθητών του τον ανέξοδο ηρωισμό του – «τζάμπα μαγκιά» εις την απλοελληνικήν. Πάντως, με το μαύρο φανελάκι που από τη μία έγραφε «Είπαμε Οχι» και από την άλλη «Ξαναείπαμε Οχι», προβίβασε εαυτόν σε πρότυπο αυτής της τάξης των συμπολιτών μας που αποκαλούνται «Ελληναράδες». Οπου χαρακτηριστικόν του «Ελληναρά» είναι ότι, επειδή μπορεί να φωνασκεί, να καπνίζει εκεί όπου απαγορεύεται και να περνάει με κόκκινο ατιμωρητί, θεωρεί ότι ενσαρκώνει κάποιου είδους ελληνικό πνεύμα το οποίο ταυτίζει με το θράσος, την αγένεια και την κακοτροπία.

Του Βασίλη Παπαδάκη

Φθινοπωρινή στρυφνή αντιπαράθεση μεταξύ αριστεροδεξιάς κυβέρνησης και κεντροδεξιάς αντιπολίτευσης. (Η λεξιμαγεία της εποχής).

Ο λόγος της διχοστασίας μεταξύ πρωθυπουργού και αρχηγού της αντιπολίτευσης οφείλεται στην διατύπωση ορισμού των λέξεων ισότης-ανισότης. Η ισότης (ίσοι=ίσης αξίας, ισάξιοι) είναι ένα από τα εμφαντικότερα προβλήματα όσων ασχολούνται με την κοινωνιολογία, φιλοσοφία, πολιτειολογία και την νομική επιστήμη.