Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Ο αθλητισμός είναι ταγμένος από τη φύση του να μας ηρεμεί. Να μας κάνει ειρηνικούς ανθρώπους. Και να παρακολουθούμε τυα διάφορα αγωνίσματα στα γήπεδα με τα πιο φιλικά αισθήματα για όλους τους αθλητές, που παίρνουν μέρος σε αυτά (τα αγωνίσματα). Αυτή την αποστολή έχουν όλα τα αθλήματα. Και το ποδόσφαιρο φυσικά. Δυστυχώς όμως το τελευταίο, το ποδόσφαιρο, δεν την έχει συνειδητοποιήσει αυτή την αποστολή του. Ή δεν την έχει επαρκώς συνειδητοποιήσει.

Του Πλάτωνα Τήνιου*


Τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη -ως αποτέλεσμα της ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά όχι μόνο- βλέπουμε να κυριαρχούν αρνητικά επιτόκια στα κρατικά ομόλογα. Αυτό το φαινόμενο οδηγεί σε έντονη ανησυχία τους Γερμανούς αποταμιευτές. Βλέποντας τις αποταμιεύσεις τους να φυραίνουν, πιέζουν για ακόμη μεγαλύτερα πλεονάσματα στην Ευρωζώνη. Στην κάτω πλευρά της Ευρώπης έχουμε το συμμετρικό φαινόμενο χαιρεκακίας των θιασωτών παραδοσιακών κρατικών διανεμητικών συστημάτων συντάξεων. Θεωρούν ότι οι χειρότερες προοπτικές αποδόσεων δικαιώνουν την αποστροφή τους -ακόμη και μετά την κρίση- σε κάθε κεφαλαιοποιητικό σύστημα.

Οι ανισότητες μεγαλώνουν σε τρεις διαστάσεις, οι πολιτικές κόλλησαν στη μία | tovima.gr
Γράφει ο Χριστοδουλάκης Νίκος

Οι ανισότητες στην κατανάλωση, στα εισοδήματα και στον πλούτο αποτελούσαν πάντοτε το πιο επικίνδυνο ναρκοπέδιο της κοινωνίας

Οι ανισότητες στην κατανάλωση, στα εισοδήματα και στον πλούτο αποτελούσαν πάντοτε το πιο επικίνδυνο ναρκοπέδιο της κοινωνίας. Αν αποκτούσαν μεγάλη έκταση προκαλούσαν σφοδρές αντιδράσεις, από διαμαρτυρίες και διεκδικήσεις έως εξεγέρσεις, πολέμους και κύματα μετανάστευσης. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά κράτη εφάρμοσαν πολιτικές που περιόρισαν τις αιτίες και τις συνέπειες των ανισοτήτων, σήμερα όμως εξαπλώνονται πάλι και μάλιστα σε τρεις πλέον διαστάσεις: εθνικές με βάση την κατανομή εισοδήματος και πλούτου, γεωγραφικές που προκαλούνται από την άνιση ανάπτυξη ανάμεσα στις διάφορες χώρες, καθώς και ανισότητες μεταξύ γενεών όταν οι προοπτικές ευημερίας στενεύουν για τους νεότερους.


(4 Φεβρουαρίου Διεθνής ημέρα κατά του Καρκίνου)
 
    Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα

Σήμερα (Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2020) «τιμάται» σε όλο τον Κόσμο ο πλέον επικίνδυνος ΕΧΘΡΟΣ της Ανθρώπινης ζωής: Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ή το (κατά την δική μου ονομασία) ΑΔΗΦΑΓΟ «ΘΕΡΙΟ».

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του ΚΑΡΚΙΝΟΥ καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης κατά του ΚΑΡΚΙΝΟΥ (Uicc) που εκπροσωπεί Οκτακόσιες (800) Οργανώσεις σε Εκατό πενήντα πέντε (155) Χώρες της Παγκόσμιας Κοινωνίας και το σημαντικό (εξίσου τραγικό) δεδομένο είναι η επίσημη ανακοίνωση της Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργικής Ογκολογίας, ότι το 2018 διαγνώστηκαν ΕΞΗΝΤΑ ΕΠΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ (67.000) νέες περιπτώσεις ΚΑΡΚΙΝΟΥ, ενώ οι θάνατοι εξ αιτίας της νόσου ήταν ΤΡΙΑΝΤΑ ΔΥΟ (32.000) ΧΙΛΙΑΔΕΣ.

Γράφει ο Τάσος Παπαδόπουλος

Μέσω ενός θερμού επεισοδίου που πιθανολογείται από πολλούς, η Ελλάδα θα οδηγηθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία υπό την πίεση τετελεσμένων.


Ήδη και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου ακούγεται και πάλι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στο οποίο θα καταλήξουν προκειμένου να δοθεί μια κάποια λύση στα Ελληνοτουρκικά.

31012020-1.jpg

Απόσπασμα από χάρτη του National Geographic.

Πριν από μερικές μέρες ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου (Mevlüt Çavuşoğlu) επανέφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της (απο)στρατιωτικοποίησης των νήσων του ανατολικού Αιγαίου, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα παραβιάζει το καθεστώς αυτό και ότι η Τουρκία επιθυμεί να το συζητήσει «μαζί με τις άλλες διαφορές στο Αιγαίο, με σκοπό την επίλυσή τους μέσω του διαλόγου». Η τοποθέτηση αυτή δεν αποτελεί κάτι νέο, καθώς είναι γνωστό εδώ και χρόνια ότι η τουρκική πλευρά ανακινεί και θέτει διαρκώς νέα ζητήματα, με σκοπό να περιληφθούν σε μια «συνολική διαπραγμάτευση» από την οποία η Τουρκία πιστεύει ότι θα αποκομίσει σημαντικά οφέλη, είτε εδαφικά, είτε νομικά, διπλωματικά ή στρατιωτικά.



του Άγγελου Συρίγου, αν. καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, Βουλευτής της ΝΔ στην Α' Αθηνών

Έχουμε αναρωτηθεί για ποιό λόγο επικρατεί αυτή η απελπιστική κατάσταση στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου; Εάν εξαιρέσουμε την περίοδο Ιανουαρίου 2015- Μαρτίου 2016 όπου οι ροές ήταν ασύλληπτες (π.χ. μόνον τον Οκτώβριο του 2015 εισήλθαν παρανόμως στη χώρα 214.οοο άτομα!), θα διαπιστώσουμε ότι τα όντως αυξημένα μεταναστευτικά κύματα αυτής της περιόδου δεν διαφέρουν σημαντικά από τα αντίστοιχα των προηγούμενων ετών. Επιπλέον, την περίοδο 2012- 14 η κεντρική πολιτική εντολή ήταν να μη μένει κανένας στα ανατολικά νησιά για περισσότερες από 2- 3 ημέρες.


Του Τάσου Ι. Αβραντίνη


Ακούσαμε, ότι ο υποψήφιος δήμαρχος Παρισίων Σεντρίκ Βιλανί, εάν εκλεγεί, σκοπεύει να επενδύσει 5 δισ. ευρώ σε κάποιο «πράσινο» πρόγραμμα για τα τρένα στο κέντρο της πόλης. Καλό νέο, θα πει κανείς, όταν κάποιος πρόκειται να επενδύσει ένα τέτοιο θηριώδες ποσό για ένα τέτοιας εκτάσεως έργο.