ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ
Είναι στιγμές που δεν είσαι αναγκασμένος να ψάχνεις την ψυχή σου στα συρτάρια και στους φωριαμούς του γραφείου σου – αν είναι και υπουργικό τόσο το καλύτερο. Είναι στιγμές που την ψυχή σου τη νιώθεις να πεταρίζει μέσα σου από έρωτα, κι ας είναι και φαλακρός σαν τον κυρ Γιάνη. Θέλεις να φωνάξεις, να μοιραστείς την ευτυχία σου, και θέλεις να μοιραστείς τον έρωτά σου με τον κόσμον όλον, το σύμπαν, τους αστερισμούς, τις τράπεζες, τα ΑΤΜ.

Του Αντώνη Πανούτσου
Η ανοιχτή συγκέντρωση της ομοσπονδίας των αστυνομικών στα Εξάρχεια κακώς είχε προγραμματιστεί. Ήταν μια κίνηση τακτικής χωρίς στρατηγική. Εάν το αντικείμενο ήταν η συνύπαρξη από την μεριά των Αρχόντων του Εξαρχιστάν δεν υπήρχε ανάλογη διάθεση.  Εάν ήταν κίνηση συμπαράστασης στους κατοίκους της περιοχής, η παρουσία θα ήταν πολύ σύντομη και πολύ μικρή για να έχει νόημα. Εάν ήταν μια επίδειξη δύναμης, για να δείξει ότι δεν υπάρχουν άβατα στην πόλη, δεν προβλεπόταν συνέχεια.

Η πρώην υπουργός Σιμόν Βέιλ, πρωτεργάτρια του νόμου που το 1974 νομιμοποίησε τις αμβλώσεις στη Γαλλία, πέθανε σήμερα το πρωί, ανακοίνωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο γιος της, ο Ζαν Βέιλ.

Γράφει η Ελευθερία Κόλλια
Λένα Τριανταφύλλη, Αγγέλα Κοκκόλα, Σάκη Κυπραίου: γυναίκες-κλειδιά, εξ απορρήτων, επικεφαλής δύσκολων γραφείων και ακόμα πιο δύσκολων αφεντικών. Ηταν παρούσες και έπαιξαν ρόλο καταλυτικό όταν γραφόταν η πολιτική ιστορία. Αλλά η Ιστορία δεν θα γράψει για αυτές

Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Ο Πέτρος δεν έχει μία, αλλά συνεχίζει να τρώει στα καλύτερα εστιατόρια και να ξεκινάει καινούργιες δουλειές. Αν, λοιπόν, ο Πέτρος μπορεί να χρεοκοπεί τόσο όμορφα και δημιουργικά, γιατί δεν μπορεί να κάνει το ίδιο και η χώρα;