ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ - Ygeias OramaYgeias Orama
Των Κων.Ζοπουνιδη και Μαριάννας Εσκαντάρ

Σε ένα προηγούμενο άρθρο έγινε αναφορά στις νέες προκλήσεις της διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων και της πορείας της εξέλιξης αυτής.Οι νέες ερωτήσεις που τίθενται είναι: θα μπορούσαν οι εργαζόμενοι στο μέλλον, να επιλέγουν τον τόπο εργασία τους, την προσωπική τους οργάνωση, ή ακόμα και την εργασιακή τους κατάσταση; Η φιλοδοξία των εργαζομένων για περισσότερη αυτονομία δεν είναι νέα, αλλά υπερβαίνει κατά πολύ την υγειονομική κρίση, η οποία για άλλη μια φορά, λειτούργησε ως επιταχυντής προς μια θεμελιώδη τάση. Ο μάνατζερ οφείλει να δίνει χώρο και να εμπιστεύεται τις ομάδες του με περισσότερη αυτονομία. Αυτή η κρίση θα έχει δείξει περισσότερο την αποτελεσματικότητα των αποκεντρωμένων οργανώσεων που απελευθερώνουν ενέργειες στο πεδίο των δραστηριοτήτων και που αρνούνται να συγκεντρώσουν την εξουσία στα χέρια μιας μικρής ομάδας κυρίαρχων μάνατζερ. Στις διάφορες επιχειρήσεις κατά την περίοδο του Covid, έχουμε δει την άνοδο του ατομικισμού. Σε ποσοστό 40% των επιχειρήσεων, οι δεσμοί με την εργασιακή συλλογικότητα έχουν διευρυνθεί. Έχει αναφερθεί στο παρελθόν ότι το ατομικό δεν πρέπει να ισχύει του συλλογικού.
Αύξηση της εξατομίκευσης

Οι 10 πιο φθηνοί προορισμοί για διακοπές στην Ελλάδα

Απαγορευτικές οι τιμές στις τουριστικές περιοχές για τις περισσότερες οικογένειες

Του Ηλία Μπέλλου
 
«Δεν θα πάμε για διακοπές φέτος στο σπίτι μας στη Νάξο, γιατί τα ακριβά ακτοπλοϊκά εισιτήρια και οι τιμές για φαγητό και παραλία είναι πια δυσπρόσιτες», εξηγεί Ελληνας οικογενειάρχης με δύο παιδιά που προτίμησε να νοικιάσει το σπίτι του στο νησί σε τουρίστες και να κάνει διακοπές σε ενοικιαζόμενα δωμάτια στην Πρέβεζα. Λίγο μακρύτερα από το σπίτι του στη Νάξο βρίσκεται παλαιό ξενοδοχείο τριών αστέρων που πέρυσι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο κατάφερε να επιτύχει οριακά πληρότητες της τάξεως του 75% πουλώντας τη διανυκτέρευση στα 250 ευρώ ή και χαμηλότερα. Φέτος το ίδιο ξενοδοχείο τιμολογεί τη διανυκτέρευση στα 310 ευρώ και έχει ήδη προκρατήσεις για το 90% σχεδόν της διαθεσιμότητάς του από τα μέσα Ιουλίου έως και την προτελευταία εβδομάδα του Αυγούστου.


Νέο ηχηρό μήνυμα σε Αγκυρα από Αθήνα: Ετοιμες αντιδράσεις για όλα τα σενάρια  στο Αιγαίο - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online
Του Κώστα Υφαντή

Τα πρόσφατα γεγονότα δείχνουν πως ένα μεγάλο μέρος του τουρκικού πολιτικού συστήματος έχει συνολικά μετακινηθεί προς την εθνικιστική ακροδεξιά. Είναι ένα φυσιολογικό αποτέλεσμα της ανάγκης επιβίωσης του Ερντογάν και της εξάρτησης του από το ακραίο κόμμα της Εθνικιστικής Δράσης. Ο Τούρκος πρόεδρος έχει επιλέξει να εμφανίζεται ως υπέρμαχος ενός ακραίου εθνικιστικού αφηγήματος.

Η τρέχουσα πολιτική συγκυρία οριοθετείται από το καλοκαίρι του 2015, όταν για πρώτη φορά μπήκε από τον Ταγίπ Ερντογάν τόσο έντονα το ζήτημα της ασφάλειας στο εσωτερικό της Τουρκίας, έτσι ώστε να κερδίσει τις επερχόμενες επαναληπτικές εκλογές του φθινοπώρου.

Η απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 ενέτεινε την ανασφάλεια του Τούρκου προέδρου. Σήμερα, μετά από πολλά χρόνια, το φάσμα της ήττας του διαφαίνεται ως μία ρεαλιστική πιθανότητα.

Σας έχω σιχαθεί.. Του Θοδωρή Γιάνναρου & ΑΥΤΟ το Σάββατο μαζί με το  Κεφάλαιο – Mikrometoxos.gr

Του Θοδωρή Γιάνναρου

Σίγουρα δεν είναι κάτι νέο, ότι οι όποιες προθέσεις και οι θεωρητικές προσπάθειες να βελτιωθούν οι υποδομές η λειτουργία τους, ανεξάρτητα από τα ευχολόγια, είναι αποσπασματικές, χωρίς σχεδιασμό και χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη συζήτηση,  έχουν δημιουργήσει θλιβερές εικόνες σε πολλά νοσοκομεία. Επιπλέον, οι κανόνες λειτουργίας των νοσηλευτικών δομών της χώρας, υπάρχουν μεν στα χαρτιά, αλλά καταστρατηγούνται ή δεν λαμβάνονται καν υπ’ όψιν… Πολλά νοσοκομεία λειτουργούν στον αυτόματο πιλότο και βασίζονται στην "ενσυναίσθηση” του ιατρονοσηλευτικού τους προσωπικού! Φθάνει όμως αυτό, ώστε οι ασθενείς να είναι ασφαλείς και να τυγχάνουν της περίθαλψης εκείνης που αρμόζει σε πολίτες μιας χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως;

Σάκης Μουμτζής: Η ιστορικά βεβαρημένη αριστερά, οι εκλογές και ο  φιλορωσικός άξονας - sakis moumtzis: i istorika vevarimeni aristera, oi  ekloges kai o filorosikos axonas

Του Σάκη Μουμτζή
 
Πολεμική είναι μια κοινωνία όταν οι ελίτ και ο κοινός νους έχουν αποδεχθεί τον πόλεμο ως μέσο επίλυσης των διαφορών με τα γειτονικά κράτη. Και γι’ αυτό σε αυτές τις κοινωνίες έχει αναπτυχθεί η κουλτούρα του πολέμου. Θεωρούν τα φέρετρα που έρχονται από τα πεδία των μαχών ως ένα στοιχείο της δικής τους κανονικότητας. Ιστορικά είναι αποδεδειγμένο ότι μια πολεμική κοινωνία προϋποθέτει και ένα αυταρχικό ή ολοκληρωτικό πολιτικό σύστημα. Ενα πολιτικό σύστημα που δεν αναγνωρίζει τον διάλογο, τις συναινέσεις, τις αμοιβαίες υποχωρήσεις και τους συμβιβασμούς, την ανοχή στο διαφορετικό, ως αναπόσπαστα στοιχεία του. Ενα πολιτικό σύστημα που στηρίζεται πάνω στην επιβολή και στη μονολιθικότητα, είναι πολύ λογικό και τις διεθνείς σχέσεις του να τις αντιλαμβάνεται κάτω από παρόμοιο πρίσμα. Απειλώντας και διατηρώντας σε σταθερή βάση ένα κλίμα έντασης προς κάθε κατεύθυνση, προσπαθεί να επιβάλει το maximum των επιδιώξεών του. Επαναφέρει, έπειτα από πολλές δεκαετίες, τη βάρβαρη λογική του ζωτικού χώρου.