Του Θανάση Κ.

 Πολλοί χρησιμοποιούν την πανδημία του κορωνοϊού, αποκλειστικά ως πρόσχημα, για να ανοίξουν ιδεολογικά μέτωπα, να χτυπήσουν αντιπάλους τους και να βγάλουν εμμονικά απωθημένα…

Στην Αμερική, για παράδειγμα, οι Δημοκρατικοί που ήταν αντίθετοι και τον Ιανουάριο και το Φεβρουάριο να σταματήσουν οι πτήσεις ΗΠΑ-Κινάς! Και κατηγορούσαν τον Τράμπ ως… “ρατσιστή”, επειδή εκείνος προειδοποιούσε για τον κίνδυνο από τον “κινέζικό ιό”.

 

Γράφει ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος

Ο ΕΒΡΟΣ αποτελεί καμπή στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, τόσο για την Ευρώπη, όσο και για την Ελλάδα. Χαρακτηρίστηκε από τους ευρωπαίους «ασπίδα» της ΕΕ. Αυτή τη φορά όμως, η Ευρώπη δε μπορεί να κρυφτεί πίσω της. Είναι η ώρα να αναλάβει την ευθύνη να διαμορφώσει μα βιώσιμη και μακρόπνοη μεταναστευτική πολιτική. Γιατί το μεταναστευτικό ήρθε για να μείνει. Οι μεταναστευτικές ροές από την Τουρκία δεν αποτελούν παρά μικρό μέρος του ευρύτερου προβλήματος.

 

Του Χρήστου Χωμενίδη

Συγκρίνουν αρκετοί επαΐοντες την κρίση του κορονοϊού και ό,τι φέρνει μαζί της με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό που ξέρω εγώ είναι ότι στην Ελλάδα ανάλογες καταστάσεις έχουμε να αντιμετωπίσουμε από το 1974.


Του  Κώστα Χριστίδη   *

     
Η Ελλάδα αντιμετωπίζει, βάσει των μέχρι στιγμής δεδομένων, την πρωτοφανή κρίση που προκάλεσε ο κορωνοϊός πολύ καλύτερα από ότι άλλες χώρες ή περιοχές με πιο προηγμένα υγειονομικά συστήματα, όπως π.χ. Αγγλία, Δανία, Λομβαρδία. Πού οφείλεται αυτή η ευνοϊκή      εξέλιξη ; Χωρίς αμφιβολία στο γεγονός ότι η χώρα μας έλαβε έγκαιρα και αποφασιστικά τα κατάλληλα μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού και τα εφαρμόζει με αποτελεσματικότητα. Αυτή είναι η σημασία της ύπαρξης ικανής πολιτικής ηγεσίας που λειτουργεί με ταχύτητα και τεχνοκρατική επάρκεια. Αυτό δεν θα ήταν δυνατόν εάν υπήρχε κυβέρνηση συνασπισμού πολλών κομμάτων ή μία ανεπαρκής, ιδεοληπτική κυβερνητική ηγεσία. Ευτυχώς ο ελληνικός λαός, προ εννέα περίπου μηνών, έκανε σωστή πολιτική επιλογή.

Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος


Σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας οι περίοδοι οικονομικής ευημερίας και ανάπτυξης, όποτε δηλαδή είχαμε θεαματικά επιτεύγματα στην πρόοδο και στον πολιτισμό, βάθαιναν οι οικονομικές ανισότητες.