- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 198
Του Νίκου Κασκαβέλη
Ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή η Συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας. Μια συμφωνία που από πολλές πλευρές χαρακτηρίστηκε ως ιστορική. Κι αυτό γιατί επιτυγχάνει πολλούς στόχους ταυτόχρονα για τη χώρα μας, αλλά και θέτει ένα προηγούμενο άμεσης και έντονης αμυντικής συνεργασίας στο πλαίσιο της Ευρώπης. Ένα πρόπλασμα, ίσως, της πολλαπλώς θρυλούμενης και καθυστερημένης Κοινής Ευρωπαϊκής Άμυνας, κάποιου είδους Ευρωστρατού ή οτιδήποτε παρόμοιο.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 164
Από το Liberal.gr άρθρο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη
Η συμφωνία για την εγκαθίδρυση στρατηγικής εταιρικής σχέσης ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γαλλία για συνεργασία στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας είναι ιστορικής σημασίας και εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας μας σε τρία ξεχωριστά αλλά αλληλένδετα επίπεδα.
Το πρώτο είναι ότι η συνεργασία με τη Γαλλία, που συνδυάζεται με την απόκτηση τριών υπερσύγχρονων φρεγατών, θωρακίζει τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας και τονώνει την αποτρεπτική ικανότητά τους.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 173
Του Ηλία Καραβόλια
Εκατομμύρια σπίτια χτίστηκαν εδώ και μερικά χρόνια στην Κίνα- κυρίως στις μεγάλες πόλεις κοντά στα παράλια- απο κατασκευαστικές που τώρα καταρρέουν, αλλά ο πληθυσμός απο την υπόλοιπη επικράτεια δεν μετακομίζει : παραμένει στην ενδοχώρα και στους ορυζώνες. Αυτό συμβάλλει στην έλλειψη ζήτησης και ''αστικής'' κατανάλωσης ( δηλαδή δεν μπορούν να καταναλωθούν απο τους κινέζους τα προιόντα που παράγονταν ασταμάτητα εδώ και χρόνια- οπότε και αυτά εξάγονταν και πλημμύριζαν την Δύση). Η πανδημία μεταξύ άλλων επέβαλλε μια μερική παύση σε αυτή την ροή εξαγωγών αφού καθηλώθηκε η προσφορά.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 199
Βασανιζόμαστε από έναν άγονο φονταμενταλισμό κακών παραδόσεων
Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Γιατί η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος συνεχίζει να καθοδηγείται από μία ιδιότυπη «συναισθηματοκρατία», εις βάρος του ορθολογισμού
Ήταν μία συνεδρίαση της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων για την στρατιωτική συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας. Μία συμφωνία που, από την φύση της, προϋπέθετε προσεκτική στάση, υπευθυνότητα και γνώση για τα μέρη της. Με εθνική αλλά και πανευρωπαική σημασία. Που πιθανότατα, ανοίγει τον δρόμο στον μελλοντικό σχεδιασμό του ευρωπαικού αμυντικού δόγματος.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 247
Του Ανδρέα Δρυμιώτη
Επανειλημμένως έχω ισχυριστεί ότι η Στατιστική είναι μια κακοποιημένη επιστήμη. Πολλοί την επικαλούνται για να βγάλουν λάθος συμπεράσματα. Την έχουν περιγράψει ότι είναι σαν την ωραία γυναίκα που φοράει μπικίνι αποκαλύπτοντας ενδιαφέροντα σημεία του σώματός της, αλλά κρύβοντας τα πλέον ενδιαφέροντα. Αν αυτό δεν αρέσει στις κυρίες, υπάρχει και άλλη περιγραφή. Η Στατιστική είναι σαν τον στύλο από όπου κρατιέται ένας μεθυσμένος για να μην πέσει. Διαλέγετε και παίρνετε.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 192
Του Καθ. Πέτρου Π. Γρουμπού,
Ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών
ΓΑΛΑΖΙΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ; Ποιοι δικαιούνται να τις ονειρεύονται; Και σίγουρα ποιοι ΟΧΙ!
Μόλις πρόσφατα σε συνέντευξή του ο Τούρκος πρόεδρος κ. Ερντογάν και με αφορμή την επέτειο της νίκης των Οθωμανών κατά τη ναυμαχία της Πρέβεζας το 1538, αναφέρει μεταξύ των άλλων: «Συνεχίζουμε με πίστη και αμετάβλητη θέληση την υπεράσπιση και την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας στις θάλασσες με πλήρη συνειδητοποίηση του πόσο σημαντική είναι η υπεράσπιση της «Γαλάζιας Πατρίδας» μας».
Τι έπαρση και θράσος! Υπερασπίζεται κανείς ό,τι είναι δικό του. Η «Γαλάζια Πατρίδα», όπως τολμά να την καθορίζει και να ονειρεύεται η Τουρκία, είναι μια νοητή οριοθέτηση και στρατηγικός σχεδιασμός για τον έλεγχο θαλάσσιου ζωτικού χώρου από την Τουρκία στη Μαύρη Θάλασσα, Αιγαίο Πέλαγος, Λιβυκό Πέλαγος και Ανατολική Μεσόγειο, με αντικειμενικό σκοπό τη γεωπολιτική της αναβάθμιση και την ανάδυσή της ως πλανητική δύναμη. Η Τουρκία δεν κρύβει τις φιλοδοξίες της: ονειρεύεται την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σίγουρα έχει υπ’ όψιν της ότι αυτό σημαίνει, χάραξη νέων συνόρων, κατάργηση - παραβίαση παλιών συμφωνιών που σφραγίστηκαν με αίμα. Σημαίνει παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Πόσο πιθανό είναι να γίνει αυτό χωρίς τη συγκατάθεση – ανοχή των μεγάλων δυνάμεων: ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Κίνα… ; Μάλλον απίθανο.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 229
Η συμφωνία αγοράς εξοπλιστικού υλικού και στρατιωτικής αλληλεγγύης συναντά αλλοπρόσαλλες αντιστάσεις
Της Σώτης Τριανταφύλλου
Δεν θα σχολιάσω τη φτήνεια και τη φτώχεια του λεξιλογίου της αριστεράς στην πρόσφατη επίθεσή της στην ελληνογαλλική συμφωνία. Ο βίος είναι βραχύς. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει η σταθερή άγνοια της διεθνούς πολιτικής, η βαθιά της ανικανότητα να αναγνωρίσει μια κατάσταση win-win.
Η συμφωνία μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Εμανουέλ Μακρόν αποτελεί ένα βήμα προσέγγισης στην Ευρώπη απ’ όπου είχαμε απομακρυνθεί για κάμποσο καιρό αιωρούμενοι στο νεφέλωμα του αριστεροδεξιού εθνικισμού και της μιζέριας. Είναι επίσης ένα (μικρό) βήμα στην κατεύθυνση του ευρωπαϊκού στρατού που, μαζί με το ευρωπαϊκό Σύνταγμα, θα συνεισφέρει, όταν βάλουμε λίγο μυαλό, στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, στην ομοσπονδιοποίηση. Αν βρισκόμαστε ακόμα μακριά από αυτόν τον ορίζοντα ευθύνονται συντηρητικά κόμματα και παρατάξεις όπως ο ελληνικός ΣΥΡΙΖΑ και οι ποικίλοι αντιευρωπαϊκοί σχηματισμοί στην ευρωπαϊκή ήπειρο· οι αριστεροδεξιοί επαρχιώτες.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 222
Όλο και περισσότεροι μπαμπάδες και μαμάδες συμμετέχουν σε σχολές γονέων, δίνοντας νέα ώθηση σε έναν θεσμό που υπόσχεται γρήγορα και ουσιαστικά αποτελέσματα στην ανατροφή αυτόνομων και χαρούμενων παιδιών.
Του Μανώλη Ανδριωτάκη
Έχω σκεφτεί πολλές φορές, με αρκετές ενοχές είναι αλήθεια, ότι πιθανώς θα ήταν όλα καλύτερα στον κόσμο μας αν μερικοί άνθρωποι δεν είχαν γίνει γονείς. Ακούγεται σκληρό, και είναι, αλλά το έχουμε σκεφτεί όλοι. Η εικόνα ενός έξαλλου γονιού, που ωρύεται δημόσια, στον δρόμο, ή ασκεί βία σε κάποιον άλλον, μπροστά στα παιδιά του, τα οποία συνήθως κλαίνε έντρομα, δεν είναι ξένη σε κανέναν. Από την άλλη, έχουμε επίσης σκεφτεί όλοι ότι, εφόσον είναι αδύνατον να ελέγξεις το ποιοι γίνονται γονείς, θα ήταν ενδεχομένως σοφότερο αν προσπαθούσαμε να τους εκπαιδεύσουμε όλους, ώστε τουλάχιστον να αποφύγουμε τα σοβαρά λάθη. Ομολογώ ότι, όταν έγινα κι εγώ γονιός, η θέση μου έγινε πιο αβέβαιη. Το κοινότοπο «δεν φταίνε σε τίποτα τα παιδιά» άρχισε να με βασανίζει αυξανόμενα, βλέποντας γύρω μου ολοένα και περισσότερες απαράδεκτες, ή έστω αμφιλεγόμενες, συμπεριφορές γονιών. Αλλά την ίδια στιγμή με κατέκλυζαν οι αμφιβολίες για τον δικό μου ρόλο ως γονιού. Πώς να αντιμετωπίσω την ακόρεστη επιθυμία του γιου μου για οθόνες και καινούργια αυτοκινητάκια; Πώς θα του μάθω τα όρια; Πώς θα διαφυλάξω την αυτονομία του;
Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.
