Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς

​​Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής μας είναι το γεγονός πως ελάχιστοι σοβαροί άνθρωποι θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική ή τον δημόσιο βίο γενικότερα. Και ποιος μπορεί να τους ψέξει γι’ αυτό; Η πολιτική έχει γίνει ένα εξτρίμ σπορ για πολύ γερά νεύρα και στομάχια. Στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αυτό που αποκαλούσαμε παλιά «καμίνι» έχει γίνει Κολοσσαίο. Κάθε έννοια ιδιωτικότητας έχει χαθεί.



Το πέρασμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ από την εξουσία θα πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για τη δημιουργία ενός κεντροαριστερού πόλου,απαλλαγμένου από τα ιδεολογικά κατάλοιπα του σοσιαλισμού του 19ου αιώνα

Του Αθανανάσιου Χ.Παπανδρόπουλου

Από ιστορικής πλευράς,η Ελλάδα δεν γνώρισε ούτε Διαφωτισμό,ούτε Βιομηχανική Επανάσταση,ούτε πολιτικά κόμματα αρχών.Κατα συνέπεια,δεν αναπτύχθηκαν στη χώρα,από το 1821 και μετά,τα μεγάλα ιδεολογικά ρεύματα που διαμόρφωσαν τα πολιτικά πεδία στη Δυτική Ευρώπη.Το τοπίο αυτό θα μπορούσε να αλλάξει μετά τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο,αλλά η κομμουνιστική προσπάθεια κατάληψης της εξουσίας και ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε,πήγαν τη χώρα πολλά χρόνια πίσω.Το ίδιο συνέβη και το 1967,,όταν οι συνταγματάρχες κατέλυσαν τη δημοκρατια και απομόνωσαν τη χώρα από το ευρωπαϊκό τότε γίγνεσθαι.




Και ξαφνικά έπεσαν (πάλι) όλοι από τα σύννεφα. Πιο… βίαιη υπήρξε η πτώση εκείνων που τόσον καιρό πίστευαν (και προπαγάνδιζαν) πως η οικονομία είναι το… μεγάλο ατού του κ. Τσίπρα (κατά δήλωσή του, βέβαια). Και ως εκ τούτου, αφού ο άνθρωπος τα είχε όλα λύσει, γιατί να μην ασχοληθεί και με το Σκοπιανό;



Τα μερίδια των ελληνικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές δεν βελτιώνονται, γιατί πολύ απλά οι ανταγωνιστές μας αυξάνουν τα δικά τους πολύ περισσότερο και ταχύτερα, τονίζει στο Liberal.gr ο Σαράντης Καλυβίτης, εξηγώντας γιατί η διατήρηση των εισφορών στα σημερινά υψηλά επίπεδα αποτελεί πλήγμα για τις εξαγωγές και τη προσέλκυση επενδύσεων.

 



Η ανάδειξη της κοινωνίας των δεξιοτήτων και πώς τροφοδοτεί πλουσιοπάροχα λαϊκισμό και δημαγωγία. Η πραγματικότητα της σημερινής αγοράς εργασίας, το πρόβλημα των 50άρηδων και οι δύσκολες απαντήσεις.

Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Την ώρα που, ως φαίνεται, ο λαϊκισμός κερδίζει έδαφος παγκοσμίως, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε πολιτικό επίπεδο, μήπως όλοι όσοι θεωρούν την ανοικτή κοινωνία ύπατη πολιτική αξία θα πρέπει να ξανασκεφτούν το περιεχόμενό της;