Ομιλία του Ανδρέα Ανδριανόπουλου για το μεταναστευτικό | Alithia.gr |  online ενημέρωση για τη Χίο | ΑΛΗΘΕΙΑ | ΕΙΔΗΣΕΙΣ | ΝΕΑ | ΧΙΟΣ | Eιδήσεις  Χίος

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Χρειάζεται πολλή δουλειά για να περάσει στον ρωσικό λαό το μήνυμα πως η Δύση δεν είναι εχθρός και δεν τον υπονομεύει...
Δεν χωράει αμφιβολία πως η επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας ήταν μια πράξη εντελώς αδικαιολόγητη, βάρβαρη και έξω από τα δεδομένα της συμπεριφοράς πολιτισμένων κρατών στον 21ο αιώνα. Η απόφαση του προέδρου Πούτιν να εισβάλει στα εδάφη μιας ανεξάρτητης χώρας δεν δικαιολογείται από κανενός είδους επιχείρημα. Ιδίως μετά την αναγνώριση των δύο κρατιδίων του ρωσόφωνου Ντονμπάς, που απέκλειε την πιθανότητα ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Γιατί αυτό, σύμφωνα με το καταστατικό του, δεν δέχεται ως μέλη χώρες με ανοιχτά εδαφικά ζητήματα.


Τάκης Θεοδωρόπουλος - metaixmio.gr
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Το 30% των πουτινόδουλων συμπατριωτών μας όλως συμπτωματικώς αντιστοιχεί στο ποσοστό όσων αρνούνται να εμβολιασθούν. Είναι πολλοί, το ένα τρίτο του πληθυσμού. Είναι περισσότεροι από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Ομως υπάρχει και το 60% που συμπαρίστανται στον αγώνα των Ουκρανών για την ανεξαρτησία τους. Είναι η ακριβής αντιστροφή των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος. Τότε, το 60% είχε ψηφίσει «Οχι» στην Ευρώπη – αυτό ήταν το ψυχολογικό υπόβαθρο του αποτελέσματος. Τώρα, το 60% λέει «Ναι» στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει η συμπαράσταση στην Ουκρανία. Η Ελλάδα του 2022 είναι το αντεστραμμένο είδωλο της Ελλάδας του 2015. Πόθεν η αντιστροφή; Αρκούμαι σε εμπειρικές παρατηρήσεις.

Δημήτρης Κούρκουλας - Newsbeast

του Δημήτρη Κούρκουλα


Οι τεκτονικές αλλαγές που ενεργοποιήθηκαν με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έχουν ήδη μεταβάλλει ριζικά τον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη με ανατροπές σε παραδοσιακές συμμαχίες και αντιπαραθέσεις που θεωρούντο ακλόνητες.
 Η επίσκεψη του έλληνα υπουργού Εξωτερικών στο Νέο Δελχί γίνεται μέσα σε ένα ριζικά διαφορετικό διεθνοπολιτικό σκηνικό.


Πολλές χώρες έχουν βρεθεί σε «στρατηγική αμηχανία» προσπαθώντας να χαράξουν τη στάση τους απέναντι στις δραματικές εξελίξεις και να ισορροπήσουν ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα.


 
Του Φάνη Ζουρόπουλου


Θυμάμαι ότι εκτός από το ΚΚΕ και τις παραφυάδες του, μόνο ο Σπύρος Μαρκεζίνης από τους Έλληνες παλιούς πολιτικούς υποστήριζε φανατικά την Σοβιετική Ένωση και ήθελε ανοίγματα προς την ηγεσία της, τακτική που ακολούθησε και ο γιος του Βασίλης που εμφανίστηκε ένα διάστημα στην Ελλάδα, έγραψε κάποια βιβλία, αλλά στην συνέχεια εξαφανίστηκε πάλι στην Αγγλία, όπου έκανε καριέρα νομικού. Φιλορώσοι ήταν και πολλοί από κομματικές, επιχειρηματικές, εκκλησιαστικές και δημοσιογραφικές ελίτ, που είχαν συμφέροντα κυρίως οικονομικά. Μετά την εισβολή όμως στην Ουκρανία εμφανίστηκε ένα ποσοστό αρκετά υψηλό με φιλορωσικές διαθέσεις που δίνει... μάχη στο διαδίκτυο, αρκετά μάλιστα σκληρή, μαχητική και  πολλές φορές χυδαία. Ποιοι είναι αυτοί;...

ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΥΧΩΝ

Σε μια χώρα όπου 4 στους 10, προφανώς είναι ογκόλιθοι της σκέψης, άρα συμφωνούν με την αιτιολογία της εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία, ας μου εξηγήσουν γιατί διαφωνούν με την κατάληψη του ενός τρίτου της Κύπρου από τον Ετσεβίτ

Του Αθανάσιου Παπανδρόπουλου

Το περίμενα αλλά όχι σε τέτοιο ποσοστό. Είναι όντως εντυπωσιακό πάνω από τρεις Έλληνες στους δέκα να διεκδικούν πρωτεία και τιτανικής σκέψης, με αφήνει με ανοικτό το στόμα. Για φαντάσου, λέω, τι πρέπει να γνωρίζουν οι άνθρωποι αυτοί, ώστε να επικροτούν, αν δεν χειροκροτούν, τη ρωσική επίθεση – εισβολή στην Ουκρανία.


Σίγουρα θα έχουν καλές προσβάσεις στο Κρεμλίνο και θα έχουν εμπεδώσει ότι στις τελευταίες εκλογές τους οι Ουκρανοί σε ποσοστό πάνω από 70% εξέλεξαν ένα «ναζί» πρόεδρο. Δικαίως λοιπόν ο αρχιδημοκράτης πρόεδρος της Ρωσίας, καλά πληροφορημένος, ως πρώην αξιωματικός της KGB, στέλνει το στρατό του να «αποναζιστικοποιήσει» την Ουκρανία, πριν αυτή προλάβει να γίνει σύμμαχος του ΝΑΤΟ.