Γράφει η Χριστίνα Φίλιππα

Η  ιστορία μπορεί να μην επαναλαμβάνεται και σίγουρα δε γράφεται με «Αν». Όμως  όπως έλεγε ο Μαρκ Τουέν κάνει συχνά ομοικαταληξίες.

Πρόσφατα γράψαμε για τη μετακίνηση του εδάφους λόφου η οποία παρατηρήθηκε τον Ιανουάριο του 1888, στην τοποθεσία «Λαμπίρη αμπέλια»  που είχε κατασκευαστεί  η σιδηροδρομική γραμμή «Αίγιο – Πάτρα, λίγες βδομάδες μετά το πρώτο δρομολόγιο  που έγινε 11 Δεκεμβρίου 1887.  Το  φαινόμενο αφορούσε κατασκευαστικά λάθη του έργου .

Αν όμως πάρουμε τη «γραμμή» χρονολογικά προς τα πίσω θα διαπιστώσουμε ότι  εκείνη η πρώτη διαδρομή, που ήταν τόσο σημαντική, σε εποχές που το ταξίδι δεν είχε τις σημερινές διαστάσεις, υπήρξε μοιραία, θα λέγαμε.

Το τραίνο στη διαδρομή  από Αίγιο προς Πάτρα, εκτροχιάστηκε!

Ας πάρουμε το ταξίδι απ την αρχή. Το τραίνο έφυγε από το Αίγιο με καθυστέρηση, γύρω στις  3:30 μ.μ. Αφού πέρασε τη στάση του χωριού Μουρλά προς Σελιανίτικα και ενώ βρισκόταν πάνω στη γέφυρα του χειμάρρου Θολοποτάμου, οι επιβάτες αισθάνθηκαν μεγάλο τράνταγμα και κούνημα. Κοιτώντας έντρομοι έξω  αντιλαμβάνονται ότι ο συρμός εκτροχιάζεται. Φαντάζεστε τι επακολούθησε, αν αναλογιστούμε και συνυπολογίσουμε τα διάφορα έντονα συναισθήματα που προφανώς κατείχαν τους επιβάτες  στην επαφή τους με ένα πρωτόγνωρο ταξιδιωτικό μέσο. Άρχισαν οι κραυγές και τα κλάματα και δύο επιβάτες εκ του πανικού πήδησαν εκτός τραίνου. 

Ο οδηγός κατορθώνει  με τη σάλπιγγά του να ειδοποιήσει τον μηχανικό και εκείνος να σταματήσει το τραίνο, βαγόνια του οποίου είχαν συρθεί εκτός ραγών για περίπου 100μ και απείχαν από την άκρη της γέφυρας μόλις 3-5 εκατοστά.

Οι επιβάτες έτρεξαν άλλοι να βοηθήσουν τους δύο τραυματίες και άλλοι προσπαθούσαν να καταλάβουν τι συμβαίνει.  Ο ένας  επιβάτης  που πήδηξε εκτός τραίνου ήταν ελαφρά τραυματισμένος γιατί σύρθηκε στο χώμα. Ο  άλλος όμως ονόματι Αντωνόπουλος, φοιτητής, είχε κυριολεκτικά εκσφενδονιστεί σε βάθος τουλάχιστον 15μ. στο ποτάμι.  Η κατάσταση του παιδιού ήταν κρίσιμη. Ήταν βαρειά τραυματισμένος και είχε αιμορραγία.  Στον τόπο του δυστυχήματος κατέφθασαν ο δήμαρχος Αιγίου και ο γιατρός Σωτηρόπουλος. Ο τραυματίας μεταφέρθηκε στην εξοχική οικία  Κέλερ για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες. Εκεί, εκτός της μεγάλης αιμορραγίας, ο γιατρός διαπίστωσε και παράλυση των κάτω άκρων του δύστυχου νέου και αποφάνθηκε ότι ελπίδες ζωής δεν υπήρχαν.

Μέσα σ΄αυτή τη τραγική κατάσταση, φάνηκε η  ανοργανωσιά και η ανετοιμότητα  της εταιρίας και του κράτους για την  παράδοση του έργου.  Όλοι μαζί προσπαθούσαν να   αποφασίσουν τι μέλλει γενέσθαι. Αφού κατάφεραν με πολύ κόπο να επαναφέρουν τα βαγόνια στις ράγες, προσπαθούσαν να πείσουν τους έντρομους επιβάτες να επιβιβαστούν για να γυρίσουν σιγά-σιγά πίσω στο Αίγιο γεγονός που κατορθώθηκε στις 10μμ . Ούτε εκεί τελείωσε η περιπέτεια όμως. Αφού έφτασε το τραίνο από Αθήνα , επιβίβασαν όλους τους επιβάτες σ αυτό. Όμως  και την επομένη στη διαδρομή Πάτρα –Αιγιο και Αίγιο – Πάτρα στο ίδιο σημείο παρατηρήθηκε ταλάντωση και οι επιβάτες τρόμαξαν ότι πρόκειται για εκτροχιασμό.

Η εφημερίδα «Ακρόπολις» μιλάει για βιασύνη παράδοσης του τμήματος Αιγίου – Πάτρας, ελλιπή μέριμνα  για την πρόσληψη ικανού και  εκπαιδευμένου προσωπικού, το οποίο προσελήφθη μάλλον με γνώμονα τα ρουσφέτια . Άλλωστε, όπως  μας ενημερώνει η ίδια εφημερίδα, και ο διευθυντής της Εταιρίας κ. Ιωάννης Δούμας είχε διαφωνήσει με την παράδοση της γραμμής Αιγίου –Πατρών θεωρώντας ότι  «λίαν εσπευσμένως» δόθηκε σε λειτουργία  και θα έπρεπε να παραδοθεί μετά τον Ιανουάριο.

Στις 18 Δεκεμβρίου, λίγες μέρες μετά, η «Ακρόπολις» θα δημοσιεύσει επιστολή κάποιου μηχανικού ο οποίος  ισχυρίζεται για το έργο ότι πρόκειται για προχειροδουλειά και ότι σε άλλα κράτη διορίζονται ειδικοί μηχανικοί των σιδηροδρόμων ως επιθεωρητές των παλαιών και των νέων γραμμών, τις δε επιθεωρήσεις τους εκτελούν με νηφαλιότητα, ησυχία και προσοχή και όσον αφορά τις νέες γραμμές με μεγάλη λεπτομέρεια διότι έχουν «ευθύνη». Στην Ελλάδα, συνεχίζει ο συντάκτης της επιστολής, τους μηχανικούς τους στέλνουν την τελευταία ώρα για τα εγκαίνια ακολουθούμενοι από πλήθος προσκεκλημένων . Η «επιθεώρηση» ξεκινά με γεύμα, γέλια, συγχαρητήρια, προπόσεις και μετά όλοι μαζί αποφαίνονται «περί της κάμψεως των γεφυρών» και περί επιτυχόντος ενός δημάρχου ή παρέδρου. «Διατί λοιπόν παραξενεύονται οι εξ Αιγίου και Πατρών ανταποκριταί σας δι όσα συμβαίνουν εις την γραμμήν ΣΠΑΠ αφού «ελληνικώς» παρεδόθη εις κοινήν χρήσιν»; αναρωτιέται. Ας έχουν λίγη υπομονή και εκ των δυστυχημάτων ίσως θα οδηγηθούν οι «ανεύθυνοι» να βρουν τα σφάλματα της νέας γραμμής, καταλήγει   (υπογραφή) Ένας μηχανικός.

Με το χαρακτηριστικό του τρόπο ο Σουρής αφιερώνει στο «Ρωμιό» 9/11/1887 τα τεκταινόμενα στα εγκαίνια της σιδηροδρομικής γραμμής Πελοποννήσου και μεις θυμόμαστε τον στίχο του αξέχαστου Μανώλη Ρασούλη «Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν»…

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.