Η ώρα της απομυθοποιήσης, του Ανδρέα Ζαμπούκα - iporta.gr
Βασανιζόμαστε από έναν άγονο φονταμενταλισμό κακών παραδόσεων

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Γιατί η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος συνεχίζει να καθοδηγείται από μία ιδιότυπη «συναισθηματοκρατία», εις βάρος του ορθολογισμού

Ήταν μία  συνεδρίαση της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων  για την στρατιωτική συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας. Μία συμφωνία που, από την φύση της, προϋπέθετε προσεκτική στάση, υπευθυνότητα και γνώση για τα μέρη της. Με εθνική αλλά και πανευρωπαική σημασία. Που πιθανότατα, ανοίγει τον δρόμο στον μελλοντικό σχεδιασμό του ευρωπαικού αμυντικού δόγματος.

Ανδρέας Δρυμιώτης: Η επόμενη μάχη του λογισμικού είναι στο αυτοκίνητο –  netweek.gr

Του Ανδρέα Δρυμιώτη

 
Επανειλημμένως έχω ισχυριστεί ότι η Στατιστική είναι μια κακοποιημένη επιστήμη. Πολλοί την επικαλούνται για να βγάλουν λάθος συμπεράσματα. Την έχουν περιγράψει ότι είναι σαν την ωραία γυναίκα που φοράει μπικίνι αποκαλύπτοντας ενδιαφέροντα σημεία του σώματός της, αλλά κρύβοντας τα πλέον ενδιαφέροντα. Αν αυτό δεν αρέσει στις κυρίες, υπάρχει και άλλη περιγραφή. Η Στατιστική είναι σαν τον στύλο από όπου κρατιέται ένας μεθυσμένος για να μην πέσει. Διαλέγετε και παίρνετε.

  Ιστορική συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας - Μητσοτάκης: «Η Ελλάδα αποκτά 3+1  φρεγάτες Belharra» - Μήνυμα

Από το Liberal.gr άρθρο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη

Η συμφωνία για την εγκαθίδρυση στρατηγικής εταιρικής σχέσης ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γαλλία για συνεργασία στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας είναι ιστορικής σημασίας και εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας μας σε τρία ξεχωριστά αλλά αλληλένδετα επίπεδα.

Το πρώτο είναι ότι η συνεργασία με τη Γαλλία, που συνδυάζεται με την απόκτηση τριών υπερσύγχρονων φρεγατών, θωρακίζει τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας και τονώνει την αποτρεπτική ικανότητά τους.

Στο ιστορικό Αιγαίο υπάρχει μία μόνο «Γαλάζια Πατρίδα»: η ΕΛΛΗΝΙΚΗ |

Του Καθ. Πέτρου Π. Γρουμπού,
Ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών

ΓΑΛΑΖΙΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ; Ποιοι δικαιούνται να τις ονειρεύονται; Και σίγουρα ποιοι ΟΧΙ!

Μόλις πρόσφατα σε συνέντευξή του ο Τούρκος πρόεδρος κ. Ερντογάν και  με αφορμή την επέτειο της νίκης των Οθωμανών κατά τη ναυμαχία της Πρέβεζας το 1538,  αναφέρει μεταξύ των άλλων: «Συνεχίζουμε με πίστη και αμετάβλητη θέληση την υπεράσπιση και την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας στις θάλασσες με πλήρη συνειδητοποίηση του πόσο σημαντική είναι η υπεράσπιση της «Γαλάζιας Πατρίδας» μας».

Τι έπαρση και θράσος! Υπερασπίζεται κανείς ό,τι είναι δικό του. Η «Γαλάζια Πατρίδα», όπως τολμά να την καθορίζει και να ονειρεύεται η Τουρκία, είναι μια νοητή οριοθέτηση  και στρατηγικός σχεδιασμός για τον έλεγχο θαλάσσιου ζωτικού χώρου από την Τουρκία στη Μαύρη Θάλασσα, Αιγαίο Πέλαγος, Λιβυκό Πέλαγος και Ανατολική Μεσόγειο, με αντικειμενικό σκοπό τη γεωπολιτική της αναβάθμιση και την ανάδυσή της ως πλανητική δύναμη. Η Τουρκία δεν κρύβει τις φιλοδοξίες της: ονειρεύεται την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σίγουρα έχει υπ’ όψιν της ότι αυτό σημαίνει, χάραξη νέων συνόρων, κατάργηση - παραβίαση παλιών συμφωνιών που σφραγίστηκαν με αίμα. Σημαίνει παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Πόσο πιθανό είναι να γίνει αυτό χωρίς τη συγκατάθεση – ανοχή των μεγάλων δυνάμεων: ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Κίνα… ; Μάλλον απίθανο.

Σώτη Τριανταφύλλου: «Οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να είναι δίκαιοι, αλλά  κοιμούνται» | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η συμφωνία αγοράς εξοπλιστικού υλικού και στρατιωτικής αλληλεγγύης συναντά αλλοπρόσαλλες αντιστάσεις

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Δεν θα σχολιάσω τη φτήνεια και τη φτώχεια του λεξιλογίου της αριστεράς στην πρόσφατη επίθεσή της στην ελληνογαλλική συμφωνία. Ο βίος είναι βραχύς. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει η σταθερή άγνοια της διεθνούς πολιτικής, η βαθιά της ανικανότητα να αναγνωρίσει μια κατάσταση win-win.

Η συμφωνία μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Εμανουέλ Μακρόν αποτελεί ένα βήμα προσέγγισης στην Ευρώπη απ’ όπου είχαμε απομακρυνθεί για κάμποσο καιρό αιωρούμενοι στο νεφέλωμα του αριστεροδεξιού εθνικισμού και της μιζέριας. Είναι επίσης ένα (μικρό) βήμα στην κατεύθυνση του ευρωπαϊκού στρατού που, μαζί με το ευρωπαϊκό Σύνταγμα, θα συνεισφέρει, όταν βάλουμε λίγο μυαλό, στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, στην ομοσπονδιοποίηση. Αν βρισκόμαστε ακόμα μακριά από αυτόν τον ορίζοντα ευθύνονται συντηρητικά κόμματα και παρατάξεις όπως ο ελληνικός ΣΥΡΙΖΑ και οι ποικίλοι αντιευρωπαϊκοί σχηματισμοί στην ευρωπαϊκή ήπειρο· οι αριστεροδεξιοί επαρχιώτες.