Του κ. Θάνου Νιφόρου*

1.    Η ελληνική βιομηχανία και μεταποίηση βρίσκεται αντιμέτωπη με το στοίχημα της εξωστρέφειας. Ποιες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι επιχειρήσεις στην αναμέτρησή τους με την εξωστρέφεια, από την εμπειρία σας;

Όλοι οι δείκτες δείχνουν ότι οι ευρωπαϊκές χώρες που διαθέτουν ισχυρή βιομηχανική βάση ανταποκρίθηκαν καλύτερα στους κραδασμούς του τελευταίου υφεσιακού κύκλου που χτύπησε την Ευρώπη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενδυναμώνει τις προσπάθειες της για την αύξηση του μεριδίου από 15% σε 20% της βιομηχανίας στο ευρωπαϊκό ΑΕΠ μέσα από στρατηγικές κατευθύνσεων και πολιτικών στοχεύοντας σε μια ριζική στροφή στις πολιτικές των προηγούμενων χρόνων. Ωστόσο, οι ελληνικές ΜμΕ παρουσιάζουν σημαντικό κενό εξωστρέφειας συγκριτικά με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, καθώς εξάγουν μόλις το 11% των πωλήσεών τους (έναντι 18% κ.μ.ο. στην ΕΕ) με τους «στρατηγικούς εξαγωγείς» να αποτελούν το 12% των ΜμΕ (καλύπτοντας το 21% των πωλήσεων του τομέα) και χαρακτηρίζονται από δύο στοιχεία: έχουν διαχρονικά ως στρατηγική τους προτεραιότητα την κατάκτηση μεριδίων στις αγορές του εξωτερικού, ισχυρή στόχευση στην αποτελεσματική διαχείριση κόστους και στην υιοθέτηση συσκευασίας υψηλής ανταγωνιστικότητας λόγω υψηλών επενδύσεων σε marketing του ελληνικού brand στο εξωτερικό μέσα από καλής ποιότητας διαφοροποιημένα προϊόντα στη σωστή τιμή και η ανάπτυξη νέων, διαφοροποιημένων βιομηχανικών προϊόντων μέσα από συνεργασίες με πανεπιστήμια και άλλες εταιρίες.



Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Από την Αρχαία Αθήνα στην Σίλικον Βάλεϋ, γιατί κάποιες περιοχές στον κόσμο υπήρξαν και οι πιο δημιουργικές στην ιστορία του ανθρώπου;

Με τον Eric Weiner, αν και δεν γνωριζόμαστε, σίγουρα θα μπορούσαμε να γίνουμε καλοί φίλοι. Και στους δυο μας αρέσει το σε βάθος ρεπορτάζ, η σοβαρή ακαδημαϊκή έρευνα, η αναζήτηση της γνώσης. Επίσης, δεν λέμε ποτέ όχι σε ένα μπουκάλι καλό κρασί, ιδιαίτερα δε όταν μπορεί να γίνει κουβέντα για δημιουργικότητα και πρωτοποριακές ιδέες.



Συνήθως όσοι έχουν θητεύσει στην ΚΝΕ και σε άλλου τέτοιου τύπου σχολεία στα νιάτα τους, έχουν μάθει την ιστορία των Βαλκανίων. Γνωρίζουν πολύ καλά τι σηματοδοτεί το Ίλιντεν και ποια ήταν η εξέγερση των Σλάβων εναντίον των Οθωμανών και ποιους χάρτες προέβαλαν τότε για τις περιοχές που διεκδικούσαν.

Φαίνεται ότι ούτε αυτό το έμαθε ο Α. Τσίπρας στη θητεία του στην ΚΝΕ. Αν πριν πάρει το πακέτο Ζάεφ στη Σόφια, άνοιγε από το κινητό του το Wikipedia, θα έβλεπε τι σηματοδοτεί η λέξη Ίλιντεν. Δεν το έκανε…

Οι προσωπικές ευθύνες του Τσίπρα για το Κράτος της Ανομίας

Γράφει ο Τάσος Παπαδόπουλος

Πήρε υπό μάλης την πρόταση του παμπόνηρου Ζάεφ και κατέβηκε στην Αθήνα για να την πουλήσει στους πολιτικούς αρχηγούς. Και το έκανε με την ίδια επιπολαιότητα με την οποία χειρίζεται τα εθνικά μας θέματα. Του ενημέρωσε στα πεταχτά τηλεφωνικά. Οποία η επιπολαιότητα του νεαρού ενοίκου του μεγάρου Μαξίμου.



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Το ζεύγος Podemos απέκτησε βίλα με πισίνα πουλώντας αγώνα εναντίον όσων έχουν βίλα με πισίνα. Αυτό όμως σηκώνει πλάκα. Προσέφεραν σανό και με τα κέρδη πήραν δύο στρέμματα με κήπο και πισίνα



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

«Ο​​​​ κ. Μάνι» είναι το πρώτο έργο του Αβραάμ Γεοσούα που διάβασα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Καστανιώτη» σε μετάφραση από τα εβραϊκά της εξαιρετικής Μάγκυ Κοέν. Καθαρόαιμος μυθιστοριογράφος ο Γεοσούα χτίζει τον κόσμο του με τη δυναμική που προκαλείται από τη σύγκρουση της ατομικής μοίρας με τη μεγάλη Ιστορία. Αφηγείται την περιπέτεια διαδοχικών γενεών μιας εβραϊκής οικογένειας, των Μάνι, που ξεκινούν από τη Θεσσαλονίκη του 19ου αιώνα και καταλήγουν στο σύγχρονο Ισραήλ.