Νίκος Δήμου: Καλύτερα να μη βρεθεί τίποτα στον τάφο της Αμφίπολης
Του Νίκου Δήμου

Από τότε που έμαθα να διαβάζω, ήθελα να γίνω συγγραφέας. Νομίζω ότι φταίει ο Ιούλιος Βερν. Τον διάβαζα στις παλιές καθαρευουσιάνικες εκδόσεις του Σιδέρη – σε μεγάλο σχήμα και με τις πρωτότυπες χαλκογραφίες. Σε κάθε βιβλίο, απέναντι από την σελίδα του τίτλου, υπήρχε το πορτρέτο του Βερν. Επιβλητικός, με την τεράστια γενειάδα του, έμοιαζε με τον Παντοκράτορα στις εκκλησίες. Γύρω από το πρόσωπό του, σε μικρές στρογγυλές βινιέτες, ήταν σκηνές από τα πιο γνωστά του μυθιστορήματα – όλος ο κόσμος που είχε πλάσει. Και σε αυτό, μου θύμιζε το Θεό.


Ήθελα λοιπόν κι εγώ να γίνω δημιουργός κόσμων . Το πρώτο μου μυθιστόρημα, περιπετειώδες και φαντασιακό, το δημοσίευσα μαθητής στο Γυμνάσιο σε ένα περιοδικό του «Ερυθρού Σταυρού Νεότητος».  Ήταν και το τελευταίο (δεν ξανάγραψα μυθιστόρημα) και έμεινε ημιτελές.

Τάκης Θεοδωρόπουλος Archives - Κατιούσα

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

 
Η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη υπήρξε ένα από τα θύματα του «αντιμνημονιακού»αγώνα. Ηταν το 2011 όταν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας φυγαδεύθηκε και μερικές ημέρες μετά η κυβέρνηση Παπανδρέου αναγκάσθηκε να παραιτηθεί. Την ίδια εκείνη περίοδο, μαθητές, ενώ παρήλαυναν, μούντζωναν τους επισήμους χωρίς να υποστούν καμία συνέπεια. Κανείς δεν νοιάστηκε, όπως και όταν οι εύζωνοι της φρουράς του Αγνώστου Στρατιώτη αναγκάστηκαν να φύγουν για να γλιτώσουν από τις μολότοφ. Τα χρόνια εκείνα δεν είναι και τόσο μακρινά ώστε να τα έχουμε ξεχάσει. Είναι όμως διαφορετικά. Η ελληνική κοινωνία του 2021 δεν είναι ίδια με αυτήν του 2011. Κι αν σήμερα οι επίδοξοι επαναστάτες είναι οι αντιεμβολιαστές, το ίδιο περίπου αριστεροδέξιο κοκτέιλ, είναι μάλλον βέβαιο πως η παρουσία τους στην παρέλαση δεν θα έχει τον αντίκτυπο που είχε η παρουσία των προδρόμων τους αντιμνημονιακών. Παρ’ όλα αυτά, αισθάνομαι αρκετά μπερδεμένος με την απόφαση του κ. Βορίδη για τη διεξαγωγή της παρελάσεως.

Ελλάδα-Τουρκία: μια προαιώνια διαμάχη | Η Εφημερίδα των Συντακτών

Του Θανάση Μαυρίδη-liberal

Η επίσημη θέση της Τουρκίας είναι πλέον ότι η Ελλάδα δεν έχει την κυριαρχία στα νησιά, αλλά μόνο δικαίωμα … χρήσης. Πρόκειται για μια νέα πραγματικότητα. Και στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμη πολιτικοί και «ειδήμονες» που πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να κάνει τη συμφωνία με τη Γαλλία και να ακολουθήσει πολιτικές κατευνασμού της Τουρκίας! Σοβαροί άνθρωποι επισημαίνουν με τρόμο ότι τώρα η Τουρκία μπορεί να δοκιμάσει τα όρια της γαλλικής βοήθειας. Οπότε; Τι να κάναμε; Θα ήταν ικανοποιημένοι με την υπογραφή ενός συμφώνου υποταγής στην Άγκυρα;



Του Καθηγητή Πέτρου Γρουμπού, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών.
 

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιστορικός για να διακρίνει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται στην ιστορία. Τις ειρηνικές περιόδους διαδέχονται πόλεμοι. Κάποιοι μπορούν να πουν ότι ειρήνη είναι το διάλειμμα μεταξύ πολέμων. Κάποιοι άλλοι μπορούν να δουν την ιστορία των ανθρώπων σαν μια σειρά από συνεχείς πολέμους, με τα όπλα να αλλάζουν από εποχή σε εποχή.    

 
Ζούμε σε μια ενδιάμεση περίοδο, με πολέμους στη γειτονιά μας, με τα σύννεφα να μαζεύονται και πάνω από την πατρίδα μας. Με  τη σημερινή κατάσταση στη Μεσόγειο, στα Βαλκάνια και μία επιθετική Τουρκία που κουνά το οθωμανικό σπαθί, ένα παλιό ερώτημα γίνεται επίκαιρο: «ποιες δυνάμεις κυβερνούν τον κόσμο; Το σπαθί ή το πνεύμα;»

Παντελής Καψής
Εύκολες λύσεις προφανώς δεν υπάρχουν. Όλες οι μελέτες ωστόσο συμφωνούν σε ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά

Του Παντελή Καψή

Τη Χρυσή Αυγή τη βγάζεις στην παρανομία χωρίς δεύτερη σκέψη. Τα στελέχη της τα στέλνεις φυλακή όταν παραβιάζουν τον νόμο. Τι κάνεις όμως όταν ένας μαθητής, ένα παιδί δηλαδή 16 και 17 ετών, χαιρετά φασιστικά; Παιδί, ή αν προτιμάτε έφηβος, με όλες τις αγωνίες, τις ανασφάλειες, τη διάθεση για εξέγερση, φυσικά, και τις αυταπάτες που κουβαλά κάθε έφηβος; Τι κάνεις όταν νεοναζιστικές ομάδες λειτουργούν λίγο-πολύ ανοικτά μέσα σε ένα σχολείο; Στέλνεις τα ΜΑΤ; Παρεμβαίνει ο εισαγγελέας; Πώς περιμένεις να λυθεί το πρόβλημα;