του Πέτρου Ι. Παραρά

        Η ανάγκη αναθεώρησης του άρθρου 32 του Συντ., για την απεμπλοκή της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από την προβλεπόμενη διάλυση της Βουλής σε περίπτωση μη εκλογής του, είχεν ήδη ωριμάσει στα επιτελεία των κομμάτων, με την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να προτείνει, στην Αιτιολογική Έκθεσή της, επαναλαμβανόμενες ψηφοφορίες επί εξάμηνο, εντέλει δε προσφυγή, σε περίπτωση αδυναμίας εκλογής, στο εκλογικό σώμα, για την οριστική λύση. Η διαδικασία αυτή είναι περίπλοκη και, στο τελευταίο στάδιο, αντίθετη και με την θεμελιώδη και μη αναθεωρήσιμη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 Συντ.



Επιχειρήσεις κολοσσοί όπως η Thomas Kook, ιδιαίτερα σε εποχές κρίσεων και παραγωγικών μετασχηματιστών, καταρρέουν γιατί οι ηγεσίες τους πάσχουν από αλαζονεία και εφησυχασμό.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Η θεαματική και εκρηκτική κατάρρευση της Thomas Kook, μιας εταιρίας που ήταν στην παγκόσμια κορυφή της ταξειδιωτικής βιομηχανίας και άρα του τουρισμού, φέρνει στο προσκήνιο ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα των ηγετικών στελεχών των επιχειρήσεων και του τρόπου που ασκούν τα καθήκοντά του. Την ίδια στιγμή όμως, ανάγλυφη προβάλλει και η αλαζονική στάση αρκετών ηγετικών στελεχών, τα οποία από ναρκισσισμό και εγωπάθεια, αρκούνται να δουν και να καταλάβουν κυρίως,την πραγματικότητα. Μοιραία είναι ετσι,η συμπεριφορά αυτή, για κάποιες χιλιάδες εργαζόμενους που εξαρτώνται από αλαζονικές και κωφές ενίοτε ηγεσίες.



Του Σάκη Μουμτζή

Πριν από λίγες ημέρες κατατέθηκε στην ευρωβουλή ψήφισμα που καταδίκαζε τα εγκλήματα του ναζισμού και του κομμουνισμού. Το εν λόγω ψήφισμα δεν το κατέθεσαν περιθωριακά κόμματα του ευρωκοινοβουλίου, αλλά οι κοινοβουλευτικές ομάδες του Λαϊκού κόμματος, των Σοσιαλδημοκρατών, των Φιλελεύθερων, των Συντηρητικών Μεταρρυθμιστών και των Πρασίνων, που ως γνωστόν συνεργάζονται, σε πολλές περιπτώσεις, με την Αριστερά.

 

Αντί η αριστερά να εργάζεται στην κατεύθυνση της ειρήνευσης των χώρων που εξάγουν μετανάστες, της ανοικοδόμησης και της ανάπτυξης τους, εκμεταλλεύεταιτις ‘’εισροές’’ για να κάνει επίδειξη καλοσύνης. Εξάλλου, η λογική της είναι ‘’ worse is better’’: η επιδείνωση των συνθηκών ευνοεί τάχα τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό


Της Σώτης Τριανταφύλλου*


Οι παρεμβάσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στα ευρωπαίκά όργανα δείχνουν ξανά και ξανά την ανοσία που περνιέται για αγάπη προς τον πλησίον. Αν και για να αναχαιτιστεί η άκρα δεξιά χρειάζεται έλεγχος και εξορθολογισμός όλων των ζητημάτων που σχετίζονται με τις επιλεγόμενες εισροές (είμαστε πρωταθλητές στους αφηρημένους, ουδέτερους, όρους), ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει στη φτηνή ρητορική της καρδιάς: ‘’Αυτός είναι ο κόσμος μας, σήμερα. Φλεγόμενος και διχασμένος. Και από μία πλευρά του, απελπισμένοι, καταδιωγμένοι, περιδεείς άνθρωποι με τις οικογένειες τους βουτάνε στη θάλασσα για να γλιτώσουν από τη φωτά’’ – για ποια φωτά μιλάμε ακριβώς; Φαίνεται ότι δεν έχουμε κατανοήσει ότι, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, ο πόλεμος και η ειρήνη ήταν και είναι σχετικές έννοιες και ότι, παραλλήλως, εκτυλίσσονται τεράστια γεωπολιτικά παιχνίδια εναντίον της Ευρώπης: η τουρκική πολιτική είναι το πιο τετριμμένο παράδειγμα.

 

Γράφει ο Δρ. Αντώνης Ζαϊρης

Στην μετά κρίση περίοδο στη Δύση, αν κανείς προβεί σε έναν ψύχραιμο απολογισμό και ποιοτική ανάλυση της συμπεριφοράς των πολιτικών και οικονομικών ελίτ, θα διαπιστώσει, μία ιδιάζουσα τεχνοκρατική αλαζονεία και υπεροψία στην πρόταξη ωφέλιμων εθνικών λύσεων και σοβαρών επεξεργασμένων προτάσεων στην αντιμετώπιση κρίσιμων οικονομικών, αλλά και κοινωνικών προβλημάτων.