Η ώρα κοντεύει 1.30 το ημερολόγιο γράφει 31.12.17 και έτσι απλά σβήνω  τον τελευταίο αριθμό. Ένας  χρόνος  φεύγει  … ανάβω ένα τσιγάρο, βάζω λίγο ποτό,  από τη δική μας εδώ την πατρινή τεντούρα … και προσπαθώ να θυμηθώ τη γεύση του χρόνου που σε λίγο μας αποχαιρετά.

Τελικά , μάλλον πικρή θα την χαρακτήριζα τη χρονιά που μας αφήνει . Πικρή, γιατί τα γεγονότα ήταν από αδιάφορα έως και δραματικά.

 

Του  Ευάγγελου Βενιζέλου

Αποχαιρετούμε το 2017 και υποδεχόμαστε το 2018 με τον κίνδυνο να επικρατήσει μια βαθιά εσφαλμένη αντίληψη για το βασικό ζήτημα της νέας χρονιάς σε σχέση με την Ελλάδα. Η κυβέρνηση έχει θέσει ήδη ως στόχο της χρονιάς την «καθαρή έξοδο» από το τρίτο μνημόνιο που λήγει τον Αύγουστο. Ως τέτοια ορίζει την απουσία προληπτικής πιστωτικής γραμμής στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, αλλά το σχηματισμό ταμειακών διαθεσίμων ασφάλειας ( cash buffer ) με κεφάλαια που θα εκταμιεύσει ο ΕΜΣ από αυτά που μένουν αδιάθετα από το τρίτο μνημόνιο. Αυτό λοιπόν αρκεί, κατά την κυβέρνηση, για να πανηγυρίσουμε την «καθαρή έξοδο» από το τρίτο μνημόνιο έχοντας ήδη ψηφίσει σκληρά δημοσιονομικά μέτρα για το 2018 και κυρίως το 2019 και το 2020 και έχοντας ήδη συμφωνήσει σε πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και, κατά μέσο όρο, 2,4% για την μακρά περίοδο μέχρι το 2060.


Μιας και το σύμπαν καθορίζει πολλές από τις αποφάσεις   μας , ας δούμε τι μας επιφυλάσσει για το 2018;  το ταξίδι της αναζήτησης συνεχίζεται ...
Γράφει η Αλεξάνδρα Κάρτα

Ήρθε η στιγμή να αφήσουμε πίσω μας άλλη μία χρονιά και να προχωρήσουμε το επόμενο βήμα που η ζωή μας χαρίζει. Το σύμπαν φροντίζει και αγαπά τις σοφές σκέψεις και πράξεις.

Το 2018 είναι η χρονιά της αποκατάστασης των κοινωνικών διαφορών και η αλήθεια θα προστατεύεται. Ο Κρόνος στην ζωδιακή του θέση θα δώσει δικαιοσύνη και εσωτερική δύναμη σε ανθρώπους που ζουν ηθικά και δίκαια. Ο Δίας θα ευνοήσει μέσα από τον Σκορπιό την ύλη αλλά  και θα φροντίσει τον πνευματικό χώρο και τις τέχνες.  Στο τέλος αυτής της ενωτικής χρονιάς, ο Δίας θα προχωρήσει στο ζώδιο του Τοξότη, όπου θα προσφέρει, αισιοδοξία και τάση προς την φιλανθρωπία την γενναιοδωρία και την πνευματική άνθηση.


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Είναι ώρα για την σιωπηρή πλειοψηφία να αναλάβει τις ευθύνες της

Μπήκαμε για καλά στον 21ο αιώνα, αυτόν της παγκοσμιοποίησης, της γνώσης, της ψηφιακής τεχνολογίας και των ριζικών αλλαγών. Κατά συνέπεια, οι νέοι καιροί, οι νέες συνθήκες ζωής, οι νέες υποχρεώσεις και τα νέα δικαιώματα απαιτούν και νέους ανθρώπους. Το ζήτημα είναι πώς, μέσα από τον μικροσυμφεροντολόγο με την στενή προοπτική, με την κοντή ανάσα, θα αναδυθεί ο νέος, ο ακέραιος, ο έντιμος και υπεύθυνος πραγματοποιός.


Της Ευτυχίας Λαμπροπούλου

Απόψε βρέθηκα με  φιλική παρέα ,  για το καλό είπαμε να παίξουμε κανένα χαρτάκι λόγω των ημερών για να περάσει η ώρα.  Ωραίες που  είναι εκείνες οι στιγμές του παιχνιδιού… δεν βλέπεις τίποτα άλλο, παρά μόνο τα χαρτιά που περνούν από μπροστά σου και προσπαθείς να συγκρατήσεις φιγούρες και αριθμούς . Αδειάζεις, χάνεσαι , δεν σε νοιάζει κανείς  παρά μόνο ο μπαλαντέρ, ο βαλές, η ντάμα και ο ρήγας.  Το παιχνίδι έληξε σχετικά νωρίς , λεφτά δεν υπήρχαν μόνο γράφαμε πόντους …  δεν προλάβαμε καλά – καλά να βγούμε  στην εξώπορτα , μας πλησιάζει ένας λαχειοπώλης,  μας κοιτάζει ευθεία στα μάτια και μας  λέει «πάρτε το τελευταίο και τυχερό».  Άραγε αυτή τη φράση σε πόσους άλλους πριν από εμάς την είχε πει ποιος ξέρει ; Για το καλό και μόνο πήραμε το «τελευταίο» κρατικό λαχείο.