Του Παπαγιαννιδη Αντωνη
Η αλήθεια είναι ότι τον υπουργό Αμύνης (και βασικό συντελεστή της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας) Πάνο Καμμένο δεν τον συσχετίζει κανείς εύκολα με λειτουργίες όπως η ανάγνωση, η ανάλυση και τα συναφή. Αλλού βρίσκονται οι ικανότητές του: στην αμεσότητα έως ωμότητα/ επιθετικότητα της επικοινωνίας. στον ισορροπισμο πέρα απο σχήματα όπως Δεξιά/Αριστερά. προπαντός στην αποδεδειγμένη πολιτική όσφρηση και τα αντανακλαστικά της επιβίωσης. Έτσι άδραξε σχεδόν τα 2/5 της βάσης της ΝΔ κάποια στιγμή το 2015. έτσι μπήκε και ξαναμπήκε στην Βουλή όταν τα γκάλοπ και οι αναλυτές κοκ τον έδιναν "εκτός". έτσι μας προέκυψε τώρα όχι απλώς διαπρύσιος κήρυκας του φιλοΑμερικανισμού αλλά και λατρευτικός προς Τραμπ, με καταφρόνηση προς Ομπάμα - δίπλα/γύρω στον οποίο Ομπάμα τον θυμόμαστε να λιώνει κατά την επίσκεψη του στην Αθήνα, ξαναδείτε τις τότε φωτογραφίες...


Της Ευτυχίας Λαμπροπούλου
Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στην Ελληνοαμερικανική Ένωση με το βλέμμα στραμμένο στη γάγγραινα που λέγεται λαϊκισμός.. Θέμα η Ευρώπη απέναντι στον λαϊκισμό, ένα θέμα με τεράστιο ενδιαφέρον για κάθε σκεπτόμενο ενεργό πολίτη. Μόνο που ο λαϊκισμός δεν είναι φαινόμενο ευρωπαϊκό, δυστυχώς έχει πάρει παγκόσμιες διαστάσεις αφού οι κοινωνίες έχουν ανάγει μηδενικά σε υπεραξίες βλ. Τραμπ Αμερική, Μαδούρο Βενεζουέλα, η Τερέζα Μέι στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ποδέμος στην Ισπανία, Γκέερτ Βίλντερς στην Ολλανδία, ο Ερντογάν στην Τουρκία, Εναλλακτική για τη Γερμανία κόμμα ευρωσκεπτικιστών που ανοίγει τα φτερά του στους κόλπους της Γερμανικής κοινωνίας,  η Μαρί Λεπέν στη Γαλλία και τέλος ερχόμαστε στη χώρα μας όπου έχουμε τη παγκόσμια πρωτοτυπία τα άκρα να έχουν ενωθεί σε μια γροθιά ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, κράμα ακροαριστερών και ακροδεξιών  δύο σε ένα νοικοκυρεμένα , όπου έχουν ένα κοινό  τους ενώνει « αγάπη για την καρέκλα» από υπουργική μέχρι σκαμνάκι σε προθάλαμο κάποιας γενικής γραμματείας.


ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ο αγαπημένος μου καθηγητής Τουρνεσόλ, διεκδικητής του τίτλου «ο διασκεδαστικότερος όλων» στην ομήγυρη των διασκεδαστών που μας κυβερνούν, ο Ελλην που διέγνωσε την ασθένεια του Χάρβαρντ και εκήρυξε ως άλλος Φουκουγιάμα το τέλος του πολιτισμού του βιβλίου, ναι, ναι, ο κ. Γαβρόγλου αυτοπροσώπως, ως επικεφαλής του υπουργείου που παροτρύνει τους καθηγητές να διδάξουν τη σημασία της «έμφυλης ταυτότητας» στον σύγχρονο ελληνισμό, αυτός λοιπόν ο άνθρωπος ασμένως δέχθηκε την πρόταση 28 βουλευτών του κόμματος το οποίο υπηρετεί ως ακάματος αγωνιστής από το «μετερίζι του» –επιτέλους κάπου βρήκα να βάλω αυτήν την υπέροχη λέξη–, την πρόταση, λέγω, των 28 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για να καταργηθεί η αξιολόγηση της συμπεριφοράς των μαθητών στη Μέση Εκπαίδευση. Ουφ! Ζητώ συγγνώμη για τη μακροσκελέστατη φράση, όμως δεν βρήκα άλλον τρόπο για να ταχτοποιήσω τόσο προοδευτικό πλούτο. Ευτυχώς, η ελληνική σού δίνει αυτές τις δυνατότητες.



Του Σάκη Μουμτζή

Η αφωνία της Νέας Δημοκρατίας στην αναστήλωση του πατρικού του Ν.Μπελογιάννη, που έγινε με δαπάνες της Βουλής των Ελλήνων, ανέδειξε το πρόβλημα που υφείρπε εδώ και τρεις δεκαετίες σε αυτόν τον πολιτικό χώρο. Δηλαδή, στο πώς προσεγγίζει και πώς αποτιμά η συντηρητική παράταξη, μετά την Μεταπολίτευση, τα όσα έγιναν στην δεκαετία 1940-1950.


Του Λουκά Γεωργιάδη

Η γενιά της Κατοχής και του Εμφυλίου ήταν μια γενιά που με σκληρή δουλειά προσπάθησε να σταθεί όρθια. Οι παππούδες και οι πατεράδες μας έδωσαν τιτάνια μάχη για να επιβιώσουν και να δημιουργήσουν. Ήταν οι πολύτιμοι αρωγοί στην αναγέννηση της χώρας που ξεκίνησε στη δεκαετία του ΄50 και συνεχίστηκε έως τα τέλη της δεκαετίας του ΄70. Κάπου εκεί σταμάτησε ο λεγόμενος «δημιουργικός χρόνος» και άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την παρακμή.