Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Κάπου 320 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Γάλλος λογιστής Θεόφραστος Ρενωντό εξέδωσε την πρώτη εφημερίδα στην Ευρώπη, που ουσιαστικά ήταν μία συνοπτική έκδοση του τότε Παρισιού. Έκτοτε, η δημοσιογραφία και γενικά τα Μέσα μαζικής επικοινωνίας έχουν περάσει από 40 κύματα. Σήμερα δε βρίσκονται εκ νέου σε μία νέα εποχή –αυτήν που συνδέεται με την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση και τις δραματικές αλλαγές που η τελευταία επιφέρει στις παραγωγικές δομές και σχέσεις.



Γράφει η Χριστίνα Φίλιππα

Η σιδηροδρομική γραμμή Πειραιώς-Αθηνών-Κορίνθου-Αιγίου-Πατρών κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1882-1887 . Πολύ σύντομα όμως,  με την είσοδο του 1888, πριν δηλαδή  καλά –καλά ξεκινήσει το ταξίδι , παρουσιάστηκε  πρόβλημα στη διαδρομή Αιγίου –Πατρών, Ενα «παράδοξον  γεωλογικόν  φαινόμενον»  όπως αναφέρεται και  στον αθηναϊκό τύπο της εποχής  (εφημερίδες: «Ωρα», «Αιών» «Εφημερίς», «Ακρόπολις» «Επιθεώρησις» ) το οποίο ανησύχησε σφόδρα την Κυβέρνηση, τη Διοίκηση, την πόλη  και τους ταξιδιώτες.
Ποίο ήταν το παράδοξο γεωλογικό φαινόμενο που ανησύχησε τον τόπο ;

Γράφει ο Θανάσης Κ.
 
Για να καταλάβετε τι «παίχτηκε» μέχρι στιγμής, στο λαθρομεταναστευτικό, αναλογιστείτε μόνο τι ακούσαμε τα τελευταία χρόνια – και από στόματα «πνευματικών» ανθρώπων και «αναλυτών» – και πόσο διαψεύδονται σήμερα:
 
Το πιο σημαντικό: ΔΕΝ μας έλεγαν τι μπορούμε να κάνουμε – μας βομβάρδιζαν με περιορισμούς πολιτικής: τι ΔΕΝ μπορούμε να κάνουμε!
Και τρομοκρατούσαν την κοινή γνώμη, για το τι θα συμβεί, αν «παραβιάζαμε» τους περιορισμούς αυτούς.
Για παράδειγμα:
  • Μας έλεγαν ότι ΔΕΝ μπορούσαμε, τάχα, να κλείσουμε τα σύνορα σε παράνομους μετανάστες.
  • Ότι δεν μπορούσαμε, τάχα, ούτε καν να τους αποκαλούμε «παράνομους» – μόνο «παράτυπους» (που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό…).

Ως φαίνεται ο Ρώσος πρόεδρος δέχτηκε μια σχετική κατάπαυση του πυρός στο Ιντλιμπ, έναντι περισσότερων εκβιασμών της Τουρκίας προς την Δύση.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η πολυπλοκότητα του όλου προβλήματος δικαιολογεί 6 ώρες συνομιλίες. Εξάλλου ο Ρώσος πρόεδρος Βλαδίμηρος Πούτιν και ο Τούρκος ομόλογός του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογκάν, στο θέμα της Συρίας έχουν αντιτιθέμενες θέσεις και απόψεις.


Από τον Δ.Κ. (δάσκαλο)
 
Στη Ρωσία ,στα χρόνια του Τσάρου Νικολάου του Α΄, όταν επίσκοπος του Βλαδιμήρ (1821-1849) ήταν ο Παρθένιος Τσέρκωφ ,τοποθετήθηκε ένας ιερέας που τον έλεγαν Αββακούμ στη φτωχότερη ενορία της επισκοπής του . Ήταν γιος νεκροθάφτη, νυμφεύτηκε μια φτωχή κοπέλα και ζούσαν με μεγάλη φτώχεια, αλλά ο π. Αββακούμ ήταν ένας άνθρωπος πολλής προσευχής . Ιδιαίτερα του άρεσε να προσεύχεται για τους νεκρούς. Είχε ένα σημειωματάριο όπου έγραφε τα ονόματα όλων των νεκρών για τους οποίους είχε ακούσει . Όλους αυτούς δεν τους μνημόνευε μόνο στην προσκομιδή, αλλά και στις ιδιαίτερες προσευχές του, το πρωί και το βράδυ. Έτσι η προσευχή του κρατούσε ώρες ολόκληρες.


Η προσπάθεια να μείνει «ο Έβρος όρθιος», δηλαδή να ΜΗΝ περάσει η λαθρο-εισβολή, ήταν μια «συμβολική» μάχη. Που κερδήθηκε…
Tου Θανάση Κ.
Αλλά ως εκεί!

Ξύπνησε τους Έλληνες.



Ο Τούρκος πρόεδρος έχει μετατραπεί σε πιόνι του Κρεμλίνου, επισημαίνουν στο editorial οι Financial Times. Τα μεγάλα λάθη στη διαχείριση της κρίσης με τη Συρία. Γιατί δεν πρέπει να ελπίζει σε στήριξη από τους Ευρωπαίους.

 
Γράφει ο Γιώργος Πιπερόπουλος
                       
     Όχι δεν είναι αστεία η κατάσταση και ο τίτλος μου ΔΕΝ είναι ειρωνικός αλλά σαφώς σε Αριστοφανικό στυλ σκωπτικός καθώς από το πουθενά βρεθήκαμε μετά από μια δεκαετία μπλεγμένοι σε μια παγκόσμια απειλή κατά της ανθρωπότητας από έναν άγνωστο ιό…