Τεύχος 03 Δεκέμβριος 2010 Τιμή: Άρωμα Αιγιάλειας Δημοτικά δρώμενα Πρόσωπα  Τέχνη Οδοιπορικό Εκκλησία - PDF ΔΩΡΕΑΝ Λήψη

Του Δημήτρη Αλεβίζου - Συν/χου Δικηγόρου

   Για τον ανωτέρω χαρακτηρισμό, πρωτίστως, επιτρέψτε μου, να αναφερθώ, από μνήμης, στα κατωτέρω, μέσα από τη μηχανή του χρόνου.

  Tο Νοέμβριο του έτους 1951 ήρθα, από το χωριό μου της επαρχίας Καλαβρύτων, στο Αίγιο για να συνεχίσω τη φοίτησή μου στην Τετάρτη τάξη του τότε οκταταξίου  Γυμνασίου αρρένων Αιγίου.

               Μετά την άφιξή μου, από το Τρένο στο σιδηροδρομικό σταθμό Αιγίου, κατευθύνθηκα προς την οδό Ζωοδόχου Πηγής αριθ. 77, απέναντι από τον υπεραιωνόβιο πλάτανο του Παυσανία και τις δώδεκα βρύσες με το καθαρό τρεχούμενο παγωμένο νερό, όπου θα συγκατοικούσα με τον αδελφό μου Γιάννη. Σε εκείνη τη πρώτη διαδρομή μου, στη οδό Ζωοδόχου Πηγής, έμεινα έκπληκτος, από την πληθώρα ανθρώπων που ήσαν εκεί και περπατούσαν στο δρόμο. Κατά την, εν συνεχεία, εκεί διαμονή μου, διεπίστωσα ότι δεκάδες εκατοντάδες άνθρωποι – άνδρες και γυναίκες – ήσαν οι εργαζόμενοι, στα εργοστάσια συσκευασίας σταφίδος, που υπήρχαν κατά μήκος της οδού Ζωοδόχου Πηγής, με αφετηρία, από ανατολικά, που ήταν το εργοστάσιο Δρούλια, πλησίον του σιδηροδρομικού σταθμού και δυτικά ήταν το εργοστάσιο Βρούντζου, κάτω από τον Ιερό Ναό Παναγίας της Τρυπητής.

Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Χωμενίδη

Όσο ευγενές στάθηκε στην αφετηρία του το κίνημα της πολιτικής ορθότητας, τόσο επικίνδυνες αποδείχθηκαν οι υπερβολές του. Ή απλώς γελοίες. Ιδίως στο πεδίο της γλώσσας. Εξορίζουν οι ζηλωτές τις λέξεις που βρίσκουν κακές, βάναυσες, και τις αντικαθιστούν με άλλες, θετικές δήθεν. Με την ψευδαίσθηση πως έτσι βελτιώνουν την πραγματικότητα. Ο «νέγρος» έγινε «έγχρωμος», «μαύρος» και τελικά «αφροαμερικάνος». Σάμπως το ζήτημα να επικεντρώνεται στο πώς τον αποκαλούμε και όχι στο ποιες διακρίσεις ασκούνται εις βάρος του, στην παιδεία, στην εργασία, στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Η δημιουργός του «Χάρι Πότερ» βρέθηκε στο στόχαστρο όταν λοιδώρησε τον νεολογισμό «άνθρωποι με έμμηνο ρήση». «Γυναίκες τις λέμε!» σχολίασε στο τουίτερ η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ. «Αποκλείεις» τής επιτέθηκαν «τα ανατομικώς θήλεα που δεν έχουν περίοδο! Και βεβαίως τους τρανς! Ενώ αυθαίρετα περιλαμβάνεις στις γυναίκες εκείνους που μολονότι “αδιαθετούν” αυτοπροσδιορίζονται ως άντρες!»

Χρίστος Αλεξόπουλος | Μεταρρύθμιση

Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Στις σύγχρονες μαζοποιημένες κοινωνίες του θεάματος κυριαρχούν και οριοθετούν την ατομική στάση τα διοχετευόμενα πρότυπα και όχι αξίες με ηθικό φορτίο, οι οποίες είναι προϊόν της συμβίωσης των ανθρώπων στις τοπικές κοινωνίες, ενώ καθρεπτίζουν και υπηρετούν τις ατομικές και συλλογικές ανάγκες.

 

Η επικοινωνιακή διαχείριση της πολιτικής έχει ανάλογη οπτική, ώστε να επιτυγχάνεται ο στόχος της άσκησης λειτουργικής επιρροής στους πολίτες ως προς την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας.

Η διαδικτυακή μετάδοση της διανοητικής τερατολογίας... Του Δημήτρη  Δημητράκου

Του Δημήτρη Δημητράκου*

Δεν κινδυνεύει η ελευθερία σκέψης από την απαγόρευση της πληροφόρησης από τον Big Brother του George Orwell, αλλά από την πληθωρική πληροφόρηση, που δεν μπορεί ο καθένας να την ελέγξει και να αντιμετωπίσει. Δεν μας απειλεί ο επίδοξος δικτάτορας που θα μας επιβάλει μια μονολιθική σκέψη, μία πολιτική γραμμή, μια ορθοδοξία. Μας απειλούν μάλλον η πολλαπλότητα των πηγών, το ανεύθυνο του πομπού και η ευπιστία του δέκτη.

Απόστολος Δοξιάδης: Προϊόν διεστραμμένων εγκεφάλων τα ψέματα για τα ανήλικα  προσφυγόπουλα

Του Απόστολου Δοξιάδη

Το ερώτημα «έχει μέλλον η σοσιαλδημοκρατία;» θεωρείται επίκαιρο καθώς ερίζουν περί αυτού δύο ομάδες πολιτικών μας: οι διεκδικητές της προεδρίας του ΚΙΝΑΛ και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που διεκδικούν για το κόμμα τους τον τίτλο του γνήσιου εκπροσώπου της.

Θα είμαι ωμός στη διατύπωσή μου: πιστεύω ότι και οι μεν και οι δε μας δουλεύουν. Ο λόγος δεν είναι κάποια δική τους ηθική έλλειψη αλλά πηγάζει από το γεγονός ότι όλοι είναι εθισμένοι χρήστες της ελληνικής πολιτικής, και ως τέτοιοι μαθημένοι να διακινούν τους μύθους που δείχνουν ότι χάφτουν οι πολίτες. Γιατί η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε ιδεολογικά κόμματα, εφ’ όσον αυτά διεκδικούν την εξουσία, είτε πλειοψηφικά είτε μέσω συνεργασίας με πλειοψηφικά. Το προνόμιο της ιδεολογικής συνέπειας είναι η πολυτέλεια κομμάτων με χαμηλά μονοψήφια ποσοστά, που μπορούν να παριστάνουν ό,τι θέλουν χωρίς κανέναν κίνδυνο να διαψευστούν από την πραγματικότητα.