Του  Κώστα Χριστίδη*

       
Δεν έχουμε, βεβαίως, ξεχάσει τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες που κατέτρεχαν τα μέλη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και προσωπικώς τον κ. Τσίπρα όταν ασκούσαν εξουσία. Οι Ευρωπαίοι θα παρακαλούσαν να μας δανείσουν, τα μνημόνια θα σχίζονταν με ένα νόμο, ένα άρθρο, θα έρχονταν επενδύσεις περισσότερες από όσες μπορούσε η χώρα να διαχειρισθεί κ.ο.κ. Γινόταν μάλιστα προσπάθεια ώστε οι ψευδαισθήσεις να μεταφερθούν  και στους πολίτες, με κορυφαίο παράδειγμα την εγκαινίαση του μετρό Θεσσαλονίκης από τον κ. Τσίπρα εν μέσω μουσαμάδων, οι οποίοι παρίσταναν σταθμό με εκδοτήρια εισιτηρίων εν είδει ‘’χωριού Ποτέμκιν’’.


Η παρέλαση της 28η Οκτωβρίου επιβλήθηκε από τον ίδιο το λαό! Δεν είναι καθεστωτική τελετουργία. Είναι ζωντανή λαϊκή παράδοση…

Ξεκίνησε επί Κατοχής. Με πρωταγωνίστριες μαυροφορεμένες γυναίκες – χήρες ως επί το πλείστον – που συγκεντρώνονταν και παρηύλαναν μέσα στις πόλεις, κρατώντας στα χέρια ελληνικές σημαίες, κάτω από τη κάνες των στρατευμάτων Κατοχής, για να γιορτάσουν το ΟΧΙ στον Κατακτητή…

Tου Θανάση Κ.

Για να διατρανώσουν την υπερηφάνεια τους:

 

Γράφει ο Ανδρέας Δρυμιώτης


Τις τελευταίες εβδομάδες ξαναβγήκε στην επικαιρότητα το θέμα του τηλεφωνήματος προς τον Πούτιν, σχετικά με τη δυνατότητα εκτύπωσης δραχμών στη Ρωσία. Ολοι αρνούνται ότι έχουν γνώση για το τηλεφώνημα και το αποδίδουν στη φαντασία του Ολάντ. Ας ξεκαθαρίσουμε το προφανές: Αν έγινε το τηλεφώνημα, ο μόνος που θα μπορούσε να το κάνει, είναι ο τότε πρωθυπουργός. Αρχηγός κράτους μόνο με αρχηγό κράτους μιλάει! Ο Τσίπρας είναι ο μόνος που δεν το διέψευσε ακόμα. Τώρα πάμε στην ουσία. Ολοι αρνούνται ότι αναζητούσαν τρόπους για να πάμε στη δραχμή. Αυτό είναι τεράστιο ψέμα. Η επιβεβαίωση μας δόθηκε γραπτά από τους πρωταγωνιστές της ιστορίας, όπως τεκμηριώνω αμέσως.


Ούτε αιφνιδιαστικές ούτε απρόβλεπτες είναι οι εξελίξεις που αφορούν στη βιωσιμότητα της Συμφωνίας των Πρεσπών δηλώνει στο Liberal.gr o Αλέξανδρος Μαλλιάς, προσθέτοντας ότι πλέον καθίσταται εύθραυστη. Μάλιστα τονίζει ότι μια προσεκτική μελέτη του κειμένου της Συμφωνίας επιβεβαιώνει πόσο ριψοκίνδυνη αν όχι επικίνδυνη ήταν η όλη διαδικασία και προσθέτει πως η σημερινή κυβέρνηση θα κληθεί να διαχειριστεί προκλήσεις που έμειναν ανοιχτές από την προηγούμενη.


Όπως αποδείχθηκε πλέον, η Συμφωνία των Πρεσπών θα διδάσκεται στις διεθνείς Διπλωματικές Ακαδημίες ως λαμπρό «παράδειγμα προς…αποφυγήν»!
Ως ιστορικό προηγούμενο που συμπυκνώνει όλα όσα ΔΕΝ πρέπει να κάνει κανείς στην εξωτερική Πολιτική.

Του Θανάση Κ. 

* Πρώτον, η μία χώρα εκ των δύο – η μεγαλύτερη και από κάθε άποψη σπουδαιότερη γεωπολιτικά – υποχρεώθηκε σε μια πρωτοφανή παραχώρηση αλλοίωσης της Ιστορίας της, από μιαν άλλη χώρα (μικρότερη και από κάθε άποψη ελλιποβαρή διεθνώς), η οποία επιπροσθέτως εγγράφει και υποθήκες αλυτρωτισμού σε βάρος της πρώτης.