ευρωπαϊκός στρατός | από το iefimerida.gr
 Του Παναγιώτη  Ιωακειμίδη

Η μεγάλη πρόκληση και το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) μπορεί να εξελιχθεί σε υπερδύναμη με τις αναγκαίες στρατιωτικές δυνάμεις, Ευρωπαικό στρατό . Το ερώτημα επανήλθε επιτακτικά στην ατζέντα της ΕΕ μετά την ταπεινωτική ήττα Δύσης και Ηνωμένων Πολιτειών (ΗΠΑ) στο Αφγανιστάν και κυρίως μετά την απόφαση της Ουάσιγκτον να αποχωρήσει εσπευσμένα ( και χαοτικά) από τη χώρα ύστερα από εικοσαετή παρουσία εκεί χωρίς προηγουμένως να διαβουλευθεί με τους Ευρωπαίους συμμάχους της. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν αρκετοί Ευρωπαίοι από τις εξελίξεις αυτές είναι ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να στηρίζεται μονοδιάστατα στις ΗΠΑ για την άμυνά της αλλά ούτε και για τη διαχείριση των παγκόσμιων κρίσεων, συγκρούσεων και προκλήσεων. Η ΄Ενωση θα πρέπει να αποκτήσει «στρατηγική αυτονομία» αλλά και τα μέσα, ικανότητες και διαδικασίες λήψης αποφάσεων για να διαδραματίζει ανεξάρτητο, αυτόνομο ρόλο. Να αποκτήσει με άλλα, απλά λόγια πρώτα απ΄όλα «Ευρωπαϊκό στρατό» όσο κι αν αυτό ακούγεται δύσκολο και για ορισμένους ουτοπικό ίσως. Ανάμεσα στους υποστηρικτές της προσέγγισης αυτής είναι οι ηγέτες της Γαλλίας (ο πρόεδρος Ε. Μακρόν έχει άλλωστε πρώτος προτείνει τη «στρατηγική αυτονομία»), Γερμανίας, Ιταλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας, Βελγίου. Η Ελλάδα εμφανίζεται κάπως επιφυλακτική στις ιδέες αυτές για μια φιλόδοξη ευρωπαϊκή κοινή άμυνα, καθώς το τελευταίο διάστημα επενδύει αποφασιστικά στο ρόλο των ΗΠΑ ως «παρόχου ασφάλειας» ιδιαίτερα στην περιοχή της Αν. Μεσογείου, αν και το ένα δεν αποκλείει το άλλο.


Καιρός να μάθουμε τα πραγματικά αφεντικά των ΜΜΕ
Του  Χρίστου  Αλεξόπουλου

Η πολιτική οριοθετείται ως λειτουργία δομών (π.χ. κομμάτων), διεργασιών (π.χ. διάλογος στην τοπική κοινωνία στο πλαίσιο του δημοκρατικού πολιτεύματος) και οπτικών προσέγγισης της πραγματικότητας (π.χ. ιδεολογίες), που στοχεύουν στην ρύθμιση της κοινωνικής δυναμικής με εργαλείο αποφάσεις, οι οποίες λαμβάνονται από πολιτειακές δομές με κοινωνική νομιμοποίηση μετά από εκλογικές διαδικασίες.

Σε αυτό το πλαίσιο κυρίαρχο ρόλο παίζουν ο προσανατολισμός των κοινωνικών αξιών, η λειτουργία των πολιτών στις διάφορες διαδικασίες του πολιτεύματος και ο βαθμός έκφρασης της κοινωνικής πλειοψηφίας στο επίπεδο διακυβέρνησης και λήψης δεσμευτικών αποφάσεων για την πορεία της κοινωνίας στην προοπτική του χρόνου.

Το Αδιανόητο Τοπίο - Τάκης Θεοδωρόπουλος - Book Bar

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

 
Τον επικήδειο του Παλαμά τον Φεβρουάριο του 1943 τον εκφώνησε ο Αγγελος Σικελιανός. Τότε είπε το περίφημο «Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα». Αμέσως μετά ο Γιώργος Κατσίμπαλης με τη βροντώδη φωνή του άρχισε να τραγουδάει τον Εθνικό Υμνο. Το συγκεντρωμένο πλήθος τον ακολούθησε και σε λίγο, όπως γράφει ο Τσάτσος, επικράτησε το σύνθημα «Ζήτω η Ελευθερία». Ο Παλαμάς πέθανε όπως έζησε, ως εθνικός ποιητής. Η κηδεία του είναι μία από τις εμβληματικές στιγμές της κατοχικής Ελλάδας.

ΚΕΡΔΟΣ - ΣΥΡΙΖΑ: Η ΝΔ καλύπτει την αθλιότητα Καλλιάνου

Του Τάσου Ευαγγελίου

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την ημέρα που ανέλαβε αρχηγός της ΝΔ έθεσε ως πρώτη και βασική προτεραιότητα την ανάπτυξη που όμως  διαχέεται στην κοινωνία μέσω της διανομής του λεγόμενου μερίσματος του πλούτου. Ταυτόχρονα δεσμεύθηκε για επιστροφή στη μεσαία τάξη άλλα και στο σύνολο των πολιτών όλων όσων τους πήρε ο Αλέξης Τσίπρας στα 4,5 χρόνια διακυβέρνησης. Τόσο με την ανάληψη της διακυβέρνησης όσο και με τα μέτρα που ανακοίνωσε δείχνει το δρόμο για την αλλαγή σελίδας φέρνοντας στο προσκήνιο τους νέους και την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη στήριξή τους.

Το Αφγανιστάν και οι νέες γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή

Του Βασιλείου-Γεωργίου Γρηγ. Παπαδάκη*

Το Αφγανιστάν από την ίδρυση του, 1747, υπήρξε το μήλον της έριδος μεταξύ τσαρικής Ρωσίας και αυτοκρατορικής Αγγλίας για τον  έλεγχο των πετρελαιοπαραγωγικών περιοχών και του ορυκτού πλούτου.  Σήμερα είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς οπίου (γαλακτώδης χυμός από την κάψα οπιούχας παπαρούνας), σκληρό ναρκωτικό από το οποίο παράγεται η μορφίνη, ηρωίνη, κωδεϊνη.  Οι εξαγωγές οπίου στις διεθνείς αγορές αποτελούν την κύρια πηγή εσόδων του Αφγανιστάν.