Γράφει ο Θεοδόσης Μπουντουράκης

Μία κοινωνία που ζούσε υπό συνθήκες επίπλαστης νιρβάνας, είναι φυσικό να στέκεται εχθρικά απέναντι στην πραγματικότητα και άρα να είναι δυστυχισμένη

Οργή, άρνηση, θλίψη, αποδοχή. Αυτά είναι κατά σειράν τα τέσσερα διαδοχικά ψυχολογικά στάδια που βιώνει ο άνθρωπος όταν έρχεται αναπάντεχα αντιμέτωπος με μία οδυνηρή αλλά αναπόδραστη και μοιραία πραγματικότητα. Κάπως έτσι δείχνει ότι αντέδρασε και σημαντική μερίδα της ελληνικής κοινωνίας από τότε που η οικονομική κρίση χτύπησε την πόρτα μας, πριν μερικά χρόνια. 

 

Γράφει ο Βαλλιάνος Περικλής

Για το ΚΚΕ εσ. πέρα από τον ακροδεξιό αυταρχισμό οι βασικοί αντίπαλοι ήταν ο σταλινισμός και, δεν πρέπει να ξεχνιέται, η αριστερίστικη λατρεία της «αυθόρμητης» βίας. Και οι δύο συντηρούσαν την κοινωνική ψυχοπάθεια του Εμφυλίου. Καλύτερα από κάθε άλλον αριστερό ο Λ. Κύρκος κατανοούσε ότι η μονομανία αυτή έπρεπε να ξεριζωθεί, αν ήταν ποτέ να βρούμε τη θέση μας μέσα σε μια προοδευτική Ευρώπη.

 

Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Η​​ αξία της εθνικής συνείδησης, για χρόνια ατέλειωτα, είχε καταρρεύσει στο πολιτικό χρηματιστήριο. Για τον μεν αριστερό λόγο ήταν φόρου υποτελής στην ταξική συνείδηση, για τη μεν φιλοευρωπαϊκή Δεξιά ήταν το σύμπλεγμα που τη συνέδεε με ένα παρελθόν του οποίου τις αιχμές ήθελε να απαλύνει. Οι προοδευτικοί την αντιμετώπιζαν ως τη γριά θεία που ξινίζει με το βλέμμα της τη γεύση της σαμπάνιας στην απέραντη δεξίωση της παγκοσμιότητας. Οι συντηρητικοί μόνον την κρατούσαν για τις προπόσεις τους, όμως ποιος τολμούσε να ομολογήσει πως είναι συντηρητικός στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης; Μόνον κάτι γραφικοί που νοσταλγούσαν τη στρατιωτική τους θητεία ως κοιτίδα πολιτισμού και όταν μεγάλωσαν έγιναν οι ροπαλοφόροι του υποκόσμου που ξεπλένονται στη Χρυσή Αυγή. Ή ο dj του καιροσκοπισμού Καρατζαφέρης.

 

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου 

Έως τις αρχές τού 2019 η σημερινή κυβέρνηση θα έχει στην διάθεσή της κάπου 16 δισεκατομμύρια ευρώ. Τί θα κάνει με αυτά;

Το ερώτημα, όμως, στο επίπεδο αυτό, είναι κατά πόσον η σημερινή κυβέρνηση θέλει να αποδεχθεί μια τέτοια λογική. Ο κ. Αλ. Τσίπρας και οι συν αυτώ, με τον τρόπο που αναρριχήθηκαν στην εξουσία και με βάση τα όσα έκαναν τα τρία τελευταία χρόνια, είναι σαφές ότι στην προσεχή εκλογική αναμέτρηση θα έχουν κάποια σοβαρά διακυβεύματα απέναντί τους. 

 

Του Πάσχου Μανδραβέλη 

Σ​​ε λίγες ημέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κλείνει τρία χρόνια στην εξουσία και πολλοί εκφράζουν την έκπληξή τους για το γεγονός ότι είναι «η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση». Αλλά πάλι και κυβέρνηση του κ. Αντώνη Σαμαρά ήταν κάποτε «η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση». Εζησε 25% περισσότερο από την κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου. Αν η ακολουθία είναι αριθμητική, αν δηλαδή αυτή η κυβέρνηση κρατήσει 25% περισσότερο από την προηγούμενη, τότε έχει ζωή 38 μηνών, που σημαίνει ότι θα τελευτήσει σε 2-3 μήνες.