Μια προσεκτική και υπεύθυνη Ελλάδα θα μπορούσε τελικά να βγει ωφελημένη από τη δεκαετή οικονομική και κοινωνική κρίση της….

Του Γιώργου-Στυλιανού Πρεβελάκη*


Το 1919 έμεινε στην ιστορία ως ορόσημο. Είχε μόλις λήξει ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Προετοιμαζόταν η συνθήκη των Βερσαλλιών. Η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική άλλαξε άρδην. Οι ως τότε ηγεμονικές κεντροευρωπαϊκές και γερμανοκρατούμενες αυτοκρατορίες εξαφανίστηκαν –τις διαδέχτηκε μια σειρά από μικρότερα κράτη. Εντούτοις, μετά από είκοσι έτη, η ισχύς της Μεσευρώπης είχε αποκατασταθεί αρκετά ώστε, γαλβανισμένη από τη ναζιστική ιδεολογία, διεκδίκησε και πάλι τη διεύθυνση της Ευρώπης. Και το νέο εγχείρημα απέτυχε, χάρη στην κινητοποίηση των υπερατλαντικών δικτύων. Η δεύτερη αυτή αποτυχία για μια «Γερμανική Ευρώπη» οδήγησε στη διχοτομημένη ψυχροπολεμική Ευρώπη. Με τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου και τη γερμανική ενοποίηση, επανεμφανίστηκαν και επαναλειτούργησαν οι γεωγραφικές πραγματικότητες. Έναν αιώνα μετά το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μια «καλοπροαίρετη» οικονομική και κατ’ επέκταση, πολιτική γερμανική ηγεμονία.



Γράφει ο  Χάρης Καρανίκας

Από το 2015 έως τα τέλη του 2018 αυξήθηκαν θεαματικά οι θέσεις ειδικών συμβούλων, συνεργατών και μετακλητών υπαλλήλων στα πολιτικά γραφεία υπουργών των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και τις νέες θέσεις καταλάμβαναν, σε πολλές περιπτώσεις, στενοί συγγενείς των υπουργών. Ιδού τα στοιχεία.



Του Μιχάλη Τουτζιάρη

«Μια εικόνα χίλιες λέξεις» είναι αυτό που χαρακτηρίζει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο τον «δυστυχή» τραπεζικό τομέα. Και πώς να μην χαρακτηριστεί δυστυχής όταν κάθεται πάνω σε έναν «πύργο από τραπουλόχαρτα», έτοιμο να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή, τα κόκκινα δάνεια. Ο τεράστιος όγκος των μη εξυπηρετούμενων δανείων που υπάρχει σήμερα στην Ευρώπη, (υπολογίζεται σε 760 δισ. ευρώ για τις χώρες της ευρωζώνης), σημαίνει πως πολλοί έχουν χάσει τον ύπνο τους στα κεντρικά της ΕΚΤ, σε αντίθεση με τον κύριο Ντράγκι που ετοιμάζεται να αποχωρήσει τον Οκτώβριο αφήνοντας τον «μουτζούρη» στον επόμενο διοικητή. Οι οικονομολόγοι, σε αντίθεση με τους τζογαδόρους που στοιχηματίζουν σε μετοχές-παράγωγα κ.λ.π, δεν διατείνονται ότι μπορούν να προβλέψουν την ημέρα που θα γίνει το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών, πόσο μάλλον να εντοπίσουν το γεγονός που θα γκρεμίσει τον «πύργο από τραπουλόχαρτα».



Του Γιάννη Κ. Τρουπή

26η Μαΐου, 19η Μαΐου ή μήπως θα έχουμε την έκπληξη με μία Κυριακή μέσα στον Απρίλιο; Όπως όλα δείχνουν η απόφαση για προσφυγή στις κάλπες έχει μάλλον «κλειδώσει» από το Μέγαρο Μαξίμου, αν κρίνουμε από μία επιλογή του κ. Τσίπρα , η οποία δε θα πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Για πρώτη φορά η κυβέρνηση αποφεύγει να διαψεύσει το έντονο κλίμα εκλογολογίας που έχει κυριεύσει τα ΜΜΕ. Σε μία μέρα όπου πολλά ήταν τα δημοσιεύματα στον έντυπο αλλά και ηλεκτρονικό τύπο περί εκλογών την άνοιξη, για πρώτη φορά δεν υπήρξε μία δημόσια ανακοίνωση από το Μαξίμου ή έστω μία δημόσια τοποθέτηση ενός κυβερνητικού αξιωματούχου δίπλα στον πρωθυπουργό, που να επαναλαμβάνει την πάγια θέση περί εξάντλησης της τετραετίας.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

​Αν δεν γνωρίζατε πρόσωπα και πράγματα και σας ζητούσαν να εντοπίσετε ανάμεσα στη βαρύγδουπη ομήγυρη των επισήμων στην ελληνοτουρκική συνάντηση τον ένα και πραγματικό ηγέτη, πώς θα τον ξεχωρίζατε; Η ακριβής απάντηση είναι ότι ο πραγματικός ηγέτης ξεχωρίζει από την ομήγυρη των παρατρεχάμενων διότι είναι ο μόνος που δεν φοράει ακουστικά. Η φωτογραφία που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο έχει αποτυπώσει ένα από τα χαρακτηριστικότερα στιγμιότυπα της επίσκεψης του Ελληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία.