Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Τις τελευταίες ημέρες διάβασα αρκετές εκθέσεις ιδεών που καταδικάζουν τα σύνορα – όχι μόνον τα ελληνοτουρκικά. Οι περισσότερες απ’ αυτές δεν έχουν βέβαια τη γοητεία της σάχλας που χειρίζεται με τόση δεξιότητα ο μέγας φακίρης της οικονομίας Βαρουφάκης. Η διάνοιά του που δεν καταδέχεται να δει τη γη από τη Γη μας διαβεβαίωσε ότι από το Διάστημα τα σύνορα είναι παραλογισμός, επειδή δεν φαίνονται. Θα του υπενθύμιζα ότι πολλά πράγματα της ζωής δεν φαίνονται, όπως ο κορωνοϊός, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Ούτε στη θάλασσα τα σύνορα είναι ορατά, γεγονός που είχε μπερδέψει προ ετών τον τότε συνεταίρο του, Τσίπρα.



Του Χρήστου Χωμενίδη

Μυστήριο μέγα η Θεία Κοινωνία. Μυστήριες και οι βουλές του Κυρίου. Εάν χριστιανική πίστη σημαίνει να τις εμπιστεύεσαι απόλυτα, να ασπάζεσαι την προτροπή του Χριστού "μη μεριμνάτε τι φάγητε και τι πίητε… ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην Αυτού…" από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, τότε το ερώτημα εάν ο κοροναϊός μεταδίδεται με το κοινόχρηστο κουταλάκι χάνει κάθε σημασία. ΄Ετσι κι αλλιώς, όποιος πεθαίνει μεθίσταται εν Χώρα Ζώντων, εν Σκηναίς Δικαίων. Και οι πενθούντες είναι μακάριοι αφού "παρακληθήσονται". Αφού θα παρηγορηθούν.



Η κατάρρευση των αγορών και ο φόβος ότι η παγκόσμια οικονομία θα μπει σε ύφεση δείχνουν ότι η επιδημία του κοροναϊού λειτουργεί ως καταλύτης για να έρθει στο προσκήνιο η λανθάνουσα κρίση της παγκόσμιας οικονομίας

του Αθ.Χ.Παπανδρόπουλου

Μιά κρίση τεράστιου παγκόσμιου ιδιωτικού και δημοσίου χρέους,αλλά και υπερκατανάλωσης σε χώρες με μέτρια παραγωγική βάση.Από την άλλη πλευρά ελάχιστη προσοχή δόθηκε στην κινεζική οικονομία,την εσωτερική της υπερχρέωση και τη στροφή που το ΚΚΚίνας είχε κάνει πρός την κατεύθυνση της ενίσχυσης της ζήτησης στο εσωτερικό της χώρας,όπου οι ανισότητες είναι κολοσσιαίες.
Πανικός στην παγκόσμια οικονομία – Ο κοροναϊός, καταλύτης για μια κρίση που ήταν ενεργή καιρό τώρα | in.gr



Τι είναι «πολιτική συναίνεση»; Είναι όταν μια κοινωνία συμφωνεί – «συναινεί» – σε πολύ υψηλά ποσοστά γι’ αυτά που πρέπει να κάνει, ώστε να αντιμετωπίσει κρίσιμα πολιτικά προβλήματα…

Του Θανάση Κ. 

Πρώτη παρατήρηση: όταν το πρόβλημα είναι κρίσιμο, αλλά η κοινωνία συμφωνεί να… μην κάνει τίποτε, αυτό δεν λέγεται «συναίνεση».

Λέγεται παράλυση…


της Σώτης Τριανταφύλλου, συγγραφέας και αρθρογράφος στην εφημερίδα "Τα Νέα"

Από τότε που σε μια επίσκεψή της σε σχολείο η Άνγκελα Μέρκελ απέτυχε να εντοπίσει το Βερολίνο στον χάρτη, φοβάμαι ότι οι γνώσεις των ευρωπαίων στη γεωγραφία δεν τους επιτρέπουν να δουν ότι η Ελλάδα είναι η πύλη της Δύσης. Επίσης, φοβάμαι ότι η υπαρξιακή κρίση, ιδιαίτερα με τους ευθυνόφοβους Ευρωπαίους ηγέτες που μας περιβάλλουν, θα καταλήξει σε αφανισμό του ευρωπαϊκού είδους- όπως συμβαίνει π.χ. με τον αργυροπελεκάνο και τον ρινόκερο. Πράγματι, τέτοιες προειδοποιήσεις ακούγονται σαν οράματα Συντέλειας: καβαλάρηδες, δαίμονες και εξωγήινα πλάσματα που φτεροκοπάνε. Αλλά, δεν είναι έτσι. Η οιονεί κατάργηση των ευρωπαϊκών και εθνικών συνόρων, που απορρέει από τη χρόνια πολιτική κατευνασμού ή από την απουσία πολιτικής, συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Πολλοί τη χαρακτηρίζουν «φιλοξενία». Όπως συνήθως, καμιά καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη.