Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

«Η ψήφος τους με κάνει να υποψιασθώ ότι δεν αντιλαμβάνονται σε ποια δεκαετία και σε ποιον κόσμο ζουν». Ετσι κατέληγε το προχθεσινό μου σημείωμα για την επιεικώς ανιστόρητη ψήφο των ευρωβουλευτών της Ν.Δ. στην καταδίκη των ολοκληρωτισμών. Χθες το πρωί η κ. Σπυράκη, στην εκπομπή του Αρη Πορτοσάλτε, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, είπε πως η Ν.Δ. ακολουθεί τη γραμμή που χάραξε ο ιδρυτής της Κωνσταντίνος Καραμανλής, όταν νομιμοποίησε το ΚΚΕ. Κοινώς επιβεβαίωσε την υποψία μου. Η Ν.Δ. το 2019 συμπεριφέρεται με οδηγό τη Ν.Δ. του 1974. Δεν θα επαναλάβω ότι η φοβική στάση της Δεξιάς απέναντι στην κομμουνιστική Αριστερά επέτρεψε σε αυτήν την τελευταία να οικοδομήσει το ηθικό της πλεονέκτημα με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα.



Ο αποβιώσας Γάλλος πρώην πρόεδρος τηςΓαλλικής Δημοκρατίας, ήτανμεταξύ άλλων και από τους πρωτεργάτες την γκωλικής πολιτικής «κενής καρέκλας» στην νεοσύστατη Ε.Ο.Κ του1965

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Τον πρωτογνώρισα στις Βρυξέλλες τον Ιούνιο του 1965, Ηταν τότε το δεξί χέρι του Γάλλου πρωθυπουργού Ζωρζ Πομπιντού και συνόδευε στη βελγική πρωτεύουσα τον Γάλλο υπουργό Γεωργίας Έντγκαρ Πιζανί (1968-2016), μια σημαντική πολιτική προσωπικότητα της χώρας του. Την περίοδο εκείνη, η Γαλλία του Σαρλ ντε Γκώλ βρέθηκε σε πλήρη διάσταση με την Ευρώπη των έξη για την Κοινή Αγροτική Πολιτική και επί επτά μήνες ακολούθησε την αποκαλούμενη «πολιτική της κενής καρέκλας» εμποδίζοντας πλήρως τις οποιεσδήποτε λήψεις αποφάσεων στην τότε μάλλον νεοσύστατη Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.



«Το μέλλον δεν ανήκει στους οπαδούς της παγκοσμιοποίησης. Το μέλλον ανήκει στους πατριώτες. Το μέλλον ανήκει σε ισχυρά, ανεξάρτητα έθνη… Κατά το παρελθόν, η παγκοσμιοποίηση άσκησε μια θρησκευτικού χαρακτήρα γοητεία πάνω σε προηγούμενους ηγέτες, κάνοντας τους να αγνοήσουν τα ίδια τα εθνικά τους συμφέροντα! Αυτή η εποχή έχει περάσει οριστικά…»

Του Θανάση Κ.

Αυτή η δήλωση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ στη φετινή Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, προκάλεσε αίσθηση παγκοσμίως…


Όπως στα πλαίσια της αντικαπνιστικής εκστρατείας κάθε πακέτο τσιγάρων γράφει με γιγαντιαία γράμματα: το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία, έτσι χρήσιμο θα ήταν και στα γραφεία της ΝΔ να μπει μια αντίστοιχη επιγραφή-υπόμνηση:


Η Πολιτική Ορθότητα, βλάπτει σοβαρά – και την Παράταξη και τη Χώρα!

Του Θανάση Κ.

Στο μεταξύ, παρακαλώ, κάποιος να ενημερώσει τον Πρωθυπουργό, ότι πέρσι το καλοκαίρι, τη μέρα που κάηκε το Μάτι, το θερμόμετρο στην Αθήνα έδειχνε «μεγίστη θερμοκρασία» 37 βαθμούς!



Του Αντώνη Κεφαλά

Σε άρθρο του, όπως πάντα αξιοσημείωτο, στην «Καθημερινή» στις 22/09 και με τίτλο «Πότε τελειώνει η κρίση;» ο Στάθης Καλύβας υποστήριξε ότι «…το 2019 είναι η χρονιά που λήγει η κρίση.» Ορθά αποφεύγοντας την συμβατική προσέγγιση όπου η έξοδος ή μη-έξοδος κρίνεται με αναφορά σε οικονομικούς δείκτες, ο Στάθης Καλύβας στηρίζει το συμπέρασμα του στο κεντρικό επιχείρημα ότι η ανάκαμψη έχει αποκτήσει «δυναμική που απουσίαζε μέχρι τώρα» , καθώς η χώρα έχει αποκτήσει «μία νέα και σταθερή κυβέρνηση που διαθέτει μακροχρόνια προοπτική, ισχυρή και αποφασιστική ηγεσία και αξιόπιστη φίλο-επενδυτική οικονομική πολιτική.»


Επιχειρήσεις κολοσσοί όπως η ThomasKook,καταρρεουν  σε εποχές κρίσεων και παραγωγικών μετασχηματισμών, γιατί οι ηγεσίες τους πάσχουν από αλαζονεία και εφησυχασμό.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Η θεαματική και εκρηκτική κατάρρευση της ThomasKook, μιας εταιρίας που ήταν στην παγκόσμια κορυφή της ταξειδιωτικής βιομηχανίας και άρα του τουρισμού, φέρνει στο προσκήνιο ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα,αυτό των ηγετικών στελεχών των ηγετικών επιχειρήσεων και του τρόπου που ασκούν τα καθήκοντά τους. Την ίδια στιγμή όμως, ανάγλυφη προβάλλει και η αλαζονική στάση αρκετών διευθυνοντων συμβούλων και προέδρων διεθνών εταιριών, οι οποίοι από ναρκισσισμό και εγωπάθεια, αρκούνται να δουν και να καταλάβουν κυρίως την πραγματικότητα. Μοιραία λοιπόν η συμπεριφορά αυτή, για κάποιες χιλιάδες εργαζόμενους αλλά και αλλους συνεργαζόμενους με τις εταιρίες αυτές,καταλήγει σε δραματικές εξελίξεις,οι οποίες με τη σειρά τους πλήττουν καίριους οικονομικούς κλάδους.Περιττόν να τονιστεί βέβαια και το κόστος για τις πελατείες των επιχερήσεων αυτών,οι οποίες τελικά υπονομεύεουν και το σύστημα που τις ανέδειξε.



Γράφει η Σοφία Βούλτεψη


Εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές μετά την είσοδο της χώρας στα μνημόνια έχουν γίνει πολλές. Και σε όλες σχεδόν υπήρχε πολιτική στόχευση: Η απόσπαση της προσοχής του λαού από τρέχοντα γεγονότα και η επίρριψη της ευθύνης για την υπαγωγή στα μνημόνια στους «προηγούμενους». Στην περίπτωση της Novartis, όμως, η στόχευση ήταν διαφορετική: Προσωποποιημένη ηθική εξόντωση των πολιτικών αντιπάλων με ποινική δίωξή τους. Και αυτό ήταν κάτι παραπάνω από προπαγάνδα. Ήταν σκευωρία.



Του Ηλία Καραβόλια

Αρκεί η κατάρρευση μιας τεράστιας φίρμας στον τουρισμό για να νιώσουμε οτι η αυξημένη εξάρτηση απο το εισόδημα των ξένων επισκεπτών είναι επικίνδυνη για την οικονομία μιας χώρας όπως η Ελλάδα.Την αποτίμηση της ζημιάς θα την κατανοήσουμε σε μεταγενέστερο χρόνο ωστε να δούμε και ποιό μοντέλο παραγωγής πρέπει επιτέλους να ακολουθησουμε στην οικονομία γιατί αυτό τελικά σχετίζεται με την μετάλλαξη του ίδιου του οικονομικού συστήματος. Υπάρχει φυσικά παρασκήνιο με επίδοξους αγοραστές που περίμεναν στην γωνία αλλά και με κερδοσκόπους που πίεσαν την κεφαλαιοποίηση και στοιχημάτιζαν την πτώχευση της Thomas Cook γνωρίζοντας αυτά που εμείς δεν βλέπουμε : τα ψιλά γράμματα των ισολογισμών και τις δανειακές μοχλεύσεις.