Του Αντώνη Κεφαλά

Σε άρθρο του, όπως πάντα αξιοσημείωτο, στην «Καθημερινή» στις 22/09 και με τίτλο «Πότε τελειώνει η κρίση;» ο Στάθης Καλύβας υποστήριξε ότι «…το 2019 είναι η χρονιά που λήγει η κρίση.» Ορθά αποφεύγοντας την συμβατική προσέγγιση όπου η έξοδος ή μη-έξοδος κρίνεται με αναφορά σε οικονομικούς δείκτες, ο Στάθης Καλύβας στηρίζει το συμπέρασμα του στο κεντρικό επιχείρημα ότι η ανάκαμψη έχει αποκτήσει «δυναμική που απουσίαζε μέχρι τώρα» , καθώς η χώρα έχει αποκτήσει «μία νέα και σταθερή κυβέρνηση που διαθέτει μακροχρόνια προοπτική, ισχυρή και αποφασιστική ηγεσία και αξιόπιστη φίλο-επενδυτική οικονομική πολιτική.»


Επιχειρήσεις κολοσσοί όπως η ThomasKook,καταρρεουν  σε εποχές κρίσεων και παραγωγικών μετασχηματισμών, γιατί οι ηγεσίες τους πάσχουν από αλαζονεία και εφησυχασμό.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Η θεαματική και εκρηκτική κατάρρευση της ThomasKook, μιας εταιρίας που ήταν στην παγκόσμια κορυφή της ταξειδιωτικής βιομηχανίας και άρα του τουρισμού, φέρνει στο προσκήνιο ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα,αυτό των ηγετικών στελεχών των ηγετικών επιχειρήσεων και του τρόπου που ασκούν τα καθήκοντά τους. Την ίδια στιγμή όμως, ανάγλυφη προβάλλει και η αλαζονική στάση αρκετών διευθυνοντων συμβούλων και προέδρων διεθνών εταιριών, οι οποίοι από ναρκισσισμό και εγωπάθεια, αρκούνται να δουν και να καταλάβουν κυρίως την πραγματικότητα. Μοιραία λοιπόν η συμπεριφορά αυτή, για κάποιες χιλιάδες εργαζόμενους αλλά και αλλους συνεργαζόμενους με τις εταιρίες αυτές,καταλήγει σε δραματικές εξελίξεις,οι οποίες με τη σειρά τους πλήττουν καίριους οικονομικούς κλάδους.Περιττόν να τονιστεί βέβαια και το κόστος για τις πελατείες των επιχερήσεων αυτών,οι οποίες τελικά υπονομεύεουν και το σύστημα που τις ανέδειξε.



Γράφει η Σοφία Βούλτεψη


Εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές μετά την είσοδο της χώρας στα μνημόνια έχουν γίνει πολλές. Και σε όλες σχεδόν υπήρχε πολιτική στόχευση: Η απόσπαση της προσοχής του λαού από τρέχοντα γεγονότα και η επίρριψη της ευθύνης για την υπαγωγή στα μνημόνια στους «προηγούμενους». Στην περίπτωση της Novartis, όμως, η στόχευση ήταν διαφορετική: Προσωποποιημένη ηθική εξόντωση των πολιτικών αντιπάλων με ποινική δίωξή τους. Και αυτό ήταν κάτι παραπάνω από προπαγάνδα. Ήταν σκευωρία.



Του Ηλία Καραβόλια

Αρκεί η κατάρρευση μιας τεράστιας φίρμας στον τουρισμό για να νιώσουμε οτι η αυξημένη εξάρτηση απο το εισόδημα των ξένων επισκεπτών είναι επικίνδυνη για την οικονομία μιας χώρας όπως η Ελλάδα.Την αποτίμηση της ζημιάς θα την κατανοήσουμε σε μεταγενέστερο χρόνο ωστε να δούμε και ποιό μοντέλο παραγωγής πρέπει επιτέλους να ακολουθησουμε στην οικονομία γιατί αυτό τελικά σχετίζεται με την μετάλλαξη του ίδιου του οικονομικού συστήματος. Υπάρχει φυσικά παρασκήνιο με επίδοξους αγοραστές που περίμεναν στην γωνία αλλά και με κερδοσκόπους που πίεσαν την κεφαλαιοποίηση και στοιχημάτιζαν την πτώχευση της Thomas Cook γνωρίζοντας αυτά που εμείς δεν βλέπουμε : τα ψιλά γράμματα των ισολογισμών και τις δανειακές μοχλεύσεις.



Ο τακτικός συνεργάτης του ιστοτόπου μας, μεταξύ των κορυφαίων διεθνών επιστημονικών συγγραφέων.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Πολυγραφότατος, διαπεραστικός, ανήσυχος και εξαιρετικά κινητικός ο έγκριτος καθηγητής Κωστας Ζοπουνίδης διαπρέπει διεθνως. Πέρα λοιπόν από το Πολυτεχνείο Κρήτης, του οποίου είναι ενεργός συνεργάτης, ο Έλληνας καθηγητής έχει και άλλες διεθνείς διακρίσεις. Μια από αυτές είναι ιδιαίτερης σημασίας, σε μια περίοδο όπου η χώρα έχει ανάγκη από καλή φήμη και εξωστρέφεια.
Όπως μας έγινε γνωστό, ο Έλληνας καθηγητής - ακαδημαϊκός, εντάσσεται διεθνώς στο κορυφαίο 1% των πιο ενεργών επιστημονικών συγγραφέων,Αυτό προκυπτει,από έρευνα του καθηγητη. John PA Ioannidis από το Stanford University συνεργάτες του οποιου δημοσίευσαν μια εργασία (https://journals. plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.3000384), η οποία ποσοτικοποιεί την παραγωγικότητα και τον αντίκτυπο των ερευνητών με βάση τις δημοσιεύσεις τους.