Τεύχος 03 Δεκέμβριος 2010 Τιμή: Άρωμα Αιγιάλειας Δημοτικά δρώμενα Πρόσωπα  Τέχνη Οδοιπορικό Εκκλησία - PDF ΔΩΡΕΑΝ Λήψη

Του Δημήτρη Αλεβίζου - Συν/χου Δικηγόρου

   Για τον ανωτέρω χαρακτηρισμό, πρωτίστως, επιτρέψτε μου, να αναφερθώ, από μνήμης, στα κατωτέρω, μέσα από τη μηχανή του χρόνου.

  Tο Νοέμβριο του έτους 1951 ήρθα, από το χωριό μου της επαρχίας Καλαβρύτων, στο Αίγιο για να συνεχίσω τη φοίτησή μου στην Τετάρτη τάξη του τότε οκταταξίου  Γυμνασίου αρρένων Αιγίου.

               Μετά την άφιξή μου, από το Τρένο στο σιδηροδρομικό σταθμό Αιγίου, κατευθύνθηκα προς την οδό Ζωοδόχου Πηγής αριθ. 77, απέναντι από τον υπεραιωνόβιο πλάτανο του Παυσανία και τις δώδεκα βρύσες με το καθαρό τρεχούμενο παγωμένο νερό, όπου θα συγκατοικούσα με τον αδελφό μου Γιάννη. Σε εκείνη τη πρώτη διαδρομή μου, στη οδό Ζωοδόχου Πηγής, έμεινα έκπληκτος, από την πληθώρα ανθρώπων που ήσαν εκεί και περπατούσαν στο δρόμο. Κατά την, εν συνεχεία, εκεί διαμονή μου, διεπίστωσα ότι δεκάδες εκατοντάδες άνθρωποι – άνδρες και γυναίκες – ήσαν οι εργαζόμενοι, στα εργοστάσια συσκευασίας σταφίδος, που υπήρχαν κατά μήκος της οδού Ζωοδόχου Πηγής, με αφετηρία, από ανατολικά, που ήταν το εργοστάσιο Δρούλια, πλησίον του σιδηροδρομικού σταθμού και δυτικά ήταν το εργοστάσιο Βρούντζου, κάτω από τον Ιερό Ναό Παναγίας της Τρυπητής.

               Δυτικότερα του εργοστασίου Βρούντζου ήσαν τα εργοστάσια χαρτοβιομηχανίας – χαρτοποιΐας, όπου εργάζοντο, χίλιοι περίπου εργατοϋπάλληλοι και συνεχομένως, του εργοστασίου της χαρτοποιΐας, ήταν το εργοστάσιο (ΕΤΕΛ) επεξεργασίας ελαιοπυρήνας που παραγόταν από τα ελαιοτριβεία εκθλίψεως του ελαιοκάρπου, για παραγωγή ελαίου, καθώς και παρασκευής σαπουνιού κ.λπ, όπου εργάζοντο, στο εργοστάσιο αυτό, τριακόσιοι περίπου εργατοϋπάλληλοι. Μετά από την επεξεργασία της ελαιοπυρήνας, η πυρήνα εχρησιμοποιείτο, ως καύσιμο, στο μαγκάλι για θέρμανση, αντί για κάρβουνα, γιατί τότε δεν υπήρχε άλλος τρόπος θέρμανσης, εκτός από εκείνους που είχαν τζάκι με ξύλα.

Επίσης, τότε, στο λιμάνι Αιγίου υπήρχαν καράβια, που εκφόρτωναν χαρτόμαζα, ως πρώτη ύλη για το εργοστάσιο Χαρτοποιίας, αλλά και για μεταφορά – εξαγωγή προϊόντων της Χαρτοποιίας. Επίσης ελιμενίζοντο πλοία στα οποία εφόρτωναν σταφίδα συσκευασμένη σε ξυλοκυβώτια από τα σταφιδεργοστάσια προς εξαγωγή. Για τη φορτοεκφόρτωση από και εις τα πλοία, υπήρχαν τα πλοιάρια – μαούνες - που μετέφεραν τα προς φόρτωση-εκφόρτωση εμπορεύματα στα πλοία. Γι’ αυτές τις εργασίες είχαν απασχόληση, πολλοί εργάτες. Πέραν των ανωτέρω εργοστασίων, πλησίον του σιδηροδρομικού σταθμού στην παραλία Αιγίου υπήρχαν ξυλουργικές βιοτεχνίες, κατασκευής ξυλουργικών εργασιών, όπως κουφωμάτων οικοδομών κ.λπ καθώς και κατασκευής δεκάδων εκατοντάδων ξυλοκυβωτίων, συσκευασίας σταφίδος προς εξαγωγή. Επίσης, στην ίδια περιοχή, υπήρχε η μεταλλουργία Ηλιοπούλου, κατεργασίας μετάλλων, όπως γεωργικών εργαλείων και ξυναριών, τα οποία ήσαν απολύτως αναγκαία για την καλλιέργεια των αγροκτημάτων και κυρίως για το σκάψιμο των αμπελιών και των σταφιδοκαλλιεργειών χειρονακτικά με εργάτες, διότι τότε δεν υπήρχαν στην Ελλάδα, γεωργικοί ελκυστήρες για αμπελοκαλλιέργειες. Και στις παραπάνω βιοτεχνίες εργάζοντο πολλοί άνθρωποι και από όλες τις ηλικίες. Επί πλέον στην οδό Ζωοδόχου Πηγής, υπήρχαν, εστιατόρια, καφενεία και καταστήματα τροφίμων, αρτοποιία κ.λπ, καθώς και τρία πρατήρια υγρών καυσίμων –βενζινάδικα –διότι από την οδό αυτή περνούσαν και όλα τα διερχόμενα αυτοκίνητα που μετέβαιναν από Αθήνα προς Πάτρα και Δυτική Ελλάδα και αντιστρόφως, διότι τότε, υπήρχε μόνον αυτός ο δρόμος συγκοινωνίας, που αποτελούσε και τμήμα της εθνικής οδού Αθηνών – Πατρών, εκτός των λεωφορείων που περνούσαν μέσω της πόλεως του Αιγίου και από εκεί και πάλιν από το λιθόστρωτο δρόμο κατέληγαν στην οδό Ζωοδόχου Πηγής, προς συνέχιση της πορείας των, προς Πάτρα, Δυτική Ελλάδα και αντιστρόφως.

               Από τον Ιούλιο του έτους 1952 και μετά, έως το τέλος του έτους, 1958, η κατοικία που έμενα ήταν στην οδό Ανδρέου Λόντου 62, πλησίον του τότε κινηματογράφου «Ανάπλαση». Έτσι, καθημερινά, περνούσα από τους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους του Αιγίου, όπως Ανδρέου Λόντου, Κλεομένους Οικονόμου, Μητροπόλεως, Ερμού, Εισοδίων, Αγίου Ανδρέου, Πλατεία Αγίας Λαύρας, Ζαΐμη Γερμανού, Πολυχρονιάδη κ.λπ, είτε όταν πήγαινα στο Γυμνάσιο, είτε όταν πήγαινα στο κατάστημα ανταλλακτικών αυτοκινήτων του αδελφού μου Γιάννη, που ήταν στην οδό Ζωοδόχου Πηγής, όπου εργαζόμουν, στον ελεύθερο χρόνο που είχα, είτε ακόμη για διάφορες άλλες ασχολίες μου, εκτός του καταστήματος. Τότε, στην οδό Κλεομένους Οικονόμου, ήσαν τα καταστήματα των τραπεζών Εθνικής και Αγροτικής, ο κινηματογράφος «ΛΟΥΞ», το πρακτορείο υπεραστικών λεωφορείων –Αθηνών –Αιγίου - Πατρών, τα καταστήματα χονδρικού εμπορίου τροφίμων, της εταιρείας Η. Ηλιόπουλος, και Ευαγγέλου Παύλου, και στη γωνία των οδών Κλ. Οικονόμου και Ευθυμίου Γάτου, στον ανώγειο όροφο του κτιρίου ήταν το Ξενοδοχείο «Σπλέντιτ». Επίσης, σε όλο της μήκος της οδού Κλ. Οικονόμου υπήρχαν καταστήματα όλων των ειδών εμπορίου, καθώς και τα καφενεία, «Λεμονή», «Καλαβρυτινό» και το καφενείο «ΜΠΥΡΑ» και δύο υπόγειες ταβέρνες. Ακόμη στους πλαϊνούς δρόμους της Πλατείας Αγίας Λαύρας, δηλαδή στην οδό Γερμανού υπήρχαν εμπορικά καταστήματα, και το πρακτορείο υπεραστικών λεωφορείων Σιδηροδρόμων Ελλάδος (ΣΠΑΠ), επί της οδού Ζαΐμη, υπήρχαν εμπορικά καταστήματα, τα καφενεία «ΑΣΤΟΡΙΑ» του Μερτή κ.λπ. και στη γωνία των οδών Ζαΐμη – Ασημάκη Φωτήλα και Ερμού, ήταν Ξενοδοχείο ύπνου, και στην γωνία των οδών Ασημάκη Φωτήλα και Ζαΐμη, ήταν άλλο ξενοδοχείο ύπνου.

               Στην οδό Ερμού, από τη συμβολή με την Κλ. Οικονόμου μέχρι την οδό Πλαστήρα, όπως και στους παράπλευρους δρόμους Αθανασίου Διάκου, Πολυχρονιάδη και Κολοκοτρώνη, υπήρχαν παντός είδους εμπορικά καταστήματα, λιανικού και χονδρικού εμπορίου. Στην προέκταση της οδού Ερμού, επί της οδού Ν. Πλαστήρα υπήρχε το Νοσοκομείο Αιγίου και παραπλεύρως του Νοσοκομείου εστεγάζετο το άσυλο ανιάτων. Στην οδό Ανδρέου Λόντου ήταν ο κινηματογράφος «ΑΝΑΠΛΑΣΗ» η Διεύθυνση Αστυνομίας, τότε Χωροφυλακής (εκεί όπου είναι σήμερα το Δημαρχείο), το κατάστημα της εμπορικής τραπέζης, καθώς και τα γραφεία της Οικονομικής Εφορίας. Επίσης, κατά μήκος της οδού Ανδρέου Λόντου και των οδών Πετμεζά και Ευθυμίου Γάτου, υπήρχαν εμπορικά καταστήματα, διαφόρων ειδών.

               Στη συμβολή (γωνία) των οδών Κλεομένους Οικονόμου και Μητροπόλεως υπήρχε παλαιά διώροφη οικοδομή, επί της οποίας, στον ανώγειο όροφο, στεγαζόταν το Ειρηνοδικείο Αιγιαλείας. Παραπλεύρως της οικοδομής αυτής ήταν μικρός Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδος, όπου το έτος 1960 ανοικοδομήθηκε, εκ θεμελίων, περικαλέστατος Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδος, από το μακαριστό Ιερέα του Ι. Ναού, Δημήτριο Μάλλιο, ο οποίος, Ιερός Ναός, πέραν της άνω Ιερότητος, αποτελεί και κόσμημα στο κέντρο της αγοράς της πόλεως. Μετά την κατεδάφιση της παλαιάς διώροφης οικοδομής, αφέθηκε ελεύθερος ο χώρος που βρίσκεται στη πρόσοψη του κτιρίου – καταστήματος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Κατά μήκος της οδού Μητροπόλεως ήταν και είναι ο μεγαλοπρεπής Ιερός Ναός Παναγίας Φανερωμένης και υπήρχαν τότε τα καταστήματα της Ιονικής και Λαϊκής Τράπεζας, το Ταχυδρομείο και τα ισόγεια κτίρια στα οποία στεγαζόταν το Δημαρχείο Αιγίου και το Δημόσιο Ταμείο, τα οποία αργότερα κατεδαφίστηκαν και εκεί επεκτάθηκε ο κήπος Υψηλών Αλωνίων. Επίσης, υπήρχαν στην οδό Μητροπόλεως καταστήματα εμπορίου διαφόρων ειδών.

               Κατά την ανωτέρω χρονική περίοδο των ετών 1951-1958, στην οποία αναφέρομαι, στην οδό Εισοδίων, εδέσποζε ο Ιερός Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου, έργο του αρχιτέκτονα Τσίλερ, που υπέστη, σημαντικές ζημίες από το μεγάλο σεισμό του έτους 1995. Επίσης, τότε, στην άνω οδό υπήρχε το πρακτορείο λεωφορείων Αιγίου –Πατρών και κοινοτήτων Αιγιαλείας, όπως και διάφορα εμπορικά καταστήματα. Αλλά και στην οδό Αγίου Ανδρέα, όπου υπήρχε και υπάρχει και σήμερα ο περίτεχνος Ιερός Ναός του Αγίου Ανδρέα, υπήρχε η κεντρική αγορά, κρεοπωλείων, (εκεί που σήμερα, στεγάζεται η αίθουσα του Μουσείου) και διάφορα καταστήματα εμπορίου, μέχρι τον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα. Επίσης στην οδό Μιχαλακοπούλου και απέναντι από την κεντρική αγορά κρεοπωλείων, υπήρχε, η κεντρική αγορά ιχθυοπωλείων, η λεγόμενη «Ψαραγορά», καθώς και το τότε νεοκατασκευασθέν κτίριο του ΟΤΕ, για τη στέγαση των υπηρεσιών, του τότε νεοϊδρυθέντος οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος. Κατά την ίδια χρονική περίοδο, σε όλους τους κεντρικούς δρόμους της αγοράς της πόλεως Αιγίου, εκυκλοφορούσαν, και προς τις δύο κατευθύνσεις, όλα τα αυτοκίνητα, όπως λεωφορεία, φορτηγά, επιβατηγά, ιδιωτικής χρήσεως και ταξί. Η δε στάθμευση των ταξί, ήταν στο επάνω μέρος της πλατείας Αγίας Λαύρας επί της οδού Κλεομένους Οικονόμου και επί της οδού Ζαΐμη. Βέβαια τότε υπήρχαν μόνο έξι έως δέκα περίπου ταξί, στην πόλη και ελάχιστα ήσαν τα ιδιωτικά επιβατηγά αυτοκίνητα. Τότε, στο κεντρικό πυρήνα της αγοράς της πόλεως Αιγίου υπήρχαν τα φαρμακεία, των Σουφατζόγλου, Κοττά, Μητροπούλου, Λινάρδου Παπαδρόσου και Καργάδου, τα ιατρεία, διαφόρων ειδικοτήτων ιατρών, η κλινική Καλαμπόκα επί της οδού Μητροπόλεως, τα δικηγορικά γραφεία των δικηγόρων, Κοντοπούλου, Γρηγοράκη, Μακαρίτη, Γεωργίου, Παπαθανασοπούλου, Γκόφα Μποδιώτη, Μούζουλα, Μίχαλου, Σωτηροπούλου, Βασιλειάδη, Χρυσανθοπούλου, Μεντζελοπούλου, τα συμβολαιογραφεία Μεντζελοπούλου, Αγγελοπούλου, Παπαηλιοπούλου, Παπαθανασοπούλου και το Υποθηκοφυλακείο Αιγιαλείας.

               Κατά την προαναφερομένη χρονική περίοδο, περνούσα καθημερινά σχεδόν από τους παραπάνω δρόμους και έβλεπα ότι στους δρόμους αυτούς της πόλεως του Αιγίου και της αγοράς, εκυκλοφορούσε πολύς κόσμος πεζός, αλλά και αυτοκίνητα. Η μεγάλη κίνηση των ανθρώπων στην αγορά, έδειχνε ότι υπήρχε οικονομική δυνατότητα των κατοίκων του Αιγίου και της ευρύτερης περιοχής. Και πράγματι, τότε, στο Αίγιο και την ευρύτερη περιοχή υπήρχε μεγαλύτερη οικονομική άνεση, εν σχέσει με άλλες περιοχές της Ελλάδος (παρά το γεγονός ότι, μόλις λίγο πριν, είχαν μεσολαβήσει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και η κατοχή από τους Γερμανοϊταλούς, καθώς και ο εμφύλιος πόλεμος) και τούτο διότι, στο Αίγιο υπήρχαν τα εργοστάσια και οι βιοτεχνίες, που αναφέρονται παραπάνω, όπου εργάζοντο πολλές χιλιάδες άνθρωποι και ελάμβαναν την αμοιβή εργασίας τους, αλλά και εκ του λόγου ότι στην Αιγιαλεία υπήρχαν σημαντικά έσοδα από την καλλιέργεια της γης, με μεγάλη παραγωγή σταφίδας, ελαιολάδου, εσπεριδοειδών, σταφυλιών επιτραπεζίων και οινοποιίας, κ.λπ. Και ακόμη διότι, από τις επιχειρήσεις, οι έμποροι, κάτοικοι Αιγίου, ασφαλώς είχαν κέρδη. Τότε, η Αιγιάλεια, εθεωρείτο, ως μια από τις πλουσιότερες περιοχές της Ελλάδος και οι κάτοικοι Αιγιαλείας ευημερούσαν, εν σχέσει, με τους κατοίκους άλλων περιοχών και πόλεων της Ελλάδος.

               Χαρακτηριστικό της εποχής εκείνης ήταν το γεγονός ότι, τόσο τις καθημερινές, Σαββατοκύριακα και τις ημέρες εορτών και αργιών, γέμιζαν οι κεντρικοί δρόμοι της πόλεως του Αιγίου και οι πλατείες Αγίας Λαύρας και Υψηλών Αλωνίων, από ανθρώπους όλων των ηλικιών, που έκαναν κάθε είδους συναλλαγές, αλλά και για αναψυχή, γεγονός που έδειχνε την καθημερινή δραστηριότητα των κατοίκων. Ειδικά, τα Σαββατοκύριακα και τις ημέρες εορτών, υπήρχε αδιαχώρητο από ανθρώπους, όλων των ηλικιών, που έκαναν τις βόλτες τους, στις πλατείες Αγίας Λαύρας και Υψηλών Αλωνίων, όπου, μετά δυσκολίας, θα εύρισκε κάποιος ελεύθερο κάθισμα να καθίσει, που διέθεταν τα καφενεία και ζαχαροπλαστεία που υπήρχαν εκεί.

               Και τώρα, υποθέτω ότι, θα αναρωτηθείτε και θα με ρωτήσετε, για ποιους λόγους γράφω όλα τα παραπάνω, που συνέβαιναν πριν από εξήντα – εβδομήντα χρόνια και ποια σχέση έχουν αυτά με το σήμερα; Η απάντησή μου είναι ότι αναφέρω τα ανωτέρω για να πληροφορηθούν, οι νεότερες ηλικίες των ανθρώπων και κυρίως οι κάτοικοι του Αιγίου και της ευρύτερης περιοχής της Αιγιαλείας, για την οικονομική κατάσταση και την ευημερία που υπήρχε τότε, στο Αίγιο και την Αιγιάλεια από μεγάλα χρηματικά ποσά που εισέρρεαν στους κατοίκους, από αμοιβές των εργαζομένων, σε δεκάδες χιλιάδες εργασίες, σε εργοστάσια, βιοτεχνίες, ατομικές επιχειρήσεις εμπορίου, αγροτικές εργασίες, από διάθεση – πώληση γεωργικών προϊόντων και κυρίως σταφίδας, ελαιολάδου, εσπεριδοειδών, κ.λπ. Η ατομική οικονομική ευημερία, προσέφερε άμεσα και την οικογενειακή δυνατότητα, και την ευχέρεια ικανοποίησης των κάθε είδους μέσων διαβίωσης, σε τρόφιμα, ένδυση, ψυχαγωγία και των πάσης φύσεως άλλων επενδυτικών δραστηριοτήτων. Η οικονομική αυτή κατάσταση, ήταν για τους περισσότερους αρκετά καλή, σε αντίθεση με άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπου οι κάτοικοι είχαν ελάχιστα εισοδήματα και ήσαν πολύ φτωχοί. Όμως, δυστυχώς, και για το Αίγιο και γενικότερα για την Αιγιάλεια, άρχισε, μετά το έτος 1965 περίπου, σταδιακά η καθοδική οικονομική πορεία, μετά την κατάρρευση και παύση της δραστηριότητος και λειτουργίας των εργοστασίων χαρτοποιΐας –χαρτοβιομηχανίας, Αιγίου, του εργοστασίου Ε.Τ.Ε.Λ Σαπουνοβιομηχανίας και των αποθηκών συσκευασίας της σταφίδας στην παραλία Αιγίου, εκ των οποίων σταφιδαποθηκών, οι περισσότερες κατεδαφίστηκαν το έτος 1976. Εκ της παραπάνω αιτίας, τα κτίρια έμειναν «άδεια κουφάρια», τα καράβια σταμάτησαν να πηγαινοέρχονται στο λιμάνι του Αιγίου και χιλιάδες υπάλληλοι και εργάτες, στη στεριά και στη θάλασσα, έχασαν την εργασία τους και έμειναν χωρίς μισθό και μεροκάματο. Η παραλία του Αιγίου, από την κοσμοπλημμύρα που είχε πριν, έγινε έρημη από κάθε άποψη. Έτσι, στο Αίγιο και την ευρύτερη περιοχή, έπεσε φτώχια, διότι σταμάτησαν τα χρήματα που έπαιρναν οι εργαζόμενοι, τα οποία, αθροιζόμενα, κατά μήνα, ήσαν πολλά εκατομμύρια, δραχμές, τότε, από τα οποία χρήματα, πολλά εξόδευαν, στην αγορά  του Αιγίου.

               Η ίδρυση και λειτουργία, μετά το έτος 1965 περίπου, κάποιων βιομηχανιών και βιοτεχνικών μονάδων, στην περιοχή Αιγίου και την ευρύτερη περιοχή της Αιγιαλείας, όπως η ίδρυση της Βιομηχανίας όπλων, του εργοστασίου της εταιρείας «Κουνινιώτη», της εταιρείας Αρβανίτη, «Ελληνικής Βιομηχανίας εσπεριδοειδών προϊόντων (ΕΒ.Ε.Π) και άλλων βιοτεχνιών, στις οποίες επιχειρήσεις βρήκαν εργασία, αρχικά, αρκετοί εργαζόμενοι και εδόθηκε κάποια οικονομική πνοή στην πόλη. Όμως οι εργαζόμενοι σ’ αυτές τις νέες βιομηχανίες και βιοτεχνίες, ήσαν πολύ λιγότεροι, αν όχι ελάχιστοι, έναντι του αριθμού των εργαζομένων στις βιομηχανίες και βιοτεχνίες που ήσαν πριν και έκλεισαν. Αλλά και μερικές από τις νεότερες βιομηχανίες – βιοτεχνίες που ιδρύθηκαν, άλλες εξ αυτών έκλεισαν στη συνέχεια και όσες απέμειναν, υπολειτουργούν με τις δυσμενείς συνέπειες, για την περιοχή την απόλυση, μεγάλου αριθμού εργαζομένων, την αύξηση της ανεργίας, την απώλεια αμοιβής εργασίας και την επιδείνωση της φτώχειας.

               Η έλλειψη θέσεων εργασίας στην περιοχή Αιγίου –Αιγιάλειας, εξανάγκασε πολλούς νέους να φύγουν από το Αίγιο προς εύρεση αλλού εργασία. Για το Αίγιο και την Αιγιάλεια, εξαίρεση αποτέλεσαν, κάποια σημαντικά έργα που έγιναν μετά  το  έτος  1974 και αυτά ήσαν: α) το νέο κτιριακό συγκρότημα του Γενικού Νοσοκομείου Αιγίου, του οποίου η θεμελίωση έγινε την 5η Σεπτεμβρίου 1981 (τότε ήμουν μέλος του Δ.Σ του Νοσοκομείου) και εν συνεχεία κατασκευάστηκε και ολοκληρώθηκε το κτίριο του Νοσοκομείου, οπότε άρχισε και η λειτουργία του, στο νέο κτίριο, γεγονός που έλυσε αρκετά προβλήματα υγειονομικού περιεχομένου για την περιοχή μας, β) τον Ιούλιο του έτους 1981 ιδρύθηκε το Πρωτοδικείο Αιγίου με το νόμο 1183/1980 που εδημοσιεύθη στο υπ’ αριθμ. 191/ 23.7.1981 φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, τ.Α΄, μετά από πρωτοβουλία και συντονισμένες ενέργειες συμπολιτών μας, μεταξύ των οποίων ήταν και ο γράφων. Έτσι ικανοποιήθηκε ένα χρόνιο αίτημα του Αιγίου και της Αιγιαλείας για την ίδρυση Πρωτοδικείου, του οποίου άρχισε η λειτουργία του, από το Φεβρουάριο του έτους 1982 σε μισθωμένο κτίριο και εν συνεχεία μετά το έτος 2000 ανηγέρθη το δικαστικό μέγαρο, γ) ιδρύθηκαν τμήματα των Τ.Ε.Ι, ως παράρτημα του Τ.Ε.Ι Πατρών, τα οποία τμήματα Τ.Ε.Ι ελειτούργησαν σε χώρους εγκατάστασης και λειτουργίας, σε διαμορφωμένους χώρους του πρώην εργοστασίου χαρτοποιίας και δ) αξιόλογο και σημαντικό έργο που έγινε το έτος 1992 στο Αίγιο είναι ο βιολογικός καθαρισμός, με αποφασιστικότητα, επιμέλεια και φροντίδα του τότε  Δημάρχου Αιγίου, αειμνήστου, Αλέκου Μέγαρη, με την συνδρομή του, επίσης, αειμνήστου συμπολίτη μας, Γιάννη Βασιλειάδη. Ο βιολογικός καθαρισμός της πόλεως του Αιγίου, συντελεί σημαντικά στην ποιοτική αναβάθμιση της ευρύτερης παραλιακής ζώνης, που είναι ζωτικής σημασίας. Και ενώ, πριν από χρόνια άρχισε να κατασκευάζεται, νέος αγωγός λυμάτων, από την παραλιακή περιοχή Λαμπιρίου μέχρι το βιολογικό καθαρισμό του Αιγίου, όπως επίσης, με τη πρόβλεψη, κατασκευής αποχετευτικού αγωγού, από την παραλιακή περιοχή Διακοπτού μέχρι το βιολογικό καθαρισμό Αιγίου, ώστε να εξυγιανθεί ολόκληρη η ζώνη παραλίας από λύματα. Δυστυχώς όμως έχουν διακοπεί, προ πολλού, οι εργασίες κατασκευής και το έργο αυτό έχει μείνει ημιτελές. Όμως, όπως γράφεται στον τοπικό τύπο, υπεγράφη νέα σύμβαση αποπεράτωσης του ημιτελούς αυτού έργου, γεγονός που θα συντελέσει σημαντικά στην αναβάθμιση της παραλιακής περιοχής της Αιγιάλειας. Έκτοτε κανένα σημαντικό έργο δεν έγινε, στο Αίγιο και την Αιγιάλεια.

               Επίσης, οι κάθε είδους οικονομικές επιδοτήσεις, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που δόθηκαν με αρκετά χρηματικά ποσά, μετά το έτος 1980, στους αγρότες, για τη βελτίωση των γεωργικών καλλιεργειών των αγροκτημάτων, για ποσοτική και ποιοτική αύξηση της γεωργικής παραγωγής, με προοπτική την αύξηση του εισοδήματος από την πώληση γεωργικών προϊόντων, δεν υπήρξαν θετικά αποτελέσματα από γεωργικά εισοδήματα, παρότι η Αιγιάλεια είναι  εύφορη  περιοχή  και  είχε όλες τις προϋποθέσεις για παραγωγική ανάπτυξη. Διότι, δυστυχώς, τα χρήματα των επιδοτήσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν διετέθησαν για την βελτίωση των αγροκτημάτων, με στόχο την αύξηση της ποσοτικής και ποιοτικής παραγωγής των γεωργικών προϊόντων, από τους καλλιεργητές, οι οποίοι εχρησιμοποίησαν τις επιδοτήσεις για άλλους μη παραγωγικούς σκοπούς, πλην κάποιων εξαιρέσεων αγροτών οι οποίοι, όντως, εβελτίωσαν τα αγροκτήματά τους. Έτσι, αντί να βελτιωθεί η γεωργική παραγωγή, εμειώθηκε από εγκατάλειψη, με άμεση συνέπεια τη μείωση εισοδήματος από την πώληση γεωργικών προϊόντων των κατοίκων της περιοχής μας, που είναι κατ’ εξοχήν γεωργική περιοχή. Η παράπλευρη αυτή απώλεια εισοδήματος, εμείωσε σημαντικά την οικονομική και την αγοραστική δυνατότητα των κατοίκων της περιοχής μας και συνακόλουθα επηρέασε και επηρεάζει σημαντικά αρνητικά την κίνηση στα πάσης φύσεως εμπορικά καταστήματα της πόλεως του Αιγίου και ολοκλήρου της Αιγιαλείας. Η πλασματική οικονομική δυνατότητα των κατοίκων του Αιγίου και της Αιγιάλειας, κατά τη χρονική περίοδο μετά το έτος 1980 και παρά την οικοδομική δραστηριότητα, κυρίως με δάνεια τραπεζών κ.λπ, κατάρρευσαν, μετά από την δεκαετή οικονομική κρίση της Ελλάδας, αφού δεν υπήρχαν εισοδήματα από την πρωτογενή γεωργική παραγωγή, γεγονός που επηρέασε δυσμενέστατα και την κίνηση στα εμπορικά καταστήματα και επιχειρήσεις, στο Αίγιο, πλείστα των οποίων έκλεισαν και οι εμπορικοί δρόμοι της πόλεως, σχεδόν ερήμωσαν, αλλά και αρκετές οικοδομές εγκατελείφθησαν ως απρόσοδες και μερικές κατέστησαν ετοιμόρροπες όπως, στους δρόμους, Ερμού, Εισοδίων, Αθ. Διάκου, Αγίου Ανδρέου, Ανδρέα Λόντου κ.λπ, όπου, παλαιότερα, υπήρχε έντονη εμπορική κίνηση και δραστηριότητα, αλλά και σε άλλους δρόμους της πόλεως Αιγίου, όπου είχαν ανοίξει εμπορικές επιχειρήσεις, σε νέα κτίρια, δυστυχώς, πλείστα εξ αυτών έκλεισαν και η πόλη εμφανίζεται θλιμμένη και αρκετά υποβαθμισμένη. Η αδράνεια από το Δήμο Αιγίου και η συνεχής εγκατάλειψη του εμπορικού κέντρου της πόλεως του Αιγίου, είχε αρχίσει πριν από το 1980, με φθαρμένα πεζοδρόμια, την πλατεία Αγίας Λαύρας, σε άθλια κατάσταση, χωρίς επαρκή φωτισμό, στους δρόμους και την πλατεία κ.λπ. Η παραπάνω κακή και απαράδεκτη κατάσταση, που εμφάνιζε το κέντρο της πόλεως, αλλά και η ευρύτερη περιοχή, εσυνεχίζετο και τα επόμενα χρόνια, γεγονός που προκάλεσε την αγανάκτηση πενήντα και πλέον εμπόρων, ιδιοκτητών ακινήτων και κατοικιών της περιοχής αυτής, (μεταξύ των οποίων και του γράφοντος) οι οποίοι ενυπογράφως απήυθυναν, έγγραφη διαμαρτυρία, προς τον τότε Δήμαρχο Αιγίου και τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, δημοσιευθείσα και εις το υπ’ αριθμ 1445/22-9-183 φύλλο της εφημερίδος «Ο ΑΙΓΙΩΤΗΣ» με την οποία διαμαρτυρία, εξέφραζαν, την απογοήτευσή τους για την πλήρη και κατ’ εξακολούθηση από το Δήμο, εκτέλεσης έργων και τον καλούσαν να προβεί στην αναμόρφωση της περιοχής, για να παύσει και η δυσφήμηση της πόλης. (τα στοιχεία είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου). Μετά από τα ανωτέρω, ακολούθησε και η αναμόρφωση της Πλατείας Αγίας Λαύρας, από τον αείμνηστο Δήμαρχο Αλέκο Μέγαρη.

               Παράλληλα, τόσον η πόλη του Αιγίου, όσο και η ευρύτερη περιοχή του Δήμου Αιγιαλείας, με τα δημοτικά διαμερίσματα, τις τοπικές κοινωνίες και παραλιακές περιοχές, έχουν, διαχρονικά, πλέον των τριάκοντα πέντε (35) ετών, σημαντικό πρόβλημα, με την καθαριότητα και συλλογή των σκουπιδιών, αλλά και την υπέρογκη δαπάνη του Δήμου Αιγιαλείας να μεταφέρει τα σκουπίδια σε άλλες περιοχές της Ελλάδος, που έχουν οργανωμένους χώρους επεξεργασίας των σκουπιδιών. Η αδράνεια, η έλλειψη προγράμματος και ενδεδειγμένης και οργανωμένης  πολιτικής και διοικητικής ικανότητος και δραστηριότητος, των διαδοχικά, επί σειρά, πολλών ετών, δημοτικών Ταγών – Δημάρχων –Αντιδημάρχων, συνετέλεσε καθοριστικά, εις την παράλειψη κατασκευής εργοστασίου επεξεργασίας των σκουπιδιών, όπως είναι, ακόμη και σε κατοικημένες περιοχές ευρωπαϊκών πόλεων ή έστω κατασκευής ειδικών χώρων εναπόθεσης των σκουπιδιών είτε στην περιοχή του Δήμου Αιγιαλείας, είτε σε άλλη περιοχή εκτός Δήμου, σε συνεργασία με όμορους Δήμους, ενώ υπήρχαν, κατά καιρούς και διαθέσιμα χρήματα, για το σκοπό αυτό, από την Ευρωπαϊκή Ένωση – ΕΣΠΑ - τα οποία χρήματα χάθηκαν από το Δήμο Αιγιαλείας, αλλά και από το Δήμο Πατρέων. Ενώ άλλοι Δήμοι, όπως των Ιωαννίνων, της Κοζάνης, της Κεντρικής Πελοποννήσου κ.λπ, εμερίμνησαν και κατασκεύασαν κατάλληλες υποδομές και εγκαταστάσεις –χώρους για τη διαχείριση των σκουπιδιών. Έτσι η έλλειψη και η αδράνεια κατασκευής ειδικού χώρου διαχείρισης των σκουπιδιών στο Δήμο  Αιγιαλείας, από τους διοικήσαντες, επί μακρά σειρά ετών, Δημάρχους, είχε και έχει σοβαρή, ως συνέπεια, τη διαχρονική ρύπανση ολοκλήρου της πόλεως Αιγίου και ευρύτερης περιοχής, γεγονός που είχα επισημάνει, με εξώδικη διαμαρτυρία μου το έτος 2002, στο υπ’ αριθμ. 709/10 Ιουλίου 2002 φύλλο της τοπικής εφημερίδας Αιγίου «ΕΡΕΥΝΑ».

Όμως η ρύπανση, δυστυχώς, συνεχίζεται, ίσως και εντονότερη, μέχρι και σήμερα και μάλιστα σε κεντρικούς δρόμους της πόλεως και ειδικότερα στα σημεία, όπου υπάρχουν οι κάδοι σκουπιδιών και δυσφημίζει την περιοχή μας, αλλά και προκαλεί και υγειονομικούς κινδύνους των κατοίκων. Η δε προστασία της Δημόσιας Υγείας αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών (άρθρο 5 παρ. 5 του Συντάγματος) και καθήκον της πολιτείας και εν προκειμένω του Δήμου, της περιφέρειας, του Υπουργού Υγείας και του Υπουργού Εσωτερικών.

               Η εκάστοτε προβαλλόμενη, από το Δήμο, δικαιολογία ότι δεν υπάρχει ή δεν εγκρίνεται, από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δημοσίου ή τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατάλληλη περιοχή στην Αιγιάλεια ή ακόμη σε όμορη περιοχή ή και Νομό, η κατασκευή ειδικού χώρου εναπόθεσης – διαχείρισης και παραγωγικής εκμετάλλευσης των απορριμμάτων και κατασκευής εργοστασίου για το σκοπό αυτό, ας μου επιτραπεί, να θεωρώ, ότι είναι, με ήπιο χαρακτηρισμό, ανόητη και απαράδεκτη δικαιολογία, όταν, σε ευρωπαϊκές πόλεις, έχουν εντός των πόλεων εργοστάσια επεξεργασίας των απορριμμάτων, όπως είδα στην πόλη της Βιέννης της Αυστρίας, εργοστάσιο διαχείρισης των απορριμμάτων πλάι σε κατοικίες, το οποίο εργοστάσιο είχε άψογη εξωτερικώς εμφάνιση, με πολλαπλά φίλτρα, για τη συγκράτηση οσμών και καπνού από την καύση των σκουπιδιών, με παραγωγή λιπασμάτων και θερμού νερού προς θέρμανση των κατοικιών της πόλεως. Όμοια εργοστάσια εκμετάλλευσης των απορριμμάτων, υπάρχουν και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, ακόμη και σε τουριστικές περιοχές. Όμως εμείς εδώ στην Ελλάδα και την Αιγιάλεια, το Νομό Αχαΐας, δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε εργοστάσιο για τη διαχείριση των απορριμμάτων, ούτε μπορούμε να διαμορφώσουμε, οπουδήποτε, εντός της Αιγιάλειας ή και σε συνεργασία με όμορους δήμους, χώρο εναπόθεσης και διαχείρισης των απορριμμάτων, λόγω περιβαλλοντικών περιορισμών, με συνέπεια να έχουμε μόνιμη ρύπανση του περιβάλλοντος, υγειονομικούς κινδύνους, δυσφήμιση της περιοχής μας, ως βρώμικης, με αποπνοή δυσοσμίας από τη σώρευση παντού στην πόλη και στις παραλίες σκουπιδιών, αλλά και την υπέρογκη δαπάνη μεταφοράς των απορριμμάτων, σε άλλες περιοχές της Ελλάδος και φυσικά εκτός του Νομού Αχαΐας.

               Όμως, εδώ πρέπει να προσθέσω ότι σε πλείστες περιπτώσεις, υπάρχει και ευθύνη των κατοίκων για ρύπανση της πόλεως, διότι πετούν, οπουδήποτε, ανεξέλεγκτα σκουπίδια, στους δρόμους, σε χείμαρρους κ.λπ και όχι εκεί που υπάρχουν τα καθορισμένα σημεία εναπόθεσης των σκουπιδιών.

               Επειδή, όπως αναφέρθηκα, το πρόβλημα των απορριμμάτων, στην πόλη του Αιγίου και γενικότερα στο Δήμο Αιγιαλείας, είναι πολύ σοβαρό και διαχρονικό, θα έπρεπε τα χρήματα που διαθέτει ο Δήμος  Αιγιαλείας για την αναμόρφωση της πλατείας Αγίας Λαύρας κ.λπ, να τα είχε διαθέσει για τη λύση του καυτού προβλήματος των σκουπιδιών, για απαλλαγή της πόλεως και ολοκλήρου της Αιγιαλείας, από τη μόνιμη ρύπανση και οικονομική αιμορραγία του Δήμου και κατ’ επέκταση των δημοτών από τη δαπάνη μεταφοράς των σκουπιδιών. Σημειουμένου ότι από το Ταμείο Ανάκαμψης της Ε.Ε υπάρχει πρόγραμμα ενίσχυσης, για την πλήρη εφαρμογή μέτρων ανακύκλωσης των σκουπιδιών, όπως κατωτέρω αναφέρεται εκτενέστερα.

               Όμως, εκτός από τα παραπάνω αρνητικά στοιχεία στην πόλη του Αιγίου, υπάρχουν και άλλα όπως: στο εμπορικό κέντρο της πόλεως υπάρχουν ερειπωμένες και επικίνδυνες οικοδομές, που εγκυμονούν, ανά πάσα στιγμή, κινδύνους, ακόμη και για την σωματική ακεραιότητα ανθρώπων, λόγω των σεισμών της περιοχής μας, όπως είναι το επισκευαζόμενο κτίριο επί της συμβολής των οδών Κλ. Οικονόμου και Ερμού, του οποίου διεκόπησαν οι εξωτερικές εργασίες αποκατάστασης, με άγνωστο χρόνο συνέχισης. Επίσης στην γωνία των οδών Ερμού και Κολοκοτρώνη, υπάρχει διώροφη οικοδομή επικίνδυνη, με περιφραγμένα πεζοδρόμια, αλλά και άλλα ετοιμόρροπα κτίρια στην οδό Ερμού, στην οδό Ελίκης, όπου μέσα στο ερείπιο έχουν φυτρώσει άγρια δένδρα, που έχουν ξεπεράσει τη στέγη, στην οδό Εισοδίων υπάρχει, σχεδόν ετοιμόρροπη οικοδομή, ομοίως στην οδό Αγίου Ανδρέα, στην οδό Ανδρέα Λόντου, στην οδό Ασημ. Φωτήλα, στην οδό Κλεομ. Οικονόμου, όπως και σε άλλους δρόμους της πόλεως υπάρχουν ετοιμόρροπες οικοδομές. Αυτές οι ετοιμόρροπες οικοδομές, εκτός από επικίνδυνες, προκαλούν και κακή-κακίστη εμφάνιση της πόλεως, γι’ αυτό θα πρέπει με μέριμνα της αρμοδίας Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Αιγιαλείας, να εντοπιστούν και να ειδοποιηθούν οι ιδιοκτήτες των ακινήτων να προβούν στις ενδεδειγμένες επισκευές προς ασφάλεια των δημοτών. Επί πλέον στο νόμο 4787/2021 προβλέπεται να δημιουργηθούν ειδικές επιτροπές, επικινδύνως ετοιμόρροπων, μια σε κάθε Αποκεντρωμένη Διοίκηση, οι οποίες θα αποφασίζουν για την κατεδάφιση επικινδύνων κτιρίων, που είναι προγενέστερα των 100 ετών. Οι επιτροπές, από υπαλλήλους και πολιτικούς μηχανικούς και αρχιτέκτονες, θα επισκέπτονται τα κτίρια και θα αποφασίζουν εντός 15 ημερών, για την κατεδάφισή τους. Έτσι ο νόμος παρέχει τη δυνατότητα για την τύχη των ετοιμόρροπων και ο Δήμος έχει την ευθύνη για τις νόμιμες ενέργειες.

               Έτσι, επιβάλλεται ο Δήμος να επεμβαίνει και στον ιδιωτικό χώρο και  να φροντίζει τη γενική αισθητική της πόλης, τις όψεις των κτιρίων, τους ακάλυπτους χώρους, τα τραπεζοκαθίσματα, τις κεραίες, τις πινακίδες, τη διαμόρφωση των πεζοδρομίων, για τους ΑΜΕΑ και ανήμπορους.

               Όμως, εκτός από ερειπωμένες οικοδομές ιδιωτών, ο Δήμος Αιγίου, για το Αίγιο, όπως σε άλλες περιοχές, δεν έχει φροντίσει τους δημοτικούς χώρους, όπως σε παιδικές χαρές, έξω από σχολεία, να υπάρχει καθαριότητα και ευπρεπής εμφάνιση, γεγονός που δημιουργεί κακή όψη, όπως και πλάι στο πρώτο (Α΄) Γυμνάσιο Αιγίου και το εκεί Δημοτικό Σχολείο, όπου υπήρχε τοποθετημένο, πριν αεροπλάνο, με κάποια πλάκα και τιμητική επιγραφή για την Πολεμική Αεροπορία. Όμως, μετά τη μεταφορά του σκελετού του αεροπλάνου, κάτω παραπλεύρως του αυτοκινητοδρόμου, έχει μείνει εκεί η βάση που υπήρχε μαρμάρινη επιγραφή για την Πολεμική Αεροπορία, και ο χώρος αυτός έχει υποστεί βανδαλισμό με κάθε είδους επιγραφές και αυτό προσβάλει βάναυσα την πόλη, για έλλειψη πολιτισμού και έλλειψη σεβασμού σε μνημεία εθνικής σημασίας. Ακόμη, οι μαθητές των σχολείων που βλέπουν αυτήν την αθλίαν κατάστασιν, πως χαρακτηρίζουν το ενδιαφέρον των μεγαλυτέρων; Όσον αφορά τους ξένους που τυχόν περάσουν από εκεί, είναι βέβαιο ότι θα δυσφημίσουν την πόλη δικαιολογημένα από αυτά που βλέπουν.

               Έκτοτε, στο Αίγιο και στην Αιγιάλεια, ευρύτερα, δεν έγινε κανένα σημαντικό έργο, ανάπτυξης και αναβάθμισης της περιοχής, από οικονομικής και τουριστικής απόψεως, με δημιουργία θέσεων εργασίας. Ειδικώς στο κέντρο της πόλεως του Αιγίου έγινε έργο μερικής βελτίωσης κάποιων οδών, όπως Ανδρέου Λόντου, Ευθ. Γάτου, Κωνσταντινουπόλεως, και κάποιων άλλων οδών. Αυτές όμως οι βελτιώσεις των οδών, δεν αποτελούν παραγωγικό έργο. Τελευταία, με σύμβαση που υπογράφει, στις 5.3.2020, μεταξύ του Δήμου Αιγιαλείας και αναδόχου εταιρείας, σύμβαση ανάπλασης της πλατείας Αγίας Λαύρας, της Πλατείας Βάλφουρ (γνωστής ως Τρίγωνης Πλατείας) καθώς και της οδού Κλ.  Οικονόμου, μέχρι της οδού Βασ. Κωνσταντίνου, όπως και της οδού Ασημάκη Φωτήλα, με παράλληλη προσάρτηση στη Πλατεία Αγίας Λαύρας και τμήματος των οδών Γερμανού και Ζαΐμη. Με τη σύμβαση αυτή, η ανάδοχος εταιρεία προβλεπόταν να αρχίσει την εκτέλεση του έργου αμέσως και να το αποπερατώσει εντός δέκα τεσσάρων (14) μηνών, δηλαδή 5 Μαΐου του έτους 2021. Σημειουμένου ότι, το ανωτέρω έργο ανάπλασης, δεν ήταν αναγκαίο, διότι ανάπλαση της πλατείας Αγ. Λαύρας, και της πλατείας Βάλφουρ, είχε γίνει πριν λίγα χρόνια όταν ήταν Δήμαρχος Αιγίου ο αείμνηστος Αλέκος Μέγαρης. Όμως, τα χρήματα αυτά, της νέας, αχρείαστης, ανάπλασης θα μπορούσαν να επενδυθούν σε άλλο δημοτικό αναπτυξιακό έργο. Η εργολήπτρια εταιρεία, παρά τα ανωτέρω συμφωνηθέντα, ενώ άρχισε καθυστερημένα την εκτέλεση του έργου τον Ιούνιο του έτους  2020, και ενώ έπρεπε να το είχε αποπερατώσει την 5 Μαΐου του έτους 2021, δυστυχώς, μέχρι 16 Αυγούστου 2021, έχει εκτελέσει μόνο ένα τμήμα του έργου, προετοιμασίας στη Πλατεία Αγίας Λαύρας και της οδού Ασημάκη Φωτήλα και ουσιαστικά έχει διακόψει τις εργασίες, αφού απασχολούσε συμβολικά, ένα –δύο εργάτες, από Δευτέρα έως Παρασκευή, με ωράριο εργασίας από ώρα 8.00 π.μ. έως ώρα 03 μ.μ. και είναι άγνωστο πότε θα αποπερατωθεί το έργο αυτό διότι έγινε καταγγελία της συμβάσεως αυτής και αναζητείται άλλος ανάδοχος του έργου. Η δυσμενής αυτή κατάσταση που εδημιουργήθηκε, με την εκσκαφή της πλατείας Αγίας Λαύρας, την κατάργηση των δημοτικών οδών Γερμανού και Ζαΐμη, με την διακοπή, ένα και πλέον έτος, της κυκλοφορίας αυτοκινήτων και εν γένει τροχοφόρων από την οδό Ασημάκη Φωτήλα αλλά και η δυσχέρεια κίνησης πεζών, από τα πεζοδρόμια της οδού Ασημ. Φωτήλα, της οδού Γερμανού και Ζαΐμη λόγω ημιτελών κατασκευών φρεατίων ύδρευσης κ.λπ και η μεγάλη δυσχέρεια κίνησης τροχοφόρων μέσων, στο κέντρο της πόλεως, έχει δημιουργήσει από τον Ιούνιο 2020, κυριολεκτικά πνιγμό στην ήδη βαριά τραυματισμένη, από την πανδημία του Covid 19, κεντρική αγορά της πόλεως και των εκατέρωθεν της πλατείας καταστημάτων, με ανυπολόγιστη ζημία, στους εμπόρους και επιχειρηματίες καθώς και στους ιδιοκτήτες ακινήτων. Η αιτία διακοπής της προόδου των εργασιών από την ανάδοχο εταιρεία, όπως γράφεται στον τοπικό τύπο, είναι ότι, ο Δήμος Αιγιαλείας, δεν ανταποκρίθηκε στις οικονομικές του υποχρεώσεις έναντι της αναδόχου εταιρείας, επειδή δεν έχει εγκριθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο Αιγιαλείας, ο προϋπολογισμός λόγω διαφωνιών των Δημοτικών Παρατάξεων. Εν προκειμένω, εφόσον, η ψήφιση του προϋπολογισμού του Δήμου, αποτελεί την κινητήριο δύναμη, για την υλοποίηση, των κάθε είδους δημοτικών έργων και δραστηριοτήτων και πληρωμή των πάσης φύσεως οικονομικών υποχρεώσεων του Δήμου, για την εύρυθμη λειτουργία του, ανακύπτει το ερώτημα, πως μπορεί να δικαιολογηθεί, ότι, οι δημοτικοί σύμβουλοι όλων των δημοτικών παρατάξεων, ως εκπρόσωποι όλων των Δημοτών, και ως υπεύθυνοι για τα κοινά συμφέροντα του Δήμου και κατ’ επέκταση των δημοτών, δεν μπορούν να βρουν μεταξύ τους, λύσεις; Όμως, η άρνηση των δημοτικών συμβούλων, για την από κοινού,  με ομοφωνία ή κατά πλειοψηφία, λήψη σοβαρότατων αποφάσεων του Δήμου, για το γενικό συμφέρον του Δήμου και των δημοτών, αποτελεί, έλλειψη πολιτικής ευελιξίας, και στοχεύει, προφανώς, σε άλλου είδους ατομικές σκοπιμότητες, αδιαφορώντας τις κάθε είδους ζημίες, ενώ, ως εκλεγμένοι, είναι υποχρεωμένοι, να υπηρετούν τα συμφέροντα του Δήμου και των Δημοτών, μακριά από πολιτικές, ατομικές ή συλλογικές σκοπιμότητες, επιβλαβείς για τα τοπικά συμφέροντα.

Όμως, αυτή η έλλειψη ικανότητος και υπευθυνότητος γενικώς του Δημοτικού Συμβουλίου Αιγιαλείας, οδήγησε σ’αυτή την κακή – εγκαταλελειμμένη και τραγική εμφάνιση του κέντρου της αγοράς της πόλεως Αιγίου, με τη διακοπή, επί μεγάλο χρονικό διάστημα των έργων της πλατείας Αγίας Λαύρας και των γύρωθεν αυτής δημοτικών οδών, με άγνωστο χρόνο αποπεράτωσης των έργων αυτών.

Η οδυνηρή αυτή κατάσταση της πλατείας και της αγοράς της πόλεως, προκάλεσε και προκαλεί οργή και απαγοήτευση, όλων των κατοίκων της πόλεως και γενικά του Δήμου Αιγιαλείας, αλλά και ιδιαίτερα προκάλεσε ανυπολόγιστη οικονομική ζημία στην, ήδη χειμαζόμενη, εμπορική αγορά της πόλεως και τους ιδιοκτήτες των ακινήτων, που απαξιώνονται, ενώ, παράλληλα, τα δημοτικά τέλη και οι φόροι αυξάνονται. Εάν όμως, κάποιοι ή και όλοι οι διοικούντες το Δήμο Αιγιαλείας, από κοινού, αδυνατούν να διαχειριστούν ή δεν θέλουν να λύσουν, τα όποια σοβαρά προβλήματα έχει ο Δήμος ή να εκτελέσουν τα πάσης φύσεως σημαντικά κοινωφελή δημοτικά έργα, προς όφελος της πόλεως Αιγίου και γενικά της ευρύτερης περιοχής του Δήμου, τότε, φρόνημον είναι, να αφήσουν άλλους ικανούς που θα δύναται, με γνώση, φιλοδοξία, αφοσίωση, ευθύνη, πειθαρχία, επιμονή και θέληση, να υπηρετήσουν, επωφελώς, και να φέρουν εις πέρας τα πάσης φύσεως δημοτικά έργα και χρονίζοντα προβλήματα.

Δεδομένου ότι, εκεί που το αδιέξοδο κερδίζει, μεγαλώνει, για τους διοικούντες και η ευθύνη. Ακόμη η ανωτέρω δυσμενέστατη εμφάνιση του κέντρου της πόλεως Αιγίου, έχει ευρύτερα αρνητικά αποτελέσματα και έχει προκαλέσει μαρασμό του κέντρου της πόλεως και της ευρύτερης περιοχής της Αιγιαλείας, διότι έχει αποκλείσει εντελώς την τουριστική κίνηση και έχει αποθαρρύνει ανθρώπους ακόμη και να περάσουν από το Αίγιο. Αυτή η αποκρουστική εμφάνιση, ουσιαστικά έχει ακυρώσει τις αξιόλογες εργασίες που έγιναν, για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, τα έτη 1999, 2012 και 2016 με τη σύνταξη διαφημιστικών τουριστικών οδηγών, της Αιγιαλείας και Καλαβρύτων, γραμμένων στην Ελληνική και αγγλική γλώσσα, με χάρτες, έγχρωμες φωτογραφίες και περιγραφές σε όλα τα αξιοθέατα της περιοχής του Αιγίου και γενικώς της Αιγιαλείας και Καλαβρύτων, σε ιστορικά λαογραφικά αρχεία με πλούσια εκθέματα, στο αρχαιολογικό μουσείο και αρχαιολογικούς χώρους, τους ιστορικούς Ιερούς Ναούς, τα ιστορικά μοναστήρια και πλείστα άλλα αξιοθέατα της Αιγιαλείας, με αναφορά στις εξαιρετικές παραλίες, κατά μήκος του Κορινθιακού, από την Αιγείρα έως και το Λαμπίρι, με περιγραφή και τις παραθεριστικές ορεινές περιοχές, νοτίως του Κορινθιακού κόλπου.

Οι σημαντικές αυτές εργασίες σύνταξης των τουριστικών οδηγών, των 107, 60 και 242 εικονογραφημένων σελίδων, έγιναν, μετά από επίπονο έρευνα και μελέτη, από αξιόλογους επιστήμονες και συντάκτες αυτού του έργου.

Προφανώς, οι τουριστικοί εικονογραφημένοι οδηγοί με τα αξιοθέατα και κατατοπιστικούς χάρτες, δεν εκυκλοφόρησαν, και πάλι μετά την έκδοσή τους, με ευθύνη, επιμέλεια και έξοδα του Δήμου Αιγιαλείας, στο ευρύ κοινό της Ελληνικής Τουριστικής αγοράς, ούτε έχουν δημοσιευθεί ή διανεμηθεί μέσω των εφημερίδων, ευρείας κυκλοφορίας, ούτε έχουν περιληφθεί σε περιοδικά με αναφορά σε διακοπές έτσι ώστε ν α είχαν καταστεί γνωστοί σε όσους ενδιαφέρονται για τουρισμό. Βέβαια η διαφήμιση αυτή απαιτούσε και μεγάλη οικονομική δαπάνη του Δήμου και σε χρόνο, με οικονομική στενότητα, σε τέτοιου είδους δαπάνες.

Όμως, έλλειψη ενημέρωσης και διαφήμισης, έχει τα αρνητικά αποτελέσματα για το Αίγιο και την περιοχή Αιγιαλείας ως τόπου προορισμού για διακοπές και τουρισμό.

Απόδειξη των παραπάνω είναι ότι δεν έχει, το Αίγιο και η Αιγιάλεια, τουρισμό, αλλά και ευρύτερα ο Νομός Αχαΐας, αν εξαιρεθούν τα Καλάβρυτα, όπως φαίνεται από ένα «περιοδικό διακοπές» 448 σελίδων που κυκλοφόρησε στις 13.6.2021 στο ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, το οποίο περιοδικό ξεφύλλισα, αναζητώντας να βρω κάτι που να αναφέρεται για το Αίγιο και την Αιγιάλεια, ως τόπο προορισμού για διακοπές. Και το μόνο που βρήκα, για το Αίγιο, στη σελίδα 352, ήταν: «Αίγιο εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο, χτισμένο στη θέση της ομώνυμης αρχαίας πόλης. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το παλαιό τμήμα της πόλης προς την παραλία από την Παναγία Τρυπητή ως τα όρια του σιδηροδρομικού σταθμού και τις παλαιές αποθήκες σταφίδας. Στα 23 χλμ. και το ανδρικό μοναστήρι των Ταξιαρχών, όπου παρασκευάζεται από τους μοναχούς το γλυκό «ροδοζάχαρη» και τίποτα άλλο. Ενώ σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου, όπως, στην Κορινθία, Αργολίδα, Ηλεία, Αρκαδία Μεσσηνία και Λακωνία, αλλά και αλλού ανά την Ελλάδα, γίνεται πληρέστερη και εκτενέστερη αναφορά για τουρισμό, με ανάδειξη χώρων αρχαιολογικών, παραθεριστικών, με φωτογραφίες, με λεπτομερείς περιγραφές, ιστορικών μνημείων, Ιερών Ναών, Μοναστηριών, με διαδρομές σε βουνά και παραλίες κ.λπ. Να σημειωθεί ακόμη, ότι, τόσο στην πόλη του Αιγίου όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Αιγιαλείας, δεν υπάρχουν μεγάλες και πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες, που να φιλοξενούν αλλοδαπούς και Έλληνες τουρίστες.

Δεν ελλιμενίζονται στο λιμάνι του Αιγίου τουριστικά κρουαζιερόπλοια ούτε μικρότερα σκάφη αναψυχής από Έλληνες και αλλοδαπούς, έτσι ώστε να  επισκέπτονται την πόλη και την περιοχή ως τουρίστες. Ακόμη η επίσκεψη στο Αίγιο εκδρομέων, χάριν αναψυχής, ημέρες αργιών και Σαββατοκύριακα, είναι απρόσφορη διότι δεν υπάρχουν χώροι στάθμευσης τουριστικών λεωφορείων, όπως και χώροι παραμονής για αναψυχή, ειδικά προσαρμοσμένοι με πράσινο, άνθη κ.λπ, με συνέπεια, τουριστικά λεωφορεία και αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσεως, να διέρχονται περιμετρικά από το Αίγιο, είτε από τη νέα Εθνική οδό Αθηνών - Πατρών, είτε από την οδό  Κορίνθου – Ρήγα Φεραίου, Σολωμού και εκείθεν προς Πάτρα, αφού και οι κεντρικοί δρόμοι του Αιγίου, Κλ. Οικονόμου και Μητροπόλεως, ως στενοί μονόδρομοι, είναι, εκ των πραγμάτων, απρόσφοροι, ακόμη και για ολιγόλεπτη στάση στάθμευση και εκ του λόγου αυτού διώχνουν το ταχύτερο, αυτούς που διέρχονται από την πόλη.

               Το Αίγιο και γενικώς η Αιγιάλεια βρίσκονται σε προνομιούχο θέση μέσα στην ελλαδική επικράτεια, διότι είναι ανάμεσα στον άξονα Αθήνα – Πάτρα - Ευρώπη, με την γρήγορη επικοινωνία με Αθήνα και Πάτρα, με την νέα Εθνική Οδό Αθηνών - Πατρών και την νέα σιδηροδρομική γραμμή, με συρμούς μεγάλων ταχυτήτων. Ακόμη η Αιγιάλεια έχει εύφορο έδαφος με πολλά νερά από τους χείμαρρους, Κράθι, Λαδοπόταμο Βουραϊκό, Κερυνήτη, Σελινούντα, Μεγανίτη και Φοίνικα, οι οποίοι έχουν αφετηρία τα βουνά, που προαναφέρθηκαν και εκβάλουν στην ακτογραμμή του Κορινθιακού κόλπου, αλλά και υπόγεια νερά, που είναι σε μικρό βάθος και αντλούνται με γεωτρήσεις.

Ο συνδυασμός εύφορο έδαφος, καλό κλίμα και νερό για άρδευση και οικιακή χρήση, ευνοεί τις καλλιέργειες για καλή γεωργική παραγωγή, η οποία μπορεί να αυξηθεί, εάν αξιοποιηθούν τα νερά των χειμάρρων, όπου είναι δυνατόν, με φράγματα, ώστε να διατηρούνται, και να μη χύνονται, το χειμώνα στη θάλασσα, αλλά και να χρησιμοποιούνται την άνοιξη και το καλοκαίρι για την άρδευση των καλλιεργειών, διότι το νερό των πηγών, λόγω της κλιματικής αλλαγής, λιγοστεύει. Ο δε Καθηγητής Χρήστος Ζερεφός, σε επισημάνσεις του, ως προς την κλιματική αλλαγή, στην εφημερίδα Καθημερινή 14-15 Αυγούστου 2021, αναφέρει, μεταξύ των άλλων δυσμενέστατων συνεπειών, ότι «…έχει υποχωρήσει ο υδροφόρος ορίζοντας σε ολόκληρη τη Γη. Το αλμυρό νερό ανεβαίνει και το γλυκό υποχωρεί…», αλλά και ότι «Υπό ακραίες συνθήκες θα ερημοποιηθεί το 40% της χώρας, αλλά θα παραμείνουν εύκρατες μεγάλες περιοχές. Η ζωή θα είναι κανονική στη Βόρειο Ελλάδα, στη Δυτική Ελλάδα, στα Ιόνια νησιά, στη Δυτική Κρήτη, σε νησιά όπως η Μήλος, η Νάξος και η Νίσυρος. Οι υδάτινοι πύργοι, τα βουνά, και τα όρη που συγκεντρώνουν νερό θα διασώσουν περιοχές από ξηρασία, ενώ τα ορεινά μέρη θα έχουν αέρα και χαμηλότερες θερμοκρασίες, προστατεύοντες έτσι τους ανθρώπους από τους καύσωνες. Στην Ανατολική Ελλάδα έχουμε σαράντα εκατοστά νερού, ενώ στη Δυτική Ελλάδα,, ένα μέτρο. Στη Δυτική Ελλάδα βρέχει όσο και στο Παρίσι». Όλα τα ανωτέρω κρούουν τον «κώδωνα του κινδύνου» από την κλιματική αλλαγή, αλλά και επιβάλουν την άμεση ανάγκη, για τα προαναφερόμενα, για τη συγκέντρωση και δια- τήρηση επάρκειας νερού.

Για τη διαρκή υποβάθμιση της πόλης του Αιγίου και της Αιγιάλειας που προκαλεί μαρασμό και απογοήτευση κατά τη γνώμη μου, σε όλους τους κατοίκους, ομολογώ ότι τα γράφω με πόνο ψυχής, διότι το Αίγιο και η Αιγιάλεια έχουν πολλά προτερήματα και χαρίσματα ως περιοχή μέσα στον Ελλαδικό χώρο, αλλά, διαχρονικά, βρίσκονται πίσω σε ό,τι σημαίνει πρόοδος, ανάπτυξη, ευημερία και ελπίδα για τις νεότερες γενιές, στις οποίες πρέπει να δώσουμε ένα μήνυμα προοπτικής και ευημερίας της περιοχής μας. Όμως, εμείς που κατοικούμε σ’ αυτή την όμορφη Γη, δεν έχουμε δικαίωμα να συνεχίσουμε να την υποβαθμίζουμε και να την μειώνουμε, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να την κάνουμε να ανθίσει ξανά.

Για να υπάρξει ανάπτυξη και ευημερία στο Αίγιο και την Αιγιάλεια, και να επιτευχθούν τα παρακάτω ενδεικτικά προτεινόμενα, χρειάζονται να γίνουν θυσίες των πολλών που να συνδυάζονται με έμπνευση, τόλμη, αποφασιστικότητα και ικανότητα των ηγετών, σε κάθε είδους βαθμίδος μελών στα κοινά της πόλεως, με ενότητα όλων, επιμονή, υπομονή, θάρρος, εργατικότητα και πάνω απ’ όλα, μεθοδικότητα και συνεργασία με τους εκπροσώπους κρατικών – δημοσίων –υπηρεσιών, επενδυτών σε παραγωγικούς κοινωφελείς σκοπούς κ.λπ. Η αξιοποίηση των προσόντων των διοικούντων, απαιτεί και πρέπει να αφήσουν στην άκρη τα μίση, τις έχθρες, τις αντιπαλότητες, να περιορίσουν τις αδυναμίες τους, να παραμερίσουν, τις εκάστοτε διαφορές τους με τους συνεργάτες τους και τους κάθε είδους πολιτικούς αντιπάλους τους, αλλά να επιτυγχάνουν συναινέσεις και να είναι υπέρμαχοι συγκλίσεων, για να πείσουν αυτούς, να ενώσουν τις δυνάμεις τους, για το κοινό καλό, την πρόοδο και ευημερία του τόπου και των δημοτών – πολιτών.

Χρειάζεται ακόμη όραμα και προγραμματισμός με μεθόδους υλοποίησης έργων. Απαιτείται έρευνα πηγών χρηματοδότησης κοινωφελών αναπτυξιακών έργων, από κρατικά, περιφερειακά και ευρωπαϊκά προγράμματα (όπως το ταμείο Ανάκαμψης, ΕΣΠΑ και ΚΑΠ), από έμπειρους, εξειδικευμένους και ικανούς ανθρώπους που υπηρετούν στους διάφορους τομείς των δημοτικών υπηρεσιών ή και συνεργάτες, οι οποίοι θέλουν πράγματι να εργαστούν και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, για το κοινό καλό.

Ενδεικτικά με τις παραπάνω προϋποθέσεις, που απαιτούν ταλέντο, επιμονή και πολύπλευρη δράση, χωρίς αυταρχισμούς και ακρότητες, από τους διοικούντες το Δήμο, μπορεί να αλλάξει, η διαχρονική, καθοδική πορεία των δημοτικών πραγμάτων, σε ανοδική πορεία με δημιουργικότερη, πολύπλευρη, εξέλιξη στο μέλλον. Αναμφίβολα, όμως, οι καιροί που ζούμε είναι τρικυμιώδεις και απαιτητικοί. Ο χρόνος έχει αποκτήσει άλλη σημασία και απαιτεί άριστα αντανακλαστικά, για ποιοτικότερη επίλυση των κάθε είδους ατομικών, κοινωνικών και δημοτικών προβλημάτων.

Στο Αίγιο και την Αιγιάλεια, χρειάζονται να γίνουν, όσο το δυνατόν γρηγορότερα, μικρά και μεγάλα έργα, με πολλές και ποικίλες δραστηριότητες, για να δοθεί φως και ελπίδα, για ένα καλλίτερο μέλλον, ειδικότερα για τους νέους.

Κατά τη γνώμη μου, με τις κατωτέρω σκέψεις για παρεμβάσεις και έργα, που απαιτείται να γίνουν, διότι οπωσδήποτε αποτελούν πρόοδο και ανάπτυξη της περιοχής, αλλά και προς αντιμετώπιση της αυξανόμενης κλιματικής αλλαγής, όπως και άλλα, που μπορούν να προτείνουν και οι ειδικοί επιστήμονες και τεχνικοί, μπορεί να αλλάξει, ο σημερινός μαρασμός του Αιγίου και της Αιγιάλειας, για ένα φωτεινό, λαμπρό, δημιουργικό και καλύτερο μέλλον, για τον τόπο και τους ανθρώπους του Αιγίου και της Αιγιάλειας, αρκεί τα έργα αυτά να δρομολογηθούν και να εκτελεστούν, όσο το δυνατόν το ταχύτερο, υπό την προϋπόθεση, να δράσουν αποφασιστικά με τόλμη οι έχοντες την πρωτοβουλία και ευθύνη, ακόμη και τα χρήματα, που απαιτούνται, μπορούν να βρεθούν εάν στοχεύσουν τις πηγές χρηματοδοτήσεων. Ειδικότερα, μερικά από τα έργα που επιβάλλεται να γίνουν, είναι:

1. Οριστική επίλυση του μακροχρόνιου οξύτατου και δυσμενέστατου προβλήματος διαχείρισης των απορριμμάτων (συλλογής, μεταφοράς, διαλογής κ.λπ), με την κατασκευήν εργοστασίου, είτε στην Αιγιάλεια, είτε αλλού, με τη συνεργασία και συμμετοχή, ομόρων Δήμων της Ελλάδος. Καθαριότητα, σημαίνει υγεία, πολιτισμός, ανάπτυξη κ.λπ. Η κάλυψη της μεγάλης αυτής οικονομικής δαπάνης που χρειάζεται να εκτελεστεί το σημαντικό αυτό έργο, κατά τη γνώμη του γράφοντος, δύναται να καλυφθεί, με χρηματοδότηση, είτε από το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω των συναρμοδίων υπηρεσιών του, είτε από τα χορηγούμενα κονδύλια της Ε.Ε., δηλαδή από Ταμείο Ανάκαμψης 53 δισ. Ευρώ και κεφάλαια της νέας ΚΑΠ και του ΕΣΠΑ που αθροιστικά, κατά τους ειδικούς, ξεπερνούν τα 100 δισ. Ευρώ. Τα παραπάνω χρηματικά ποσά δίνονται στην Ελλάδα για επενδυτικά προγράμματα, που έχουν δώσει βάρος στην κλιματική αλλαγή και στην κυκλική οικονομία, όπως επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στην ανακύκλωση, στη διαχείριση σκουπιδιών, στη βιομηχανία με έντονο περιβαλλοντικό αποτύπωμα με βάσεις για πραγματικά βιώσιμη ανάπτυξη. Επίσης ο ΟΜΙΛΟΣ ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ επενδύει στην κυκλική οικονομία, με πρότυπα έργα ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων, όπως ήδη εκτελεί εργασίες για το έργο ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου που είναι σε εξέλιξη και αλλού στην Ήπειρο.

               Την μοναδική αυτή ευκαιρία, ο Δήμος Αιγιάλειας είναι απολύτως αναγκαίο, να την εκμεταλλευτεί για να λυθεί οριστικά το διαχρονικό πρόβλημα των σκουπιδιών.

2. Καθαριότητα δρόμων - πεζοδρομίων, ειδικότερα στο κέντρο της πόλεως, όπου παρατηρείται ρυπαρότητα, κυρίως έξωθι δημοσίων, δημοτικών κτιρίων και εγκαταλελειμμένων κτιρίων.

3. Πλύσιμο κάδων απορριμμάτων και του χώρου που είναι τοποθετημένοι διότι η ρυπαρότητα συνοδευομένη με δυσάρεστη οσμή, αποτελεί ανθυγιεινή εστία.

4. Να γίνει – παρέμβαση και προτροπή στους ιδιοκτήτες ερειπίων ετοιμόρροπων κτιρίων – οικοδομών που βρίσκονται, ακόμη και σε κεντρικούς δρόμους της πόλεως, να επισκευαστούν ή και να κατεδαφιστούν, επειδή είναι επικίνδυνα για την ασφάλεια πολιτών και δυσφημούν την πόλη.

Να καθαριστούν από τα κάθε είδος γκράφιτι τοίχοι κτιρίων, μνημείων κ.λπ, που αμαυρώνουν τους χώρους και να τοποθετηθούν ειδικές πινακίδες από το Δήμο, σε διάφορα σημεία ώστε εκεί να εκφράζουν τις απόψεις, οι θιασώτες των γκράφιτι.

5. Προτροπή, στους ιδιοκτήτες κτιρίων στους κεντρικούς δρόμους της πόλεως, να καλλωπιστούν εξωτερικά, προκειμένου η πόλη να έχει καλή εμφάνιση και από τουριστικής απόψεως. Ειδικά όμως, ο Δήμος Αιγιαλείας και η Τοπική Κοινότητα Αιγίου, είναι απολύτως αναγκαίο, να μην αφήσουν το κέντρο της πόλεως να ερημώνει, όπως έχει γίνει ήδη, με την οδό Ερμού, που στο παρελθόν είχε τη μεγαλύτερη εμπορική κίνηση και τώρα έχει γίνει έρημη, με όλα σχεδόν τα εμπορικά καταστήματα που υπήρχαν να έχουν κλείσει, και το διαβάτη στο δρόμο να τον πιάνει θλίψη την ημέρα και το βράδυ να τρομάζει από φόβο, αλλά και οι ιδιοκτήτες των ακινήτων, της οδού Ερμού, να βρίσκονται σε απόγνωση. Τη ζωφερή αυτή κατάσταση της οδού Ερμού, ο Δήμος με την Τοπική Κοινότητα Αιγίου και τη συνεργασία με τους ιδιοκτήτες των ακινήτων, επιβάλλεται να την αλλάξουν με αναβάθμιση, που μπορεί να επιτευχθεί, με κατάλληλο φωτισμό, με βελτίωση του δαπέδου του δρόμου και πεζοδρομίων, με τη δημιουργία πολιτιστικού κέντρου και εκδηλώσεων, με την απαλλαγή των ιδιοκτητών, από δημοτικά τέλη, με χαμηλά μισθώματα των καταστημάτων, από τους ιδιοκτήτες των ακινήτων, με τη δημιουργία, αλυσίδας μικρών καταστημάτων, υπό τύπον λαϊκής αγοράς, ειδών διατροφής, όπως τρόφιμα καθημερινής κατανάλωσης (τύπου μπακάλικου – κρεοπωλείου – ιχθυοπωλείου, φρούτων – λαχανικών) κ.λπ με στόχο να αρχίσει και πάλι εμπορική κίνηση στην οδό Ερμού.

6. Να φυτευθούν, με επιμέλεια του Δήμου και της Δημοτικής Κοινότητας, άνθη, βουκαμβίλιες, διαφόρων χρωμάτων, κυρίως, στους κεντρικούς δρόμους, στην πλατεία και τον κήπο Ψηλών Αλωνίων, καθώς και σε άλλες πλατείες και πάρκα, έτσι ώστε να μετατραπεί η πόλη σε ένα συνεχόμενο ανθισμένο τόπο, που θα δίνει χαρά και θα προσελκύει τουρίστες.

Να συσταθεί στους εμπόρους που έχουν καταστήματα, ειδικότερα, στο κέντρο της πόλεως, να τοποθετήσουν φυτά με άνθη στις προσόψεις των καταστημάτων τους, καθώς και στους ιδιοκτήτες των κτιρίων, με προσόψεις στους κεντρικούς δρόμους, να έχουν φυτά με άνθη στους εξώστες, έτσι ώστε να εμφανίζονται στολισμένα τα καταστήματα και τα κτίρια και να δίνεται χαρούμενο χρώμα της πόλης. Χρειάζεται να μιμηθούμε τις πόλεις και τους οικισμούς των νησιών της Ελλάδος, όπου, με λιγοστό νερό για το πότισμα των ανθοφόρων φυτών, έχουν ομορφιά και τρελαίνουν τους τουρίστες, ενώ η Αιγιάλεια έχει άφθονα νερά, αλλά λιγοστά έως ανύπαρκτα δένδρα με άνθη στην πόλη και τους οικισμούς.

7. Ο Δήμος και η Δημοτική Κοινότητα Αιγίου, να φυτέψουν δένδρα Φοινίκων, στην παραλιακή οδό, από το παλαιό σιδηροδρομικό σταθμό, έως την Αλυκή, ώστε ν’ αλλάξει η μορφή της παραλίας.

8. Να γίνουν έργα ανάδειξης των δένδρων αιωνόβιων πλατάνων της παραλίας, από την προβλήτα του λιμανιού και δυτικά έως την Παναγία την Τρυπητή, και με άντληση νερού, που είναι υπογείως, σε πολύ μικρό βάθος, να ποτιστεί ο τόπος, έτσι ώστε ο χώρος, αυτός, κατάλληλα διαμορφωμένος και με άνθη, να αποτελεί χώρο αναψυχής και έλξη τουριστών.

9. Μελέτη δυνατότητος να γίνει εγκατάστασης τελεφερίκ από τα Ψηλά Αλώνια (στη θέση Μοίραλη το πήδημα) στην παραλία, έτσι ώστε να συνδεθεί η άνω πόλη με την παραλία, για αναψυχή και βόλτα κατά μήκος της παραλίας, και από άτομα, που δεν διαθέτουν αυτοκίνητο ή αδυνατούν να οδηγήσουν, αλλά και για όλες τις ηλικίες προς αποφυγή χρήσεως αυτοκινήτου. Η κατασκευή τελεφερίκ θα είναι μια πρωτοποριακή ενέργεια και μπορεί να δημιουργήσει και τουριστική κίνηση στην πόλη.

10. Να καθοριστούν ειδικοί χώροι στάθμευσης τουριστικών λεωφορείων κοντά στο κέντρο της πόλεως, ώστε να διευκολύνονται, οι ελάχιστοι, τουρίστες που έρχονται στο Αίγιο, να περνούν και από το κέντρο της πόλεως, μπας και αφήσουν και αυτοί κανένα ευρώ, στους επαγγελματίες της πόλεως.

11. Να γίνει πρόταση και μελέτη για ανέγερση πολυωρόφου κτιρίου για πάρκινγκ, στο οικόπεδο που βρίσκεται στο κέντρο της αγοράς του Αιγίου, επί της γωνίας των οδών Ασημάκη Φωτήλα και Περικλέους, διότι έτσι θα λυθεί, κατά ένα μέρος, το μεγάλο πρόβλημα πάρκινγκ αυτοκινήτων στο κέντρο της αγοράς, αφού το αυτοκίνητο, πλέον, είναι απολύτως αναγκαίο για τις μετακινήσεις των πολιτών και θα διευκολύνεται, με άνεση, η κίνηση της αγοράς.

12. Να επιτραπεί η κυκλοφορία μικρού αστικού λεωφορείου, κυκλικά, από τους δημοτικούς δρόμους Κλεομ. Οικονόμου – Μητροπόλεως – Τέρμα Σολωμού- Πλατεία Δεξαμενής – Ρήγα Φεραίου Κλ. Οικονόμου, ή και μέσω και άλλων δημοτικών δρόμων, έτσι ώστε να εξυπηρετούνται οι δημότες κάθε ηλικίας, και ειδικότερα όσοι είναι μεγαλύτερης ηλικίας, να μεταβαίνουν στην αγορά, χωρίς να χρησιμοποιούν ιδιωτικής χρήσεως αυτοκίνητα, που δεν μπορούν να τα σταθμεύσουν, άλλα και να μην αναγκάζονται να χρησιμοποιούν αυτοκίνητο, ταξί, που έχει πρόσθετη δαπάνη για τους οικονομικά αδύναμους. Παράλληλα όμως με το αστικό λεωφορείο, οπωσδήποτε, θα αυξηθεί και η κίνηση στα καταστήματα, που ήδη ασφυκτιούν, από την πανδημία και τα ατελείωτα έργα της πλατείας Αγίας Λαύρας.

13. Να αναβιώσει η γιορτή των ανθεστηρίων στην πόλη, όπως γινόταν τα παλαιότερα χρόνια, κατά την περίοδο του Μαΐου, αρχές Ιουνίου, και με τον κατάλληλο στολισμό της πόλεως και διαφήμιση των εκδηλώσεων, να δημιουργείται και τουριστική κίνηση στην πόλη, για τόνωση της  εμπορικής κίνησης της αγοράς.

14. Να τοποθετηθούν πινακίδες, στους αυτοκινητοδρόμους εισόδου στην πόλη του Αιγίου, με την ένδειξη, ότι υπάρχει και λειτουργεί αρχαιολογικό μουσείο, ιστορικό και λαογραφικό μουσείο και μουσείο Τσούνη, με χάρτη και το δρόμο που βρίσκεται το κάθε μουσείο, ώστε για να γίνει πόλος έλξης τουριστών στην πόλη.

15. Να λειτουργήσει εκκλησιαστικό – Βυζαντινό Μουσείο, στο Αίγιο, με συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και του Δήμου Αιγιαλείας, για να αναδειχθούν εις το κοινό τα αριστουργήματα Βυζαντινής Τέχνης Εικονογραφίας, τα οποία φυλάσσονται εις την Ι. Μητρόπολη. Η λειτουργία του Μουσείου αυτού θα σημάνει για την πόλη του Αιγίου και την περιοχή ιστορική αναδρομή για την Χριστιανική Πίστη των κατοίκων, από παλαιοτάτους χρόνους και κάτω από τη δουλεία της Τουρκοκρατίας. Ακόμη η λειτουργία του Μουσείου αυτού, θα συντελέσει σημαντικά στην ανάπτυξη θρησκευτικού τουρισμού, με θετικά αποτελέσματα για τους κατοίκους του Αιγίου. Επίσης, να είναι στη διάθεση, επισκεπτών στο Αίγιο, και του Μουσείου του δωρητού αειμνήστου Τσούνη.

Επίσης η Ι. Μητρόπολη, σε συνεργασία με το Δήμο Αιγιαλείας, δύναται να αναδείξει, την εκκλησιαστική παράδοση της Ορθοδοξίας, που πάντα, αποτελούσε αστείρευτη πηγή πνευματικού πλούτου σε ενημερωτικά εκκλησιαστικά φυλλάδια θρησκευτικού τουρισμού, που να κυκλοφορούν πανελλήνια, τα υπάρχοντα στην περιοχή Αιγίου, Αιγιαλείας και Καλαβρύτων, Ιερά Προσκυνήματα, τους παλαιούς Ιερούς Ναούς, τις Ιερές Μονές, όπως τον Ι. Ναό Παναγιάς Τρυπητής, το Ι. Ναό της Παναγίας, στο κοίλωμα του κορμού του υπεραιωνόβιου πλατάνου, της Πλατανιώτισας, τους Ιερούς Ναούς του Αιγίου, την Ι. Μονή Ταξιαρχών, την Ι. Μονή Ιωάννου Προδρόμου Μυρόβρυσης, την Ι. Μονή Πεπελενίτσης, την Ι. Μονή Αγίας Τριάδος καθώς και άλλους Ναούς σ’ άλλες περιοχές του Δήμου αλλά και του Δήμου Καλαβρύτων τα Ιστορικά Μοναστήρια, της Αγίας Λαύρας, του Μεγάλου Σπηλαίου και άλλων, για ανάπτυξη θρησκευτικού τουρισμού.

16. Ο Δήμος Αιγιαλείας, σε συνεργασία με αρμόδιες Υπηρεσίες του Δημοσίου και με επενδυτές, Έλληνες και αλλοδαπούς θα πρέπει, άμεσα, να προβεί σε νόμιμες ενέργειες για την κατασκευή φράγματος στον ποταμό Σελινούντα, σε σημείο παράπλευρα της Ι. Μονής Ταξιαρχών, όπως είχαν την ιδέα και είχαν προτείνει και ιδιώτες από το έτος 1979, (υπό την προϋπόθεση ότι επιτρέπεται από τη ΝΑΤΟΥΡΑ) από το οποίο φράγμα θα προ- κύψουν τεράστια οικονομικά οφέλη, για την περιοχή, όπως παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και από τη χρήση του νερού για ύδρευση και άρδευση των αγροκτημάτων, από τις περιοχές Αγριακόνας Μαυρικίου βουλωμένου και του κάμπου, όπως επίσης από τη  Ι. Μ. Ταξιαρχών, Μελίσσια, Αχλαδιά, Σελινούντα (Κρόκοβα) και τον κάμπο, έτσι ώστε να αυξηθεί η γεωργική παραγωγή της περιοχής σε σημαντικό βαθμό, αφού τα τρεχούμενα νερά και τα υπόγεια των γεωτρήσεων, θα μειωθούν σημαντικά, λόγω  κλιματικής αλλαγής, όπως επισημαίνει ο καθηγητής Ζερεφός ότι το νερό θα είναι λιγοστό και η ξηρασία θα ερημώνει τα πάντα. Είναι καιρός αυτό το χρυσό, φυσικό θησαυρό να τον αξιοποιήσει ο Δήμος Αιγιαλείας, αν θέλει να διαμορφωθούν συνθήκες παραγωγικής και οικονομικής αναγέννησης της περιοχής με κερδοφορία και ανάπτυξη που θα έχει προοπτική και ελπίδα για τις νεότερες γενιές. Το έργο αυτό αποτελεί ανάπτυξη, έχει σχέση με την κλιματική αλλαγή και η κάλυψη της οικονομικής δαπάνης, μπορεί να καλυφθεί από τις παραπάνω αναφερόμενες πηγές χρηματοδότησης.

17. Ο Δήμος Αιγιαλείας θα πρέπει να αξιοποιήσει τα παλαιά εργοστάσια, Χαρτοποιίας και ΕΤΕΛ, με εκμίσθωση ή άλλως πως, για εκμετάλλευση, από εμπορικές εταιρείες, επειδή είναι πλησίον του λιμένος και δύνανται να αξιοποιηθούν, με εγκατάσταση βιοτεχνικών μονάδων ή και ως αποθηκών διακομεταστικών εμπορευμάτων ή άλλου παραγωγικού τρόπου εκμετάλλευσης, με σκοπό να δημιουργηθούν και θέσεις εργασίας και ανάπτυξη της περιοχής.

Πρόσθετα ο Δήμος σκόπιμο είναι να επιδιώξει και να απαιτήσει από την ΕΡΓΟΣΕ να συνδέσει το λιμάνι και τα παραπάνω εργοστάσια και με τη νέα σιδηροδρομική γραμμή, ώστε να αξιοποιηθεί και το λιμάνι Αιγίου, το οποίο θα αποτελέσει κόμβο διακομετακομιστικού εμπορίου και δημιουργία πολλών θέσεων εργασίας, αλλά και διότι αυτό αποτελεί επένδυση και οικονομική ανάπτυξη της Αιγιάλειας, που την έχει απόλυτα ανάγκη ο τόπος.

18. Ο Δήμος Αιγιαλείας, για να έχει ανάπτυξη, θα πρέπει να οριοθετήσει μια περιοχή στην περιφέρειά του, ως Βιοτεχνική περιοχή, έτσι ώστε, σε ειδικά και διαμορφωμένο χώρο, να γίνουν εγκαταστάσεις, με κτιριακά συγκροτήματα, βιοτεχνικών μονάδων, εκ των οποίων θα υπάρξει οικονομική ανάπτυξη της περιοχής και θέσεις εργασίας για νέους ανθρώπους και εισροή χρημάτων στους κατοίκους και την αγορά, για να βγει από το σημερινό τέλμα.

19. Ο Δήμος Αιγιαλείας, για να έχει οικονομική ανάπτυξη, θα πρέπει να δημιουργήσει μια περιοχή, στην οποία να ετοιμάσει εκθεσιακούς εμπορικούς χώρους, πάσης φύσεως, μηχανημάτων, γεωργικών εργαλείων, γεωργικών ελκυστήρων, ακόμη και αυτοκινήτων, αλλά και όλων των ειδών εμπορευμάτων, ώστε στο χώρο αυτό, Βιομηχανικές και Βιοτεχνικές επιχειρήσεις, και εμπορίας, να εκθέτουν τα προς διαφήμιση και πώληση των προϊόντων τους. Η έκθεση αυτή να έχει, ορισμένη χρονική διάρκεια, κάθε χρόνο. Από την  έκθεση θα δημιουργηθεί και εμπορική κίνηση στην περιοχή και οικονομικά οφέλη, που τα έχει ανάγκη ο τόπος, αλλά και διαφήμιση της περιοχής μας σε μεγαλύτερη αγορά και των προϊόντων της περιοχής Αιγιαλείας.

20. Ο Δήμος Αιγιαλείας, σε συνεργασία, με τη Λιμενική Υπηρεσία και το Δήμο Τολοφώνος να επιδιώξουν τη σύνδεση, του λιμένος Αιγίου με το λιμάνι Αγίου Νικολάου, με φέρυμποτ, έτσι ώστε, από Αίγιο προς Άγιο Νικόλαο και αντιστρόφως, να δημιουργηθεί γραμμή επικοινωνίας προς ανάπτυξη και όφελος και των δύο περιοχών, από την κίνηση επιβατών.

21. Ο Δήμος Αιγιαλείας, έχει το μέγα πλεονέκτημα, να έχει υπό την Διοίκησή του, και τη θαυμάσια ακτογραμμή του Κορινθιακού κόλπου από την περιοχή της Αιγείρας έως και τη περιοχή Λαμπιρίου, χωρίς όμως η περιοχή αυτή να έχει μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα, έτσι ώστε να προσελκύει τουρίστες, μαζικά, ξένων χωρών, που αφήνουν πολλά χρήματα κατά τη διάρκεια των διακοπών τους. Το μειονέκτημα αυτό ο Δήμος Αιγιαλείας, επιβάλλεται να το αντικαταστήσει σε πλεονέκτημα, όπου με έρευνα και με συνεργασία με τουριστικά γραφεία επενδυτές – επιχειρηματίες, να υποδείξει οικοπεδικές εκτάσεις, που ανήκουν στο Δήμο ή ΤΑΙΠΕΔ και σε ιδιώτες, να ανεγερθούν παραλιακά ξενοδοχειακά συγκροτήματα, για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και οικονομική ανάπτυξη της περιοχής. Έτσι θα αναπτυχθούν και όλα τα παραλιακά τοπικά διαμερίσματα, αφού και αυτά μιμηθούν, σε εμφάνιση, των οικισμών των νησιών, που είναι κατά το πλείστον άγονα και άνυδρα, σε αντίθεση με τους οικισμούς του Δήμου Αιγιαλείας που έχουν, ακόμη, άφθονο νερό και μπορούν να αναπτύξουν αρίστη εμφάνιση με άνθη, χρωματισμούς κ.λπ. Ο Δήμος και τα τοπικά διαμερίσματα, δεν πρέπει να περιορίζονται μόνο σε γραφειοκρατικές ενέργειες, αλλά θα πρέπει, με ταλέντο και έμπνευση, να ενεργούν και για τη ανάπτυξη της περιοχής των μέσω και του τουρισμού, που αποτελεί βαριά βιομηχανία, με ελάχιστες συνέπειες για το περιβάλλον.

22. Ο Δήμος Αιγιαλείας, για την ανάδειξη της περιοχής, με σκοπό την ανάπτυξη και οικονομική ανόρθωση των κατοίκων και κυρίως των ασχολουμένων με την καλλιέργεια της γης, θα πρέπει σε περιοδικά διατροφικών αλυσίδων, να διαφημίζει τα εκλεκτά προϊόντα της περιοχής του, όπως το ελαιόλαδο, τη σταφίδα, τα κρασιά, τα εσπεριδοειδή, κηπευτικά, αφού αυτά τα προϊόντα αποτελούν την κύρια πηγή εισοδήματος των κατοίκων και η ζήτηση στην κατανάλωση θα προσπορίσει περισσότερα έσοδα στους καλλιεργητές.

23. Ο Δήμος Αιγιαλείας, θα πρέπει, ακόμη, να αναδείξει, τον ανωτέρω τουριστικό οδηγό, με τουριστικά θέρετρα σε παραλίες και το βουνό, όπως, το Πυργάκι, τη Φτέρη, το Άνω Μαυρίκι, την Παρασκευή, το Λόπεσι, τη Ρακίτα, με τα έλατα και τρεχούμενα νερά από τις πηγές με κρύα νερά, την Άνω Ακράτα, τη Ζαρούχλα, κ.λπ, ώστε να υπάρχει και, εκεί τουρισμός και ανάπτυξη της περιοχής. Το χωριό στο βουνό, μπορεί να σου προσφέρει, λίγες μέρες, απόλυτης χαλάρωσης, μακριά από όλους και από όλα. Το χωριό θα σε αποζημιώσει όπως θα το έκανε και η πιο όμορφη παραλία και η πιο γαλάζια θάλασσα. Η Ελλάδα, είναι μια χώρα, όπως και η Αιγιάλεια, που μπορεί να λέει πως έχει βουνό και θάλασσα και χιόνι, αλλά και χιόνι και ήλιο. Είναι μια περιοχή που οι εκπλήξεις δεν σταματούν σε μια παραλία.

Βέβαια, για να επιτευχθούν τα παραπάνω, όπως και άλλα έργα σημαντικά, απαιτούνται πολλά χρήματα, τα οποία, όπως γράφουν οι τοπικές εφημερίδες, δεν υπάρχουν στο Ταμείο του Δήμου, αλλά μπορούν να βρεθούν από τις παραπάνω πηγές. Όμως, ο μαρασμός δεν ανατρέπεται, εάν παραμείνουν οι διοικούντες το Δήμο, αδρανείς, αδύναμοι, και σε απελπισία, όπως, αφού ούτε την ανάπλαση της πλατείας Αγίας Λαύρας δεν μπορούν να αποπερατώσουν με τα σημαντικά αρνητικά αποτελέσματα για την πόλη, αλλά θα πρέπει να σηκώσουν πιο ψηλά τις προσδοκίες και την ελπίδα για το αύριο και συντονισμένα, μεθοδικά, με ενότητα και σύμπνοια, να κινηθούν, γρήγορα, προς κάθε κατεύθυνση, με επιμονή, στις αρμόδιες κρατικές Υπηρεσίες, στην Περιφέρεια, στα προγράμματα Ε.Ε. ΕΣΠΑ, σε επενδυτές, σε πλούσιους επιχειρηματίες, σε εφοπλιστές για δωρεές, σε οποιοδήποτε άλλο οργανισμό και εύπορη οικονομική οντότητα, για στήριξη οικονομική με σκοπό την εκτέλεση παραγωγικών έργων προς το κοινό καλό του τόπου.

Οι παραπάνω ιδέες, σκέψεις και προτάσεις δεν πρέπει να θεωρηθούν ως μοναδικές, διότι αποτελούν, απλώς μια έκφραση γνώμης ενός πολίτη - δημότη, που ενδιαφέρεται για την πρόοδο και προκοπή αυτού του τόπου, που είναι σημαντικό για την ευημερία των νέων και να ξεφύγει ο τόπος από το σημερινό μαρασμό και απαγοήτευση.

 

 

Το Βήμα της Αιγιάλειας
Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας
Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS