Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Οι αρνητικές και κακόβουλες αναφορές σε επιχειρήσεις και ανθρώπους τους, είτε είναι πραγματικές είτε όχι, μπορούν να προκαλέσουν «ανήκεστες βλάβες» στην φήμη και την εικόνα τους, ιδιαίτερα στην σημερινή διαδικτυακή εποχή

Καλύτερα να σού βγει το μάτι παρά το όνομα λέει η λαϊκή σοφία και στην σημερινή εποχή των «ψευδών ειδήσεων» δικαιώνεται απόλυτα. Η διάσταση αυτή της σημερινής επικοινωνιακής πραγματικότητας δεν πρέπει πλέον να αγνοείται από τις επιχειρήσεις, για κάποιες από τις οποίες η φήμη και η εικόνα τους αποτελούν μεγάλης σημασίας άϋλο κεφάλαιο. Υπάρχουν δε περιπτώσεις που μάς δείχνουν ότι το τελευταίο μπορεί να εξαφανιστεί μέσα σε μια μέρα ή μια νύχτα. Προσοχή, λοιπόν, υπάρχουν λάθη που κοστίζουν!


Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Ημουν τόσο σίγουρος ότι θα κερδίσω τη λοταρία των αποδείξων! Απογοητεύτηκα... Μπορώ πάντα να διατηρώ την ελπίδα μου για του χρόνου. Ο Δεκέμβρης θα είναι από εδώ και πέρα ένας μαγικός μήνας με την εξουσία να επιδεικνύει την ανθρωπιά της
 
Δεν κέρδισα τίποτα στη λοταρία. Είχα περίπου 2.500 λαχνούς, αριθμός που, σε συνδυασμό με το πλήθος των νικητών, μου δημιούργησε ψευδαίσθηση όχι ελπίδας, αλλά βεβαιότητας.


Του Σάκη Μουμτζή

Σε διάφορους κύκλους επικρατεί η αντίληψη πως τώρα, επιτέλους, είναι ευκαιρία να λύσουμε το πρόβλημα με τους γείτονές μας. Υποστηρίζουν πως αρκετά κράτησε αυτή η παράνοια, που οδήγησε την πατρίδα μας σε διεθνή απομόνωση.

Ως εκ τούτου, προτρέπουν τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να υπερψηφίσουν την κυβερνητική πρόταση, εφόσον βέβαια αυτή πληροί τις ελληνικές θέσεις, όπως αυτές αναθεωρήθηκαν στη δεκαετία του 2000.

Το κλειδί σε αυτήν την υπόθεση, είναι η ύπαρξη κυβερνητικής θέσης. Με απλά λόγια, δεν μας ενδιαφέρει η θέση του Α. Τσίπρα ούτε η θέση του Π. Καμμένου, αλλά η κοινή τους θέση. Αυτοί κυβερνούν, αυτοί οφείλουν να συμφωνήσουν.



Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Το λέει ο ίδιος και, προφανώς, δεν κοκκινίζει. Ο άνθρωπος που έχει (εξ)ευτελίσει τους πάντες σε πανελλήνια σύνδεση παραπονιέται ότι δέχεται «μπούλινγκ» στο Διαδίκτυο
 
Είμαστε λαός της υπερβολής, αυτό είναι γνωστό. Εχουμε έτοιμο το πιο ακραίο επίθετο, τον πιο προσβλητικό χαρακτηρισμό να εκτοξεύσουμε. Δεν σκεφτόμαστε πριν το κάνουμε ότι, αν το κάνουμε, μπορεί κάποιοι άλλοι να μας το επιστρέψουν ίδιο και χειρότερο.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί στον καταυλισμό της Μόριας. Μια γυναίκα στη σκηνή της και δίπλα της ένα μωρό τυλιγμένο σε κουβέρτες. Αντί για φάτνη υπάρχει ένα πλαστικό τελάρο μανάβικου. Το πρόσωπο της γυναίκας τυλιγμένο σε μαντίλα είναι χαμογελαστό, καθώς το βλέμμα της στρέφεται προς το νεογέννητο. Το μήνυμα είναι καθαρό: η καινούργια ζωή είναι δυνατότερη από όλες τις κακουχίες. Οι συμπαραδηλώσεις της εικόνας με τις βιβλικές παραπομπές είναι επίσης καθαρές. Το είπε και ο Πάπας Φραγκίσκος: και ο Χριστός όταν γεννήθηκε πρόσφυγας ήταν. Και στο κάτω κάτω ποιος δεν υποκλίνεται μπροστά στο θέαμα μιας γυναίκας και του νεογέννητου βρέφους της; Και μόνον η εικόνα εμπνέει σεβασμό και ιερότητα. Δεν χρειάζεται να είσαι χριστιανός για να το αισθανθείς.