Ο «Καλλικράτης», ο θάνατος ενός δημάρχου και η άνευ πρακτικής αξίας μεταμέλεια του διαδόχου του με έξι χρόνια καθυστέρηση

του Αδώνιδος Γεωργιάδη(*)

Συχνά σκέφτομαι ότι έχουμε φτιάξει ένα κράτος το οποίο ένας νους από ψηλά πρέπει να κάνει κάποιου είδους αστείο μαζί μας και να σκέφτεται κάθε μέρα: «Τι πιο δύσκολο μπορώ να τους βάλω να φτιάξουν, για να κάνουν πιο δύσκολη ακόμη και την πιο απλή κίνηση;». Το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα από όσα έχω συναντήσει είναι αυτό που συνέβη με μια πολύ γνωστή βιομηχανία, που ανήκει σε μεγάλο όμιλο. Το 2009 οι άνθρωποι της εταιρείας αποφάσισαν να μεγαλώσουν το εργοστάσιο που έχουν στην Αθήνα και να φέρουν εδώ την παραγωγή για την Ανατολική Ευρώπη. Πήγαν, λοιπόν, και βρήκαν ένα οικόπεδο 150 στρεμμάτων σε μια κοινότητα, για να φτιάξουν το εργοστάσιό τους. Πριν αγοράσουν την έκταση, μίλησαν με τον τότε κοινοτάρχη και του εξήγησαν τι προτίθεται να κάνουν, θέτοντας ως προφανή προϋπόθεση να δεχτεί η κοινότητα την αλλαγή χρήσης γης ώστε να επιτρέπεται να γίνει η βιομηχανία στη συγκεκριμένη περιοχή.


Του Ερρίκου Μοάτσου, Διευθύνων Σύμβουλος της AXA Ελλάδας

Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και των επιπτώσεών της είναι ένας από τους στόχους για τη βιώσιμη ανάπτυξη (Sustainable Development) των Ηνωμένων Εθνών. H κλιματική αλλαγή επηρεάζει όμως και πολλούς από τους άλλους στόχους για τη βιώσιμη ανάπτυξη, καθώς οι επιπτώσεις της είναι παγκόσμιες, πλήττονται οι κοινωνίες και οι πολίτες τους, η δε εξέλιξή της στο μέλλον θα έχει καταστροφικές συνέπειες αν δεν ανακοπεί.



Του ΤΑΣΟΥ ΑΒΡΑΝΤΙΝΗ

Ο εθνικοσοσιαλισμός έχει σημαντικές διαφορές τόσο από τον φασισμό όσο και από τα κατά καιρούς εφαρμοσμένα παραδείγματα σοσιαλισμού στην υφήλιο. Ενα είναι όμως βέβαιο, ότι ο εθνικοσοσιαλισμός γεννήθηκε από την ίδια μήτρα που γέννησε όλες τις άλλες εκδοχές του σοσιαλισμού και σε καμιά περίπτωση δεν υπήρξε δημιούργημα του καπιταλισμού, όπως ισχυρίζονται κατά καιρούς διάφοροι σοσιαλιστές και κομμουνιστές. Κεντρική του ιδέα, ο ασφυκτικός έλεγχος και η ρύθμιση της οικονομίας από το κράτος.


* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.


Με τους πλέον συντηρητικούς υπολογισμούς (απασχόληση 10 λεπτών), η καταχώριση των προσωπικών στοιχείων που ήδη υπάρχουν στα αρχεία και θα έπρεπε να παρουσιάζονται προσυμπληρωμένα, ισοδυναμεί με 167.000 ανθρωποώρες για κάθε ένα εκατομμύριο δηλώσεων! ΙΝΤΙΜΕ


Θα ξεκινήσω με ένα ανέκδοτο για να σας φτιάξω τη διάθεση. Συζητάνε δύο φίλοι για τις σχέσεις τους με τις συζύγους τους. Λέει ο ένας: «Στο σπίτι έχουμε χωρίσει τα θέματα με τα οποία ασχολείται ο καθένας μας και έτσι αποφεύγουμε τους καβγάδες και τις αντιπαραθέσεις». «Πολύ ωραία, αλλά πώς τα χωρίσατε;», τον ρωτά ο άλλος. «Πολύ απλά, η γυναίκα μου ασχολείται με τα μικροπράγματα, όπως τα εβδομαδιαία ψώνια, το πού θα πάμε διακοπές, το φροντιστήριο, τα ρούχα των παιδιών και διάφορα άλλα επουσιώδη, ενώ εγώ με τα μεγάλα θέματα». «Μπράβο, και με ποια μεγάλα θέματα ασχολείσαι εσύ;». «Με τον πόλεμο στη Συρία, την κλιματική αλλαγή, την πείνα στην Αφρική και άλλα παρόμοια σημαντικά θέματα»! Κόκαλο ο φίλος.


Γράφει η Χριστίνα Φίλιππα

Η  ιστορία μπορεί να μην επαναλαμβάνεται και σίγουρα δε γράφεται με «Αν». Όμως  όπως έλεγε ο Μαρκ Τουέν κάνει συχνά ομοικαταληξίες.

Πρόσφατα γράψαμε για τη μετακίνηση του εδάφους λόφου η οποία παρατηρήθηκε τον Ιανουάριο του 1888, στην τοποθεσία «Λαμπίρη αμπέλια»  που είχε κατασκευαστεί  η σιδηροδρομική γραμμή «Αίγιο – Πάτρα, λίγες βδομάδες μετά το πρώτο δρομολόγιο  που έγινε 11 Δεκεμβρίου 1887.  Το  φαινόμενο αφορούσε κατασκευαστικά λάθη του έργου .