Επειδή συζητάμε τον τελευταίο καιρό έννοιες όπως «Πόλεμος» και «Θερμό επεισόδιο», καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας μερικά απλά πράγματα:

Του Θανάση Κ.

* Πρώτον, «Πόλεμος» είναι η άσκηση βίας χωρίς όρια, από ένα κράτος κατά άλλου κράτους. Αυτό το «χωρίς όρια», βέβαια, υπόκειται σε πολλούς περιορισμούς: άλλους δικαϊκού χαρακτήρα (Συμβάσεις και Κανόνες διεξαγωγής του Πολέμου), κι άλλες πολιτικού χαρακτήρα (σκοπιμότητες ελέγχου κλιμάκωσης και αποφυγής αντιποίνων).


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω ποια θα είναι η αποτελεσματικότητα των πλωτών φραγμάτων που θα εγκατασταθούν για να αποτρέψουν τις μεταναστευτικές ροές. Διάβασα κάπου ότι θα καλύπτουν μερικά χιλιόμετρα, κοινώς κάτι περισσότερο από το τίποτε στην έκταση των θαλασσίων συνόρων μας στο Αιγαίο. Πόσους θα αποτρέψουν, πόσους θα συγκρατήσουν και πώς;

Μερικές απλές παρατηρήσεις, για κάποιες χονδροειδείς ανοησίες που έχουν ακουστεί στο δημόσιο διάλογο πάνω σε «φλέγοντα» εθνικά ζητήματα:

Θα τα γράψω όσο πιο «ευγενικά» γίνεται…

Του Θανάση Κ.

* Πρώτον, όποιος θέτει το εξής «ρητορικό ερώτημα»:

 

*Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα

Οφείλω να ομολογήσω ότι το τηλεφώνημα που δέχτηκα (20 Νοεμβρίου 2019) από την κ. ΙΟΥΛΙΑ – ΓΕΩΡΓΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ με ξάφνιασε· «Κύριε Δόξα παρακολουθώ τον (δικό σας) Πόλεμο κατά του Καρκίνου και με χαρά σας προτείνω να γνωριστούμε και να μιλήσουμε για το «ΘΕΡΙΟ».

Οι επιχειρήσεις πρέπει να αποκτήσουν «ανώτερους στόχους»

Επιχειρηματίες, πολιτικοί και ρυθμιστικές αρχές χρειάζεται να συνεργαστούν και να συντονίσουν τη δράση για την αντιμετώπιση δύο μεγάλων προκλήσεων. Γράφει η Natalie Blyth της HSBC.

Η έρευνα Navigator της HSBC, η οποία πραγματοποιήθηκε μεταξύ 9.000 επιχειρήσεων παγκοσμίως, αποκαλύπτει ότι η παγκόσμια επιχειρηματική κοινότητα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές προκλήσεις.

Οι εταιρίες και οι ελίτ πρέπει να καταλάβουν οτι έρχονται τα πάνω κάτω

του Κώστα Ζοπουνιδη

Πολυτεχνείο Κρήτης
Επίτιμος Διδάκτορας ΑΠΘ & Πανεπιστημίου Δ. Μακεδονίας

Η ρήξη με το χθές, δεν αφορά μόνο τις τεχνολογικές start-up. Είναι καθολική και ακόμη δεν έχουμε δει τη δύναμή της σε ότι αφορά το μετασχηματισμό της ζωής μας και των κοινωνιών μας. Το κάθε τι μπορεί να διασπαστεί: οι επιχειρήσεις, τα προϊόντα / οι υπηρεσίες τους, οι εμπειρίες πελατών, αλλά επίσης τα μοντέλα οργάνωσης, οι τρόποι εκμάθησης, επικοινωνίας, εργασίας, οι παραστάσεις του κόσμου, οι αξίες μας… μέχρι και το σώμα μας.


Το 2019 χαρακτηρίστηκε από μεγάλες αλλαγές στις προβλέψεις των επενδυτών-αναλυτών. Ενώ η συνεχιζόμενη εμπορική διένεξη ΗΠΑ-Κίνας δημιουργούσε φόβους παγκόσμιας ύφεσης, οι κεντρικοί τραπεζίτες στο μέσον της χρονιάς οδηγήθηκαν απρόσμενα σε χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής (Fed, ΕΚΤ, ΒοJ) ως μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης. Επίσης υπήρξαν περίοδοι μεγάλης μεταβλητότητας στις διεθνείς αγορές λόγω εκπλήξεων στη καθημερινή ειδησεογραφία σχετικά με την διεθνή πολιτική (εμπορικοί πόλεμοι, Brexit) και τις γεωστρατηγικές εξελίξεις (Ιράν, Υεμένη, Χογκ Κογκ) που τροφοδότησαν επιπρόσθετα τα υψηλά επίπεδα μόχλευσης των επενδυτών. Το τέλος της χρονιάς βρήκε τους διεθνείς μετοχικούς δείκτες κοντά σε ιστορικά υψηλά προεξοφλώντας αισιοδοξία για την αποφυγή ύφεσης το 2020-2021, ομαλό Brexit και για ομαλοποίηση στις εμπορικές σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας.

 

 

 

Μόγκενς Γκλίστρουπ: Για τον φορολογούμενο, με τον φορολογούμενο

 

Του Τάσου Ι. Αβραντίνη

Ηταν Ιανουάριος του 1971, ο Δανός δικηγόρος και πρώην αναπληρωτής καθηγητής του Φορολογικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, Μόγκενς Γκλίστρουπ, εμφανίζεται σε τηλεοπτική εκπομπή του μοναδικού τηλεοπτικού διαύλου της χώρας προκειμένου να δώσει συμβουλές, ως ειδικός σε θέματα φορολογίας, στους Δανούς φορολογουμένους. Οι τηλεθεατές μένουν εμβρόντητοι ακούγοντας τον Γκλίστρουπ να στρέφεται εναντίον της υπερβολικής φορολόγησης και της πολυπλοκότητας του φορολογικού συστήματος. Η έκπληξη του κοινού μεγαλώνει καθώς ο Γκλίστρουπ υποστηρίζει το δικαίωμα του φορολογουμένου να πληρώνει όσο φόρο εισοδήματος επιθυμεί με νόμιμο φορολογικό σχεδιασμό και όχι ένα καθορισμένο από το κράτος ποσοστό επί του εισοδήματος.