Λαγκάρντ: Ο πληθωρισμός δεν θα έχει διάρκεια -Θα υποχωρήσει πάλι το 2022

Του Τάσου Δασόπουλου 

Ακόμη και αν οι αποφάσεις για αλλαγές στη νομισματική πολιτική και κυρίως για το έκτακτο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων μεταφερθούν για το τελευταίο τρίμηνο του χρόνου, η ΕΚΤ θα υποχρεωθεί σήμερα να δώσει ένα στίγμα των προθέσεών της για το άμεσο μέλλον.

Αν ήταν "έντονη" η συνεδρίαση του νομισματικού συμβουλίου της Κεντρικής Τράπεζας του Ευρώ τον περασμένο Ιούλιο, η σημερινή συνεδρίαση έχει όλες τις προϋποθέσεις να γίνει "εκρηκτική" αφού τα μέλη του συμβουλίου που επιθυμούν άμεσα αλλαγές, έχουν όλα τα στοιχεία για να το απαιτήσουν. Η ευρωζώνη αναπτύχθηκε το δεύτερο τρίμηνο του χρόνου με ρυθμό 2,2%, ενώ ο πληθωρισμός σκαρφάλωσε στο 3% για τον Αύγουστο.

Τι λέει ο Μανόλης Κορρές για το τσιμέντο στην Ακρόπολη | Protagon.gr

του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Γράφω εν θερμώ. Σήμερα είχα την τύχη να περάσω όλη την ημέρα μου στην Ακρόπολη, με οδηγό τον Μανόλη Κορρέ. Μαζί μας και μια μικρή ομάδα φίλων. Η συνάντηση κράτησε έξι ώρες. Δεν σταμάτησε να μιλάει, να εξηγεί, να αναδεικνύει λεπτομέρειες και κρυμμένες σημασίες στα επεισόδια του Βράχου, που κατά τα άλλα τις προσπερνάς αδιάφορος. Ενα γενναιόδωρο κράμα γεωλογίας, Ιστορίας, αρχαιολογίας, αρχιτεκτονικής ευαισθησίας, που σε ακολουθεί σε κάθε σου βήμα. Και κάτι ακόμη όμως, που κάνει το βλέμμα του Κορρέ να ξεχωρίζει. Είναι η εμπειρία που μεταμορφώνει την απεραντοσύνη της γνώσης σε ζωντανή πραγματικότητα. Ξεχωρίζω δύο σημεία, τα οποία θεωρώ κομβικά και ταυτίζομαι απολύτως. Το πρώτο είναι η σημασία που δίνει στο βλέμμα. «Να βλέπεις αυτό που βλέπουν τα μάτια σου», όπως έλεγε ο Σαρλ Πεγκί. Μην ξεχνάμε την αρχαία σημασία της λέξης θεωρία: παρατήρηση, θέαση, εξέταση. Σήμερα έχει καταντήσει να σημαίνει την οργάνωση μιας νοητικής κατασκευής που έχει μεγαλύτερη ισχύ από την πραγματικότητα. Το δεύτερο είναι η στιγμή που αντικρίσαμε τον Παρθενώνα. Κάποιος από την ομήγυρη τον ρώτησε, αν όταν τον βλέπει, κυριαρχεί στο βλέμμα του η τριβή της συνήθειας. Ηταν απόλυτος: Οχι, δεν μπορώ να ξεπεράσω τη συγκίνηση. Την έχω μέσα μου. Στεκόμασταν στην περιβόητη διαδρομή που μερικούς μήνες πριν είχε εξαγριώσει έναν ολόκληρο όχλο ανειδίκευτων αισθηματιών. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι επιτρέπει στο βλέμμα να δει με ακόμη περισσότερη καθαρότητα τη μορφή του Παρθενώνα.

ΑΕΠ – News.gr

 

 του  Παναγιώτη Ε. Πετράκη

Είναι η τρίτη φορά τους τελευταίους μήνες που οι εξελίξεις στον ρυθμό μεγέθυνσης της οικονομίας μας εκπλήσσουν θετικά. Η πρώτη ήταν η μικρότερη ύφεση του αναμενόμενου το 2020, η δεύτερη ήταν ο ρυθμός ανάκαμψης του πρώτου τριμήνου του έτους και τώρα ο ρυθμός ανάκαμψης του δεύτερου τριμήνου. Με δεδομένο μάλιστα την καλύτερη του αναμενόμενου ανάκαμψη του τουρισμού δεν αποκλείεται να συμβεί το ίδιο και στο τρίτο τρίμηνο.

Είναι μάλιστα εμφανής η θετική απόκλιση ακόμα και στις προβλέψεις της Κυβέρνησης που εκτιμούσε ένα +3,6% για το 2021 και τώρα εκτιμούμε ότι θα κινηθεί πάνω από το 5%.

 

Δημαγωγοί, οι κακοί «αγωγοί» της Δημοκρατίας - Marketnews.gr

Του Κώστα Κούρκουλου 

Ήταν ο Θουκυδίδης, αυτός που πρώτος διέστειλε  την πολιτική από τη δημαγωγία. Όταν, στο πρόσωπο του Περικλή, όρισε την πολιτική δράση ως προσφορά έργου στην πόλη. Το οποίο μάλιστα, υπερβαίνοντας σε διάρκεια και σημασία τη ζωή των θνητών δημιουργών του, σηματοδοτεί την συλλογική αθανασία. Ενώ οι δημαγωγοί - π.χ. Κλέων και Αλκιβιάδης - αδιαφορούσαν ακόμη και για το αν παρέσυραν την πόλη στην καταστροφή. 

Έκτοτε, κάθε φορά που η δημαγωγία τρεπόταν σε κυρίαρχη κουλτούρα χωρίς να αναγνωρίζεται ως τέτοια, είχε εφιαλτικά αποτελέσματα. «Ο Χίτλερ δεν θα μπορούσε να έρθει στην εξουσία…. αν στη Γερμανία της Βαϊμάρης δεν είχε υπάρξει κουλτούρα δημαγωγίας». (Πατρίσια Ρόμπερτς – Μίλερ, «Δημαγωγία και Δημοκρατία»).  

 

Το Κρατικό Βραβείο για το τελευταίο ποιητικό έργο του «Αυτός ο κάτω ουρανός» (εκδ. Ίκαρος) που φώτιζε τις νύχτες μας και ο δεκαοχτάμηνος αγώνας του στις εντατικές στην πρώτη γραμμή της πανδημίας και οι πολύτιμες διαδικτυακές συμβουλές του, έκαναν τον Γιάννη Αντιόχου, φύλακα άγγελό μας σε όλο αυτό το παράλογο που ζήσαμε κι εξακολουθούμε να βιώνουμε. Ως Liberal.gr αυτόν ακριβώς αναζητήσαμε. Ποιητή και υγειονομικό ταυτοχρόνως. Ούτε μια ερώτηση δεν άφησε να πέσει κάτω. Ας μοιραστούμε τις ιαματικές απαντήσεις του.

 

Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα

 

- Κύριε Αντιόχου, τα τελευταία χρόνια τα «είδατε» όλα: βρεθήκατε κατ’ επανάληψη τρίτο- πάτωμα- κόλαση, στο νοσοκομείο σε εποχή πανδημίας, και έβδομο- ουρανό, βραβευτήκατε με το Κρατικό βραβείο ποίησης και καθ’ ομολογία είστε αν όχι ο καλύτερος, ένας από τους καλύτερους ποιητές της σημερινής εποχής. Χρειαζόταν το ένα για να συμβεί το άλλο; Βαρύ το τίμημα, αλήθεια τι επίγευση άφησε;

 

Νομίζω πως δεν θα μπορούσε να περιγράψει κανείς καλύτερα αυτόν τον ανελκυστήρα συναισθημάτων και καταστάσεων, κ. Γκίκα. Ναι, τα «είδα» όλα. Όλοι τα «είδαμε» όλα. Την ημέρα που έμαθα για το κρατικό βραβείο ποίησης, ήμουν στη μέση μιας συνεδρίασης Επιτροπής Λοιμώξεων προσπαθώντας με τα μέλη να βγάλουμε απόφαση αξιολογώντας τα νέα δεδομένα της μετάλλαξης δέλτα που προκύπταν μέσα από τον τεράστιο όγκο μοριακών τεστ που διενεργούσαμε και τα δεδομένα του κλειστοπληθυσμού του νοσοκομείου. Θυμάμαι, ήρθε ένα μήνυμα από φίλο ποιητή μ’ έναν σύνδεσμο και τη λέξη συγχαρητήρια, άνοιξα το link του Υπουργείου Πολιτισμού και μάλλον χλόμιασα ή πάγωσα.