- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 180
Ποιες είναι οι ουσιαστικές γεωπολιτικές προοπτικές του ελληνο-γαλλικού αμυντικού άξονα. Ποιοι λόγοι οδηγούν το Ισραήλ σε «ουδέτερη στάση». Η Αίγυπτος και οι νέες περιφερειακές ισορροπίες.
Γράφει ο Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος
Η ελληνο-γαλλική αμυντική συμφωνία, αν την εξετάσει κανείς βαθύτερα και ευρύτερα, είναι πολυδιάστατη και ενδεχομένως ιστορική. Στην ουσία, η πιο ισχυρή στρατιωτικά χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά το Brexit, δεσμεύεται να συνδράμει στρατιωτικά μια άλλη χώρα μέλος της Ε.Ε., αν αυτή δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός της.
Ας σημειωθεί ότι η συμφωνία αυτή έρχεται μετά από μια σειρά γεγονότα, που είναι:
η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο και η ρευστότητα στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική
η ασάφεια που καλλιεργείται από τις ΗΠΑ ως προς το διεθνή ρόλο τους στους κόλπους της Ατλαντικής Συμμαχίας και γενικά τη διατήρηση της φιλελεύθερης τάξης στο παγκόσμια πράγματα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 152
Των ΚΩΝ.ΖΟΠΟΥΝΙΔΗ και ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΕΣΚΑΝΤΑΡ
Σε ένα προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στη σχέση της χρηματοοικονομικής με τη δημοκρατία, δηλαδή την επίδραση που ασκούν οι χρηματοοικονομικές αγορές στους δημοκρατικούς θεσμούς (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Κ. Bouaiss, Χρηματοοικονομική και Δημοκρατία, Πολυτεχνείο Κρήτης, Οκτώβριος 2021).
Οι χρηματοοικονομικές αγορές έχουν μια ουσιαστική οικονομική χρησιμότητα που επιτρέπει τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων. Αλλά οι δυνάμεις που παρεμβαίνουν έχουν φτάσει σε ένα μέγεθος και επιρροή που τις καθιστά περισσότερο όργανο εξουσίας και εμπλουτισμού παρά ένα εργαλείο οικονομικής μεγέθυνσης.
Το άρθρο αυτό στηρίζεται στο πρόσφατο βιβλίο του Georges Ugeux με θέμα Wall Street a l’ assaut de la Democratie, εκδόσεις Odile Jacob, Οκτώβριος 2021.
Η απάντηση στις προκλήσεις που δημιουργεί η κατάχρηση της χρηματοοικονομικής εξουσίας δεν είναι ο λαϊκισμός, αλλά ο ανθρωπισμός. Είναι θεμελιώδες ότι η χρηματοοικονομική, όπως η οικονομία και η πολιτική επανατοποθετεί τον άνθρωπο στο επίκεντρο της οικονομικής και χρηματοοικονομικής ζωής μας.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 178
του Μιχάλη Κωσταράκου(*)
Το ενδεχόμενο ανάπτυξης ελληνικής δύναμης στο Μάλι δημιουργεί μια σειρά από αυτονόητα ερωτήματα αναφορικά με την σκοπιμότητα και το γεωπολιτικό-διπλωματικό υπόβαθρο της διεθνούς επέμβασης και παρουσίας στην περιοχή Σαχέλ και στο Μάλι ειδικότερα.
Σαν περιοχή Σαχέλ (Sahel) ορίζεται η στεπική γεωγραφική περιοχή νότια της ερήμου Σαχάρας μέχρι την έναρξη της αφρικανικής σαβάνας και εκτείνεται από τον Ατλαντικό ωκεανό μέχρι την Ερυθρά θάλασσα. Πέντε μόνο από τις χώρες τις οποίες περιλαμβάνει χαρακτηρίζονται σαν χώρες της περιοχής του Σαχέλ: Η Μαυριτανία, το Μάλι, ο Νίγηρας, το Τσαντ και η Μπουρκίνα Φάσο. Χαρακτηριστικό τους είναι η μεγάλη φτώχεια (το Μάλι έχει ετήσιο κατά κεφαλή εισόδημα 859 δολάρια ενώ ο Νίγηρας 565) και η εξαιρετικά χαμηλή μέση ηλικία του πληθυσμού τους. (Ο Νίγηρας είναι πρώτος παγκοσμίως με Μ.Ο. Ηλικίας τα 15 έτη, ενώ το Τσαντ είναι δεύτερο με 15,8 και το Μάλι τέταρτο με 16,3 έτη.) Το Μάλι αποτελούμενο από δυο εθνικές ομάδες, τους Τουαρέγκ Βερβερίνους στο Βορρά και τις Αφρικανικές φυλές στο Νότο, αντιμετώπισε μια ισλαμική εξέγερση στο βορρά υποκινούμενη από την Αλ Κάιντα, η οποία διέλυσε τον εθνικό, κυρίως αφρικανικό στρατό και απείλησε απευθείας τον αφρικανικό νότο. Η Γαλλία επενέβη με την επιχείρηση Cerval που αναχαίτισε τους ισλαμιστές, τα Ηνωμένα Έθνη έστειλαν μια δύναμη 12.000-15.000 στρατιωτών (MINUSMA) αποτελούμενη σε μεγάλο μέρος από ευρωπαϊκές μονάδες (Γερμανοί, Σουηδοί, Ολλανδοί, Δανοί κ.ά) και δυνατότητες (Ε/Π, drones, κλπ), και η ΕΕ έστειλε δυο μόνιμες πολιτικές αποστολές για την πολιτική/οικονομική υποβοήθηση των κρατών, την EUCAP Sahel Mali και την EUCAP Sahel Niger και μια στρατιωτική εκπαιδευτική αποστολή, την ΕU Training Mission (EUTM) Mali.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 189
Ο κορυφαίος Ιταλός αντιφασίστας, που εκτελέστηκε από τον Μουσολίνι, είναι αυτός που έγραψε ότι προϋπόθεση για τον σοσιαλισμό, είναι η ύπαρξη και λειτουργία μιας φιλελεύθερης κοινωνίας.
Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Τελειοφοιτος Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών στο Πανεπιστημιακό Κέντρο της Μονς στο Βέλγιο, το Δεκέμβριο του 1965, συμμετείχα σ’ ένα Συνέδριο για τη “Γιουγκοσλαβική Αυτοδιαχείριση”, δεδομένου ότι δύο μήνες πριν είχα κάνει τρεις εβδομάδες πρακτική εξάσκηση πάνω στο θέμα αυτό, σε μια βιομηχανική μονάδα στην Πρίστινα, σημερινή πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου.
Στην εκδήλωση αυτή, λοιπόν, με είχαν εντυπωσιάσει δυο πράγματα: πρώτον η οργισμένη παρέμβαση ενός Γιουγκοσλάβου ομιλητή, με αφορμή την αναφορά ενός Ιταλού καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στον “φιλελεύθερο σοσιαλισμό” του Κάρλο Ροσσέλλι και δεύτερον η απάντηση που δέχθηκε. Θυμάμαι τον Γιουγκοσλάβο ομιλητή να τονίζει ότι ο φιλελευθερισμός και ο σοσιαλισμός δεν έχουν καμμίαν απολύτως συγγένεια και άρα η οποιαδήποτε αναφορά σε μια πιθανή σχέση τους είναι ανιστόρητη και παραπλανητική. Ο φιλελευθερισμός εξυπηρετεί τον καπιταλισμό, ενώ ο σοσιαλισμός φροντίζει τον άνθρωπο, είχε πει ο Γιουγκοσλάβος ομιλητής
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 194
Με την υπογραφή της τριμερούς συμφωνίας Η.Π.Α.- Η.Β.- ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ (AUKUS) για πυρηνοκίνητα υποβρύχια, το ενδιαφέρον των πολεμομανών επικεντρώνεται στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Του Βασίλειου Γρηγ. Παπαδάκη*
Παρεμπιπτόντως Αμερική, Αγγλία, Γαλλία, Κίνα, Ρωσσία, είναι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας με πρωταρχική ευθύνη τη διατήρηση της ασφάλειας και της ειρήνης στον κόσμο. Προνόμια τα οποία απολαμβάνουν οι Μεγάλες Δυνάμεις ενώ πολλά από τα ασθενέστερα κράτη μετατρέπονται σε εστίες συρράξεων. Η πεντάδα υιοθετεί την αρχή: «Αν επιθυμείς ειρήνη παρασκεύαζε πόλεμο». Όντως «παρασκευάζουν» πόλεμο προς όφελος της πολεμικής βιομηχανίας και των πυρηνικών όπλων με στόχο τον έλεγχο του ζωτικού χώρου, «Λέμπενσραουμ», η περιβόητη θεωρία του Αδόλφου Χίτλερ (1889-1945).
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 185
Του Θανάση Κοντογεώργη*
H συζήτηση που διαχρονικά γίνεται για το νέο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας είθισται να περιστρέφεται γύρω από την οικονομία συ ανά παραλείποντας την κρίσιμη παράμετρο. Την κοινωνική ανάπτυξη. Αυτή η ανισορροπία οδηγεί τακτικά σε συγκρούσεις και επιχειρησιακά αδιέξοδα. Η Κυβέρνηση έχει από την πρώτη μέρα τοποθετηθεί διαφορετικά στο ζήτημα της ανάπτυξης, προωθώντας ενεργά ένα σχήμα που αφορά και συμπεριλαμβάνει όλους, μεριμνώντας να μη μείνει πίσω κανείς στην πορεία μας για καλύτερη ζωή. Η νέα διάσταση της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει στοχευμένη στήριξη προς ένα ευρύτατο φάσμα της κοινωνίας, αντίθετα με τη γνωστή προσέγγιση της «ανθρωπιστικής βοήθειας» για πολύ λίγους.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 229
Του Προκόπη Χατζηνικολάου
Τρίμηνο εκπλήξεων και προβληματισμού για το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, το οποίο παρακολουθεί σε καθημερινή βάση τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, την εξέλιξη των τιμών στη ενέργεια και την ακρίβεια που καταγράφεται σχεδόν στο σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας. Ταυτόχρονα, η αγωνία είναι διάχυτη για την πορεία των εσόδων κατά το τελευταίο τρίμηνο του έτους, η οποία θα κρίνει αφενός τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο για παρεμβάσεις, αλλά και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.
Από την άλλη πλευρά αγωνία υπάρχει και στα νοικοκυριά, τα οποία μέχρι τον Φεβρουάριο του 2022 είναι γεμάτα φορολογικές υποχρεώσεις, από το φόρο εισοδήματος και τον ΕΝΦΙΑ μέχρι και την αποπληρωμή των χρεών της πανδημίας που θα ξεκινήσουν από το νέο έτος. Συνολικά, θα πρέπει να πληρώσουν στην εφορία 6 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο είναι σημαντικά υψηλότερο συγκριτικά με το αντίστοιχο περυσινό διάστημα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 221
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Σιχαίνομαι τα πεζοδρόμια της Αθήνας που με ταπεινώνουν, τους οδηγούς που καταπατούν τα δικαιώματα του αδύναμου πεζού. Και με πιάνει η ψυχή με την ερημιά της Σταδίου καθώς κατηφορίζω από την Κοραή προς την Ομόνοια. Παρ’ όλα αυτά, και χιλιάδες άλλα μικρά και μεγάλα, την Αθήνα την αγαπώ. Κι αν είναι κάτι που μου λείπει πραγματικά στην πόλη μου, είναι η απουσία σημείων αναφοράς της περασμένης της ζωής. Ενα χωριό που μέσα σε δύο αιώνες έγινε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, κοινώς υπάρχει χάρη στη μνήμη της και πάσχει από γεροντική άνοια. Κλείνει το ιστορικό βιβλιοπωλείο της Εστίας στη Σόλωνος, από όπου πέρασε η ελληνική λογοτεχνία ενός αιώνα, και δεν υπάρχει ούτε μία αναμνηστική πλάκα για να θυμίζει τη ζωή που κάποτε υπήρξε εκεί μέσα. Προχθές, περνώντας από εκεί, πρόσεξα για πρώτη φορά σε μια κολόνα μια πλάκα που αναφέρει πως ο Φρέντυ Γερμανός την είχε για δεύτερο σπίτι του –ή κάπως έτσι. Από όλους τους μεγάλους δημιουργούς που πέρασαν από εκεί, τόσες γενιές πνεύματος, μνημονεύεται μόνον ο Φρέντυ Γερμανός, με όλον τον σεβασμό. Δεν ξέρω ποιο ψυχικό σύνδρομο μας κάνει να μη θέλουμε να θυμόμαστε, ποιος φόβος μάς ρίχνει στα ρηχά του παρόντος;
Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.
